" Gezelligheid kent geen tijd "

Natuurlijk speelden wij in onze jeugd wel gezelschapsspellen: Kaartspelletjes, monopoly, ganzenbord, mens-erger je niet, dammen en nog wel enige andere. Maar fanatieke gezelschapsspelers waren wij geen van allen en zeker ik zelf niet. Dit in tegenstelling tot Sanja. Bij haar in het gezin Houpst werd van jongs af aan echt veelvuldig gespeeld. 

Alle bekende spellen waren er voorhanden, maar ook een flink aantal waar ik nog nooit van gehoord had. Tot een paar maanden geleden. Er werd een gezelschapsspel-groep in het leven geroepen en vier vrouwen - waaronder Sanja - besloten om wekelijks een paar uur samen alle mogelijke spellen te voorschijn te halen en enthousiast aan het spelen te gaan.  Allemaal hadden ze nog wel  een gezelschapsspel om te spelen. Monopoly, Rummikub, Barricade, Kwartet, Mens, erger je niet. Maar ook voor mij onbekende spellen als: Spel van de eeuw, Dierengeheimen en andere waarvan ik intussen de namen al weer vergeten ben. 

Bij toerbeurt speelt men bij de leden thuis. Dat er fanatiek gespeeld wordt, kan ik duidelijk merken aan het geluidsniveau tijdens het spel. Tot nu toe hebben de buren nog niet geklaagd,  maar dat zou zomaar kunnen gebeuren. Op de dagen dat er gespeeld wordt leg ik vooraf oordopjes klaar. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn en ik zit echt niet op gehoorschade  te wachten !

De gevolgen van de overvloedige neerslagperiode tussen eind september en februari zijn nog steeds merkbaar in onze tuin. Een heel verschil met het doorgaans grote tekort aan water met name in de gortdroge zomerperiode. De enorme massa regenwater werd dankbaar opgenomen door alles wat groeit en bloeit. 

In onze tuin staat al jaren een Nolina Nelsonii, beter bekend onder de naam Olifantspoot. Wij wisten niet dat daar een enorme bloem/zaadstengel uit kan groeien. In de dertien jaar dat we hier wonen, hebben we die nooit eerder gezien, maar nu voor het eerst gebeurde dat wel. Het is een extreem droogte-resistente plant, die zijn oorsprong vindt in woestijn- en berggebieden van Mexico. Ze zijn winterhard tot 12 graden onder nul, maar hebben ook geen problemen met temperaturen van 50 graden heet. Waar de naam olifantspoot vandaan komt, is duidelijk. De voet groeit sterk uit in de breedte en lijkt wel op een poot van een olifant. De stam kan enkele meters hoog worden en de bloem/zaadstengel kan meer dan een meter lang worden. Helaas, er is ook een nadeel: na de bloei sterft de hoofdstam van de plant af, maar er komen  meerdere zijstammen tevoorschijn om zijn plaats in te nemen. Hier kunnen we dus spreken van  "Elk nadeel heb z'n voordeel !"

Tenslotte:

Mijn koffers liggen al weer klaar voor mijn vertrek naar Nederland. Ik volg met veel belangstelling het avondnieuws op de BVN-TV en meer speciaal: de weersverwachting in Nederland. Nu levert die niet veel bijzonders op. Tussen de dagelijkse regenbuien door is het wel eens een enkel keertje droog. 

Hier is de herfst aan het intreden, maar aanstaande zaterdag en zondag (respectievelijk 31 en 35 graden) hebben we nog volop zomerse temperaturen. 

De overgang waar ik volgende week mee te maken krijg, zal wel groot zijn. Ik heb erg lang moeten zoeken naar een kledingstuk, dat ik al 13 jaar niet meer nodig had: mijn regenjas. Die heb ik nu als eerste bagagestuk al in mijn koffer gelegd !

Afrikaans woordenboek: 

As dit op die een reën, drup dit op die ander = niet alle mensen hebben evenveel geluk

 

" Bloeddonor "

Er is blijkbaar overal en altijd een tekort aan bloed. In onze jaren in Nederland kwam er regelmatig een oproep - ja zelfs een noodkreet - om alstublieft als donor te fungeren en bloed te doneren. In Zuid-Afrika is dat niet anders. Om 60 miljoen inwoners gezond te houden en zeker ook om de enorme aantallen gewonden vanwege steekpartijen, hun verloren bloed weer te laten aanvullen,  zijn er nooit genoeg donoren. In Nederland heb ik wel (eens) bloed afgestaan, maar hier in Zuid-Afrika doe ik dat niet om twee redenen. Ten eerste: ik ben ouder dan 70 en mag niet meer doneren en ten tweede, omdat mijn eigen voorraad bloed dagelijks aangesproken wordt door vrouwtjesmuggen die mij constant belagen en bloed tappen.

De vrouwtjes-mug voedt zich met bloed om energie te krijgen om eitjes te leggen en doet dat dan met name in stilstaand water (ons zwembad dus !). Een mug blijkt volgens Wikipedia niet te steken, maar te bijten, maar met die wetenschap schiet ik niet veel op. Muggen worden zelfs beschouwd als de gevaarlijkste dieren, want zij zijn de overdragers van allerlei ernstige ziektes zoals: Malaria, Gele koorts, Japanse Encefalitis (veroorzaakt hersenvliesontsteking), Dengue (knokkelkoorts) en het Zikavirus. Deze ziektes kunnen zelfs dodelijk zijn.

Ik baal natuurlijk als een stekker en kan hun bloed wel drinken, maar dat schiet ook niet echt op. De meeste dieren zijn op een bepaalde manier nuttig, maar het nut van muggen heb ik nog nooit ingezien. We hebben dit probleem volledig te danken aan Noach, die naast allerlei dieren ook een stel muggen aan boord van zijn ark heeft meegenomen en daar ben ik mooi klaar mee !

Mooi klaar ben ik ook met ons zwembad. Na de grondige renovatie van ons zwembad in 2021 begon de lichtgekleurde rand nogal te bladderen. Die rand was destijds behandeld met de beste (en peperdure) watervaste verf die er beschikbaar was. Maar tegen de combinatie van veelvuldig nat worden en toegevoegde chemicaliën als chloor is de verf op de lange duur niet bestand. Na enkele dagen van schuren, plamuren, weer schuren en daarna verven is ons zwembad klaar voor hopelijk weer minstens drie jaar.

De website van het Montagu Museum bevat een onderdeel: "Montagu Stories". Daar schreef ik al eerder over. Daar staan interessante verhalen over de geschiedenis van Montagu vanaf 1854. Gelukkig zijn er mensen op leeftijd die zich nog wat herinneren uit hun jeugd of die verhalen van hun (groot-)ouders hoorden. Sinds een jaar lever ik daar ook een bescheiden bijdrage aan. Ik kan natuurlijk niet bogen op herinneringen uit lang vervlogen tijden van Montagu, maar heb wel een verhaal geschreven over ons bijzondere Santici-huis en die storie staat ook op de website. Momenteel ben ik bezig met een verhaal over Italiaanse POW (Prisoners of War). Dat verhaal is in een vergevorderd stadium en komt over twee maanden op de website. 

Er is veel belangstelling voor al die verhalen uit vervlogen tijden, maar er zijn ook mensen die liever lezen uit een boek dan digitaal lezen. Sinds kort zijn er nu ook papieren versies van enige verhalen. Vorige week vrijdag was er een lezing over hoe de verhalen ontstaan en werden er de eerste twee boekwerkjes gepresenteerd. Die hebben we gelijk aangeschaft. Van mijn Santici-verhaal is nog geen boekversie gemaakt. Hopelijk gaat dat nog ooit gebeuren!

Afrikaans woordenboek:

Adam sê dis Eva en Eva sê dis die slang  =  altijd een ander de schuld geven

 

" Droom of nachtmerrie? "

Wie wil er nou niet een groot riet gedekt huis met een flinke tuin en een prachtig zwembad. Volgens mij de droom van iedere Nederlander. In ieder geval vielen wij als een blok voor het huis dat wij in 2011 kochten in Montagu. Maar al snel had ik in de gaten, dat een zwembad een kwestie is van lusten, maar nog meer van lasten. In de praktijk betekent het dat er elke dag  gewerkt moet worden om het bad schoon te maken en bladeren -gevallen van de omringende palm- en andere bomen - te verwijderen. Verder wekelijks de filterinstallatie grondig reinigen (backwashen) en chemicaliën toevoegen om bacteriën en algen geen kans te geven.

En dan komt er om de paar jaar een kleine of zelfs grote renovatie. Precies drie jaar geleden hebben we een grote renovatie laten uitvoeren, maar nu zijn er al weer de nodige onvolkomenheden die aangepakt moeten worden om ons bad weer in perfecte staat te krijgen, zodat het weer een sieraad is in onze tuin. 

Nu het modderbad  - na veelvuldig en lang filteren - weer redelijk helder is, vallen de lelijke beschadigingen extra op en dus is het tijd om reparaties en opknapwerk uit te voeren. Dat betekent scheuren dichten en schuren, heel veel schuren om tenslotte weer een nieuwe laag verf aan te kunnen brengen. Begin april ga ik even naar Nederland. Dus moet ik haast maken, want dan moet ons zwembad er weer sprankelend bijliggen.

De nieuwssite NU.nl heeft weer goed nieuws gemeld. Het Duitse Waddeneiland Wangerooge is overweldigd door  de hoeveelheid sollicitaties voor de functie van vuurtorenwachter. Maar liefst 1100 personen hebben op de vacature gereageerd. Mensen met hoogtevrees kunnen het niet worden, want de werkruimte bevindt zich op 26 meter hoogte en als er een lamp vervangen moet worden, dient dat werkje uitgevoerd te worden op 61 meter. De gemeente hoopt dat afgewezen sollicitanten ook interesse hebben in andere functies op het eiland. De toeristische sector op Wangerooge heeft te maken met grote personeelstekorten. 

Dat doet mij denken aan een vacature in Helmond. Ergens tijdens de jaren '80 werden er een tweetal nieuwe brugwachters gezocht om de bruggen over het kanaal te bedienen. Dat moest gebeuren bij de Julianalaan en de Veestraat. In eerste instantie kon men geen geschikte kandidaten vinden. Er reageerde sowieso bijna niemand. Een paar jaar later kregen Helmond en buurgemeente Aarle-Rixtel onenigheid en besloot de buurgemeente om de brug bij Aarle-Rixtel voorgoed te sluiten waardoor de scheepvaart (voornamelijk pleziervaart) Helmond niet meer kon bereiken via het kanaal. De beroeps- en pleziervaart moesten voortaan gebruik maken van de omleiding om Helmond heen. De Helmondse bruggen konden toen ook wel dicht blijven. Toen de gemeenteraad besloot om de bruggen dan ook maar te sluiten, reageerden een heleboel Helmonders. Toen wilden zij wél brugwachters worden !

Besoekers aan die Passiehoeve-plaas in België kan teen sowat R1300 per uur volstruise omhels en liefkoos - as die volstruis nie wegloop nie !" 

Struisvogels zijn dikwijls agressieve vogels en mensen moeten deze dieren voorzichtig benaderen, maar op de boerderij bij Kalmthout in de provincie Antwerpen zijn struisvogels vriendelijk en knuffelen graag. De Passiehoeve is een dierenopvang-boerderij. De Belgische overheid neemt jaarlijks ongeveer 7000 dieren in beslag vanwege ernstige verwaarlozing. Wendy Adriaens heeft zo een groep van 9 jonge struisvogels gered. Volgens haar kunnen struisvogels tot 175 kg wegen, maar deze dieren zijn gemakkelijk en zelfs "liefdevol" voor vriendelijke mensen. Individuele troetelsessies duren gewoonlijk een uur en kost bezoekers 65 euro ! "Besoekers kan hier op 'n kombers (deken) in die volstruiskamp kom sit waarna 'n volstruis hulle kan nader, by hulle sit of hul lang nekke oor die mense se skouers kan rus". "De hoeve heeft naast de struisvogels ook nog een paard, een pony, een ezel, varkens, honden, kippen, eenden en 14 geiten. De dieren worden gebruikt als therapie-dieren voor mensen met autisme, depressie, angst en drugsproblemen. België en Nederland hebben honderden van zulke boerderijen waar rechterlijke en medische overheden mensen naar toe sturen voor korte of langtermijn-bezoeken !", aldus Die Burger van woensdag 13 maart !

Afrikaans woordenboek:

'n volstruismaag hê  =  een sterke maag hebben

 

"Plantertje groot, boompje dood !"

Nee, die titel is geen vergissing ! 

Die Burger schreef vorige week: "Die nagenoeg 400 jaar oue geskiedenis van eikebome in Suid-Afrika kan dalk tot 'n einde kom en die boomlandskap van dorpe en stede soos Kaapstad, George, Paarl, Stellenbosch en Swellendam vir ewig verander !" De eerste steeleik (Quercus robur) in Zuid-Afrika dateert van 1656 en is door Jan van Riebeeck meegebracht. Daarna zijn heel wat andere eikenboom-soorten door Hollandse en Engelse "inkomers" ingevoerd. Simon van der Stel begon met het maken van wijn en gebruikte eikenhout voor het maken van vaten om de wijn op te slaan. 

Later kwamen er door heel het land eikenbomen, met name de steeleik, moeraseik en kurkeik. Zo zijn er ook veel eiken te zien in Robertson, het middelunt van het wijngebied in onze regio. Iedere boer moest zichzelf voorzien van het nodige eikenhout, maar het resultaat viel tegen. Het ontbreken van winters is slecht voor de  ontwikkeling van kracht en die kracht ontstaat door het krimp- en uitzetproces tijdens de winter- en zomermaanden. Er kwamen er zoveel, dat het indringers werden. Intussen is duidelijk geworden, dat meerdere eikensoorten  vatbaar zijn voor ziekten en voor bepaalde indringer kevers zoals de stompkopkever, die voor het eerst gesignaleerd werd in 2012. 

Het beste zou zijn om de indringer eiken te verwijderen, maar mensen zijn zo verknocht aan hun straten met eiken, dat verwijdering en vervanging door andere soorten niet populair is. Enerzijds wordt de eeuwenoude eik gevierd als een deel van de Zuid-Afrikaanse cultuurgeschiedenis. Door anderen worden deze bomen beschouwd als ongewenste overblijfselen van een koloniaal verleden. Onder andere vanwege de verschillende standpunten is er nog geen definitief besluit genomen, maar het ziet er niet goed uit voor de eik !

Mijn geheugen is niet meer wat het geweest is. Ik zoek me tegenwoordig LENS om plantennamen te achterhalen. Maar sinds enige tijd krijg ik hulp bij het determineren met behulp van de smartphone-app LENS. Zo stond er sinds maandag een fraaie lelie te bloeien in onze voortuin, maar de naam ??? De app bleek weer nuttig te zijn, want die wist me gelijk te melden dat het de Belladonna-lelie is. Die wordt in Zuid-Afrika Maartlelie genoemd en de naam Jerseylelie zie je ook wel eens. 

Wikipedia meldt het volgende: Het is een bolgewas uit de narcis-familie. De plant staat op de Zuid-Afrikaanse lijst als plant van minste zorg en komt endemisch voor in de hele provincie West-Kaap. Ze worden ook wel eens als Amaryllis aangeduid. Na het verwelken van de bladeren gaat deze lelie bloeien. Laat in de Zuid-Afrikaanse zomer (nu dus) produceert de bol een of twee kale 30-60 cm lange stengels, die een cluster van 2 tot 10 trechtervormige bloemen aan de top dragen. De soort komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en is in de 18e eeuw vanuit de Zuid-Westelijke Kaap ingevoerd. In België en Nederland niet algemeen verkrijgbaar. De botanische naam Amaryllis is afkomstig van een herderinnetje uit een pastorale van Vergilius en slaat op elk jong plattelandsmeisje ! 

Tenslotte:

De zomer loopt hier op z'n  eindje en dan neemt de kans op regen toe. Dat merkten we maandag toen er de hele dag regenbuien overtrokken en daar viel bij tijd en wijle heel veel water naar beneden. Er werd in onze wijk Montagu-Zuid 73 mm gemeten. Goed voor de veel te droge tuin, maar vervelend was wel, dat de goot de grote hoeveelheid water niet aankon en overstroomde. En dat water viel midden in een plantenborder waardoor veel zand met het water in ons zwembad stroomde. 

Zo ontstond er een modderbad. Nu is een echt modderbad blijkbaar heilzaam voor met name de huid en is het zitten in zo'n bad ontspannend en stress-verminderend. Maar ik zal toch aan het werk moeten om ons zwembad weer in orde te krijgen en dat werk is beslist inspannend en stress-vergrotend !  

Afrikaans woordenboek:

Iemand deur die modder sleep  =  iemands goede naam aantasten

" 't Het uit my kop gewaai "

Dat is Afrikaans voor: Ik ben het vergeten. Ouderdom komt met gebreken en ik ontkom daar ook niet aan. Twee voor mij uiterst belangrijke zaken ben ik de laatste tijd glad vergeten en daar baal ik behoorlijk van. 

Nummer 1: Tijdens het weekend van 9 t/m 11 februari was er in George de grootste show van klassieke auto's in Zuid-Afrika. Daags na de show las ik dat er 13.000 bezoekers op de Classic Car Show geweest waren, maar ik dus helaas niet. Vervelend, want dat betekent weer een heel jaar wachten. Nu maar hopen, dat in dat jaar mijn geheugen niet nog verder achteruit gegaan zal zijn. 

Nummer 2: Op 4 februari was het Dag van de Frikandel en ook die ben ik helemaal vergeten. Dom. dom, want ik ben een echte fan van deze snack die in Zuid-Afrika nergens te koop is. Ik ga er speciaal twee keer per jaar voor naar Nederland. Gelukkig hoef ik wat de frikandel betreft, niet een heel jaar te wachten, want begin april zet ik weer voet (of wellicht een regenlaars?) op Nederlandse bodem en krijgen cafetaria's het druk.

Op de Facebook site: "Je bent Helmonder" publiceerde een meneer, die zich Ubelski noemt, het volgende verhaal. Het gaat over het ontstaan van de Frikandel Speciaal en omdat ik een persoon in Nuenen ken, die een grote fan van deze snack is, plaats ik het artikel bij deze op mijn blog. Ubelski schrijft: " Ik ben Ubelski en ik vind veel snacks lekker, maar bestel toch vaak een frikandel speciaal of een bami schijf". Het ontstaan van de frikandel speciaal met mayo, uitjes en curry kruidenketchup is een verhaal apart. Nadat de Dordtse slagerij De Vries in 1954 met een gehaktbal als worst vermomd komt, is het Jan Beckers in Deurne die in 1958-'59 de frikandel ontwikkelt zoals we die nu nog kennen. Volgens de verhalen verkoopt frituurder Willy van den Boomen in Helmond een paar jaar later tussen 1965 en 1967 als eerste een frikandel speciaal. Friet speciaal is er dan al, maar dat is met uitjes, mayo en ketchup. Willy kiest voor de frikandel niet voor ketchup, maar voor de zoet pikante curry van Hela in Duitsland. Hij heeft de curry kruiden ketchup op vakantie voor het eerst geproefd en haalt hem voortaan speciaal uit Duitsland. Willy snijdt de frikandel in en vult die met mayo, uitjes en curry kruidenketchup. De mayo komt als dikste saus onderop. 

De frikandel speciaal breekt snel door naar andere regio's, maar daar vaak eerst nog met gewone ketchup. Op 1 november 1967 begint de ondernemer Harry Thissen uit Venlo de Hela curry kruidenketchup officieel uit Duitsland te importeren en vanaf dat moment kiest heel Nederland voor curry bij de frikandel speciaal. Vermeldenswaard is ook nog het commentaar van de zoon van "uitvinder" Willy van den Boom op Facebook: "Ik vind dat mijn vader hiervoor wel posthuum  geridderd mag worden en de frikandel speciaal moet beslist op de UNESCO lijst van nationaal erfgoed !"

Wij verbazen ons dagelijks over Tinka, onze bordercollie-special. Waar deze "spring-in-het veld" de energie en de lenigheid vandaan haalt, is ongelofelijk en we genieten dan ook volop van haar.  Maar met zoveel actie is het niet verwonderlijk dat het met haar fratsen eens verkeerd gaat. En dat gebeurde zaterdag. Strompelend op drie poten kwam ze naar ons toe. Het was een serieus probleem, dat was ons snel duidelijk en hier moest een dierenarts redding brengen. Maar zoiets gebeurt nu altijd in het weekend en is doktershulp moeilijk. Sanja heeft toen zelf een stevig verband aangelegd, maar daar was onze hond helemaal niet gediend en korte tijd later lag het verband naast haar op de grond. Maandagochtend zijn we gelijk naar de dierenkliniek Corner Stone in Robertson gegaan. Daar kreeg Tinka een lichte verdoving en is er een röntgenfoto van de voorpoot gemaakt. Tot onze opluchting bleek er niets gebroken te zijn. Met een stevig ingezwachtelde poot konden we weer naar huis. Maandagavond hadden we gasten te eten en mede daardoor letten we even niet op. Tinka is toen door de ondiepe rand van ons zwembad gelopen met als gevolg: een totaal van water doordrenkte verbonden poot. Dat betekende, dat we dinsdagochtend weer de hulp van de dierenarts nodig hadden om een nieuw verband aan te leggen. Tot nu toe gaat het nog goed. Tot en met zondag moet het verband blijven zitten. Hopelijk zal maandag alle leed weer geleden zijn.

Tijdens het bezoek aan de dierenkliniek zette ik Tinka daar op de weegschaal en die gaf een gewicht aan van 18,20 kilo. Nu behoort een volwassen bordercollie teefje tussen minimaal 13 en maximaal 19 kilo  te wegen. Daar zit Tinka dus nog net tussen, maar ze is wat klein en geen 100%  zuivere bordercollie en dus is ze volgens Sanja te zwaar. Er zal gelijnd moeten worden en je kunt wel raden wie de schuld van het overgewicht krijgt. Dat ben ik. Ik ben nogal onhandig met mijn eten en vooral stukjes koek vallen regelmatig op de grond. Mogelijk zitten daarom onze twee honden altijd links en rechts naast mij. We (majesteitsmeervoud) hebben daarom besloten om te minderen met dat extra voedsel om Tinka één of liever twee kilo te laten afvallen. Ik zal het melden als dit gelukt is !

Afrikaans woordenboek:

Haastige hond verbrand sy mond  =  wie haastig is, maakt fouten.

" In de Boni "

Ik heb een paar afwijkingen of om het iets minder negatief te laten klinken: Wat het eten betreft wijk ik af van de gemiddelde Nederlander. Bloederig rood vlees en vlees met botten en vetranden krijg ik absoluut niet door mijn keel. En een tweede afwijking is, dat ik een liefhebber ben van groente die de meeste Nederlanders niet door hun keel krijgen: Tuinbonen en spruitjes. Van een maaltijd rijst met spruitjes en satésaus kan ik mateloos genieten en tuinbonen behoren mede tot mijn favoriete groentesoort. Sinds enige tijd heeft de Spar supermarkt tuinbonen (van Hak) in de schappen en tot verdriet van Sanja haal ik daar regelmatig de hele voorraad potjes tuinbonen. Nu  bracht Sanja in oktober het boodschappentijdschrift van supermarktketen Boni mee uit Nederland. Ik kende wel de Allerhande van Albert Heijn en ook het tijdschrift van de Jumbo, maar van de Boni had ik nog nooit gehoord. Die zit klaarblijkelijk niet in Zuid-Nederland. Wat deed ik toen ik me vorige week een beetje zat te vervelen: ik bladerde door het Boni blad en daar trof ik zowaar een interessant recept met tuinbonen aan. 

Dat heb ik meteen aan Sanja laten zien en het geluk is met de domme: op woensdag 14 februari kreeg ik twee Valentijns cadeautjes: 

Een fraaie, grote Valentijns  wenskaart  (dezelfde kaart, die al 30 jaar telkens één dag per jaar op de schoorsteenmantel staat) en het tweede cadeautje was een Spaanse wok-schotel met tuinbonen. Dat gerecht zag er niet alleen aantrekkelijk uit, het smaakte ook nog eens voortreffelijk. Iets, wat ook door Sanja zelf beaamd werd en zij was nooit eerder een fan van tuinbonen. Ik heb meteen gekeken hoeveel potjes met tuinbonen van Hak er nog in de keukenkast staan. Dat is er nog maar één; ik zal dus binnenkort een keer naar de Spar moeten gaan om een nieuwe, flinke voorraad in te slaan, want dit nieuwe recept van bonen in de Boni vraagt om een regelmatige herhaling ! 

De nieuwssite Daily Maverick publiceerde zaterdag een verhaal over een groot "spoorwegprobleem" in Kaapstad. In Zuid-Afrika met zijn uitgestrektheid en grote afstanden, zou goed treinverkeer mogelijk moeten zijn. Wéér mogelijk zijn, moet ik eigenlijk schrijven, want dit land had in het verleden uitstekende treinverbindingen, maar als de overheid alles verwaarloost en geen onderhoud pleegt, heb je na jaren geen fatsoenlijk openbaar treinverkeer. In Kaapstad lag naast een spoortraject een groot township dat te klein werd voor de toestroom van woningzoekenden en omdat er sinds 2019 toch geen treinen meer reden en in 2020 Covid heerste, bouwden families hun illegale hutjes maar op de rails. Vorig jaar wilde het Departement van verkeer de treinverbinding weer herstellen, maar 880 huisjes stonden in de weg.

De illegale bewoners lieten zich niet wegsturen zonder alternatief. Een oplossing is er na lang onderhandelen uiteindelijk toch gekomen: De 880 families zijn tijdelijk verhuisd naar een terrein dat naast het spoortraject gelegen is. Het is eenvoudige bewoning zonder ingebouwde vaste toiletten en stromend water is er ook niet. Er staan (te weinig) verplaatsbare toiletten en voor water moeten de bewoners 500 meter lopen naar een andere wijk. 

Prasa, de spoorwegbeheerder, zegt dat de township-route van Nyanga naar het centrum van Khayelitsha nu weer in gebruik  genomen gaat worden. 

En men gaat daar oude, reeds lang geleden  afgedankte treinen uit de mottenballen halen. Daarmee zijn nog niet alle problemen voor Prasa opgelost, want op de volgende route (van Khayelitsha centrum naar het centrum van Mitchells Plain) staan ook hutten, waar 1251 families illegaal wonen. Daar is nog geen oplossing voor bereikt. Nelson Mandela sprak over een "Long Road to Freedom", maar het is ook een "Long Road" naar goed treinverkeer in heel het land !

Afrikaans woordenboek

tamatiestraat =  achterbuurt

"Hetzelfde, maar dan anders !"

Het motormerk Harley-Davidson is sterk vertegenwoordigd in Zuid-Afrika en iets daarvan zien we elk jaar meerdere keren in ons dorp. Eén keer per jaar is er een enorm motortreffen bij Avalon Springs, waar uitsluitend Harley's welkom zijn. Daar komen wel driehonderd of meer Harley rijders bijeen gedurende een heel weekend. Harley motoren behoren tot de duurste soort en dat blijkt ook uit de rijders. Daar zijn heel wat vermogende rijders bij en ook mensen met eerzame, maar goed betaalde banen als advocaten, (top-) ambtenaren en andere veelverdieners. 

Toch is het me al meerdere keren opgevallen, dat er bij de Harley-rijders twee soorten zijn: De ene groep jaagt, opvallend van kleding en uiterlijk met een verschrikkelijke herrie veroorzaakt door niet gedempte uitlaten, door Badstraat, Kerkstraat en Langstraat. En dan is er de groep van rustig toerende en van de natuur en ons fraaie dorp genietende rijders. Je hoort ze amper, maar ze zijn er regelmatig. Dinsdag stonden er weer 19 keurig op een rij geparkeerd bij de Mimosa Lodge. Geen herrie en andere overlast. Beide soorten zijn welkom - met name voor de middenstand - in Montagu, want het zijn rijders die niet kijken op een Rand meer of minder. Ze doneren veel geld voor een of ander goed doel en de horeca en winkels varen er ook wel bij. Dat doen beide groepen rijders. Daarin zijn ze hetzelfde ook al is hun gedrag heel anders !

Over enkele maanden zijn er in Zuid-Afrika landelijke verkiezingen en volgens niet bevestigde berichten willen er 300 "partijen" deel nemen aan die verkiezingen. De meeste hebben geen schijn van kans, met name omdat zij niet de financiële middelen hebben om het intrede-geld  te betalen. Er zijn minstens drie kansrijke partijen: ANC, EFF en DA, die in feite niet samen willen werken, maar ook onvoldoende stemmen halen om een meerderheid te hebben. ANC is sinds 1994 de grootste partij, maar verliest steeds meer stemmen en gaat waarschijnlijk geen meerderheid meer halen.

Eigenlijk maakt dat niets uit, want de nieuwe president is toch al bekend. Oud hoofdrechter Mogoeng Mogoeng is er van overtuigd,  dat hij de nieuwe president gaat worden en hij is niet eens lid van welke politieke partij dan ook. Nee, Mogoeng Mogoeng heeft zaterdagavond tijdens een TV-onderhoud verklaard, dat God hem uitverkoren heeft om Zuid-Afrika's nieuwe president te worden. "En dat kan niemand tegenhouden", aldus Mogoeng. In 2011 is volgens hem hetzelfde gebeurd toen hij voorspelde, dat God hem zou benoemen tot hoofdrechter. " Ik was onderwerp van bespotting en "hoe kun je nu zeggen dat God dat gaat doen?" zei iedereen. "Maar ik werd benoemd tot hoofdrechter en de mensen die me eerst uitlachten, werden doodstil". Hij is geen lid van een politieke partij en doet niets aan stemmen-winning. Hij vertrouwt op God: " Ek gaan net die almagtige God volg. Ek is nie honger vir 'n amp, publisiteit of roem nie. Ek sal net te bly wees om my pensioen te geniet, maar God gaan my roep, ek is seker" ! 

Tenslotte:

Veel plaats om nog nieuwbouw te plegen is er in Montagu niet meer. De enige plek waar nog een aantal (dure) huizen gebouwd worden, is in de wijk Piet-se Pad. Tijdens mijn wandeling op dinsdag liep ik door deze wijk en viel mijn oog op een grote bouwcontainer met bovenop enige voorwerpen. Dichterbij komend werd duidelijk wat die voorwerpen waren: een heel stel kruiwagens. De criminaliteit is behoorlijk hoog en alles wat los en vast zit is mogelijk een prooi voor het dievengilde. Kruiwagens zijn eigenlijk niet zo gewild bij de criminelen, want daar moet je mee werken en daar heeft men een hekel, maar ijzeren voorwerpen inleveren bij oud ijzer handelaren levert wel geld op. Deze aannemer heeft waarschijnlijk al eerder leergeld betaald en bergt zijn gereedschappen zodanig op, dat "gratis meenemen" niet zo gemakkelijk is !

Afrikaans woordenboek:

  

'n bouhouer  =  een bouwcontainer