donderdag 17 maart 2011

Op huizenjacht

We maakten kennis met Eric en Tineke Zilverentant, die hun huis te koop aanboden.  
Zij willen kleiner gaan wonen en gaan daarom hun grote kavel opsplitsen, waar ze een kleinere woning voor zichzelf op gaan bouwen. Nadat we met makelaarster Christine Laubscher nog enkele vergelijkbare huizen hadden bezichtigd, besloten we uiteindelijk toch om het huis aan de De Kockstraat nummer 4 te kopen.

Met zijn vieren moesten we naar de prokureur om een voorlopig koopcontract te tekenen. Als de vergunning over de splitsing van de kavel binnen is, kan het koopcontract getekend worden. Vanaf 21 mei mogen wij al beginnen met klussen en vanaf 1 juni huren we het pand tot de overdracht plaats vindt.

donderdag 3 maart 2011

Kwartier maken

We hadden besloten, dat Leo iets eerder naar Zuid Afrika zou vertrekken   om een aantal zaken te regelen. Gelukkig staken broer Wim en schoonzus Rita de helpende hand toe en boden tijdelijk onderdak. Ons droomhuis, dat we enkele jaren geleden al wilden kopen, was helaas inmiddels verkocht. dus moest er eerst een huurhuis geregeld worden. Dat lukte al snel met behulp van de plaatselijke makelaarster Christine Laubscher. Nadat op 9 maart onze honden, Djoeke en Tesca gezond en wel gearriveerd waren en een dag later Sanja van de luchthaven opgehaald was, konden we intrek nemen in ons voorlopige huurhuis aan de Badstraat nummer 10 in  Montagu.
In dit enorm uitgestrekte land is een auto een absolute noodzaak en dus gingen we op pad om een leuk tweedehandsje te zoeken. Maar bij de plaatselijke Toyota dealer stond een mooie goudkleurige Corolla, waar Sanja meteen helemaal weg van was. Toen bleek dat deze, vanwege een actie, net zo duur was, als een 1 jaar oude auto, was de keuze niet moeilijk! En zo reden we enkele dagen later in een spiksplinternieuwe auto van Robertson naar Montagu.
Ondertussen hadden we ook een bezoek gebracht aan het emigratie bureau Intergate in Kaapstad. Om onze verblijfsvergunning te regelen, hadden we de nodige verzekeringen afgesloten en een bankrekening geopend. Na al dit regelwerk, bij on-Nederlandse temperaturen van ruim boven de 30 graden, waren we wel toe aan een heerlijk verkoelend bad. Groot was onze verrassing toen bleek, dat ons bad aan de Badstraat niet goed werkte: een deel van het water stroomde nl. niet in het bad, maar via het plafond in ons bed in de naastgelegen slaapkamer!Gelukkig hadden we nog een tweede slaapkamer waar we, na enig oponthoud, in konden trekken!