Dilemma !

Vorige keer schreven we over een één oudergezin, waarbij Jozef uiteindelijk gelukkig herenigd werd met zijn gezinnetje. Probleem opgelost. Maar nu zitten wij wéér met een probleem rond een één oudergezin: Tesca, ons twee-en-een half jaar oude Friese Stabij-teefje is tijdens haar loopse periode op avontuur geweest met een Bordercollie-reu. We hadden Tesca in Nederland nog niet laten steriliseren, omdat we de optie open wilden houden een keer een nestje Friese Stabijs  te fokken. Door onze verhuizing naar Zuid-Afrika is dat welhaast onmogelijk, want een Friese Stabij-reu vind je hier zelfs met een vergrootglas niet. Daarom hadden we besloten om Tesca hier toch maar te laten steriliseren. Toen Tesca twee weken geleden weer loops werd, heeft Sanja een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na half december ligt heel Zuid-Afrika compleet stil vanwege de zomervakantie en daarom staat de ingreep gepland voor de tweede week van 2012. Maar nu zijn we ingehaald door de feiten. Eergisteren stond er een Bordercollie-reu vóór de poort en vóór wij goed en wel wisten wat er gebeurde, slaagde Tesca erin via de tuin van de buren te ontsnappen en “vliegenberg” waren ze allebei  Na een half uur vonden we ze in een nabij gelegen bos, waar ze druk bezig waren voor nageslacht te zorgen.

 Wij zitten nu wel met een dilemma: Laten we Tesca toch steriliseren, zodat we geen gezinsuitbreiding krijgen of wachten we de ontwikkelingen af en lopen er hier over enkele maanden wellicht. een aantal puppies  rond van een Bordercollie-vader (waar we verder geen gegevens van hebben wat betreft karakter, leeftijd, gezondheid, etc ) en een Friese Stabij-moeder . In Nederland wordt een dergelijke kruising door fokkers vaak toegepast met op stamboom, karakter, leeftijd en lichaamsbouw geselecteerde honden en dan levert het  meestal heel geschikte huisdieren op, maar of dat onder deze omstandigheden ook zal gelden ??? ).

Goede raad is duur.  We hebben nog ruim een week om een beslissing te nemen en we zullen jullie op de hoogte houden.

                                              

   Zuid-Afrikaans woordenboek

worshondjie = teckel

Eén oudergezin !

Ook al is Montagu een – voor Zuid-Afrikaanse begrippen – welvarend dorp met weinig criminaliteit en een tamelijk lage werkeloosheid, toch is er een gekleurde wijk waar nog veel armoede en drugsgebruik is en waar de alcohol rijkelijk vloeit. De zorg voor hun kinderen ontbreekt heel vaak, mede door het feit, dat de vaders hun vrouw en kinderen gewoonweg onverzorgd in de steek laten. Het aantal éénoudergezinnen overstijgt verre het aantal “complete” gezinnen.

Nu worden wij zelf ook geconfronteerd met een éénoudergezin. De vader is “vliegenberg”. Moeder en kind in een zorgelijke toestand achter latend. Wat is het geval: Kerstmis nadert  en voor Sanja is dat reden om de hele woonkamer te voorzien van kerstboom, slingers, verlichting, tafelkleden, kerstbloemstukjes, enz.  Aan mij de schone taak om de kerststal in te richten. Nadat ik me van mijn taak gekweten had, viel één ding uiterst duidelijk op. Jozef ontbrak ! De open plek in de stal naast de kribbe was opvallend leeg. Was de relatie met Maria stuk gelopen? Had Maria hem vanwege een drank- en/of drugsprobleem de deur gewezen? Zat hij nu ergens samen met een andere vrouw?

Gelukkig niet. De afwezigheid van Jozef had een heel andere reden. Toen de huizencrisis in Nederland steeds groter werd, deden er allerlei verhalen de rondte, dat Jozef kon helpen om je huis te verkopen.

( Wellicht was Jozef de  éérste  makelaar in de geschiedenis en had hij al begrepen, dat er met makelen méér te verdienen was dan met timmeren!)Maar als je van Jozef’’s  diensten gebruik  wilde maken, moest er wel een bepaalde strategie gevolgd worden. Jozef moest in de voortuin ingegraven worden en – héél belangrijk – met zijn hoofd naar beneden! Naarmate de tijd verstreek en ons huis maar niet verkocht werd, werd Sanja ongeduldig en deed een beroep op Jozef.

Die werd netjes in plastic gewikkeld en verdween ondersteboven in de Helmondse grond. Of het geholpen heeft zullen we wel nooit weten, maar in oktober 2010 verkochten we ons huis en gelukkig vergat  Sanja niet om de arme Jozef uit zijn uiterst oncomfortabele positie te bevrijden.

Alleen werd Jozef niet keurig herenigd met zijn gezin in de kerstdoos, maar kwam tussen allerlei andere spullen in verhuisdoos 287 terecht. Gelukkig is alles toch nog goed gekomen. Sanja wist de arme Jozef op te sporen en toen kon de goede man zijn rechtmatig plaatsje weer innemen. En zij leefden nog lang………………

Dat Jozef een man van deze tijd is, blijkt wel uit het feit, dat hij twittert ! Op Twitter staat het volgende bericht:  Jozef twittert  onder meer over zijn echtelijke ruzie met Maria over haar opmerkelijke zwangerschap, de voorbereidingen voor hun trip naar Bethlehem met hun ezel Vespa en het feit, dat Maria te veel bagage heeft ingepakt. Hij laat óók weten, dat zijn timmerbedrijf gesloten is tot 1 januari en dat hij zich zorgen maakt over wat hij moet vertellen als de Romeinen vragen of het kind wel het  zijne is !

                                              

                                               Zuid-Afrikaans woordenboek:

                                                  Alleenloper  =  vrijgezel

Aan alles komt een eind!

We hebben al vaker gezegd, dat het hier lekker begint te zomeren. Meestal ligt de dagtemperatuur ruim boven de 20 graden met regelmatig uitschieters boven de 30 graden. Dat betekent, dat de temperatuur van het zwembadwater langzaam maar zeker oploopt tot boven de 25 graden. Voor mij persoonlijk is dat nog veel te koud. Ik streef naar een watertemperatuur van boven de 38, maar Sanja’s moeder ( bijna 80jaar  !!) trok de (stoute) schoenen uit en haar badpak aan en zwom als allereerste in ons zwembad. Sanja’s vader en Sanja zelf bleven niet achter en even later zwommen zij gedrieën in de rondte. ( Jammer genoeg moest ik op de kant blijven om foto’s te maken!)

Het verblijf van Sanja’s ouders begint op een eind te lopen en daarom hebben we nog even een prachtige rondrit gemaakt Allereerst bezochten we “Wildebraam”, een bramenkwekerij waar we door de eigenaresse allerhartelijkst ontvangen werden en uitleg kregen over het maken van jam en likeur. Natuurlijk moest er van beide flink geproefd worden en met de nodige jampotjes en likeurflesjes en één bramenplantje in de kofferbak zetten we onze rondrit voort.

Op naar  Swellendam. In deze plaats is een Spar-supermarkt met een Nederlands hoekje: Senseo koffie, Bolletje beschuit, Unox rookworst, Venz hagelslag en nog meer van deze onmisbare lekkernijen!

Daarna reden we door de schitterende Tradouwpas naar het dorpje Barrydale waar we geluncht hebben en in een souvenirshop nog wat leuke voorwerpen ingeslagen hebben. Per slot van rekening moeten de koffers weer goed gevuld terug naar Nederland.

Afgelopen vrijdag moest mijn nieuwe heup voor het laatst gecontroleerd worden door de orthopeed. Na het maken en bekijken van enkele röntgenfoto’s en het nodige trek- en duwwerk aan mijn rechterbeen was de conclusie van Dr. Laubscher: Alles oké. Maar het duurt nog wel enkele maanden vóórdat alle spieren weer soepeltjes doen wat ze behoren te doen.

Tenslotte: Enige tijd geleden wijdden we een weblog aan woorden die zowel in het Afrikaans als in het Nederlands hetzelfde klinken , maar een heel verschillende betekenis hebben. Vorige week stond er een toepasselijk verhaal in onze krant ” De Burger”. Een Zuid-Afrikaan denkt  bij “flikker” aan een knipperlicht, terwijl het in Nederland een scheldwoord voor een homo is. Toen een Nederlands lid van een handelsdelegatie opmerkte, dat hij paarden fokte, keken de Zuid-Afrikaners elkaar bedenkelijk aan. Fokken betekent in Zuid-Afrika namelijk “fuck”, oftewel neuken!

Maar ook heel gewone woorden kunnen tot misverstanden leiden. Zoals het woordje ”amper”. Wat in Afrika ”amper gebeur het, het nie gebeur nie”. In het Nederlands betekent amper, dat het bijna niet gebeurd is, maar het is dus wél gebeurd. Als laatste voorbeeld: ’n Afrikaner die  “Verskoon mij”  zegt, bedoelt: “Het spijt me”. In Nederland denken we dan aan luiers en schone kleren!

   Zuid-Afrikaans woordenboek:

Kaalgat  =  naakt

Ledigheid is des duivels.....

Denk maar niet dat Sanja’s ouders –nu ze terug gekeerd zijn bij ons in Montagu- rustig in de zon zitten te genieten van het mooie weer. Nou, dat deden ze toch wel een beetje, maar er werden ook allerlei activiteiten gepleegd. Allereerst kwam de naaimachine weer op tafel en werden er een aantal tassen gemaakt voor het Hug a Baby project. Verder werd er bijna elke dag uitgebreid en vooral lekker gekookt in onze nieuwe keuken. Maar we hebben ook uitstapjes gemaakt. We maakten een mooie rit naar Pietersfontein, een minidorpje, zeer afgelegen maar in een prachtige omgeving van wijngaarden en abrikoosbomen. Eén abrikoosboer zal dit jaar een mindere opbrengst hebben, nadat schoonma  “eens een abrikoosje zag hangen”. Ook zagen we op deze tocht bijzondere succulenten. (Ja, hoor, daar zijn ze weer!) . Een paar soorten hadden we niet in onze tuin, maar nu wel! Op de terugweg stonden we plotseling oog in oog met een zebra, die net zo nieuwsgierig naar ons keek, als wij naar hem (of haar).

Nadat we donderdag Nederlandse kennissen Rinze en Christien met hun Friese Stabij Dieuwke  op bezoek hadden en ’s avonds zelf op de koffie gingen bij andere Nederlandse kennissen, Freek en Jennie, vertrokken we vrijdagmorgen al voor 9 uur naar Franschhoek. Dat is een leuke plaats, maar de rit er naar toe is werkelijk prachtig. Vooral het stuk van Villiersdorp naar Franschhoek is adembenemend! We hadden anderhalf uur uitgetrokken om alle winkeltjes van de hoofdstraat te bekijken, maar na 2 en een half uur waren we pas op de helft. Rammelende magen riepen ons tot de orde. We lunchten bij Rickety Bridge en genoten zowel van een heerlijke lunch als van de prachtige omgeving. Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan een souvenirshop met Zimbabwebeelden. Wij blijven zeer geïnteresseerd in deze beelden en hadden er bijna weer één gekocht voor R1800,00 (=€180,00). Tot we constateerden dat er echt een nul méér op het prijskaartje stond. Nog een paar foto’s gemaakt van het Huegenoten monument en toen weer die prachtige weg terug. Om half 6 waren we terug in Montagu, waar twee honden ons uitbundig begroetten. Sanja’s ouders lieten regelmatig onze honden uit en onderweg verzamelden zij allerlei takjes, droogbloemen, dennenappels, enz. Uiteindelijk hadden zij een flinke verzameling uit de natuur. Zij gingen hiermee aan de slag en met gebruikmaking van enkele decoratieve palmbladeren uit onze eigen tuin, ontstonden er ware kunstwerken, die een mooi plekje kregen op ons terras.



Kunst met een kleine K, maar wel erg mooi. Eerder deze week werd geconstateerd, dat de boiler in ons woonstel niet in orde was. Hij moest vervangen worden door een nieuw exemplaar. Dat gebeurde woensdag en nadat de loodgieters vertrokken waren, hadden we volop warm stromend water. Het was wel jammer, dat dit hete water via 4 lekkende knelkoppelingen in onze kleerkast stroomde. This is Afrika!

Zuid – Afrikaans woordenboek

Vuurhoutjie = lucifer

De “Big Five”

Vóórdat we naar Zuid-Afrika verhuisden, kregen we regelmatig de opmerking: “Gaan jullie naar Zuid-Afrika? Is het daar niet gevaarlijk vanwege de criminaliteit?”

Nou hebben we vóórdat we definitief vertrokken ons huiswerk gedaan en over dit onderwerp ons licht opgestoken bij mensen die al jaren in de West-Kaapse provincie en meer speciaal in Montagu en omgeving woonden. Zij verzekerden ons – zonder uitzondering, dat in deze omgeving de criminaliteit echt reuze meevalt en nauwelijks verschilt van een doorsnee dorp, c.q.  provincie in Nederland. Voor ons reden genoeg om de stap te zetten. We wonen nu ruim een half jaar hier en hebben nog helemaal geen criminaliteit aan den lijve ervaren. Maar we lezen dagelijks in de krant van moorden, overvallen en aanrandingen. Eigenlijk nooit hier in de buurt, maar tóch!

In de krant stond vorige week een lezenswaardig artikel over de criminaliteit in Zuid-Afrika. Een Engelse politieagent maakte de opmerking, dat hij wel eens naar Zuid-Afrika wilde komen om de “big five” te leren kennen. ( Met de big five wordt hier normaliter bedoeld: olifant, leeuw, tijger, neushoorn en luipaard) Maar deze agent bedoelde: moord, overval, verkrachting, mishandeling en diefstal!

Even wat cijfers: Zuid-Afrika staat op de negende plaats van moorddadige landen (waar geen oorlog is). En hoewel het aantal moorden daalt, is het moordcijfer nog steeds hoger dan dat van vergelijkbare ontwikkelde en democratische landen. Een Zuid-Afrikaans burger heeft een vijf keer hogere kans om vermoord te worden dan het internationaal gemiddelde. Er zijn per jaar zo’n 200.000 mishandelingen met ernstig letsel en nog eens 200.000 “minder ernstige” mishandelingen. De politie krijgt zo’n 70.000 verkrachtingszaken te behandelen, maar het overgrote deel van de verkrachtingen komt niet eens bij de politie. Het Centrum voor Geweld schat het aantal aanrandings- en verkrachtingszaken en het huiselijk geweld op wel 1,5 miljoen per jaar! Van de 190.000 politieagenten worden er jaarlijks ongeveer 120 vermoord.

De belangrijkste reden van dit geweld:

In Zuid-Afrika is geen homogeen samengestelde bevolking. De meerderheid van mensen leeft (ver) onder de armoedegrens. Grote aantallen jeugdige mensen groeien op zonder goede rolmodellen. Discipline is afwezig in gezinnen waar beide ouders werken en in gebroken gezinnen. Kinderen groeien op zonder normen en waarden. Twee zaken zijn bij deze mensen totaal afwezig: medelijden en deugdzaamheid.

Is er dan nog hoop dat het ooit goed komt?

Het terugdringen van de criminaliteit staat heel hoog op de agenda van de regering en de criminaliteitscijfers lopen al enkele jaren enigszins terug, maar er is nog een lange weg te gaan. Het streven is om in 2030 bereikt te hebben, dat iedereen zich veilig voelt in Zuid-Afrika. Een mooi streven, maar nu nog realiseren!

Tot slot: We sluiten af met een heel wat positiever bericht. Nu de drijvende krachten achter het orkest, Freek en Jennie Weelink weer in Montagu verblijven, heeft het orkest weer een nieuwe impuls gekregen. Er is een nieuwe muzikaal leider gevonden en het lijkt erop, dat daardoor het orkest nu echt van de grond gaat komen.

Zuid-Afrikaans woordenboek

Kitaarslaner   =   gitaarspeler

Klaar met klussen!

 We hebben al twee weken flink wat problemen met onze Internetverbinding. Als gevolg hiervan kunnen we nauwelijks E-mailen en foto’s downloaden en op onze weblogplaatsen lukt helemaal niet. Onze provider zat midden in een zakelijke verhuizing en had tot nu toe nog geen tijd gehad om onze computerproblemen op te lossen. Maar sinds vandaag beschikken we weer over snel internet. (Sanja heeft nog een foto geplaatst op de vorige weblog).

Van het medische front hebben we alleen maar goed nieuws: mijn krukken kunnen opgeborgen worden. Vanaf nu loop ik weer – zij het nog wat stijfjes – zonder deze hulpmiddelen!

We meldden vorige week dat ons keukenproject nog niet geheel en al afgewerkt was en dat is het nog steeds niet ondanks het feit, dat er afgelopen donderdag nog 2 keukenmonteurs een  dag bezig zijn geweest. De keuken is bijna klaar en kan al in gebruik genomen worden, maar er moeten  nog een paar zaken afgewerkt worden en de materialen hiervoor  moeten uit Duitsland komen en de hele maand december is in Zuid-Afrika een vakantiemaand en gebeurt er dus niets. Half januari zou alles klaar moeten zijn.

En nu stoppen we met de grote klussen. Sanja is al twee dagen bezig geweest met het inrichten van onze nieuwe keuken en voor het eerst sinds lange tijd hebben we een snipperdag opgenomen en bezochten we Franschhoek.

Een prachtig gelegen dorp met leuke winkeltjes, monumentale huizen en veel eetgelegenheden. De weg ernaartoe en weer terug is fantastisch: Een prachtige bergpas met ruige rotsen, diepe kloven en schitterende vergezichten. Kortom: we hebben genoten en we hebben ons voorgenomen om vanaf nu veel vaker dagtochten te gaan maken!

Deze week hebben we ook afscheid genomen van Maria en Harrie.

Zij brachten twee weken door in Zuid-Afrika. Toen zij hier arriveerden hadden zij twee overvolle koffers bij zich, waarvan één koffer louter cadeaus voor  de familie hier bevatte. Zij vertrokken afgelopen woensdag weer met twee overvolle koffers. Nu met spullen voor eigen gebruik. De economie van Zuid-Afrika ging de afgelopen periode met sprongen vooruit en ook de restaurants maakten een glorietijd door! De Nuenenaren zitten al weer enkele dagen te kleumen in winters Nederland, terwijl hier de temperaturen  al regelmatig oplopen  tot ver boven de 30 graden! Sanja’s ouders hebben hun 12-daagse trip in de Westkaap afgesloten en zij keren maandag terug bij ons en blijven dan nog ruim twee weken hier.

Tot slot: In Europa wordt het nieuws volledig beheerst door de Euro-crisis. In Zuid-Afrika is Julius Malema het grote nieuws. Deze jeugdleider van de heersende politieke partij ANC is voor 5 jaar uit de partij gezet. Malema is beroemd / berucht om zijn politieke ideeën die heel veel gelijkenis vertonen met ene meneer Mugabe die Zimbabwe in de afgrond heeft gestort. Malema werd geschorst vanwege zijn racistische uitspraken:  “Skiet die boere!” , “Alle witmense is criminele !”. Ook wil hij de grond van boeren afnemen zonder ervoor te betalen ( à la Zimbabwe) en bedrijven nationaliseren. Heel veel mensen – óók mensen van het ANC – zijn opgelucht , dat Julius Malema voorlopig  van het politieke toneel verdwijnt en zijn boze plannen (nog) niet kan uitvoeren!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Hoofsweep  =  parlementair leider van een politieke partij.

De gaande en de komende!

Sanja’s ouders zijn al weer 10 dagen in ons woonstel te gast.  Zij hebben ons dagelijks leven in dit land meegemaakt. Zij deden boodschappen in Robertson en Montagu, hielpen bij kleinere klussen, bezochten projecten waar Sanja bij betrokken is, gingen naar de kerk en …. van oude gordijnstof naaide Sanja’s moeder prachtige

boodschappentassen voor de minder bedeelden.

 

 Nu is het vrijdag de 11-de van de 11-de en zijn ze vertrokken. We hebben hen vanmorgen naar Worcester gebracht, waar zij hun huurauto opgehaald hebben en daarna vertrokken zij voor een 10 daagse trip, die hen via Oudtshoorn, Plettenbergbaai, Knysna en Wilderness weer terug brengt naar Montagu. Daarna zijn ze weer bij ons te gast voor 3 weken, vóór zij weer naar Nederland terug vliegen. Het is ondertussen 7 weken geleden dat ik (Leo) een heup operatie onderging en vandaag moest ik me voor een controle melden bij de Medi-kliniek in Worcester. Eerst werden er röntgenfoto’s gemaakt en daarna constateerde de orthopedisch chirurg dat alles prima in orde was. Bepaalde handelingen kan ik nog niet uitvoeren; zoals veters strikken en sokken aantrekken, maar de specialist zegt, dat ik over 4 weken weer op mijn oude niveau moet zijn. Dat de stand van de gezondheidszorg echt wel op een goed peil is, bleek uit het cadeautje, wat ik van de specialist kreeg: een cd-Rom met röntgenfoto’s van mijn heup.




Nadat we de  Medi-kliniek verlaten hadden, reden we naar Klaasvoogds. Zus Maria en zwager Harrie verbleven al een week bij broer Wim en schoonzus Rita, maar volgens afspraak zouden zij hun 2^e vakantieweek bij ons in Montagu doorbrengen. En zo reden wij een uurtje later met hen naar ons huis. Nu kunnen zij met eigen ogen zien hoe wij hier wonen. Wat de keuken betreft waren we vorige week iets te optimistisch. De verwachting was, dat alles deze week wel klaar zou zijn. Maar dat viel toch wat tegen. Het granieten werkblad is gemonteerd, maar er moeten nogal wat zaken afgewerkt worden en alle elektrische apparaten zijn nog niet aangesloten. Tot overmaat van ramp viel een pas gemonteerde deur van de inbouwkoelkast. Die kan dus de open haard in! Ons keukenproject is nog niet afgewerkt!

Wegens internet problemen, is dit bericht later gepubliceerd en kunnen er geen foto's toegevoegd worden.

Zuid – Afrikaans woordenboek

Vleispaleis = iemand met overgewicht

Zij kwamen van verre……!

De afgelopen week was weer zo’n week vol bijzonderheden. Allereerst was daar op zondag het “Wiele, Waens en Wynfees” in Paarl. Op het prachtige Nelson Landgoed werd een show gehouden van klassieke en zelfs antieke voertuigen. Er stonden prachtig gerestaureerde koetsen, maar ook klassieke auto’s uit de 50er en 60er jaren van de vorige eeuw. We zagen o.a. een Buick, Packard en diverse Chevrolets, Fords, Jaguars, MG’s en Wartburgs. Verder was er een oorlogsveteranenclub met Duitse en Amerikaanse legervoertuigen. Ook was er een flink aantal mooi gerestaureerde tractoren en landbouwmachines te zien en waren er demonstraties van oude ambachten  Het was prachtig weer en het hele landgoed zat vol picknickende bezoekers. Het was alleszins de moeite van de verre rit waard.

Dinsdagmorgen was Sanja al vóór zevenen op pad naar de luchthaven van Kaapstad om haar ouders op te halen, die na een vlucht van 12 uur en daarna nog een autorit van ruim twee uur bij ons in Montagu hun intrek namen.

Natuurlijk was er over en weer veel te vertellen en daarna gingen de koffers open en kwamen er leuke verrassingen te voorschijn :deels voor ons, maar vooral ook  een massa presentjes voor de minder bedeelden waarvoor Sanja vrijwilligerswerk verricht. Tijdens de wekelijkse Skype-gesprekken heeft Sanja aangegeven hoe bedroevend de situatie van heel veel kinderen in het nabijgelegen Ashbury is. Dat heeft haar ouders op het idee gebracht om voor deze kinderen gebreide kleren te regelen. Zo ongeveer de gehele Ermelose bevolking van boven de 60 jaar is ingeschakeld. Overal werden restanten wol van de zolder gehaald en werden de breipennen afgestoft.  Het resultaat overtrof alle verwachtingen. Het mes sneed van twee kanten: een flink aantal kinderen krijgt nieuwe kleertjes en de Ermelose ouwetjes hebben hun breikunsten vanuit een ver verleden weer eens kunnen tonen.Grote klasse!

Op donderdag kregen we bezoek van Harrie en ons Maria. Zij waren een dag eerder in Kaapstad aangekomen en  verblijven voorlopig bij onze Wim en Rita in Klaasvoogds. Harrie en Maria wilden  wel eens zien hoe wij hier wonen, kwamen even op de koffie en brachten óók nog een koffer vol verrassingen mee!

Dit waren nog niet alle plezierige zaken van deze week, want op woensdagmorgen kregen we een telefoontje van het Kaapse keukenbedrijf, dat onze nieuwe keuken gearriveerd was en al op weg was naar Montagu. En inderdaad werd ’s middags een grote aanhanger gelost en stond onze eerst zo lege keuken in korte tijd vol met ingepakte keukenmaterialen. Een uurtje later vertrokken de mannen weer met de belofte dat de volgende dag de montage van de keuken zou beginnen.  Op donderdagochtend arriveerden er drie keukenmonteurs die snel aan de slag gingen. Zij namen nauwelijks pauze en werkten door tot ’s avonds na elven! Zij kwamen ver, maar helemáál  klaar waren ze jammer genoeg niet. Over een paar dagen komt het granieten werkblad en kan de hele keuken afgewerkt worden.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Skottelgoedwasser  =  vaatwasser

Gevonden......en toch weer niet!

Muziek heeft altijd een belangrijke plaats gehad in ons leven. Sanja zong met veel enthousiasme in Helmond bij het koor Lighthouse en ik zong  bij mannenkoor Lambardi. Als gevolg van onze emigratie kwam daar voor ons beiden helaas een einde aan. Maar we namen ons stellig voor om zo spoedig mogelijk onze muzikale draden weer op te nemen en lid te worden van een koor. Tijdens een kerkdienst  van de Nederduits Gereformeerde kerk in Montagu, zong er een kwalitatief, best redelijk kerkkoor. Dat stond Sanja wel aan. En na nóg een kerkdienst met koorbegeleiding bezocht te hebben, stapte zij gelijk naar de dirigente met de vraag of ze nog een Nederlandse alt kon gebruiken .



Nou dat kon! En sinds enkele weken zingt zij haar deuntje bij het kerkkoor mee. Nu ik nog! In Helmond had je minstens 10 koren om uit te kiezen en elk omringend dorp was ook voorzien van minstens enkele koren. Je kiest maar uit welk genre muziek je voorkeur heeft. Maar zo is het niet hier in Zuid-Afrika. Montagu heeft geen ander koor, dan het eerder genoemde kerkkoor. In Paarl is een kwalitatief goed koor, maar om elke week de repetitie bij te wonen en daarvoor 2x 120 km te rijden, gaat me echt te ver. En toen kwam er goed nieuws. Een Nederlandse kennis die op de hoogte was van mijn koorambities mailde me dat er op woensdag 26 oktober een concert gegeven zou worden door het Robertson Chamber Choir in de NG kerk van Robertson. Wellicht lagen hier mogelijkheden voor mij. En dus reden Sanja en ik vol verwachting naar hun optreden: Moment. Het koor bestond uit 16 personen: 11 dames en 5 heren. Het leek me dat hier nog wel plaats is voor een tenor uit Holland. Het concert bestond uit een mix van Zuid-Afrikaanse en Engelse liederen, maar ook Slavisch Byzantijnse kerkmuziek. Een gevarieerd repertoire, waar ik wel van houd. Dit gaat het worden. Repeteren in Robertson (25 km van Montagu) is best te doen. Het slotlied klonk. Er kwam nog een toegift en toen nam één van de zangers de microfoon en deelde mee, dat hun Oostenrijkse dirigent, meneer Ernst, stopte en terug ging naar zijn vaderland. En dat was nog niet alles. De man achter de microfoon deelde ook nog mee, dat het koor ophield te bestaan. En dat het concert van die avond het allerlaatste concert was geweest. De teleurstelling was uiteraard groot. Voorlopig dus nog geen koor. Voorlopig zal mijn gezang alleen te horen zijn onder de douche. Helaas!

Montagu is Rozenstad en vorige week was de jaarlijkse Rozenshow. Sanja, die via de Tuinclub zijdelings betrokken was bij de voorbereidingen, had met de kinderen van het Nieuwe Horizon project afgesproken, dat ze mee zouden doen met de scholenwedstrijd. Toen ze op de afgesproken tijd aankwam met haar spullen, was de deur op slot en waren er geen kinderen meer! Wat nu? Gauw maar zelf iets in elkaar geknutseld en gauw naar de kerkzaal gebracht. Toen ze, als laatste de kaartverkoop voor haar rekening nam, zag ze dat er veel bloemstukken helemaal verlept bij stonden. Helaas hadden ze geen prijs gewonnen.

Iets heel anders: tot voor kort was het een bijna onmogelijke opgave om een reactie te plaatsten op de weblog. Met hulp van broer Wim is er iets veranderd aan de instellingen van de weblog en nu is het plaatsen van een reactie heel wat eenvoudiger.

Als je doet wat hieronder staat moet het lukken.

1.    Klik op reactie aan het einde van een verhaal.

2.    Plaats je reactie in het tekstvak.

3.    Profiel selecteren (Klik op het kleine zwarte pijltje. Klik daarna op anoniem)

4.    Klik op reactie plaatsen

Even later staat de reactie op de weblog.

Zuid-Afrikaans woordenboek

orrelis = organist

Gestage vorderingen

Het was een week die in het teken stond van onze keukenvernieuwing. Alle voorbereidende werkzaamheden zijn nu zo goed als  afgerond. De muren zijn gestuct , allerlei stopcontacten en leidingen zijn geplaatst én verplaatst. Het plafond is vernieuwd en geschilderd. Sanja heeft de muren al één keer  geverfd. Kortom: de keuken kan komen. We zijn er klaar voor. En toen kwam een email van het keukenbedrijf; het containerschip wat op vrijdag 15 oktober de Kaapse haven binnen zou  lopen, arriveert met een vertraging van  2 weken, dus pas op 30 oktober. Dan moet hij nog ingevoerd worden en zodoende wordt de keuken pas begin november geplaatst. Het ziet er dus naar uit, dat we Sanja’s ouders niet kunnen vergasten op een overheerlijke  maaltijd uit onze nieuwe keuken. Het wordt waarschijnlijk een kant-en-klare-maaltijd uit de Spar.

Afgelopen zondag was er in Robertson een jaarlijks terugkerende motorhappening. Zo’n 300 motormuizen treffen elkaar hier en maken een toertocht door  de stad en omgeving. Verder is er een show van Harley Davidsons en andere zgn.  cruisers. Tot slot wordt er ook nog een sprintwedstrijd over 400 meter gehouden, waar de echte scheurneuzen kunnen laten zien, wie de snelste  is. Jammer genoeg hebben wij momenteel nog geen motor. Actief deelnemen konden we dus niet, maar even rond kijken was ook leuk.

Dinsdag bracht Sanja met de dames van de Tuinclub een bezoek aan het nabij gelegen dorpje  Bonnievale, waar ze een graskarperbedrijf, annex stoeterij voor paarden, annex golfclub, annex B&B  en restaurant bezochten. Ze kregen een heel interessante rondleiding over het uitgebreide terrein. Ook het huis was een bezienswaardigheid. De vader van de huidige eigenaar kocht lang geleden een niet meer gebruikt kerkgebouw. Het gebouw werd gesloopt  en het hout en vele andere materialen werden gebruikt om dit bijzondere huis te bouwen!

Zuid -  Afrikaans woordenboek:

'n ysterperd = 'n motor(fiets)

Rennen, vliegen, vallen, opstaan en weer door gaan.

Het is – zeker voor de arme Sanja - een behoorlijk hectische week geweest. De voorbereidingen voor de nieuwe keuken en het herplaatsen van delen van de oude keuken zorgden voor de nodige overlast. We konden niet beschikken over de gebruikelijke keukenapparatuur en daarom moesten we leven op kant-en-klaar-maaltijden van de plaatselijke supermarkt. Toen de tussenmuren uitgebroken waren, hadden we niet de mooie rechte muur die we verwacht hadden. Hier bleek namelijk nog het rookkanaal van de open haard van de woonkamer te zitten. Goede raad was duur. We hebben direct contact opgenomen met Robert Neven van het Kaapse keukenbedrijf. Hij is afgelopen dinsdag poolshoogte komen nemen en gelukkig kan de bestelde keuken zonder al te grote problemen geplaatst worden. Met de verzekering, dat onze nieuwe keuken nog vóór 1 november geplaatst gaat worden, vertrok hij weer richting Kaapstad. Ondertussen heeft Sem allerlei oude keukendelen herplaatst. In het woonstel wilden we graag een kookgelegenheid voor onze toekomstige gasten. Met het nodige passen en meten heeft hij gezorgd voor warm en koud water, een koelkast en een elektrisch fornuis.

Hij heeft ook een gezellige eethoek gefabriceerd

Het ziet er allemaal best  netjes uit en hiermee is ons woonstel weer een stapje mooier en vooral  functioneler geworden. Andere delen van de oude keuken kregen een nieuwe plek in de wasruimte en het personeelskamertje.  Nog een paar rommelige dagen en dan is ons huis weer een flinke stap opgewaardeerd.
Nu de zomer aanbreekt en de dagtemperaturen zelfs regelmatig tot boven de 30 graden oplopen, begint er ook flink wat kleur in onze tuin te komen. Bijna dagelijks zien we “nieuwe kleuren” opduiken en zien we wat voor vakwerk onze “landscaper” heeft verricht. Dit is genieten voor de plantenliefhebber!







Tot slot: Enkele weken geleden spraken wij Hannie en Wim, een Nederlands echtpaar wat ook in Montagu woont. Zij vertelden,dat zij hun oude Duitse Herder hadden moeten laten inslapen. Nu wil het toeval dat Sanja  bij haar wekelijkse “stap-ochtend”  met asielhonden  afgelopen dinsdag gewandeld heeft met een 7 maanden jonge(bastaard) Duitse Herder . Het bleek een heel aanhankelijk, lief en mooi teefje te zijn. Sanja heeft daarop de telefoon gepakt en Hannie en Wim hierover ingelicht. Om een lang verhaal kort te maken: Binnenkort beschikken zij weer over een lieve huisgenoot en heeft er weer een hondje uitzicht op een plezierig bestaan!

Zuid - Afrikaans woordenboek

wegneemetes = kant-en-klaar maaltijden

Van revalidatie naar renovatie

Zoals eerder al gemeld, mocht ik op maandag 26 september het Worcester hospitaal al weer verlaten. Door braaf dagelijks mijn door de fysiotherapeute voorgeschreven oefeningen te doen en dankzij de goede zorgen van Sanja begin ik al weer aardig mobiel te worden. De nachten vormen nog het grootste probleem. Als je gewend bent om op je zij te slapen en je moet dan 6 weken lang alle nachten op je rug doorbrengen, dan duren die nachten erg lang. Maar we klagen niet. Twee van de zes weken hebben we al achter de rug. Afgelopen woensdagmiddag zijn we voor controle weer bij de chirurg geweest. De hechtingen gingen uit de wond en even later konden we al weer terug naar Montagu. Over 4 weken is er nog een laatste controle.

De vorige eigenaars van ons huis en binnenkort dus onze buren wonen al 47 jaar in Zuid-Afrika, maar als geboren “Leienaars” herdenken zij elk jaar weer het “Leidens Ontzet” met hutspot en haring. Jammer genoeg moest Sanja alleen gaan, want Leo’s  maag en darmen waren op een andere manier ontzet en of haring eten dan de beste oplossing is???

Onze keuken komt er aan!Volgens mensen van het keukenbedrijf dobbert onze Duitse keuken momenteel ergens op de Atlantische Oceaan en arriveert vrijdag 15 oktober in Kaapstad. Hoogste tijd dus om onze oude “kombuis” te verwijderen, twee muren uit te breken, muurtegels te verwijderen, vloertegels te leggen, elektriciteit aan te passen en een nieuw plafond te bevestigen.

Onze “bouwer” Sem is al vanaf maandag druk bezig met dit alles en we hebben er alle vertrouwen in, dat hij volgende week de voorbereidingen voor de plaatsing van de nieuwe keuken heeft afgerond. Dan kan de nieuwe keuken geplaatst worden en gaat Sem delen van de oude keuken hergebruiken in het woonstel, de wasruimte en de bijkeuken. Sanja is al druk bezig met het nodige schilderwerk en we hopen vóór 1 november de gehele renovatie afgerond te hebben, want dan arriveert familie uit Nederland!

 

Zuid - Afrikaans woordenboek

skottelgoed was = afwassen

--

Onder het mes!

Woensdagmiddag om 14.00 uur stapten Sanja en ik het Worcester Hospitaal binnen om in te checken voor mijn aanstaande heupoperatie. Het was voor mij 47 jaar geleden dat ik - als patiënt - in een ziekenhuis kwam en had dus geen flauwe notie wat er allemaal op mij af zou gaan komen. Allereerst werd mijn bloeddruk gemeten, werd er bloed afgenomen, werd er een hartfilmpje gemaakt en moest een lange vragenlijst ingevuld worden.Daarna kwamen de chirurg en de anesthesiste even langs voor een laatste controle en met de mededeling dat ik donderdagmorgen om 07.30 uur onder het mes zou gaan. De volgende ochtend al om 05.30 uur werd weer de bloeddruk gecontroleerd en daarna kwamen 2 verpleegsters die een half uur bezig geweest zijn met het volledig kaalscheren van mijn rechterbeen en dat gebeurde grondig tot aan mijn kleine teen toe. Hierna werd het gehele been met een jodiumachtige verf mooi oranje-bruin geschilderd en keurig ingepakt. Om 07.00 uur ging ik op transport naar het "teater", zoals hier de operatiekamer genoemd wordt! Hier kreeg ik een ruggenprik en daarna was ik volledig buiten westen. Na de operatie op donderdagmorgen kwam ik om 12.00 uur al weer bij uit de volledige narcose. Ik had helemaal geen pijn, maar ik voelde me wel een mummie. De hele verdere dag zijn de verpleegsters druk in de weer geweest met allerlei controles. De chirurg is zelf 2x langs geweest. Vrijdagmorgen weer controle door de chirurg en de fysiotherapeute kwam op bezoek om kennis te maken , maar zij begon gelijk al met lichte oefeningen in bed. Dankzij pijnstillers had ik helemaal geen pijn. De verpleegsters zijn schatten. Veel medeleven, punctuele verzorging, goed georganiseerd, lekker eten. Ik heb er maar één woord voor: fantastisch! Zaterdagmorgen stonden de chirurg en de anesthesiste al om half 8 aan mijn bed. Even controle en daarna wat gebuurt met deze mensen. Dat kan hier allemaal. Om 08.00 uur bezoek van de fysiotherapeute en voor het eerst geoefend om uit het bed te komen. Dat valt dus echt niet mee! Maar na een klein kwartiertje (!) stond ik enigszins gammel naast het bed. Omdat ik toch naast het bed stond wilde ik ook wel een stukje proberen te lopen en dat ging met een looprek en daarna met 2 krukken verbazend vlot.
Ook op zondag (!) bezoek van de beide chirurgen. Zij waren uiterst tevreden en het woord ontslag binnenkort werd genoemd. Op maandagmorgen al om 07.30 uur oefende ik samen met de fysiotherapeute traplopen op en af. Op dat moment kwam de chirurg binnen. Na controle door de chirurg en na een demonstratie van mij in gewoon lopen en traplopen was de chirurg heel duidelijk: Nog even röntgenfoto's maken en dan naar huis! En zo reden Sanja en ik om 11.15 uur het ziekenhuisterrein af richting Montagu. In 4 en een halve dag in en weer uit het ziekenhuis. Ik blijf het verbazend vinden. Daar werd ik enthousiast begroet door Tesca en Djoeke, die de rest van de dag mij gezelschap hielden!




Drie conclusies:  1.Wat herstelt een mens toch wonderbaarlijk snel na
                             een best wel zware ingreep
                          2.Wat is de stand van de medische zorg in (dit deel van)
                             Zuid-Afrika toch op een  uitstekend peil.
                          3.Wat is het personeel (grotendeels gekleurd/zwart) goed
                             opgeleid en ontzettend vriendelijk.
Ik ben er natuurlijk nog niet. De revalidatie zal nog wel de nodige tijd nemen, maar ik verwacht over enkele weken al wel weer redelijk mobiel te zijn.

Zuid-Afrikaans woordenboek

hegsteke = hechtingen

Even de draad kwijt..

“Ouderdom komt met gebreken”. Het is een algemeenheid die veelvuldig en vaak gedachteloos uitgesproken wordt. Tot je er daadwerkelijk  mee te maken krijgt. En deze week hadden we twee keer met dit gezegde te maken: Over drie weken krijgen we onze nieuwe keuken. Om die goed te kunnen plaatsen, moet het elektrische schakelbord, wat nog stamt uit de jaren ’40, plaats maken voor een nieuw bord. Veel kleiner en veel moderner. Het oude bord bestaat nog deels uit bakelieten schakelaars en ook de bedrading heeft duidelijk zijn beste tijd gehad.  Dus werd het de hoogste tijd voor iets nieuws. Frikkie Fourie en een personeelslid begonnen afgelopen dinsdag met de ontmanteling van ons oude schakelbord. Zij gingen voortvarend te werk en korte tijd later was het oude schakelbord gedemonteerd en hing er een grote bundel rode en zwarte dragen als spaghetti naar beneden.

Je zou er de draad van kwijt raken. Maar deze mensen gelukkig niet. Er werd een nieuw “kassie”geplaatst. Een metselaar, die bezig was op de bouwplaats van de buren, werd even van zijn steiger gehaald en met wat stenen en cement werd de kast stevig in de muur vastgezet. Daarna konden de elektriciens weer aan het werk om de hele bedrading op de juiste plekken aan te sluiten. Om 17 .00 uur was alles achter de rug en hadden we weer overal “krag”(stroom).

De tweede keer dat “ouderdom met gebreken kwam”, was enkele weken geleden. Een orthopeed constateerde een versleten rechter heup bij mij (Leo). Afgelopen woensdag kon ik al terecht in het ziekenhuis. Zo ongeveer alles wat gecontroleerd kon worden, werd gecontroleerd. Bloed, bloeddruk, urine, scan en het hart kwam aan de beurt. De chirurg kwam zelf nog even langs en later op de avond kreeg ik nog bezoek van de narcotiseur. Zij vertelde welke mogelijkheden er zijn: volledige of plaatselijke verdoving. Nu heb ik een aantal jaren geleden een heupoperatie op de tv gezien. De manier waarop de chirurg met hamer, beitel en zaag te werk ging, was nogal schokkend. Volgens mij ging ome Frans destijds in het Geldrops Slachthuis met veel meer gevoel te werk. Ik hoef dit “bouwvakkers werk”niet live mee te maken en heb daarom gekozen voor een volledige narcose. Het is nu woensdagavond 21.30 uur. Morgenvroeg word ik om 5 uur klaargemaakt voor de operatie, die om 7.30 uur gepland staat.

Nawoord van Sanja: Leo is inmiddels weer bij zijn positieven en de operatie is geslaagd.

Zuid -Afrikaans woordenboek

teater =  operatiekamer

Een week van sociale contacten.

Ook in Montagu worden allerlei activiteiten gepleegd met het doel om geld in te zamelen voor medemensen die het met veel minder moeten doen dan wij. Een tijd geleden deden wij al mee aan een Rose-ralley en afgelopen zaterdag hadden we ons aangemeld voor een “Lente ontbijt” ten behoeve van Huize Uitvlucht, het “aftree oord”(bejaardentehuis) van Montagu. Hierbij zou ook nog de hier bekende tenor Louis-John optreden. Dus gingen we zaterdagmorgen naar de Kerksaal. We vergingen van de honger, want het ontbijt begon pas om half 11. Dat stond tenminste in Sanja’s agenda. Maar toen we om 5 voor half 11 binnen kwamen, was het ontbijt, wat om half 10 al begonnen was, al achter de rug. Met enige moeite kregen we elk nog één minibroodje (zonder beleg) en een glaasje jus d’orange. Gelukkig hielp het optreden van Louis-John ons over de teleurstelling heen. Het is een prima zanger met een aansprekend repertoire en hij had een plezierig contact met de zaal.



Hadden we ’s morgens een schraal ontbijt, ’s avonds hebben we onze schade dubbel en dwars ingehaald. We  hadden nl. een “Braai”, samen met 16 kennissen. Deels Nederlanders, deels Zuid-Afrikaners. We hebben nu al drie keer met deze zelfde groep gegeten en de sfeer  is keer op keer “baie gezellig”. We gaan er met plezier telkens weer naartoe. We nemen onze eigen drank mee en de maaltijd wordt door meerdere personen bereid. Zo blijven de kosten voor iedereen binnen de perken.



Afgelopen dinsdag mochten wij zelf gast vrouw en gastheer zijn, toen de dames van de “tuinclub”bij ons op bezoek kwamen. Twintig dames kwamen kijken wat onze “landscaper” Peter Sinovich bij ons gerealiseerd heeft. Onze tuin van 1717 vierkante meter bestaat eigenlijk uit drie verschillende tuinen. Eén deel is een zgn. “Karoo-tuin”. (de Karoo is een enorm uitgestrekt half-woestijn gebied wat uiteindelijk overgaat in de Kalahari woestijn). In ons Karoo gedeelte staan voornamelijk cactussen en vetplanten (daar zijn de “sukkulenten” weer!). Het zijn planten die weinig water nodig hebben. Het tweede deel van onze tuin is een zgn . Engelse tuin, die gedrapeerd is rond ons zwembad. Hier hebben we ons gazon en borders met bloeiende struiken en kleurrijke vaste planten. Het derde deel van onze tuin bestaat uit een grote “klippenheuvel”. Onze tuin was nl. bezaaid met grote en iets minder grote stenen(klippen). De landscaper heeft zijn personeel weken lang klippen laten verzamelen, splitsen en rondom een grote, oude Karee-bunger (soort Lindenboom), laten stapelen. Daartussen staan talrijke, bijzondere vetplanten, die hergebruikt konden worden uit de voormalige tuin. Het was een enorme klus om onze tuin op deze wijze te realiseren.


 Alle lof dus voor Peter Sinovich.

Uit de reacties van de “tuindames”konden we opmaken, dat zij behoorlijk onder de indruk waren van onze tuin en daar waren onze landscaper en wij natuurlijk heel content mee.

Zuid-Afrikaans woordenboek

kreunzanger = zanger van smartlappen