"Gone with the wind ! "

In eerdere blogs toonden we prachtig bloeiende cactussen in onze succulententuin. Het hele jaar staan deze planten maar saai te staan, maar dan ineens verschijnen er de schitterendste bloemen, die slechts één dag prachtig bloeien om daarna heel snel weer te verwelken. Een paar dagen geleden stonden de bloemen weer op het punt om open te gaan........
   
en toen kreeg een plotseling opstekende westerstorm vat op de ondertussen best wel hoog opgeschoten cactussen met als triest resultaat, dat er een aantal het loodje gelegd hebben nog vóór de prachtige bloemen zichtbaar waren.
                                                                            
Heel jammer, maar volgend jaar zullen ze hopelijk voldoende hersteld zijn om weer prachtig te bloeien.

Eén van de kleurrijkste mensen, die wij gedurende onze twee jaar in Montagu mochten ontmoeten, is dominee Reggie Boesak. Telg uit een groot Boesak-gezin, waarvan dominee Alan Boesak wereldfaam verwierf in de Zuid-Afrikaanse politiek. Oudere broer Reggie werkte als dominee jarenlang in Montagu, waar hij zeer begaan was met het lot van vooral "plaaswerkers". (arme werkers op boerderijen) Na zijn pensionering bleef hij erg betrokken bij de kansarme bevolking van het township Ashbury bij onze  plaats Montagu. Hij is als geen ander overtuigd van het belang van goed onderwijs voor iedereen om daardoor het leven van de gekleurde bevolking op een hoger peil te brengen. Dat is ook de reden, dat hij een grote steun is voor de stichting Nieuwe Horizon. In het kader van het studentenproject attendeert de dominee ons op veelbelovende, maar arme studenten. Met  zijn inbreng en vooral zijn kennis van Ashbury heeft de stichting al een aantal studenten in staat gesteld om een prachtige baan te vinden in onderwijs, zorg en techniek. Onze landbouw-ingenieur Alicia is wel het sprekendste  voorbeeld en de dominee is terecht apentrots op "zijn" studenten.
                                                                            

We ontvangen hem regelmatig bij ons thuis, wanneer we weer eens een keer zijn hulp nodig hebben en met zijn zeer opvallende auto's (Morris Minor '58 en Opel Rekord '55) is hij een zeer opvallende persoonlijkheid in Montagu en omgeving.

Sanja bracht samen met haar ouders vier dagen door in de omgeving van Knysna aan de Indische Oceaan.

                                                

Het is een mooie, maar ook wel zeer toeristische omgeving. Ze zagen veel kunstige voorwerpen, waaronder prachtige uilen. Nu is uilen verzamelen mijn hobby en ik had stiekem wel op minstens één exemplaar voor mijn verzameling gerekend. Maar dat viel tegen.

                                                                          

Ik moest het doen met een flink aantal foto's van prachtige uilen, die ze niet gekocht hebben. Ik zal er toch echt zelf een keer naar toe moeten rijden en dan leen ik het Toyota-bakkie van onze Wim en Rita 

Tenslotte:

Schoonmoeder is niet te stuiten en na het kopen van een mooie lap stof moest er een schilderij van gemaakt worden. Hiervoor had zij een plankje triplex nodig en dat vond zij in de vorm van een oud dienblad, in een vreselijke rommelzaak van van Tonder in Robertson. De vraagprijs was 5 Rand (50 eurocent). Dat was Schoonma veel te duur en daarom ging zij afdingen en slaagde zij er uiteindelijk  in om het plankje voor 4 Rand (40 eurocent) te bemachtigen. Toch een winst van tien eurocent !!!

Later zagen we dat op de achterkant de prijs van 3 Rand 80 stond. Toch nog 2 eurocent teveel betaald !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bierblikpraatjies  =  stoer taal

Onze bankzaken zijn goed geregeld !

Vorige week schreef ik al over schoonmoeders' project: "Red het bankje".

Enige twijfel hadden we wel of zij er  in zou slagen om de knap moeilijke kussens van onze tweezitter opnieuw te bekleden. Maar die twijfel is niet terecht gebleken. Ze heeft er de nodige  lange werkdagen aan besteed, maar het resultaat is er danook naar. Ons bankje begint aan een nieuw leven met prachtige nieuwe kussens !

                             

In onze omgeving zijn niet zo veel wildparken. Om spectaculair wild te zien, moet je nogal ver weg. Maar één park is de moeite waard en ligt dichtbij: het Sambona-park. Sanja wil hier al geruime tijd heel graag naar toe en dus gingen we afgelopen zondag op pad. Nu is het hier al weken prachtig zonnig en droog weer, maar uitgerekend op die zondag was het bewolkt en tamelijk koel weer en hoe dichter we bij Sambona kwamen, hoe donkerder en dreigend de bewolking werd.

                                      

Uiteindelijk kwamen we in een fikse regenbui bij de toegangspoort om daar van een uiterst vriendelijke jongeman te horen, dat we bij deze ingang niet verder mochten rijden. Vanwege het slechte weer zijn we maar omgekeerd. Een volgende keer maar beter !

Elke toerist, die naar de West-Kaap komt, bezoekt Kaap De Goede Hoop. Er wordt beweerd, dat dat de zuidelijkste punt van Afrika is, maar dat is niet waar. De zuidelijkste punt is bij Agulhas, zo'n 200 km oostelijk van Kaap De Goede Hoop. Dinsdag zijn mijn schoonvader en ik naar Agulhas gereden. Op deze prachtige plek komen de Atlantische en Indische Oceaan bij elkaar.

Het plaatsje was erg verlaten nu de vakantie voorbij is, maar we hebben veel moois gezien, lekker geluncht en op de terugweg zagen we in de haven van Struisbaai de vissersbootjes met hun lading  binnenvaren.

                                     

In tegenstelling tot Sambona hadden we hier wél geluk: op 't juiste moment op de juiste plaats !

Tenslotte:

Vanmorgen heb ik Sanja en haar ouders uitgezwaaid. Zij gingen gedrieën op pad naar een B & B in Sedgefield. Het is hun bedoeling om in vier dagen Knysna en omgeving te verkennen. Volgende week lezen jullie over hun belevenissen daar ! 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

mooi loop  =  wees voorzichtig

De dikke kontenbroek !

De toestand van Ma Houpst is zorgwekkend. Sanja's moeder heeft namelijk haast geen broek meer aan de kont. Gelukkig waren we dinsdag bij de stoffenzaak Demtex in Worcester. Na lang zoeken tussen de honderden dessins vond Sanja's moeder precies wat ze zocht: mooie stof met horizontale strepen. Sanja's commentaar was snoeihard: "met die stof wordt het een dikke kontenbroek". Dus werd er snel iets anders uitgezocht. Nu wordt het een diepblauwe dunne kontenbroek met een veelkleurige strook aan de onderkant. We zullen - als Sanja's moeder tenminste opschiet - het resultaat op onze weblog tonen. Valt het tegen, dan is er nog geen vrouw overboord, want voor de carnaval lijkt hij ook heel geschikt. We waren overigens bij de stoffenzaak om bekledingsstof uit te zoeken voor ons - ooit heel mooie -  hemelsblauwe tweezitsbankje. Sanja's moeder vond de verschoten stof een aanfluiting en stond erop om nog vóór het vertrek terug naar Nederland, de heel ingewikkeld samengestelde  kussens van een nieuwe overtrek te voorzien. Als het meezit en ze stevig doorwerkt, kunnen we het resultaat nog laten zien vóór 1 maart. Ondertussen hebben wij geen kind aan haar. Getuigen schijnen zelfs gezien te hebben, dat ze - met de schaar in de hand en de centimeter nog om de hals - in het zwembad is gesprongen.

In eerste instantie zouden Sanja's ouders wat vroeger in januari bij ons arriveren. Daarom was de verjaardag van Pa Houpst al in het dagprogramma opgenomen en werden er al uitnodigingen de deur uit gedaan. Nu werd het dan iets vertraagd, maar vorige week vrijdag kon er tóch nog gefeest worden en dat was te danken aan het vele voorafwerk wat het feestcomité verricht had.

                                           

 Twee dagen sjouwen met overvolle boodschappentassen en twee dagen continu bezig zijn in de keuken, leverde een gastronomisch diner op met een heel bijzondere koude wortel-gembersoep, een vlees- en een vissalade en als dessert een mango-bavarois. De Robertson-wijn vloeide rijkelijk en waarschijnlijk waren alle konten - zelfs zonder horizontale strepen - wat dikker geworden !

Maandagmiddag brachten we een bezoek aan Karel en Erika Jordaan. Zij hebben een "plaas" in de Koo, 15 km buiten Montagu.                               
                                 

Zij verbouwen wijn en vruchten en waren zo vriendelijk om ons na de koffie een rondrit met hun bakkie te geven over hun grote boerderij. De uitzichten waren schitterend, Karel's uitleg was heel leerzaam en met een grote doos enorme perziken en een boodschappentas vol met zoete druiven konden we weer naar huis.

Tenslotte:
Er gaat geen week voorbij of er is wel een goede doel-actie. Zo kregen we een uitnodiging voor een dansavond in de aula van de Hoêreskool, hier in Montagu. Sanja ging er met onze buurvrouw en nog enkele andere dames een kijkje nemen. Trekpleisters waren de broertjes November uit het township Zolani. Zij kunnen fantastisch dansen. Zo goed zelfs, dat ze uitgestudeerd zijn op de Dansacademie van Kaapstad. Met het opgehaalde geld kan nu zelfs een studiejaar betaald worden in de Verenigde Staten voor deze - van huis uit - straatarme jongens !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vinger-ete  =  koud buffet