Geseênde Kers-fees !

In juni bracht Sanja vanuit de Bethlehem kerk in Helmond de oude Paaskaars mee, die geschonken werd aan de NG-kerk van Montagu. De kaars stond hier enige tijd in de kerk,maar was op een bepaald moment verdwenen. 

                                          

Het wat-hoe-waarom was ons niet bekend tot enige tijd later dominee Kobus de Jager bij ons op de koffie kwam en met het schaamrood op de kaken bekende, dat de kaars flink beschadigd was. Men had een vrijwilliger gevraagd om een ijzeren kaarsenstandaard te fabriceren en nadat dit gebeurd was, werd de kaars stevig op de pin geduwd. Dat gebeurde duidelijk iets té stevig, waarna er een stuk van de kaars af brak. De dominee beloofde om de schade te laten herstellen en hij hield woord, want gisteren, op kerstmorgen, liet de gerepareerde vredeskaars als kerstkaars zijn licht weer over de Montagu-se mensheid schijnen!

Als Sanja en ik samen door Montagu lopen, hoor ik Sanja steeds zeggen: "Hé, daar loopt Wilma". of: "Kijk, dat is Erika". En zo volgt naam na naam: Ronel, Surya, Christien, Elmarie, Christelle, Patruzchka, Selestien, Dulsie,Wilma,  Johanna, Elsabé, Esterine, Nel-Marie, Sankie en nog minstens tien andere namen. Sanja kent deze mensen van de kerk of van één van de projecten, waarin zij actief is. Ik denk dan: "Het zal wel"  en heb de moed allang opgegeven om de namen van al die personen te onthouden. Sanja legt nou eenmaal gemakkelijk contacten en soms levert zo'n contact ook een uitnodiging op om op bezoek te komen. Zo kregen we dinsdag een uitnodiging van Erika en Carl Jordaan om een "herders-fees" bij hun te komen vieren. En dat werd een heel verrassende avond. Carl en Erika hebben een vrugteplaas in het Keisie-gebied, ongeveer 10 km buiten Montagu. 

De plaats van handeling was boven op een heuveltop vanwaar we een prachtig uitzicht hadden op de verre omgeving. We werden met een 4-wiel aangedreven bakkie via een onmogelijk steil en nauwelijks begaanbaar pad naar boven gebracht tot we bij de plek kwamen, waar reeds een braai-plek was ingericht. 

                                       

Het werd een avond, die nog lang in onze herinnering zal blijven. De kinderen zorgden voor het houtvuur en de volwassenen dronken een glas wijn en voerden gesprekken, die vooral gingen over de talrijke overeenkomsten ,die de Afrikaanse en de Nederlandse cultuur hebben. Na het eten namen Erika en Sanja hun dwarsfluiten ter hand en werden er stemmige kerstliedjes onder een schitterende sterrenhemel gezongen.

Om 22.00 uur hobbelden we over het zelfde onmogelijke pad weer de ondertussen aardedonkere berg af en kwam er een eind aan een avond, waar ik helemaal niets van verwacht had, maar die uiteindelijk toch héél bijzonder bleek te zijn !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kêrs-kers  =  kerstkaars

De laatste der Mohikanen !

                                          

Voor Sanja is de kersttijd toch wel de leukste tijd van het jaar. De al máánden geleden gefröbelde kaarten gaan naar het postkantoor. Zij houdt - als laatste de Mohikanen - vast aan de traditionele kerstkaart. De kunst-kerstboom is weer te voorschijn gehaald uit de doos en ook Jozef heeft zijn vertrouwde plaats in de stal weer ingenomen. Het blijft voor ons nog steeds heel onwerkelijk om Kerst te vieren bij temperaturen van méér dan 30°. 

Afgelopen woensdag waren alle "Nieuwe Horizon"-projectkinderen met hun ouder(s) aanwezig bij de voor hen georganiseerde kerstmaaltijd. 

                                         

Selestien Moses had voor een uitgebreide maaltijd gezorgd en Sanja zorgde voor een bijzonder dessert. Ook was er voor alle kinderen een "kers-geskenkie".

Donderdag hadden we "onze" studenten op bezoek. 

                                         

Zij hebben allemaal het studiejaar 2013 met goede resultaten afgesloten. Twee van hen, Belinda Rooi en Edrich Theodore mogen zich sinds vorige week volledig bevoegde leerkrachten Basisonderwijs noemen.

's Middags had Sanja - met hulp van de studenten - een spelletjesmiddag georganiseerd, waarbij drie studenten prima geholpen hebben.

 

Om de studenten te belonen voor hun harde werk, hadden we een braai georganiseerd en met de hulp van een ervaren "braai-meester" in de persoon van dominee Reggie Boesak kwam er een welverdiende maaltijd op tafel. 

                                          

Ook hier zorgde Sanja voor het lekkere, alcoholrijke toetje en zowel van het zwembad als van de jacuzzi werd uitgebreid gebruik gemaakt

                                          

.

Eén van de irritaties, die ik me herinner uit mijn onderwijzerstijd was: Kinderen, die reageren in de trant van "ja, maar hij begon" of "ja, maar zij deden het ook". In de Zuid-Afrikaanse politiek gebeurt dit ook voortdurend. Het is steeds maar  "Hulle doen dit" en "Hulle sê dat". De heersende politieke partijen, zoals het (zwarte) ANC en de (blanke) DA en de vakbond Cosatu gebruiken het woord "hulle" maar al te vaak. Daarmee maken zij duidelijk, dat er van werkelijke verzoening nog steeds niet écht sprake is. Nelson Mandela was iemand, die niet haatdragend was en verzoening nastreefde. Laten we hopen, dat de politici van dit moment Mandela's gedachtegoed   overnemen, zodat de op de tv eindeloos herhaalde waarden van Nelson Mandela nu ook werkelijk toegepast gaan worden.

Tenslotte:

In een eerdere blog sprak ik mijn bewondering uit voor het vak van rietdekker. Ik ging zelfs zover, dat ik dit vak in een volgend leven zou gaan uitoefenen. Ik ben nu ruim twee weken bezig geweest met het verleggen van een deel van onze riolering. Na twintig meter graafwerk, het verwijderen van kruiwagens vol beton, keien en boomwortels en het leggen van nieuwe afvoerbuizen is de riolering weer helemaal in orde. Maar één ding is zeker: dit vak ga ik in een volgend leven zéker níet uitoefenen!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kykweer  =  herhaling (op tv )

Mattheus 22, vers 1-14

Voor die paar mensen, die niet dagelijks de Bijbel lezen: Mattheus beschrijft hier het verhaal van de koning, die een maaltijd aanbiedt, maar de gasten komen uiteindelijk geen van allen. Daarop halen bedienden van de koning zomaar gasten van de straat om de maaltijd door te laten gaan.

Zó voelden wij ons ook afgelopen zondag. De mensen, die het betalen kunnen, gaan voor een kerstmaaltijd naar een restaurant, maar in Ashbury ligt dat heel anders en zeker voor de oudere mensen is zo'n luxe niet weggelegd. Om hier iets aan te doen heeft een groepje mensen- deels voortkomend uit de niet meer actieve Lionsclub van Montagu - een maaltijd aangeboden aan behoeftige ouderen.
 
Op een prachtig campingterrein - even buiten Montagu - hadden we alles in gereedheid gebracht: mooi versierde tafels, kerstboompjes, een cd-speler met kerstmuziek en de barbecue was al aan het werk. En het duurde en het duurde vóór er gasten kwamen. Maar uiteindelijk kwamen onze chauffeurs met 24 personen, maar het waren - op een paar na - niet de personen, die we uitgenodigd hadden. Onze chauffeurs waren niet voor één gat te vangen en daarom werd er een aantal van de straat geplukt en (vrijwillig ??) meegenomen en aan tafel gezet.
                                   
Zo werd het voor iedereen toch nog een mooie middag. Lekker eten,afgewisseld met kerstzang, waarbij Sanja op de dwarsfluit begeleidde en een optreden van een clown.
                                   
Tot slot kreeg de hele groep oudjes nog een "geskenkie" in de vorm van een grote doos koekjes en daarna werden ze weer netjes in Ashbury afgeleverd.
                                  

De basisscholen zijn sinds 8 december al gesloten vanwege de kerstvakantie. Daarom werden in de week daarvóór al kerstvieringen gehouden. Zo ook op de Wardiaschool, die ongeveer 20 km buiten Montagu ligt. Ria Haisma is nauw betrokken bij dit schooltje en ging daar kerstcadeautjes uitdelen en Sanja + dwarsfluit gingen mee om voor de muzikale noot te zorgen.

Organisatorisch mankeerde er het nodige aan (dronken ouders verstoorden de viering nogal eens), maar aan de kinderen lag het niet en zij konden na  de opvoering van hun kerstspel weer naar huis met een "kers-geskenkie".

Tenslotte:

Het werk om onze riolering netjes in orde te krijgen, verloopt veel moeizamer dan gedacht. Betonvloeren en puinresten hinderen nogal bij het graafwerk. Ik wist niet meer, dat ik zó kon zweten. Gaat dit ooit nog goed komen? Wordt zeker nog vervolgd.
                                                                   

Alle aandacht ging de afgelopen week naar Nelson Mandela. Zijn overlijden heeft hier in dit land en eigenlijk over de hele wereld terecht veel losgemaakt. Welke tv-zender je ook opzet, overal wordt aandacht besteed aan deze iconische figuur.De vraag is of zijn gedachtegoed nu een vervolg gaat krijgen. Er is hoop, maar er is ook nog een "long road to freedom" te gaan!

                                 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

uitsaaikorporasie  =  omroeporganisatie

"Wat gij niet wilt, dat U geschiedt....."

Kaapstad heeft al enige tijd last van ontlasting-gooiers. Het is al jaren onmogelijk voor de gemeente om een goed werkende riolering in de townships te maken. Dat ligt niet zo zeer aan de munisipaliteit. De steeds maar groeiende stroom nieuwkomers bouwt hun hutje tegen een hutje tegen een ander hutje, enz. Toiletten heeft men meestal niet en daarom heeft de overheid portable toiletten geplaatst, maar die worden volgens de gebruikers onvoldoende schoon gemaakt.


Daarom gooit men de toiletten op de snelweg, steekt ze in brand en voegt daar nog ladingen ontlasting bij. De politie arresteerde een aantal raddraaiers en de overheid zegde toe om vaker te laten schoonmaken. 

Maar nú heeft Montagu óók shit-overlast!

Er wordt niet met ontlasting gegooid, maar er is wél een probleem. Het vervelendste van alles is, dat wij de veroorzakers zijn! Vele jaren geleden hebben de toenmalige bewoners een badkamer aan het woonstel laten bouwen en wat de riolering betreft, is gekozen voor de gemakkelijkste oplossing: aansluiten op de riolering van de buren! Tot voor kort wist niemand hiervan en was er dus ook geen probleem, maar de nieuwe bewoner heeft een volledig nieuw rioleringsstelsel aan laten leggen en het oude systeem los gekoppeld. Toen ontstond er in zijn tuin een probleem. Ons woonstel is al een paar maanden bewoond door student Jan-Willem en deze heeft veelvuldig gedoucht en het toilet gebruikt en het rioolwater stroomde vrijelijk bij de buren in de tuin en veroorzaakte daar een onwelriekend moeras. 

                                         

Een gemeente-ambtenaar kwam langs en keurde de creatieve oplossing uit het verleden af. Opdracht: Een nieuwe riolering aanleggen op ons eigen terrein. Dat betekent 20 meter graafwerk, waarbij de jacuzzi en de zwembadinstallatie  érg in de weg liggen. "Ons maak 'n plan".

                                         

Mijn familie zit al weer enkele dagen in koud en nat Nederland. Het was natuurlijk wel bijzonder,dat ons hele Van de Sande-gezin  met aanhang hier in Zuid-Afrika verenigd was. We kunnen terug kijken op een heel gezellige tijd samen, die we in stijl afsloten met een diner bij  restaurant "Fraai Uitsig" in Klaasvoogds.

Ook de stage-periode van student Jan-Willem is ten einde. Dinsdag brachten we hem naar Kaapstad. Vandaag vliegt hij terug naar Nederland en is hij een unieke ervaring rijker.

Tenslotte:

Onze voormalige Helmondse buren, Huub en Marie Thérèse, kwamen met vervelend nieuws. Hun border-collie Kaera kreeg dermate grote lichamelijke problemen, dat inslapen de enige uitweg was.Zij werd bijna elf jaar en daar hebben wij een groot gedeelte van meegemaakt. Toen onze Djoeke als pup in ons gezin kwam, moederde Kaera heel lief over haar en bleef jarenlang een "beschermer" van Djoeke.                       Helaas, Kaera is er niet meer, maar de goede herinneringen blijven!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bordercolli  =  skaaphond