De toekenning van de verblijfsvergunning was wel afgewezen, maar we hebben de mogelijkheid om tegen deze beslissing in beroep te gaan. Het vorig weekend hebben we daarom gebruikt om alle papieren nogmaals goed door te nemen, extra kopieën te maken en een nieuwe afspraak te regelen. Zo konden we maandagmorgen weer opnieuw de trip naar George maken. Daar schrokken we ons een hoedje, want mijn dossier was op de computer van Home Affairs niet te vinden en er moest eerst contact opgenomen worden met Home Affairs in Pretoria.
We zijn maar koffie gaan drinken in Wilderness en gelukkig bleek het probleem twee uur later opgelost te zijn. Daarna kon mijn verzoekschrift afgehandeld worden. Op de terugweg naar huis kreeg ik al een sms, dat mijn papieren naar Pretoria op weg waren. Home Affairs belooft op de website binnen drie maanden te antwoorden, maar de vriendelijke ambtenaar in George wist te vertellen, dat het minstens een jaar gaat duren.
Nu de kwestie rond de verblijfsvergunning voorlopig tot rust komt, kan ik me weer bezig gaan houden met mijn werk in onze tuin. Ook al is de hoeveelheid werk aardig verminderd door de extreme droogte met waterbeperkingen tot gevolg. Ons besproeiingsstelsel mag niet meer gebruikt worden en dat begint al duidelijk te worden aan het gras, wat langzaam maar zeker van sappig groen naar heel wat minder sappig, geel-bruin begint te kleuren.

De grasmachine kan voorlopig wel in de ruststand blijven !
Tenslotte:
Zonder het destijds te weten, fietste ik in de jaren '60 met een latere beroemdheid van Geldrop naar het Sint Joriscollege in Eindhoven. We zaten niet in dezelfde klas en Adri was een tamelijk teruggetrokken, ietwat verlegen jongen. Iets, wat mij ook niet vreemd was. Dus diepgaande gesprekken voerden we niet. We waren beiden van eenvoudige komaf, maar hij woonde in arbeiderswijk Braakhuizen en wij woonden in Zesgehuchten, een heel ander deel van Geldrop en letterlijk en figuurlijk een brug te ver. Na de HBS hebben we elkaar niet meer gesproken en heel wat jaren later - het zal omstreeks 1995 geweest zijn - begon ik het boek "De Tandeloze Tijd" te lezen en werd me duidelijk, dat deze fameuze schrijver dezelfde persoon was als de Adri van der Heijden uit Braakhuizen met wie ik wel eens naar Eindhoven en terug naar Geldrop fietste. Het boek "De Tandeloze Tijd" heb ik destijds niet uitgelezen. Het was te zware kost voor mij.
Enkele maanden geleden kreeg ik het boekje "Door de spiegel van A.F.TH. van der Heijden" in handen. In dit boekje worden Geldropse plekken beschreven, die ergens in de boeken van A.F.TH. ter sprake komen. Het geheel vormt een wandeling door ons beider geboortedorp. Het lijkt me nu een goed moment om het eerder aan de kant gelegde boek tóch weer eens ter hand te nemen !
Afrikaans woordenboek:
gras sny = gras maaien











