Onbetaalde gebeden !

Opmerkelijk nieuws uit "Die Burger" van zaterdag 25 januari !

Meneer Nelson Modupe uit de Noord-Kaapse plaats Boikhutso haalde vorige week het nieuws door via een rechtszaak tegen de elektriciteit-maatschappij  Eskom  een schadevergoeding te eisen van R 250 miljoen. ( nu is de koers van de Rand laag, maar omgerekend is dit bedrag toch ongeveer 17 miljoen euro).   De goede man beweert in december 2007 onderzoek gedaan te hebben van een bepaald soort steen. Dat deed hij vaak tot in de nacht en dus moest hij regelmatig gebruik maken van Eskom-elektriciteit. 

Maar door onweer en stormachtige wind viel de stroom regelmatig uit en dat belemmerde hem bij de steen-bestudering. Toen riep hij de hulp in van "boven". Hij begon te bidden tot God. Modupe beweert, dat God zijn gebeden verhoord heeft, want er was geen stroomuitval meer. Dit tot groot voordeel van Eskom. Hij vroeg daarom als compensatie voor zijn goede werk om aangesteld te worden tot groot-aandeelhouder van de elektriciteitsreus. Eskom heeft hem netjes bedankt voor het bidden, maar een mede-eigenaarschap werd hem niet gegeven. Modupe heeft Eskom gewaarschuwd om hem zeer serieus te nemen en heeft in februari 2010 een rechtszaak aangespannen. Deze maand nog komt de zaak voor de rechter. De uitspraak zullen we t.z.t. in deze blog melden!  

Sanja had na haar vakantie nog maar nauwelijks haar koffer uitgepakt of zij moest al weer naar een vergadering. Vertegenwoordigers van de Kinderbescherming, Maatschappelijk werk, Politie, Gemeente, Onderwijs, Toerisme. Alle geledingen waren vertegenwoordigd. Sanja was er vanwege haar betrokkenheid bij het Bedelkinderproject. Praten, praten, praten. Anderhalf uur lang. Op de vraag wat er nu verder gedaan zou gaan worden, werd het stil. Wel werd een adressenbestand rondgedeeld, zodat men onderling contact zou kunnen hebben ingeval men hulp nodig had. Het bedelkinderproject kent gelukkig toch ook nog wat positiefs: enkele bedelkinderen gaan nu regelmatig naar school, maar het bedelen is beslist nog niet geheel en al het dorp uit !

Tenslotte:

In november zijn hier verkiezingen en de huidige regerende partij ANC staat behoorlijk op verlies volgens allerlei peilingen. 

                                            

Reden voor de adjunct-president van het ANC, Cyril Ramaphosa, om zelfs naar Australië te vliegen om daar te proberen stemmen te winnen. Maar dat lijkt een hopeloze missie. Er zijn 145.677 Suid-Afrikaners in Australië, waarvan méér dan de helft van hen  Zuid-Afrika heeft verlaten uit onvrede over het ANC-beleid. 

                                         

Men is de corrupte, zichzelf verrijkende regering spuugzat. Ook de "Regstellende Aksie", die door de ANC is ingesteld, waardoor blanken hun baan verloren of geen kans meer hebben om een baan te krijgen, wordt genoemd als reden om te emigreren. Een ANC-stem zit er bij deze groep van mensen echt niet in. Missie hopeloos voor Ramaphosa, volgens mij !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

gatvol  =  spuugzat

Opgestaan is plaats vergaan !

                                      

Onze hond Tesca heeft de gewoonte om 's avonds een kwartiertje op onze slaapkamer te komen liggen. Als Sanja dan in de badkamer bezig is, springt Tesca stiekem op het bed en dan wel altijd op Sanja's plaats. Dat weten we en daarom ligt er altijd een extra laken op het bed. Nu was Sanja twee weken op vakantie en jullie raden het al: Tesca sprong - zoals altijd - op bed, maar ...wat een weelde voor haar: Sanja kwam niet naar bed. Dus Tesca geeuwde een keer, rekte zich eens flink uit en was snel in dromenland. Maar aan alles komt een eind. Jammer voor haar is die luxe nu weer voorbij. Sanja is weer terug en heeft haar plaats in bed weer opgeëist en Tesca keerde teleurgesteld weer terug naar haar mand in de woonkamer.

In onze succulenten-tuin staan een aantal flinke cactussen. Het grootste deel van het jaar zijn het geen bijzonder fraaie planten en ze hinderen mij behoorlijk bij het knippen van de heg en het wieden van het onkruid. Maar een paar keer per jaar zijn ze de trots van onze tuin. 

Ze bloeien dan zó ontzettend mooi. Jammer, dat ze hooguit twee dagen per keer bloeien, maar de schoonheid van de bloemen vergoedt veel. Toen de hovenier de cactussen plantte, vond Sanja de opstelling maar niks. "Het lijkt wel een groepje soldaten dat opgesteld staat voor inspectie", sprak de dochter van een beroepsmilitair ! Bij echte soldaten gebeurt het nog wel eens, dat er eentje uit de pas loopt. Dat gebeurt bij onze cactus-soldaatjes  óók: Ze bloeien allemaal keurig wit, maar ééntje valt er  - overigens echt wel mooi  - een beetje uit de toon !

Ik meldde het al eerder. Onze arme Toyota Corolla werd onlangs vanuit de hoge hemel bekogeld met hagelstenen zo groot als golfballen. Voorruit onherstelbaar beschadigd en rondom 54 deuken in het plaatwerk. Gisteren ging hij naar de plastische chirurgen van een uitdeukbedrijf in Worcester. Hier ondergaat de Corolla een anti-rimpel- en botox-behandeling, zodat hij of zij (het moet welhaast een "zij" zijn) er over twee weken weer strak in het vel bij staat. We waren uiterst tevreden over de Corolla, met uitzondering van één ding: grondspeling. Het wegennet in Zuid-Afrika kent heel veel z.g. "grondpaaie". Meestal bezaaid met een flink formaat stenen en daar had onze laagliggende auto grote moeite mee. We hadden al meerdere keren gezegd: "Onze volgende auto moet meer grondspeling hebben en ook graag een wat hogere instap, want de elasticiteit van één van de bestuurders wordt er ook niet beter op". Sinds 1996 heb ik al een zwak gehad voor een Toyota RAV. Wel, die staat er nu dus een bij ons op de oprit!

                                         

Tenslotte:

Dinsdagavond landde Sanja  - na twee weken vakantie in Tenerife en Nederland - op de Kaapse luchthaven. Ze vertrok hier met nauwelijks bagage en kwam met een overvolle koffer weer terug. Naast wat persoonlijke dingen was de koffer gevuld met de meest bijzondere  zaken. Veel goederen voor de behoeftigen in Ashbury, maar ook prachtige souvenirs  en lekkernijen. Onze dank aan de gulle gevers is groot! 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bakwerke  =  plaatwerkbedrijf

"Elk voordeel heeft zijn nadeel !"

Het is waarschijnlijk Johan Cruyf's bekendste uitspraak.Je kunt die zin ook omdraaien en dan is hij van toepassing op Zuid-Afrika. Het gaat namelijk echt niet goed met de Zuid-Afrikaanse economie. De prijzen van goud, platina en andere delfstoffen dalen behoorlijk. De arbeidsproductie is laag, de werkeloosheid is torenhoog en er is arbeidsonrust als gevolg van talrijke stakingen. Een zwakke regering met een zeer  zwak (zeg maar gerust: geen) leiding gevende president maakt de zaak ook al niet beter. Investeerders twijfelen of hun geld wel goede rendementen opbrengt. 

                                              

Het gevolg van dit alles is, dat de Rand op een historisch laag dieptepunt beland is. De koers van dit moment: 1€ = R 14,77.

Maar na al deze nadelen komt het voordeel. De export profiteert wél van de zwakke Rand. Bijvoorbeeld de wijnsector. 

Mede door een zwakke oogst in Europa neemt de uitvoer van wijn enorm toe. Groot-Brittannië importeerde in 2013 maar liefst 111 miljoen liter Zuid-Afrikaanse wijn. Duitsland kocht 96 miljoen liter en Rusland nam 37 miljoen liter wijn af. Een duidelijk voordeel van een nadeel. Prachtige cijfers, maar ook daar zit weer een nadeel aan, want de uitvoer van wijn gebeurt steeds meer door middel van containers. Vroeger werd alle export-wijn in Zuid-Afrika gebotteld en daarna verscheept. 

Tegenwoordig gaat de wijn steeds meer ongebotteld in containers naar Europa en wordt daarna in Europa zelf gebotteld. Gevolg: steeds meer bottelarijen in Zuid-Afrika sluiten hun deuren en in 2013 gingen daardoor 6000 arbeidsplaatsen verloren.

Vanuit onze onderwijsachtergrond volgen we met grote belangstelling berichten uit het onderwijsveld. Nelson Mandela zei ooit: " Onderwijs is bepalend voor de toekomst van Zuid-Afrika". Het moet gezegd: de huidige regering - al is die nóg zo zwak - doet er veel aan om het onderwijs te verbeteren. Een belangrijke doelstelling is grotendeels gerealiseerd sinds de omwenteling in 1994: Iedereen moet naar school. Zowel naar de lagere- als naar de middelbare school. 

                                              

In "Die Burger" werden vorige week enkele interessante cijfers gepubliceerd. Trots deelde het Departement van Onderwijs mee, dat 78,2 % van de leerlingen in het Middelbaar onderwijs in 2013 geslaagd is voor matriek (= eindexamen middelbaar onderwijs). Natuurlijk is zo'n percentage prachtig, maar procenten zeggen niet alles. Wat blijkt: In 2011 waren er 1.055.790 leerlingen in graad 10 ( dit is vergelijkbaar met het derde jaar middelbaar onderwijs in Nederland). In graad 12 waren er nog maar 556.445 leerlingen over. en daarvan zijn er uiteindelijk 439.779 geslaagd. 78 % geslaagden lijkt dan wel mooi, maar afgezet tegen het aantal studenten van ruim 1 miljoen in 2011 is dat maar 40 %. En dat is veel minder mooi. 

Percentages zeggen dus niet alles. Als meer dan 500.000 studenten voortijdig afhaken, maakt dat wel duidelijk, dat er nog een lange weg te gaan is.

                                                      

Tenslotte: 

Sanja's vakantie begint al aardig op te schieten. Morgen (vrijdag) vliegt zij al weer terug van Tenerife naar Nederland om daar nog enkele dagen te verblijven. Dinsdag vliegt zij dan weer terug naar Kaapstad.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

leerders  =  leerlingen

Blank of zwart ?

De blanke Zuid-Afrikaan Paul John Thesen is overleden. Hele mensenmassa's - waaronder ook ik - zegt deze naam niets, maar 50 jaar geleden sprak iedereen in Zuid-Afrika over deze man. Thesen had destijds een  ernstige hartkwaal en kon slechts gered worden door middel van een harttransplantatie. Met dr. Christian Barnard om de hoek was dat best te doen. 

Maar............het donorhart kwam van een zwart persoon. Naar verluid heeft het toenmalige kabinet urenlang gedebatteerd over de kwestie of meneer Thesen nog wel als blanke geclassificeerd kon worden. Uiteindelijk is besloten om het hart "neutraal" te verklaren als dit het lichaam verlaat en daarmee heeft Paul John Thesen zijn blanke classificatie behouden. Dit bericht maakt pijnlijk duidelijk hoe diep de rassenkwestie een halve eeuw geleden geworteld was in de Zuid-Afrikaanse gemeenschap!

Zuid-Afrika is op weg naar alweer een record. Maar helaas wél in negatieve zin. In december en januari is het hier zomervakantie en  "iedereen" gaat dan de weg  op. Met als resultaat, dat in de periode van 1 december tot 8 januari al 1487 mensen het leven lieten bij verkeersongelukken. 

De vakantie eindigt op 13 januari en heel veel mensen gaan het komend weekend terug naar huis. Met natuurlijk nog veel ongelukken die geheid gaan gebeuren. Statistici verwachten dan ook , dat het dodental nog wel op zal lopen tot 2000. En dat zal dan een nieuw record zijn, helaas!

Het weer lijkt momenteel overal extremer te zijn dan normaal. Noord-Amerika kreunt onder hevige sneeuwval en meer dan ijzige temperaturen. In delen van West-Europa volgt de ene overstroming de andere op. Terwijl in Nederland gesproken wordt over de Elfstedentocht, drinken de mensen wat op terrasjes bij lenteachtige temperaturen. Hier in Zuid-Afrika hadden we al drie weken het prachtigste zomerweer met dagtemperaturen die wel opliepen tot 39 ­° ! Maar daar kwam deze week een abrupt einde aan door zeer zware regenval, die ervoor zorgde, dat talrijke wegen onbegaanbaar werden. En als zoiets gebeurt, dan is Montagu daar 100 % zeker óók bij. Gelukkig zijn er hier (nog) geen dodelijke slachtoffers gevallen , maar Montagu-West is alleen nog maar bereikbaar via de nieuwe voetgangersbrug 

                                 

en een hoogzwangere vrouw moest in de bak van een graafmachine de rivier overgezet worden.  We hebben in onze regenmeter in 2 dagen ongeveer 140 mm water gemeten. Schade hebben we (nog) niet, al liep wél ons zwembad over !

Tenslotte:

                                          

Gisteren heb ik Sanja naar de luchthaven gebracht en met enige vertraging in Johannesburg  is zij vanmorgen om 10.10 uur veilig geland op Schiphol. Deel 1 van haar vakantiereis is voltooid. Vannacht volgt deel 2. Zij vliegt dan van Amsterdam naar Tenerife en waarschijnlijk heeft ze dan wel 2 dagen nodig om op adem te komen.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n laaigraaf  =  een graafmachine

De beste wensen !

                                       

Dank je wel voor alle goede wensen, die we van zovelen mochten ontvangen.

Wij wensen jullie en allen, die jullie omringen

het allerbeste voor het nieuwe jaar

geluk in grote en kleine dingen,

maar bovenal: Gelukkig met elkaar !

Vuurwerk vinden wij prachtig om te zien, maar het idiote geknal, waar we in Nederland al weken vóór Oudjaar mee lastig gevallen werden, konden we missen als kiespijn. Ene mevrouw Strouken verkondigde een paar dagen geleden  in het Eindhovens Dagblad, dat geknal deel is van onze Nederlandse cultuur om boze geesten te verjagen en dat dit gebruik in ere gehouden moet worden. Dat mag dan wellicht zo zijn, maar heel veel mensen en evenzovele dieren, waaronder ook onze Friese Stabijs, denken daar beslist anders over. In Zuid-Afrika kennen ze die "knal-cultuur" rond Oudjaar nauwelijks.(Dat ze hier helaas regelmatig met scherp schieten op elkaar is een andere knal-cultuur!) Wij hebben hier op Oudejaarsavond zegge en schrijven  twee zwakke knalletjes gehoord. Geen geknal dus hier, tot grote opluchting van onze en vele andere honden.

                                      

Op uitnodiging van Ria en Wim Haisma kwamen zo'n 20 voornamelijk Hollanders  bijeen om Oud en Nieuw te vieren. Eten en drinken was er meer dan voldoende, want iedereen bracht wat mee. De oliebollen, appelflappen, bananen-,ananas- en abrikozen-beignets verdwenen snel van de schalen. Zet wat Hollanders op feestjes bij elkaar, dan worden er spelletjes gedaan. Bij de sjoelbak en het dartspel ontstonden zelfs opstoppingen. Het werd een gezellige samenkomst met als enige minpunt, dat een van ons beiden, maar niet Sanja, erin geslaagd is om per ongeluk de gemaakte foto's  van deze avond te wissen van zowel de camera als van de computer! @#$%!?#

                                      

Het aftellen is begonnen! Nog vijf nachtjes slapen voor Sanja en dan vliegt zij weer naar Nederland. Maar Nederland is niet de eindbestemming, want daags na haar aankomst op Schiphol vliegt zij met haar ouders door naar Tenerife. Sanja's ouders bezoeken rond deze tijd  al de nodige jaren één van de Canarische eilanden en dit keer gaat Sanja mee. Voorwaarde om mee te mogen, was wel, dat zij niet al te veel bagage mee mag nemen, want er staat nog een berging vol goederen voor Zuid-Afrika te wachten. 

                                        

Zuid-Afrikaans woordenboek:

rinkink  =  aan de boemel gaan