"Rozen verwelken, schepen vergaan"

 

                   Maar  het licht van de vuurtoren van Agulhas blijft aan. 

Terwijl Nederlanders zo ongeveer depressief worden door het aanhoudend niet bepaald prettige weer, zitten wij hier in hoogzomerse omstandigheden. Al twee weken hebben we dagelijks temperaturen boven de dertig graden en afgelopen zondag haalden we zelfs de 43 graden en dan is een tocht naar zee een plezierig uitje. Sanja en vriendin Yvonne hebben sinds enkele weken de smaak van "een dagje uit" goed te pakken en na Heidelberg vorige week ging donderdag ging de trip naar Agulhas. De meest zuidelijke punt van Afrika, waar de Atlantische oceaan en de Indische oceaan bij elkaar komen. 

Al kilometers voor de oceanen bereikt worden, is de opvallende vuurtoren al te zien. Cape Agulhas Lighthouse, is gebouwd in 1849. Dat was ook heel hard nodig, want de scheepvaart ontwikkelde zich snel. Het aantal zeeschepen groeide fors en schepen die vanuit Europa naar de Oost voeren, moesten om de zuidpunt van Afrika varen. Maar de twee botsende oceanen zorgden voor stormachtig weer en honderden schepen leden schipbreuk op de rotsen. Een vuurtoren was noodzakelijk. Het ontwerp is gebaseerd op de beroemde Pharos van Alexandrië. In 1966 werd de toren instabiel en moest flink verstevigd worden. Dat werd grotendeels betaald door de gemeenschap en daardoor nam het veel tijd, waardoor de toren 20 jaar buiten gebruik was. In 1988 was de versteviging klaar en kon de toren zijn dienst hervatten. In 1973 werd Cape Agulhas Lighthouse tot nationaal monument verklaard. Aan de vuurtoren is een ruimte gebouwd, die dienst doet als museum.

Sinds enige tijd is er een kilometers lang plankier langs de kust en onze dames liepen dat pad tot bij het monument. Na deze inspanning volgde een lunch in het Suidpunt Potpourrie restaurant voordat de terugreis naar Montagu aanvaard werd. Ik ben benieuwd waar de volgende trip naar toe zal gaan !

Wat het weer betreft hadden we een week van uitersten. Vrijdag 31 graden, zaterdag 35 graden en zondag zelfs 43 graden. Maandag weer 35 graden en dinsdag kregen we niet de voorspelde prettige dag met 28 graden, maar werd het "maar" 20 graden en er kwam zelfs regen, die helemaal niet voorspeld was. Nu is regen in onze nogal droge regio zeer welkom, maar dinsdag niet voor Teus, mijn wandelmaat en mijzelf. Het voornemen was om 10 kilometer te lopen in de Hoop, een buitengebied van Robertson, maar na slechts één kilometer gelopen te hebben, kregen we te maken met een flinke regenbui. 

We besloten om de onderneming af te breken en hebben snel ons vaste koffieadres Strictly Coffee bezocht. Sanja en vriendin Yvonne hadden intussen boodschappen gedaan en om 12.00 uur hadden we een gezamenlijke lunch bij onze favoriete eetplek: Van Loveren. Onze wandeling viel in het water, maar het werd  toch een plezierige tijd samen. Volgende week lopen we wel weer onze langere afstand ! 

Tenslotte:

Woensdag gingen we met vieren op pad op onze motoren. Het zou volgens de weersvoorspelling 28 graden worden, maar dat werd lang niet gehaald op de route die we reden. Via Barrydale en de Tradouwpas bereikten we het grondpad dat voorbij Heidelberg leidde naar "Grootvadersbos", waar ons een schitterend landschap zou wachten. Helaas had het die ochtend flink geregend en de normaal stoffige weg was veranderd in een modderpad, waar één van onze rijders allerlei toeren moest uithalen om overeind te blijven. Daarop besloten we om dan maar het teerpad naar Heidelberg te nemen en dan richting Swellendam te rijden om te lunchen. Helaas begon mijn Triumph bij het bereiken van de bebouwde kom behoorlijk te zwabberen. Een onprettig gevoel wat ik nog niet zo lang geleden ook al had: Een lekke band. Langzaam rijdend bereikte ik een bandenbedrijf, maar tot mijn teleurstelling konden ze me niet helpen. Motorbanden repareerden ze niet. 

Ik werd doorgestuurd naar een collega-bedrijf. Dat wilde wel repareren, maar dan moest ik eerst bij een ander bedrijf het voorwiel laten demonteren, want dát deden zij niet. Dan maar naar het laatste bedrijf. Ook daar wilde men wel repareren, maar dan moesten we zelf het voorwiel verwijderen. Gelukkig hadden we een lid van de motocrossfamilie Karsmakers in ons groepje. Deze ex-Nederlandse crosskampioen is sleutelen gewend en ging aan de slag. Met wat hulp van één van de bandenjongens werd het wiel verwijderd. De binnenband werd gerepareerd en na de montage van het voorwiel kon de tocht voortgezet worden. Na een late lunch bereikte ik ruim twee uur later dan gepland weer ons huis. Ik begrijp nog steeds niet waarom men een motorband wel wil repareren, maar niet in staat is (of niet bereid is) om een wiel te demonteren. Zuid-Afrikaanse gewoonten blijven ons verrassen !

Afrikaans woordenboek:

'n papwiel hê  =  een lekke band hebben

 

" Covid-pandemoe "

Zet je TV of computer maar aan en het Covid-nieuws komt je tegemoet. Geen wonder, dat veel mensen het wel gehad hebben met de bijna wekelijks veranderende beperkende maatregelen. De Nederlandse overheid spant wel de kroon met een lockdown die niemand - behalve de bedenkers - begrijpt. Het gevolg is, dat het volk in opstand komt en winkels en horeca ludiek gaan protesteren door tegen de regels in open te zijn. Zelfs burgemeesters verklaren openlijk niet in te gaan grijpen. Gelukkig hebben we hier in Zuid-Afrika nauwelijks beperkende maatregelen. Er vallen hier dagelijks wel honderd Covid-doden, maar afgezet tegen een bevolking van 60 miljoen inwoners, vindt de regering dat het "allemaal best meevalt". De kranten besteden de laatste tijd hier ook al weer aandacht aan ander nieuws dan Covid-nieuws.

Twee berichten waar je vrolijk van wordt, zoals een middelbare school in Hoopstad in de provincie Vrijstaat. De leerlingen werken op school aan het thema "Bloemen" en wat deden ze: De straten naar de diverse scholen zijn in erbarmelijke staat met niet te tellen potholes. Alleen al de Skoolstraat heeft 57 van die verraderlijke gaten. Om nieuwe leerlingen en begeleidende ouders te verwelkomen plantte de Leerlingenraad in elk slaggat een kleurig bloeiende plant. Opmerking van ouder Daleen Steyn: " 'n Vrolike verwelkoming en 'n wonderlike tema vir die jaar."

Het tweede vrolijke bericht kwam uit de stad Zhengzhou in China. Een alleenstaande vrouw maakte date-afspraken om de ware liefde te vinden. Na vier mannen uitgeprobeerd te hebben, kwam zij voor een etentje bij man nr.5 en raakte daar 4 dagen in moeilijkheden. Na lekker gegeten te hebben kon zij niet meer weg, want de overheid had plotseling en met onmiddellijke ingang een lockdown afgekondigd. De vrouw heeft samen met de man video's gemaakt van haar opgesloten tijd en daarop is te zien hoe de man eten kookt, huishoudelijk werk verricht en op zijn computer bezig is. Tot de ware liefde heeft de verlengde date helaas niet geleid. De vrouw zoekt nog naar een meer spraakzame man !

Maandagochtend kregen wij onze boosterprik. Dat gebeurde in het sportcentrum Callie de Wet in Robertson. Op het parkeerterrein stond geen enkele auto en daarom veronderstelde Sanja dat het centrum gesloten was. Dat bleek echter niet het geval te zijn. We waren de enige klanten en werden verwelkomd door maar liefst vier medewerkers. Na wat administratieve handelingen mochten we naar de prik-zuster. 

Zij vertelde ons, dat er bijzonder weinig mensen komen opdagen voor de boosterprik. Van kennissen, die eerder al de derde vaccinatie kregen, hoorden we verschillende verhalen over bijwerkingen. Bij sommigen waren die er helemaal niet   en anderen klaagden over hoofdpijn, spierpijn en koorts. Tot nu toe hebben wij slechts een beetje irritatie aan de prikplek, maar niets echt vervelends. In maart (ik) en april (Sanja) gaan wij naar Nederland en wellicht is het bewijs dat we volledig ingeënt zijn, voldoende om in Nederland toegelaten te worden. Er van uit gaande dat de beperkende regels daar dan opgeheven zijn !

Tenslotte:

Vorige week donderdag gingen Sanja en vriendin Yvonne naar Heidelberg. Niet in het verre Duitsland, maar 100 kilometer van Montagu in de West-Kaap. Naast gewoon een dagje uit gingen zij vooral op zoek naar een mooie, bloempot en op internet had Sanja wel 10 bedrijven gevonden die kunstzinnige voorwerpen maakten en verkochten. In Heidelberg aangekomen bleken een aantal van die bedrijfjes en winkels óf tijdelijk óf zelfs helemaal gesloten te zijn. Hun zoektocht werd daardoor een flop. Gelukkig hadden ze lekker geluncht en vonden op de terugweg in Swellendam wél een mooie pot met bijbehorende plant. Op donderdag 20 januari - vandaag dus - zijn ze al vroeg vertrokken voor wederom een gezellig dagje uit. Dit keer is L'Agulhas hun doel. Op deze plek komen de Atlantische en de Indische oceaan bij elkaar. Een bijzondere plek, die de verre rit van 2 keer 136 kilometer zonder meer de moeite waard maakt !

 

Afrikaans woordenboek:

'n knaterflater  =  een grote flop

" Frietje mét "

Bestaat er in deze tijd nog een groter probleem dan de Covid-pandemie? Jazeker, in Japan. Emile Joubert bericht in Die Burger over het grote probleem dat Japan momenteel heeft. " Japan is 'n nasie die vertroud is met rampe soos tsoenamis en aardbewings en 2021 eindig in die Land van die Opkomende Son met nog 'n hewige krisis, naamlik  'n tekort aan aartappelskyfies. 'n Mens moet begrip hê hiervoor, want die olie-gebraaide aartappelskyfie is één van die mensdom se onontbeerlikste voedingsbronne." Normaal gesproken importeert men miljarden chips en frites uit het westen van Canada, maar die aardappelproducten moeten dan wel een afstand van 7.500 kilometer afleggen en daar zit hem het probleem.  Het internationale transportverkeer - met name het vervoer over water - is in grote chaos. De Japanners zijn de grootste eters van frites en chips in Azië. Er zijn maar liefst 3000 McDonald's restaurants en die kunnen momenteel absoluut niet voldoende frites presenteren bij de maaltijden. 

Bij de Big Mac's krijgen de klanten slechts een hele kleine portie frites. De Japanse ramp werd voor het eerst een feit op donderdag 30 december en de gevolgen zijn nog niet helemaal duidelijk. Volgens de eerste nieuwsberichten zijn er door de tekorten nog geen sterfgevallen geconstateerd en er waren nog maar enkele openbare rellen in de buurt van Kioto. Er wordt nu geprobeerd om tonnen aardappels per luchtvracht in Japan te krijgen. Ergens aan het einde van 1600 schijnt dit product uitgevonden te zijn in Frankrijk of België. De theorie luidt als volgt: "Arme plattelandsmensen bakten riviervisjes in olie, maar als er geen vis voor handen was, sneden ze aardappels in de vorm van vissen en bakten die." Globaal gesproken zijn er twee soorten frites: de slapchips, populair in Engels sprekende landen en de knapperige frites, die door culinair gehandicapte Hollanders (woorden van Emile Joubert)  bedekt wordt met mayonaise. Joubert eindigt zijn artikel als volgt: " Die egte slaptjips proe soos die hemel en salwe die siel met goeie dinge. Mag daar nooit slaptjip-nood in ons area wees asseblief ! " 

We mogen dan volgens de schrijver culinair gehandicapte Hollanders zijn, maar elke vakantie in Nederland is voor mij een feest om een bezoek (of 2) aan cafetaria Heuvelplein in de Nuenense deelgemeente Gerwen te brengen. In mijn logeerplek Nuenen schilderde Vincent van Gogh één van zijn beroemdste schilderijen: "De Aardappeleters" Het is dus de plek bij uitstek  om een bezoek te brengen aan een cafetaria. Het duurt jammer genoeg nog wel even, maar in maart wordt het voor mij - en de familieleden die mij onderdak verlenen - beslist weer hemels genieten !

Wij vinden van ons zelf, dat we ons voorzichtig gedragen tijdens de Covid-pandemie. Maar nu we ingeënt zijn en er nauwelijks meer beperkende maatregelen zijn, beginnen we toch weer iets meer te ondernemen. Voor mij gebeurt dat op woensdagen wanneer we met ons motorgroepje op pad gaan. Sanja en vriendin Yvonne genieten sinds kort ook van wat meer vrijheid. Zo werd er een bezoek gebracht aan Franschhoek met een bezoek aan de interessante zaterdagmarkt en een lunch in één van de talrijke eetgelegenheden. (Overigens was dat geen cafetaria). Vandaag staat voor de dames Swellendam en Heidelberg op het programma. Met name Heidelberg schijnt een aantal artistieke bedrijfjes te hebben en die gaan de dames bezoeken. Ik ben benieuwd met wat voor moois ze terugkeren. Volgende week komt er een verslag in de blog !

Tenslotte:

De nieuws-site NU.nl meldde dinsdag het volgende: Na Japan heeft nu ook Australië een vergelijkbaar probleem. De foodketen KFC ziet zich genoodzaakt om enkele items van de menukaart te halen. Hier gaat het niet om een tekort aan frites, maar de pluimveebedrijven kunnen door personeelstekorten (besmette medewerkers) niet genoeg kippenvlees leveren." Er lopen meer dan genoeg kippen rond op de vele boerderijen, maar er zijn simpelweg te weinig mensen om ze te vangen en te verwerken", zegt Vivien Kite, directeur van de Australian Chicken Meat Federation (ACMF) !

Kippeneieren vormen het hoofdbestanddeel van mayonaise. In Nederland heerst momenteel flink de vogelgriep waardoor honderdduizenden kippen afgemaakt moeten worden. Ik vrees nu, dat er binnenkort door een kippeneieren-tekort een groot mayonaise-probleem in Nederland zal ontstaan !

                                  Afrikaans woordenboek:

peuselkroeg  =  cafetaria 

" Met de toet-toet naar Tutu toe "

Het overlijden van aartsbisschop Desmond Tutu heeft overal ter wereld veel aandacht gekregen. Vooral natuurlijk hier in Zuid-Afrika. Aartsbisschop Thabo Makgoba heeft tijdens de afscheidsdienst " 'n Oproep gedaan op Suid-Afrikaners om Tutu se nalatenskap te gebruik om hulle te verbind tot die revolusionêre verandering waarvan hy (Tutu) 'n voorstander was, gegrond op die Bybel. Laat ons so eenvoudig leef soos wat hy gedoen het. Laat ons die samelewing herrangskik om ongelykheid tot 'n einde te bring en gelyke geleenthede vir almal te skep." 

Makgoba deed ook het voorstel om de Kaapstad Internationale luchthaven om te dopen tot: "Desmond Mpilo Tutu Internationale Luchthaven." In 2018 is overigens al bepaald, dat de luchthaven een andere naam zou gaan krijgen. Maar de destijds uitgevoerde consultaties  van het publiek hebben tot allerlei voorstellen geleid, die echter geen overeenstemming gekregen hebben. Om Tutu's naam te verbinden aan een luchthaven doet volgens mij te weinig eer aan datgene wat Tutu voor de gemeenschap betekend heeft. We zullen zien wat er ooit besloten wordt. Wij moeten nogal eens naar de luchthaven, maar om dan te zeggen: "Wij gaan naar de Desmond Mpilo Tutu Internationale Luchthaven" gaat Sanja veel te ver. Zij spreekt dan maar liever van: 

                "We gaan met de toet-toet Tutu toe ! " 

Ook al wennen wij nooit aan Kerstmis in de zomer bij temperaturen in de buurt van de 30 graden; toch gaan Kerst en Nieuwjaar niet zomaar zonder aandacht voorbij. Daar zorgt Sanja wel voor. Steevast staat er in de huiskamer een mooi versierde kerstboom en hangt het huis vol engeltjes, belletjes en andere versiersels. De kerststal ontbreekt natuurlijk ook niet. Verder vierden we bij Hollandse vrienden de overgang van  oud naar nieuw met een feestmaal en zoals elk jaar had Sanja nu weer gezorgd voor een afsluiting met vuurwerk dat speciaal gekocht was tijdens haar bezoek aan Nederland bij de Ermelose Xenos. Gisteren verdwenen kerstboom, kerststal en versieringen weer in hun dozen en die staan weer een jaar opgeborgen in ons woonstel. Vanaf nu gaan we over tot de orde van de dag en proberen we de overvloed aan eten weer uit onze lijven te krijgen!

Tenslotte:

In de blog van 23 december schreef ik over het woord van het jaar 2021 in Zuid-Afrika. Nederland heeft ook aan het einde van elk jaar een woord van het jaar en zelfs meerdere woorden die een plaats krijgen in het Woordenboek der Nederlandse Taal. Vooral de corona-pandemie leverde heel wat nieuwe woorden op: Knuffelcontact, prikvertikker, pandemoe, waterwappie, vaccinado's, oppepprik, snottebellenprotocol en de 2021-winnaar:  prikspijt om er een aantal te noemen. 

De uitdrukking van het jaar kwam van minister president Mark Rutte. In een debat in de Tweede Kamer merkte hij op: "Daar heb ik geen actieve herinnering aan". Die ga ik ook toepassen. Als Rutte daar mee wegkomt, lukt mij dat wellicht ook wel. Sanja verwijt me namelijk nogal eens dat ik niet geluisterd heb naar haar. Nu kan ik ook antwoorden met: "Daar heb ik geen actieve herinnering aan !" 

Afrikaans woordenboek:

Adam se skoene aanhé  =  blootvoets