Dilemma !

Vorige keer schreven we over een één oudergezin, waarbij Jozef uiteindelijk gelukkig herenigd werd met zijn gezinnetje. Probleem opgelost. Maar nu zitten wij wéér met een probleem rond een één oudergezin: Tesca, ons twee-en-een half jaar oude Friese Stabij-teefje is tijdens haar loopse periode op avontuur geweest met een Bordercollie-reu. We hadden Tesca in Nederland nog niet laten steriliseren, omdat we de optie open wilden houden een keer een nestje Friese Stabijs  te fokken. Door onze verhuizing naar Zuid-Afrika is dat welhaast onmogelijk, want een Friese Stabij-reu vind je hier zelfs met een vergrootglas niet. Daarom hadden we besloten om Tesca hier toch maar te laten steriliseren. Toen Tesca twee weken geleden weer loops werd, heeft Sanja een afspraak gemaakt met de dierenarts. Na half december ligt heel Zuid-Afrika compleet stil vanwege de zomervakantie en daarom staat de ingreep gepland voor de tweede week van 2012. Maar nu zijn we ingehaald door de feiten. Eergisteren stond er een Bordercollie-reu vóór de poort en vóór wij goed en wel wisten wat er gebeurde, slaagde Tesca erin via de tuin van de buren te ontsnappen en “vliegenberg” waren ze allebei  Na een half uur vonden we ze in een nabij gelegen bos, waar ze druk bezig waren voor nageslacht te zorgen.

 Wij zitten nu wel met een dilemma: Laten we Tesca toch steriliseren, zodat we geen gezinsuitbreiding krijgen of wachten we de ontwikkelingen af en lopen er hier over enkele maanden wellicht. een aantal puppies  rond van een Bordercollie-vader (waar we verder geen gegevens van hebben wat betreft karakter, leeftijd, gezondheid, etc ) en een Friese Stabij-moeder . In Nederland wordt een dergelijke kruising door fokkers vaak toegepast met op stamboom, karakter, leeftijd en lichaamsbouw geselecteerde honden en dan levert het  meestal heel geschikte huisdieren op, maar of dat onder deze omstandigheden ook zal gelden ??? ).

Goede raad is duur.  We hebben nog ruim een week om een beslissing te nemen en we zullen jullie op de hoogte houden.

                                              

   Zuid-Afrikaans woordenboek

worshondjie = teckel

Eén oudergezin !

Ook al is Montagu een – voor Zuid-Afrikaanse begrippen – welvarend dorp met weinig criminaliteit en een tamelijk lage werkeloosheid, toch is er een gekleurde wijk waar nog veel armoede en drugsgebruik is en waar de alcohol rijkelijk vloeit. De zorg voor hun kinderen ontbreekt heel vaak, mede door het feit, dat de vaders hun vrouw en kinderen gewoonweg onverzorgd in de steek laten. Het aantal éénoudergezinnen overstijgt verre het aantal “complete” gezinnen.

Nu worden wij zelf ook geconfronteerd met een éénoudergezin. De vader is “vliegenberg”. Moeder en kind in een zorgelijke toestand achter latend. Wat is het geval: Kerstmis nadert  en voor Sanja is dat reden om de hele woonkamer te voorzien van kerstboom, slingers, verlichting, tafelkleden, kerstbloemstukjes, enz.  Aan mij de schone taak om de kerststal in te richten. Nadat ik me van mijn taak gekweten had, viel één ding uiterst duidelijk op. Jozef ontbrak ! De open plek in de stal naast de kribbe was opvallend leeg. Was de relatie met Maria stuk gelopen? Had Maria hem vanwege een drank- en/of drugsprobleem de deur gewezen? Zat hij nu ergens samen met een andere vrouw?

Gelukkig niet. De afwezigheid van Jozef had een heel andere reden. Toen de huizencrisis in Nederland steeds groter werd, deden er allerlei verhalen de rondte, dat Jozef kon helpen om je huis te verkopen.

( Wellicht was Jozef de  éérste  makelaar in de geschiedenis en had hij al begrepen, dat er met makelen méér te verdienen was dan met timmeren!)Maar als je van Jozef’’s  diensten gebruik  wilde maken, moest er wel een bepaalde strategie gevolgd worden. Jozef moest in de voortuin ingegraven worden en – héél belangrijk – met zijn hoofd naar beneden! Naarmate de tijd verstreek en ons huis maar niet verkocht werd, werd Sanja ongeduldig en deed een beroep op Jozef.

Die werd netjes in plastic gewikkeld en verdween ondersteboven in de Helmondse grond. Of het geholpen heeft zullen we wel nooit weten, maar in oktober 2010 verkochten we ons huis en gelukkig vergat  Sanja niet om de arme Jozef uit zijn uiterst oncomfortabele positie te bevrijden.

Alleen werd Jozef niet keurig herenigd met zijn gezin in de kerstdoos, maar kwam tussen allerlei andere spullen in verhuisdoos 287 terecht. Gelukkig is alles toch nog goed gekomen. Sanja wist de arme Jozef op te sporen en toen kon de goede man zijn rechtmatig plaatsje weer innemen. En zij leefden nog lang………………

Dat Jozef een man van deze tijd is, blijkt wel uit het feit, dat hij twittert ! Op Twitter staat het volgende bericht:  Jozef twittert  onder meer over zijn echtelijke ruzie met Maria over haar opmerkelijke zwangerschap, de voorbereidingen voor hun trip naar Bethlehem met hun ezel Vespa en het feit, dat Maria te veel bagage heeft ingepakt. Hij laat óók weten, dat zijn timmerbedrijf gesloten is tot 1 januari en dat hij zich zorgen maakt over wat hij moet vertellen als de Romeinen vragen of het kind wel het  zijne is !

                                              

                                               Zuid-Afrikaans woordenboek:

                                                  Alleenloper  =  vrijgezel

Aan alles komt een eind!

We hebben al vaker gezegd, dat het hier lekker begint te zomeren. Meestal ligt de dagtemperatuur ruim boven de 20 graden met regelmatig uitschieters boven de 30 graden. Dat betekent, dat de temperatuur van het zwembadwater langzaam maar zeker oploopt tot boven de 25 graden. Voor mij persoonlijk is dat nog veel te koud. Ik streef naar een watertemperatuur van boven de 38, maar Sanja’s moeder ( bijna 80jaar  !!) trok de (stoute) schoenen uit en haar badpak aan en zwom als allereerste in ons zwembad. Sanja’s vader en Sanja zelf bleven niet achter en even later zwommen zij gedrieën in de rondte. ( Jammer genoeg moest ik op de kant blijven om foto’s te maken!)

Het verblijf van Sanja’s ouders begint op een eind te lopen en daarom hebben we nog even een prachtige rondrit gemaakt Allereerst bezochten we “Wildebraam”, een bramenkwekerij waar we door de eigenaresse allerhartelijkst ontvangen werden en uitleg kregen over het maken van jam en likeur. Natuurlijk moest er van beide flink geproefd worden en met de nodige jampotjes en likeurflesjes en één bramenplantje in de kofferbak zetten we onze rondrit voort.

Op naar  Swellendam. In deze plaats is een Spar-supermarkt met een Nederlands hoekje: Senseo koffie, Bolletje beschuit, Unox rookworst, Venz hagelslag en nog meer van deze onmisbare lekkernijen!

Daarna reden we door de schitterende Tradouwpas naar het dorpje Barrydale waar we geluncht hebben en in een souvenirshop nog wat leuke voorwerpen ingeslagen hebben. Per slot van rekening moeten de koffers weer goed gevuld terug naar Nederland.

Afgelopen vrijdag moest mijn nieuwe heup voor het laatst gecontroleerd worden door de orthopeed. Na het maken en bekijken van enkele röntgenfoto’s en het nodige trek- en duwwerk aan mijn rechterbeen was de conclusie van Dr. Laubscher: Alles oké. Maar het duurt nog wel enkele maanden vóórdat alle spieren weer soepeltjes doen wat ze behoren te doen.

Tenslotte: Enige tijd geleden wijdden we een weblog aan woorden die zowel in het Afrikaans als in het Nederlands hetzelfde klinken , maar een heel verschillende betekenis hebben. Vorige week stond er een toepasselijk verhaal in onze krant ” De Burger”. Een Zuid-Afrikaan denkt  bij “flikker” aan een knipperlicht, terwijl het in Nederland een scheldwoord voor een homo is. Toen een Nederlands lid van een handelsdelegatie opmerkte, dat hij paarden fokte, keken de Zuid-Afrikaners elkaar bedenkelijk aan. Fokken betekent in Zuid-Afrika namelijk “fuck”, oftewel neuken!

Maar ook heel gewone woorden kunnen tot misverstanden leiden. Zoals het woordje ”amper”. Wat in Afrika ”amper gebeur het, het nie gebeur nie”. In het Nederlands betekent amper, dat het bijna niet gebeurd is, maar het is dus wél gebeurd. Als laatste voorbeeld: ’n Afrikaner die  “Verskoon mij”  zegt, bedoelt: “Het spijt me”. In Nederland denken we dan aan luiers en schone kleren!

   Zuid-Afrikaans woordenboek:

Kaalgat  =  naakt

Ledigheid is des duivels.....

Denk maar niet dat Sanja’s ouders –nu ze terug gekeerd zijn bij ons in Montagu- rustig in de zon zitten te genieten van het mooie weer. Nou, dat deden ze toch wel een beetje, maar er werden ook allerlei activiteiten gepleegd. Allereerst kwam de naaimachine weer op tafel en werden er een aantal tassen gemaakt voor het Hug a Baby project. Verder werd er bijna elke dag uitgebreid en vooral lekker gekookt in onze nieuwe keuken. Maar we hebben ook uitstapjes gemaakt. We maakten een mooie rit naar Pietersfontein, een minidorpje, zeer afgelegen maar in een prachtige omgeving van wijngaarden en abrikoosbomen. Eén abrikoosboer zal dit jaar een mindere opbrengst hebben, nadat schoonma  “eens een abrikoosje zag hangen”. Ook zagen we op deze tocht bijzondere succulenten. (Ja, hoor, daar zijn ze weer!) . Een paar soorten hadden we niet in onze tuin, maar nu wel! Op de terugweg stonden we plotseling oog in oog met een zebra, die net zo nieuwsgierig naar ons keek, als wij naar hem (of haar).

Nadat we donderdag Nederlandse kennissen Rinze en Christien met hun Friese Stabij Dieuwke  op bezoek hadden en ’s avonds zelf op de koffie gingen bij andere Nederlandse kennissen, Freek en Jennie, vertrokken we vrijdagmorgen al voor 9 uur naar Franschhoek. Dat is een leuke plaats, maar de rit er naar toe is werkelijk prachtig. Vooral het stuk van Villiersdorp naar Franschhoek is adembenemend! We hadden anderhalf uur uitgetrokken om alle winkeltjes van de hoofdstraat te bekijken, maar na 2 en een half uur waren we pas op de helft. Rammelende magen riepen ons tot de orde. We lunchten bij Rickety Bridge en genoten zowel van een heerlijke lunch als van de prachtige omgeving. Daarna hebben we nog een bezoek gebracht aan een souvenirshop met Zimbabwebeelden. Wij blijven zeer geïnteresseerd in deze beelden en hadden er bijna weer één gekocht voor R1800,00 (=€180,00). Tot we constateerden dat er echt een nul méér op het prijskaartje stond. Nog een paar foto’s gemaakt van het Huegenoten monument en toen weer die prachtige weg terug. Om half 6 waren we terug in Montagu, waar twee honden ons uitbundig begroetten. Sanja’s ouders lieten regelmatig onze honden uit en onderweg verzamelden zij allerlei takjes, droogbloemen, dennenappels, enz. Uiteindelijk hadden zij een flinke verzameling uit de natuur. Zij gingen hiermee aan de slag en met gebruikmaking van enkele decoratieve palmbladeren uit onze eigen tuin, ontstonden er ware kunstwerken, die een mooi plekje kregen op ons terras.



Kunst met een kleine K, maar wel erg mooi. Eerder deze week werd geconstateerd, dat de boiler in ons woonstel niet in orde was. Hij moest vervangen worden door een nieuw exemplaar. Dat gebeurde woensdag en nadat de loodgieters vertrokken waren, hadden we volop warm stromend water. Het was wel jammer, dat dit hete water via 4 lekkende knelkoppelingen in onze kleerkast stroomde. This is Afrika!

Zuid – Afrikaans woordenboek

Vuurhoutjie = lucifer