Smaaklike ete !

In Nederland zijn de inkomensverschillen tussen arm en rijk groot, maar hier in Zuid-Afrika zijn de verschillen enorm. Vooral de oudere kleurlingen hebben het heel moeilijk. Pensioenen hebben ze zelden en het staatspensioen (vgl. onze AOW) is echt onvoldoende. De situatie in de bejaardenhuizen is kommer wekkend. Gelukkig zijn er veel instanties, zoals kerken en bedrijven, maar óók particulieren die de helpende hand toesteken. Fruitboeren leveren regelmatig kratten fruit. Bakkers bakken extra brood. Supermarkten brengen wekelijks producten, die tegen de datum aan zijn (of er net overheen). Maar ook bouwbedrijven en tandartsen dragen vaak belangeloos een steentje bij om het leven van de ouderen wat te veraangenamen. 

                                              

In ruil daarvoor geeft Huis Uitvlucht, het Montagu-se bejaardenhuis, een bedankavond voor alle weldoeners. Stichting de Nieuwe Horizon helpt deze mensen ook met een maandelijkse financiële bijdrage om soep te schenken. En omdat ik gedelegeerd bestuurslid van de Nieuwe Horizon ben, kreeg ik een uitnodiging om te komen eten en Sanja mocht meekomen. Heel veel zin had ik eigenlijk niet. Het idee van droog brood en maispap stond me niet echt aan, maar Sanja trok me mee naar de kerkzaal in de Piet Retiefstraat. De grote zaal zat bomvol "weldoeners"  in afwachting van wat komen zou. 

Allereerst werd een vermakelijk toneelstukje over de geschiedenis van het bejaardenhuis opgevoerd en daarna was het etenstijd. Dat werd voor ons een openbaring. Hier zou zelfs onze Helmondse buurman, Huub, zijn vingers bij afgelikt hebben. (en die man is toch echt wel een heel kritische smulpaap!) Wat stond er op de menu-kaart:

-o-o-o-o-o-

Romerige Mosselsop  (soep) met vetkoek-vingers.

-o-o-o-o-o-

Hoender Cordon Bleu met sampioensous, gebraaide aartappels en 'n verskeidenheid groente.

-o-o-o-o-o-

Outydse Brandewyntert met gekarameliseerde sitrusvrugte en Vanielje vla. 

   -o-o-o-o-o-  

Ik hoef niet te zeggen, dat we heel erg genoten hebben zowel van de maaltijd als van de gezelligheid. 

Van ons mag de Nieuwe Horizon het volgend jaar wel voortgaan met de soep-sponsoring!

Tenslotte:

Ik heb lang getwijfeld over wél of niet op vakantie gaan naar Nederland. Natuurlijk is een weerzien van familie en vrienden plezierig. Maar toen bleek, dat drie  - voor mij - heel interessante activiteiten plaats vinden op de laatste dagen van september, was een besluit snel genomen. Allereerst is er een Magistrum-bijeenkomst van collega-directeuren, die ik al twee jaar niet meer gezien heb. 

Bovendien is er in dat zelfde weekend de Taptoe van Rotterdam, waar ik graag naar toe wil en als derde activiteit is er een reünie van oud-leerlingen van de voormalige Titus Brandsmaschool in Helmond, waar ik  als leerkracht gewerkt heb van 1971 tot 1990. Het ticket is geboekt. "Ek gaan Holland toe !"

                                              

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n yslike boep hê  =  een dikke buik hebben

"Atlete vir Christus"

                     
Via Tielman en Corrie de Villiers, goede Afrikaanse kennissen, kregen we het verzoek om voor een nacht onderdak te verlenen aan twee studenten, die deelnemen aan een sponsor-estafetteloop. We hebben ons woonstel met plezier beschikbaar gesteld en afgelopen dinsdagmiddag heeft Sanja de studentes Anja Olivier en Janneke Marais opgehaald.

Zij vormen met nog 21 andere jongelui de groep: "Atletes vir Christus". Deze studenten, allen studerend aan de Universiteit van Stellenbosch, beogen dit jaar met een drieweekse sponsorloop van Paternoster naar L'Agulhas (1100 km) minstens R 40.000  bijeen te brengen voor evangelisatiewerk (o.a. het verstrekken van gratis bijbels aan mensen in de gevangenis). In 1975 is dit project gestart en dit jaar is het de 39e keer, dat studenten hieraan deelnemen. De groep bestaat uit 10 atleten, 10 zangers, 3 persoonlijke werkers en één "toer-pa", dominee Pierre Marais. De atleten leggen in estafette elke dag gemiddeld 130 km af. Tijdens deze tocht bespreken de niet-lopers een bepaald thema, wat aangedragen wordt door de persoonlijke werkers. In elke overnachtingsplaats is er 's avonds een openbare avond, waarbij de zanggroep zingt, enkele lopers vertellen over hun ervaringen tijdens de betreffende dag en dominee Marais  een overdenking  houdt rond een bepaald thema.
                                 
Dinsdag was het thema "Hoop". Men had die dag de gevangenis van Ladismith bezocht en bijbels uitgedeeld om zó de gevangenen hoop te geven op een beter leven na hun gevangenistijd. Verbazingwekkend vinden wij het, dat deze jonge mensen hun hele zomervakantie opofferen voor dit doel. En extra bijzonder is het, dat er elk jaar véél meer aanmeldingen zijn dan plaatsen. Janneke vertelde, dat haar vader lang geleden ook deelgenomen had en een oom en tante van haar hebben elkaar ontmoet tijdens de tocht en zijn later samen gehuwd.  De avondviering was heel aansprekend. Jammer was wél, dat door gebrekkige communicatie en vanwege de vakantie, de belangstelling van inwoners van Montagu erg matig was. Wij zijn blij een kleine bijdrage geleverd te hebben door ons huis beschikbaar te stellen voor deze heel aardige meisjes.

We hadden deze week nog meer (Hollandse) gasten voor een kort bezoek in ons woonstel.

Tessa en Nick hoorden via andere Nederlanders: Marga en Ed, die hier reeds eerder waren, van het "Hug-a-baby-project". Nu zij toch in Zuid-Afrika op vakantie waren, hebben zij samen met Sanja een bezoek gebracht aan het hospitaal hier ter plaatse om het project met eigen ogen te zien. Beiden waren behoorlijk onder de indruk van met name de kangoeroe-baby's  en de armoedige omgeving, waarin deze jonkies ter wereld komen.
                                      
Dat dit enerzijds rijke en mooie land ook een armoedige en behoeftige andere kant heeft, is hen wel duidelijk geworden. Na samen vanmorgen nog even koffie gedronken te hebben in het Birdparadise in Robertson, zetten Tessa en Nick hun vakantie voort op weg naar Stellenbosch.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

gesels  =  een gesprek voeren 

Ontgoocheling !

Nogal wat Nederlanders, die wij hier spreken, reageren nogal gereserveerd op de ambitieuze aanpak van Sanja. Zij hebben bewondering voor de initiatieven, maar hun ervaring met deze "ontwikkelingshulp" is, dat bijna alle projecten na korte tijd doodlopen bij gebrek aan medewerking. Vorige week schreven we over het grote succes van Sanja's sport- en spelmiddag.                                                                                                            

Het enthousiasme van kinderen en begeleiders was dermate groot, dat besloten werd om een tweede sport- en spelmiddag te organiseren tijdens deze wintervakantie. Alle begeleiders zegden weer hun medewerking toe.  Sanja reed  daarom met grote verwachtingen naar Ashbury, waar de eerste teleurstelling wachtte: De speelzaal was dicht en het beheerders-echtpaar van de Nieuwe Horizon was in geen velden of wegen te zien. Het tweede probleem was, dat van de vier begeleiders (studenten van de Nieuwe Horizon) slechts Belinda aanwezig was. Van de drie anderen hebben we geen bericht van verhindering ontvangen. Tot overmaat van ramp bleek ook de beheerster van de zaal op Mandela Square niet aanwezig te zijn. Alle deuren waren op slot. Dus géén sportmaterialen. Daar stond Sanja met 40 kinderen, die zo graag wilden spelen. Met de zelf meegebrachte spullen heeft zij de kinderen tóch twee uur lang een beetje ontspanning geboden, maar zonder hulp is dat erg moeilijk. 

                                          

De chips, koekjes en limonade zorgden ervoor, dat de kinderen niet al te teleurgesteld naar huis gingen.

Een  groep werkloos toekijkende volwassenen stak geen p... uit om te helpen. Hun commentaar was:  "Ons mense doen dit nie!". 

Diep ontgoocheld kwam Sanja thuis. Alle zin om nog actief met deze mensen bezig te zijn is (tijdelijk denk ik) verdwenen en we begrijpen de gereserveerde opstelling van onze kennissen steeds beter. Als je je nek uitsteekt, stoot je regelmatig je hoofd.

Positief was wél de donatie van een tafeltennistafel met toebehoren door een Zuid-Afrikaans echtpaar, wat in de "Montagu-Mail" gelezen had over de bezigheden van Sanja in Ashbury. 

Tenslotte:

Twee artikelen omtrent misdaad sprongen er deze week uit. Het eerste bericht handelde over  het doden van iemand, die vlak daarvoor iemand anders dood gestoken had. De toegesnelde menigte waarschuwde niet eerst de politie, maar men nam het recht in eigen hand. De dader (een buitenlander) werd eerst gestenigd en toen de politie na enige tijd kwam opdagen, hinderde de menigte de politie. Men stak snel het lijk in brand  nog vóór de politie haar werk kon doen!

Het tweede misdaadartikel handelde over een overval in een snoepwinkel. De criminelen droomden al van het  grote geld toen zij op klaarlichte dag de complete kassa meenamen en er van door gingen in hun auto. 

                                           

Ze scheurden voor het oog van een aantal geschrokken kijkers weg om er tweehonderd meter verder achter te komen, dat zij een doodlopende straat waren ingereden. Dus keerden ze snel om en reden terug. Een heleboel mensen konden de politie een goed signalement van de daders en hun auto geven, waarna de politie hen snel achter slot en grendel had. De opbrengst bleek ook nog vreselijk tegen te vallen. In de kassa van de snoepwinkel zat enkel wat kleingeld!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

stokkies-lekker  =  lolly 

!

Probleem voor president Zuma !

                                          
Onze krant "Die Burger", bevatte de afgelopen dagen weer het nodige interessante nieuws. Bijvoorbeeld het probleem wat president Jacob Zuma heeft op 2 juli. Op die dag wordt er in Dar es Salaam een
Eerste Vroue Konferensie georganiseerd. Op de agenda staat o.a. Onderwijs, Gezondheid en Economie. Het probleem van Zuma is : Wie van zijn vijf officiële vrouwen gaat naar die vergadering?? Gaat Gertrude, of Nkosazama, of Nompumelelo, of Tobela, of Gloria? Of wordt één van zijn talrijke maitresses afgevaardigd?

Diefstal is over heel de wereld een probleem, maar volgens Die Burger is er in Kaapstad een bijzonder probleem: De schoenen van moskee-bezoekers worden gestolen. En niet alleen schoenen, óók exemplaren van de Koran !

Eén van de benadeelden zegt er het volgende over:

"Hulle het my Nikes gesteel. Toe moes ek kaalvoet huis toe loop. Nou dra ek goedkoper skoene moskee toe, wat hulle nie sal steel nie".

Goed onderwijs is van essentieel belang, maar dan moet de taakopvatting van de onderwijzers wél goed zijn. Het is bekend, dat - vooral op maandagen - duizenden (ja, echt!) leerkrachten niet op school komen opdagen, omdat ze nog stomdronken zijn van het weekend. Of ze kómen wel, maar moeten vanwege dronkenschap en/of drugsgebruik weer naar huis worden gestuurd. Minister Lindiwe Sisulu werkt nu aan de invoering van een registratie-klok voor de leerkrachten op alle scholen.

Voor positiever nieuws heeft Sanja gezorgd:
Op 21 juni sloten hier de schooldeuren en begon de wintervakantie, die hier drie weken duurt. Voor de meeste kinderen in Ashbury is dit een periode van niets doen. Op vakantie gaan is er niet bij. Hun ouders moeten werken en de kinderen worden aan hun lot overgelaten. Dat leidt dan vaak tot rondhangen, ruziën, contacten met verkeerde vrienden, vernielingen, enzovoorts. Daar wilde Sanja iets aan doen en daarom wilde zij een bezigheid zoeken voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Dat leidde tot een sport- en spelmiddag. Natuurlijk heb je daar hulp bij nodig en daarom heeft zij hulp gevraagd aan de vier studenten die gesponsord worden door stichting De Nieuwe Horizon. Blij verrast waren wij, dat ze alle vier kwamen helpen en  zó  iets terug doen voor de gemeenschap.
Op de bewuste donderdagmiddag hadden zich 20 kinderen gemeld.










Een uur lang speelden zij enthousiast en zonder geruzie spelletjes als: spijker-poepen, hindernisloop, beker-gooien en lepel-loop. Hierna volgde de prijsuitreiking en werd getrakteerd op limonade en chips. Het tweede uur werden allerlei sporten gespeeld: o.a. voetbal, cricket, tennis, badminton.

Dat gebeurde op Mandela-Square. Normaal een wat onfrisse hangplek, maar nu werd er onder leiding van onze vier studenten Belinda, Whitney, Edrich en Chanville fanatiek, maar sportief gespeeld door een enthousiaste kinderschaar, die ondertussen uitgegroeid was tot wel 50 kinderen!  Het eindsignaal kwam voor de kinderen te vroeg. Moe gespeeld, maar heel tevreden konden kinderen en leiding naar huis. Sanja kan terugzien op een zeer geslaagde middag. Zó zeer geslaagd, dat besloten is om in deze vakantie nóg zo'n middag te organiseren. Ook de studenten komen weer helpen. Zij gaan alle vier het onderwijs in en hebben laten zien goed met kinderen om te kunnen gaan. Bovendien geven ze met hun deelname aan, iets terug te willen doen voor de ondersteuning die zij krijgen door de Nieuwe Horizon. Zij krijgen een kans om te studeren en zijn daardoor verzekerd van een goede toekomst. Iets wat voor heel veel arme, gekleurde studenten onmogelijk is!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 kaalvoet  =  blootvoets