Sankie's rose-tuin !

                                   
Er is hier in de regio Robertson - Montagu een  tuinclub bestaande uit zo'n 25 actieve vrouwen, die één keer in de maand een bezoek brengen aan een bijzondere tuin. Meestal hier in de regio, maar een enkele keer ook wel wat verder weg. Vaak komt er een gastspreker, die kennis van zaken heeft omtrent tuin-gerelateerde onderwerpen als: bemesting, onkruidbestrijding, tuinaanleg, enz. Sanja is ook lid van deze club en heeft de vererende opdracht om bij elk bezoek foto's te maken, die verwerkt worden in een logboek. Vorige week dinsdag was de rozentuin van Sankie Jordaan in buurtschap Baden (ongeveer10 km buiten Montagu) het doel. Er werd veel nuttige informatie gegeven over rozen en hun problemen en daar ben ik wel blij mee, want met de zes rozen, die er in onze tuin staan, wil het niet echt goed lukken.
                                   
Hopelijk heeft Sanja tussen het fotograferen door goed geluisterd naar de uitleg. Dan komt het met onze kwakkelende rozen misschien tóch nog goed !

Vorige week vrijdag hebben we vriendin Hanneke keurig op tijd weer terug gebracht naar Capetown Airport. De terugreis met twee overstapplaatsen is een hele onderneming.

Vooral als je dan ook nog veel handbagage en een koffer (met natuurlijk te veel gewicht) mee te sjouwen hebt. Maar de reis verliep zonder al te veel strubbelingen en zaterdagavond lazen we al op Facebook , dat zij gearriveerd was op haar bijzondere woonstek in Duitsland.

Het toerisme naar Zuid-Afrika zit trouwens weer behoorlijk in de lift. Uit cijfers, die minister voor Toerisme, Marthinus van Schalkwyk,  vorige week bekend maakte, blijkt, dat in 2012 ongeveer 10 miljoen bezoekers hier naartoe kwamen. Dat zijn er 2 miljoen méér dan in 2010 en 2011. Bezoekers uit andere Afrikaanse landen zijn het grootst in aantal. Europa komt op plaats twee vóór Noord- en Zuid-Amerika.

Nóg meer cijfers, maar heel wat minder positief: De laatste vier weken zijn er meer dan 100 neushoorns door stropers gedood en ontdaan van hun hoorns.

Daarmee is het cijfer van afgeslachte neushoorns voor dit jaar al opgelopen tot 790. Alleen al in de Krüger Wildtuin vielen dit jaar 476 slachtoffers. In 2007 vielen er nog  "slechts" 13 neushoorns te betreuren, maar daarna gingen de cijfers dramatisch de hoogte in. De hoorns gaan vooral naar de zwarte markt in Azië.

Tenslotte:

Zuid-Afrika is een echt kampeerland. Het klimaat leent zich daar natuurlijk ook uitstekend voor. Je ziet daarom op onze wegen de meest uiteenlopende kampeer-voertuigen. Krakkemikkige eigenbouwsels, maar ook de meest luxe en extravagante rijkemans' speeltjes!
               

Zuid-Afrikaans woordenboek:

lugredery  =  vliegmaatschappij

Zij kwam van verre !

Het is altijd weer plezierig wanneer gasten uit Nederland (Duitsland mag natuurlijk ook) hier vakantie komen vieren. Vorige week dinsdag arriveerde Nederlandse Hanneke, wonend in Duitsland, na een lange en vermoeiende vliegreis (Düsseldorf - Istanboel - Johannesburg - Kaapstad) bij ons in Montagu. Hanneke en Sanja zijn al vriendinnen sinds hun Pabo-tijd.  Natuurlijk wilde zij de bezienswaardigheden van onze regio verkennen en dus ondernamen we allerlei tochten samen: Tradouwpas, Kaapstad, Franschhoek, L'Agulhas om er maar enkele te noemen.

                       

Zij had natuurlijk gehoord van Sanja's betrokkenheid bij allerlei projecten  in Ashbury en zij wilde nu wel eens met eigen ogen zien wat hier zo al gebeurt. Als leerkracht ben je  natuurlijk erg geïnteresseerd in het onderwijs en dus werden bezoeken gebracht aan drie lagere scholen met voornamelijk gekleurde leerlingen.

 Twee scholen in Montagu en de Stockwellschool in Ashton. Altijd weer leerzaam om de verschillen met Nederland te ervaren.

Bijzonder was ook het bijwonen van een concert op de sfeervolle wijnplaas Excelsior. Ik schreef al eerder over dit soort concerten en deze keer trad Koos van der Merwe op. 

                                    

Deze van huis uit predikant zingt door hem in het Afrikaans vertaalde Leonard Cohen songs. Zijn verbindende teksten zijn soms wat stichtend, maar erg pakkend en vooral humoristisch. Hij wist het talrijke publiek (waaronder 18 Nederlanders) van het begin tot het einde te boeien. Goed entertainment, vinger-ete en een goed glas wijn. Wat zijn we toch bevoordeeld!

Naast allerlei trips, was er natuurlijk ook de nodige ontspanning. De omgeving van ons zwembad blijft voor velen een attractie en zo ook voor Hanneke. Tot rust komen - zittend in de zon aan de rand van het zwembad betekent voor iedereen : genieten met een grote G. 

                               

En Hanneke ging nog een stapje verder. Bij haar aankomst beweerde zij in een overmoedige bui, dat zij in deze vakantie beslist nog zou gaan zwemmen (het water was toen 18 graden!). Dat leek mij grootspraak, maar zij hield woord en woensdagmiddag ging zij inderdaad volledig te water ondanks een watertemperatuur van slechts 21° !
                           

De foto is het bewijs van deze - in mijn ogen - dappere daad.

Op het moment van het publiceren van deze weblog, is het donderdag. Hanneke's laatste volledige vakantiedag. Bijna tijd om de koffer weer te pakken. Ze kwam hier met een koffer vol met materialen voor Sanja's projecten en nu wordt haar lege koffer weer méér dan gevuld met souvenirs en persoonlijke aankopen.

Tenslotte:

Volgens ons is het wel een geslaagde vakantie geweest, want voor Hanneke was dit de eerste Zuid-Afrikaanse trip en ze kijkt nú al naar woongelegenheden hier voor láter ! Hanneke en Sanja zijn al 37 jaar bevriend en tijdens deze vakantie is het plan gesmeed om over 3 jaar samen de 40 jarige vriendschap te gaan vieren met een trip naar .................?

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vinger-ete  =  lopend buffet

Riglyne vir straf!

                                   
Een paar weken geleden berichtten we, dat lijfstraffen hier nog aan de orde van de dag blijken te zijn. In Die Burger van afgelopen zaterdag kwam er de volgende aanvulling: Een Kaaps echtpaar sleept de "Joshua Generation Church" voor de Mensenrechtencommissie, omdat deze (voornamelijk blanke) geloofsgemeenschap "verlof gee om kinders seer te maak". 

                                   

Op de website van deze kerk staat een 38 pagina's tellende handleiding hoe kinderen op te voeden mede door het geven van lijfstraffen. Een fragment uit deze Riglyne vir straf: 

Die Joshua Generation se handleiding vir lyfstraf sê:  Vir 'n éénjarig kind moet die stok of staaf 25 cm tot 28 cm lank en 3 mm dik wees. Vir 'n ouer kind beveel ons 'n hout- of plastiekstok aan van sowat drie liniale lank. Onthou, 'n pak slae moet 'n mate van pyn veroorsaak, anders is dit nutteloos en jou kind sal onveranderd bly. Dit is die doeltreffendste om 'n ligte roede teen kaal (bloot) vel te gebruik. Geen kneusing nie, geen besering nie. Indien die roede as instrument van kastyding ingelê word, kan 'n kind met 'n swak houding of rebels hart teruggewen word na die ouders. En ma's wat hardvogtige pa's gehad het, moenie so toegeeflyk wees dat hulle nooit hul kinders wil tugtig nie. Hierdie ma's ignoreer hul mans se leierskap en dit veroorsaak dat hul kinders emosioneel onstabiel, rebels en uittartend raak".

De Joshua Gemeenschap gaat zelfs zóver, dat zij overwegen om naar het Konstitutionele Hof te gaan om 

een voorgenomen wetsvoorstel tot afschaffing en het verbieden van lijfstraffen tegen te houden. We zullen de 

ontwikkelingen hieromtrent in de gaten blijven houden.

 Woensdag 09-10-2013: Sanja’s belevenissen!Vanmorgen kreeg ik bij de  Spar behalve de gebruikelijke zak brood voor de Regenboogkinderen, ook twee dozen vol met etenswaar wat een beetje over de datum was. Feest in Ashbury! Tante Cherry (Johanna Koert) had , samen met de kinderen een mooi bedankwerkstuk voor Spar gemaakt.

Maar toen ik bij Selestien Moses van Nieuwe Horizon kwam, vertelde ze me dat één van de meisjes van huis weggelopen was en met andere mannen in een “kot” sliep. Ze vroeg me naar haar te zoeken en haar dan te bellen. Ik trof haar in het dorp, samen met haar broertje, maar toen ze mij zag, wilden ze niet instappen, ze renden gauw weg. Gauw  belde ik naar Jannie en Selestien Moses. Later trof ik hen  en het was hen gelukkig wél gelukt om de kinderen mee te lokken in de auto, samen met nog 6 andere bedeljongens. Later op de middag belden ze bij ons huis aan om te laten zien hoe mooi hun haren en kleren waren gewassen. Ze hadden eten en drinken gekregen, waren gewassen en hadden schone kleren aan.

Ik heb gauw voor ieder van hen een geschenkpakje gemaakt met tandenborstel, tandpasta zeep, waslapje en deo. Hopelijk komen ze morgen naar de nieuwe Horizon zaal. Dan krijgen ze een “lekkertjie”.Deze maand is het artikel “Stop feeding the problem” gepubliceerd over ons project in de Montagu Mail. Vanmiddag belde een mevrouw, die dit artikel heeft gelezen, met de vraag of ik kinderkleding kon gebruiken. Ze bracht me 3 zakken vol met baby- en kinderkleding. Ik heb dit inmiddels allemaal gesorteerd, gewassen en gestreken. Eén zak kon ik meteen  aan Selestien meegeven voor de kinderen.

Gisteren hebben we in Robertson 2 borden van 50x60 cm besteld met informatie over ons project. Deze zullen bij de 2 grootste supermarkten in het dorp worden opgehangen. Bovendien heb ik al een paar duizend informatiebriefjes uitgedeeld, die gratis gekopieerd zijn door een kennis van mij. Ik moest ze allen nog wel even snijden, vouwen in plakken, pfffffff!

Tenslotte:

Op de Facebook-pagina's van talrijke Nederlanders gaat het de laatste dagen veelvuldig over Sinterklaas of beter gezegd: over Zwarte Piet. Tegenstanders praten van racisme en vernedering van de zwarte medemens. Voorstanders noemen het Sinterklaas-feest een volksfeest wat lang geleden zo ontstaan is en wat zó moet blijven. Hier in Zuid-Afrika kent men het Sinterklaas-feest nauwelijks en maakt dus ook niemand zich druk over dit wellicht racistisch getint feest. Zou Sinterklaas hier ooit voet aan wal zetten, dan zou de ANC-regering in het kader vande Regstellende Aksie snel een Zwarte Sinterklaas in het leven roepen, die geholpen gaat worden door een groep domme, blanke Pieten!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

japstrap  =  in een wip

Het Praathuis !

Er bestaan grote verschillen tussen Nederland en Zuid-Afrika. Maar er zijn zeker ook overeenkomsten. Eén zo'n overeenkomst is de wijze waarop men zowel in Nederland als hier in het verre zuiden tegen het Parlement aankijkt. Hier noemt men het Parlement een Praathuis. In de krant stond laatst een aardige definitie van het Praathuis: "Daai praathuis is mos 'n plek waar 'n man opstaan om te praat, dan niks sê nie terwyl niemand luister nie en as hy klaar gepraat het, verskil almal met hom". Volgens mij nauwelijks afwijkend van het Nederlandse Parlement.

Op 24 september, de Heritage-day, werd er door het dierenasiel van Ashton, de z.g. SPCA, een "Mutt-March"georganiseerd. Dit is een sponsorwandeling voor honden en hun baasjes. De Natuurtuin van Montagu was de plaats van handeling en na betaling van 50 Rand voor het goede doel ontving ieder koppel een poepzakje, een honden-bandana en snoep voor baas en hond (wél verschillend!). Je mocht je eigen hond meebrengen of je kon een asielhond nemen. Jan-Willem, onze student,  koos voor de tweede optie, terwijl Sanja onze eigen Tesca meegenomen had.

                                                  

Er was een lange en een korte route. De korte route bleek zo kort, dat daarna de lange route ook nog maar gelopen werd. Om 11.30 uur was het verzamelen geblazen voor de prijsuitreiking en kregen de baasjes een lunchpakketje aangeboden.
                                       
Jan-Willem ontdekte enkele teken in de vacht van zijn wandelmaatje. Uiteindelijk bleken dat er 18 (!) te zijn. Onze Tesca had er "maar" 2.  Al bij al een plezierig uitje voor hond en mens !

De volgende dag was er voor Sanja weer een tuinbezoek. Dit keer met de Tuinclub. Er stonden twee tuinen op het programma. Eerst de cactustuin Sheilam op Klaasvoogds-Wes en daarna volgde nog een bezoek aan Mallowdeen Gardens van onze Wim en Rita. De meeste cactussen zijn als plant niet zo aantrekkelijk, maar als ze in bloei staan......

                                       

De tuin van Mallowdeen Gardens was voor Sanja natuurlijk bekend terrein, maar toch slagen Wim en Rita er telkens weer in iets nieuws te ontwikkelen, waardoor hun grote tuin steeds de moeite van een bezoek waard is.

                                       

Tenslotte:

Facebook is een erg populair modern medium, waar ik zelf ook steeds meer gebruik van maak. Daar kwam ik ook de onderstaande klassenfoto tegen van de vierde klas van basisschool De Roek in Helmond. 

                                                                  

Het was de reünie-klas die ik twee weken geleden nog gezien en gesproken heb. Nu zijn het 40 jarigen, die tóch niet veel veranderd zijn en nog gemakkelijk herkend werden. Of dat ook voor de onderwijzer  geldt..........?

Zuid-Afrikaans woordenboek:

in tamatiestraat wees  =  in de puree zitten

Turbulente tijden !

Mijn verblijf in Nederland zit er al weer op. Zowel op de heen- als de terugreis hadden we veel last van turbulentie. Het leek wel of de KLM-Boeing 777 op zijn wielen door de geasfalteerde straten van Montagu hobbelde. Straten vol slaggaten, die moeilijk te omzeilen zijn. 

En enigszins turbulent verliep ook mijn verblijf in Holland. Maar dat was mijn eigen schuld, want om te denken dat netto 7 dagen voldoende is om alle familieleden, vrienden, collega's  en kennissen te bezoeken, is natuurlijk een beetje naïef. Drie en soms zelfs vier bezoeken op één dag waren daardoor noodzakelijk. Maar gelukkig kan ik met heel veel plezier aan alle bezoeken terug denken.

Bijna alles wat we in Nederland aten, is ook voorhanden in Zuid-Afrika. Maar snacks als kroketten, frikandellen, bamischijven, enz. mis ik wel eens. Dat heb ik nú dus ingehaald. Evenals chinees eten. Mijn broekriem heeft het zwaar.
                                     

Alle bezoeken beschrijven, gaat hier te ver, maar drie wil ik er hier speciaal noemen:

Allereerst was daar het verjaardagsfeest van my ou tannie tante Jo, die haar 98ste verjaardag in nog heel behoorlijke gezondheid vierde.

Ook de bijeenkomst van Magistrum schooldirecteuren met partner was - zoals altijd weer - een feest. 

Dit keer bezochten we de Taptoe in Rotterdam-Ahoy. Een indrukwekkend schouwspel met aansprekende muziek.

                                     

Tot slot meld ik nog de reünie van oud-leerlingen van Basisschool De Roek in Helmond. Negentien leerlingen + 2 leerkrachten herdachten het schooljaar 1981. Een bezoek aan het toenmalige schoolgebouw bracht bij allen weer veel herinneringen boven en daarna volgde een gezellige barbecue. Het is prachtig om na zoveel jaren te zien hoe deze destijds 10 jarige kinderen zich ontwikkeld hebben tot 40 jarige volwassenen, die zelf al weer in de jonge kinderen zitten! 

                                    

Tenslotte:

De breinaalden en naaimachines in de regio Ermelo zijn weer flink actief geweest, zodat ik met een koffer vol babykleertjes, knuffels en speelgoed  terug vloog. We kunnen de kinderen van Ashbury wederom een beetje helpen. 

                                    

Aan het einde van de 11 uren durende retourvlucht begon een Afrikaanse muziekgroep spontaan hun repertoire van volksliederen te zingen. Een óók in het vliegtuig aanwezige  Delftse Brassband kon jammer genoeg geen instrumentale ondersteuning bieden, want het merendeel van hun instrumenten bevond zich in het vliegtuigruim. Maar op vliegtuigstoelen kun je ook trommelen en zó leverden ook zij een bijdrage aan deze spontane muzikale happening.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n oorskiethappie  =  'n restje eten