" Hongersnood "

De renovatie van onze keuken heeft een grotere impact op ons dagelijks leven gehad dan verwacht. Volgens de aannemer zouden de werkzaamheden maximaal drie dagen in beslag nemen en Sanja is zo goed van vertrouwen, dat drie dagen werk voor háár ook daadwerkelijk drie dagen duren. Maandag zou er begonnen worden en dan zou woensdagmiddag het werk aan het plafond, de muren en de plinten in de keuken afgerond moeten zijn. Schilders en stukadoors zijn berucht om de puinhoop, die ze bij hun werk veroorzaken en daarom had Sanja vóór de werkzaamheden een aanvang namen, alle kasten, kastjes en zelfs de koelkast volledig afgeplakt met plastic. Vooraf had zij - vooruit denkend als zij is - voor drie dagen eten uit de koelkast gehaald. Het is niet moeilijk te raden wat er gebeurde. Op donderdag moest er ook nog gewerkt worden en er was geen avondeten meer voorradig en een voedselbank kennen we hier in Montagu niet.

Er zat maar één ding op om niet te verhongeren: Uit eten gaan. Zo hebben we donderdagavond de voordeur achter ons dicht getrokken en zijn uit eten gegaan. Ik typ dit stukje op donderdagavond en morgenochtend (vrijdag dus) om half acht staan de schilders weer bij ons op de stoep. De vraag is nu: " Wat eten we op vrijdag? "

In Nederland lopen de kerken leeg, maar ook in Zuid-Afrika zien we dat steeds meer gebeuren. Het aantal praktiserende leden van de Nederduits Gereformeerde Kerk is de afgelopen 19 jaar met 25 %  terug gelopen. In de periode van 1700 - 1870 waren er een aantal Europese missionarissen actief in het verspreiden van het christelijk geloof. Diverse missie staties werden opgericht. Zo kwamen er in de West-Kaap geloofssteunpunten in o.a. Genadendal, Zoar en Elim. In deze missie-staties leidden de missionarissen de plaatselijke bevolking op tot dakdekkers, metselaars en timmerlieden. Ook leerden zij hen het land bewerken en groente en fruit te kweken. Er kwamen schooltjes en kwam er zo onderricht voor  kinderen en volwassenen. 
Die tijd is ook hier al lang voorbij. In 2000 waren er nog 919.790 leden. In 2010 nog 857.205 en nu in 2019 zijn er nog 691.050. De redenen zijn volgens Dr. Gustav Claasen, de algemeen secretaris van de NG-Kerk: Vergrijzing van de leden, een dalend geboortecijfer en de emigratie van flinke aantallen jonge, blanke mensen naar Engeland, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.

Tenslotte:
Ook in de luchtvaartwereld lijkt ras een rol te spelen bij de behandeling van klachten. Het tijdschrift "South-African Flyer" berichtte: Een zwarte Zuid-Afrikaanse piloot had na een feestje in Londen duidelijk teveel alcohol in zijn bloed en maakte de cruciale fout om zich tóch te melden voor zijn vlucht. Zijn gezagvoerder greep in en meldde het geval bij de autoriteiten, die de piloot bloedtesten lieten afnemen. De piloot werd aan de grond gehouden en de vlucht kon niet doorgaan, want er moest eerst een vervangende piloot uit Zuid-Afrika  komen. Passagiers moesten om geboekt worden en/of ondergebracht worden in hotels, wat South African Airways miljoenen Randen kostte. En hoe ging deze kwestie verder? Ongelooflijk, maar waar: De rapporterende gezagvoerder werd door de SFO berispt en tijdelijk geschorst, omdat hij het protocol van South African Airways overtreden had. De aangeschoten piloot zou de bewuste ochtend teveel alcohol in zijn lichaam gekregen hebben door het gebruik van de in alcohol gedrenkte handdoekjes. De media in de hele wereld, maar zeker in Zuid-Afrika wisten met deze uitspraak wel raad en bestempelden deze kwestie als een racistische zaak, waarbij een zwart iemand benadeeld werd door een "blanke boer". Later werd de schorsing van de gezagvoerder opgeheven, maar men vraagt zich nu af of zwarte piloten bevoordeeld worden ten opzichte van hun blanke collega's !

Afrikaans woordenboek:

lugdiens  =  luchtvaartmaatschappij

" Lied voor de eeuwigheid "

Zegt de naam "Toto" iets? Anders gaat er misschien een lichtje branden als ik zeg, dat deze Amerikaanse band een enorme hit had in 1982 met het liedje "Africa". Dit lied is nog steeds erg populair en daardoor nog steeds regelmatig te horen. Sinds kort ook op een plek, die men niet zou verwachten, namelijk in de Namibische woestijn. Max Siedentopf is een in Londen wonende Namibische kunstenaar, die een MP3-speler in de enorme Namibische zandbak geïnstalleerd heeft en die muziekspeler speelt enkel het liedje "Africa", maar doet dat dan wel continu.  

De Namibische woestijn is 55 miljoen jaar oud en Siedentopf hoopt, dat zijn kunstwerk via zonne-energie even lang zal blijven spelen (als zijn kunstwerk tenminste niet gestolen wordt). Zijn bedenksel heeft als naam: Consequence of Sound en is gebouwd om weer en wind te doorstaan. Naast "Eeuwig zingen de bossen" is er nu ook een "Eeuwig zingende woestijn" !

De zonnebloemen van Vincent van Gogh hebben ook hier in Zuid-Afrika de krant gehaald. Het beroemde schilderij moet volgens experts na 130 jaar gerestaureerd worden. Op 11 januari is het schilderij van de muur verwijderd en tot 22 februari is het daarom niet te zien in het Van Gogh-museum in Amsterdam. Met een speciaal scan-apparaat is vastgesteld, het lichtgevoelige pigment in de gele verf, die Vincent gebruikt heeft, bloemen, bladeren en stengels bruin laat verkleuren. Op de afbeelding is goed te zien, dat met name het geel van de bloemen al behoorlijk verkleurd is naar bruin. Het is goed, dat wij dat ook weten, want Sanja koopt hier ook regelmatig zonnebloemen en die verkleuren ook bruin. Alleen gebeurt dat bij ons meestal al na twee weken en zeker niet pas na 130 jaar !

Tenslotte:

Wat is het toch fijn om een mooi, maar oud huis te hebben. Dan is er tenminste altijd wel wat te verbouwen, te repareren of fraaier te maken. In 2018 hebben we één van onze badkamers gerenoveerd en het zwembad compleet opgeknapt. Nu is het 2019 en vindt één van ons (raad eens wie?) het tijd om de 90 m² tegelvloer in de woonkamer, eetkamer, study, keuken en alle gangen aan te pakken. Allerlei soorten vervangingen zijn bij ons tweeën de revue gepasseerd: Nieuwe tegels, tapijt, vinyl, pvc, marmoleum en laminaat. Na alle voors en tegens afgewogen te hebben, kozen we uiteindelijk voor laminaat en op maandag 28 januari staat "Boland Vloerdienste" bij ons op de stoep om de nieuwe vloerbedekking te leggen. Sanja ziet altijd enorm op tegen elke renovatie vanwege hak- en breekwerk met het bijbehorende overvloedige stof. Ook nu weer wierp zij - staande in de keuken - haar handen en blik in wanhoop ten hemel en .......zag daardoor het niet meer zo fraaie keukenplafond. Dat kan zo niet blijven en dient echt vervangen  te worden en dat moet natuurlijk éérst gedaan worden vóór de nieuwe vloer gelegd gaat worden. Maar bij het nieuwe plafond en de nieuwe vloer passen de blauw geverfde keukenmuren echt niet meer. Een nieuwe kleur is dus ook noodzakelijk. Aldus wordt de werkwijze: Eerst het keukenplafond. Daarna het schilderen van de keukenmuren en dan pas de nieuwe vloer.

En ik was bijna vergeten te melden, dat ook nog alle plinten door het hele huis wit geschilderd moeten worden. Als dat allemaal goed gaat, hebben we over twee weken het halve huis gerenoveerd. Welk project zal ik daarna eens gaan bedenken ?

Afrikaans woordenboek:

'n stowwerige kombuis  =  een stoffige keuken 

" Terug naar de oorsprong ! "

Tegenwoordig wordt het voorvoegsel "kei" te pas en vooral te onpas gebruikt. Zo hoor of lees je: kei-gaaf, kei-mooi, kei-duur, kei-cool, kei-leuk, kei-veel, kei-ver en zo zijn er ongetwijfeld nog veel meer woorden met "kei". Vroeger was "kei" altijd verbonden met "hard". Wat logisch is, want een kei is nu eenmaal hard. Taal mag zich best ontwikkelen in de loop der tijden, maar wat "kei" betreft, moet dit voorvoegsel voor mij terug naar de oorsprong: Kei-hard. Dat werd me vorige week nog eens duidelijk tijdens onze motorrit naar Ladismith.

We reden nu eens niet over de fraaie asfaltweg R 62, maar kozen voor de 130 km lange route over het grondpad. Door de droogte was dit pad vreselijk stoffig en achteraan rijdend in een grote stofwolk reed ik op een, midden op de weg liggende, niet geziene flinke kei. Gelukkig kwam ik niet ten val, want mijn snelheid lag niet hoog, maar de klap op de steen was wél kei-hard. Zó hard, dat mijn voorband meteen kei-leeg was en erger:

Er zat een kei-grote slag in mijn wiel. Mijn voorgangers hadden niets meegekregen van mijn malheur en reden vrolijk verder tot uiteindelijk één collega onraad vermoedde en stopte. Na een kwartier gewacht te hebben op de achterrijder (ik dus), die niet kwam, reed hij toch maar eens terug om een half uur later bij mij uit te komen. Veertig km van de bewoonde wereld verwijderd en in de kei-verre omtrek geen hulp biedende bewoners, zat er weinig anders op dan te proberen om heel voorzichtig en langzaam rijdend Montagu weer te bereiken. Zo ben ik kei-langzaam naar huis gesukkeld en dat bij een kei-hoge temperatuur van ruim 30 °. Gelukkig is er alleen maar kei-veel en kei-dure materiële schade aan mijn kei-mooie motor en heb ik al met al kei-veel geluk gehad dat ik niet kei-hard gevallen ben !

Jacob Zuma is terug. Nee, de ex-president zal in 2019 niet weer gekozen worden als nieuwe "Number One". Hij probeert overigens wél gekozen te worden in het Parlement en staat waarschijnlijk op een verkiesbare plaats van de voorlopige kieslijst van de ANC. Maar in plaats van te genieten van een niet-verdiend pensioen, heeft Zuma een andere bezigheid gevonden: Hij is een " entertainer" aan het worden.

Zanger en danser nog wél. Er zijn al een CD en een DVD opgenomen, waarop hij strijdliederen zingt uit de tijd toen hij vrijheidsstrijder was, samen met onder andere Nelson Mandela. Agressieve liederen, die handelen over het hanteren van machinegeweren en over het doden van Afrikaners, vooral blanke Boeren. Naast het zingen maakt hij daar ook nog zijn typische danspasjes bij tot groot genoegen van zijn aanhangers. En wie zijn wel die volgers: De mensen, die terug verlangen naar de voorbije (?) tijd van corruptie, baantjes-verlening aan vrienden en de tijd van luxe leven op kosten van de gewone, hardwerkende mensen. Of gaat Zuma gewoon wat bijverdienen om genoeg geld te vergaren om de gigantische juridische kosten te kunnen betalen van de vele rechtszaken, die hem wachten ?

Tenslotte:

Ons zwembad blijft me bezig houden. Om het zwembadwater schoon te houden, maken we gebruik van een zogenaamde "Creepy Crawly". Wat zoveel betekent als: Een vreemd schepsel, dat krabbelt op de bodem van de oceaan en waarbij het uiterlijk en de manier van voortbewegen lijken op een inktvis. Reeds in 1883 bedacht John E. Pattison uit New Orleans deze zwembadreiniger en het principe van zijn uitvinding werkt nog steeds zo. Aanvankelijk bemoeide de overheid zich niet met de hygiëne van al dat water, maar in 1921 kwam er een richtlijn: Zwembaden en jacuzzi's dienen twee keer per week schoongemaakt te worden door al het water te verwijderen en de bodem en de wanden te schrobben met water en zeep. Daarna dient er nagespoeld te worden en kan het bad weer gevuld worden. In 1923 kwam er nog een richtlijn bij: Leg een zwarte schijf van 15 cm op een witte  plaat op het diepste punt van het zwembad. Als die van 2 kanten bekeken goed zichtbaar is, is het water schoon genoeg. Ik moet er niet aan denken om in een tijd van waterbesparing de 30.000 liter water van ons zwembad twee keer per week te moeten verwijderen. Uiteindelijk vond ik gelukkig op internet nog een modernere uitvoering van de creepy crawly en die krabbelt naar volle tevredenheid al twee weken over de bodem van ons zwembad !
                                                   

Afrikaans woordenboek:

Dit gaan klopdisselboom = Het loopt gesmeerd

7 miljoen !

Dat is het aantal poststukken, dat opgeslagen ligt in het hoofdkantoor van de Post in Pretoria. De verwerkingstijd van post(-pakketten) uit het buitenland, neemt gemiddeld maar liefst 3 à 4 maanden. Onregelmatige uitbetalingen van salarissen, stakingen en wanbesteding van de financiën, zijn enkele van de redenen van de bijzonder slechte dienstverlening. Het postkantoor in Montagu zit daardoor ook al enige tijd in de problemen. De financiële afdeling van het hoofdkantoor in Pretoria betaalt al maandenlang de huur van ons postkantoor niet aan de eigenaar en deze heeft uiteindelijk de deuren van zijn pand op slot gedaan. Het personeel van de post in Montagu valt niets te verwijten. De manager ontvangt al enige tijd de post in haar eigen huis en van daaruit  kunnen klanten hun post zélf op komen halen. Dit is natuurlijk een belachelijke situatie, die er alleen maar toe leidt, dat steeds minder gebruik gemaakt wordt van het postbedrijf. Amazon, E-Bay en andere grote internetbedrijven leveren bestelde goederen nog uitsluitend met behulp van koerierbedrijven. De klant accepteert natuurlijk geen wachttijden van 4 maanden op de levering van een bestelling, die met grote regelmaat ook nog eens "onverklaarbaar zoek" raakt en helemaal niet afgeleverd wordt. Het Postbedrijf is een (slecht gerund) staatsbedrijf, het heeft een monopolie en dus daardoor helemaal geen concurrentie te dulden. Het personeel is verenigd in een sterke vakbond, die jaarlijks loonsverhogingen  eist van 10 tot wel 19 %. Krijgen ze dat niet, dan organiseert men stakingen (en in 2015 deed men dat 2 keer drie maanden). Zolang dit zo blijft, zal de postbezorging wel uitermate slecht blijven !  

In de blog van 27 december schreef ik al over het zeer slecht scorende middelbaar onderwijs. Als dat al zo slecht is, hoe zal het universitair onderricht er dan bij staan ?  Het antwoord is: Bepaald niet goed. Minister van Onderwijs Naledi Pandor, heeft onlangs besloten om de eisen voor toelating tot de universiteiten verder naar beneden aan te passen. Met een slaagcijfer van 40 % ( 'n 4 dus) kan men tóch een tertiaire studie (aan een universiteit) volgen. Studenten, die Rechten studeren of journalistiek of onderwijs willen geven, dienen toch minstens één, maar liever meer talen goed te beheersen en met zo'n laag eigen  niveau kunnen ze niet eens de colleges volgen om maar niet te spreken van: gedachten helder te formuleren, met begrip te kunnen lezen, kritisch te denken en zelfstandig te werken. Vaardigheden, die momenteel (met hogere toelatingseisen) al steeds minder en minder beheerst worden. 

Kan een jurist - met naar beneden aangepaste eisen - later goed redeneren en gedachten zuiver formuleren? Wat zal het niveau van de kranten zijn met journalisten, die onvoldoende kritisch denken en onvoldoende taalvaardig zijn? Kan een leerkracht met zelf een 4 voor taal zijn leerlingen en studenten voldoende taalvaardig maken? Waarom moet iedereen zo nodig naar de universiteit, terwijl het land zit te springen om jonge mensen met heel andere kennis en vooral andere vaardigheden ?

Tenslotte:

We zagen vorige week op de BVN-zender een item over Jeanne Calment, de Française, die bekendheid verwierf als oudste vrouw ter wereld. Toen zij in 1997 overleed, zou zij de meer dan gezegende leeftijd van 122 jaar en 5 maanden bereikt hebben. Russische onderzoekers beweren nu, dat Jeanne bedrog gepleegd heeft. Jeanne zou in werkelijkheid haar dochter Yvonne geweest zijn, die in 1934 de identiteit aangenomen zou hebben van haar moeder. Waar of niet ? We weten het (nog) niet. Daags na bovenstaand nieuwsbericht kregen we een E-mail van tante Joke, die ons erop wees, dat "ons moeder" op 5 januari 2019 precies 100 jaar geworden zou zijn als ze niet in 2000 op 81 jarige leeftijd overleden was. 81 is niet slecht, maar ook weer niet uitzonderlijk. Tante Jo was dat wel. Zij werd 101 en is daarmee nog steeds de recordhoudster van de familie. Dankjewel tante Joke voor uw E-mail. Het was erg attent van u om aan "ons moeder" te denken en ons er over te mailen !

Afrikaans woordenboek:

opslaangeboutjie  =  loods, opslagruimte

" We deden weer niets ! "

Wij zijn uitzonderingen en sommige mensen zullen ons wel beschouwen als "niet normaal". Wij melden ons namelijk nooit al maanden van te voren aan bij een restaurant voor een lunch of diner tijdens Eerste Kerstdag. Op 25 december zit je in een overvol restaurant veel te lang te wachten in een rumoerige ruimte met jengelende kinderen, al te luidruchtig reagerende buren en oubollige kerstliedjes als niet gevraagde en ongewenste achtergrondmuziek. Onder tromgeroffel en luid gejuich komt de chef-kok de zaal binnen met konijn, haas, al dan niet gevulde kalkoen of een Oostvaardersplassen-hert. Voor de prijs van zo'n culinair gebeuren kunnen wij op een ander tijdstip met alle bewoners van onze straat samen uit eten gaan. (Wij wonen in een kleine straat !) Wij deden dus niets met Kerstmis en onze Nederlandse achterburen deden dit jaar ook weer niets. Onder het motto: "Wij komen te samen", werd er  - net als vorig jaar - weer samen niets gedaan. Sanja zorgde voor een struisvogel-carpaccio als voorgerecht en struisvogel biefstuk als deel van het hoofdgerecht. Frans en Liesbeth, onze achterburen, kwamen op de proppen met een goed gevulde aardappelsalade en een heerlijke trifle als nagerecht. Geen lange wachttijd, geen jengelende kinderen, geen dure maaltijd, maar wél lekker gegeten en onze buren als prettig gezelschap. Het zou me niets verbazen als we volgend jaar weer niets gaan doen !

Is het niet de droom van vele Hollanders om een zwembad te hebben en dan ook nog te wonen in een land, waar je vanwege het zonnige, warme klimaat meer dan 200 dagen per jaar in je eigen zwembad kunt ronddobberen. Maar elk voordeel heeft ook zo z'n nadelen: Vier keer per week vis ik bladeren en andere ongerechtigheden uit het water. Filters moeten elke week schoongemaakt worden en regelmatig vindt onze Tesca padda's (kikkers) in en rond het water en die beschouwen we ook als ongewenst en moeten uitgevangen worden. Eind 2017 werd besloten om het bad eens een noodzakelijke opknapbeurt te geven. Op 10 januari 2018 werd gestart met het leegmaken van het bad en het bleek een tijdrovende klus om de inhoud van 30.000 liter water helemaal te verwijderen. 

Daarna kwam de aannemer met enkele werkers  om afbrokkelend stucwerk te herstellen en het diepe deel van het zwembad met epoxy-verf weer fraai blauw te maken. Hierna kon het duo "Tussen Kunst & Kitsch" zich helemaal  uitleven op het water spuwend bergje, waarna er weer 30.000 liter water in het bad moest. Klaar is Leo, dacht hij, maar dat bleek enkele maanden later tóch verkeerd gedacht. De beige zijkanten vielen nu toch wel erg uit de toon met het mooie blauw en ook werden de fijne haarscheurtjes in het oude stucwerk steeds groter. Werk aan de winkel. Allereerst heeft de zon goed meegeholpen om een deel van het water via verdamping te laten verdwijnen. Daarna heb ik alle scheuren en andere onvolkomenheden gerepareerd.

Na het nodige schuur- en schoonmaakwerk kon er geschilderd worden en op de valreep van 2018 kon de waterkraan opengedraaid worden. Ons zwembad is weer helemaal TOP !

Tenslotte:

Alweer een jaar voorbij. Het is verlopen zonder ernstige ongemakken voor ons en met als absoluut administratief hoogtepunt natuurlijk onze Vaste Verblijfsvergunning. Ook dit jaar kwam het vaste groepje Nederlanders bijeen om de overgang van Oud naar Nieuw te vieren. Van half negen tot na twaalven is redelijk lang, maar met het delen van alle meegebrachte traditionele etenswaar (oliebollen, appelflappen, bananen-beignets, gehaktballen en toastjes ging de wachttijd toch snel voorbij. Mark-Marie, de "Gentleman in Red" (of is "Lady in Red" wellicht meer van toepassing?)  en een ter plaatse gefabriceerde quiz brachten ook enig vertier. Zo rolden wij zonder vuurwerk (nou ja, 2 vuurpijlen uitgezonderd), maar mét Sanja's traditionele sterretje het nieuwe jaar in. Hopelijk zal het voor u allen en voor ons een goed jaar zijn !

 Afrikaans woordenboek:

'n heen en weertjie  =  een kort bezoek