"Rassist of vredestichter?"

Op donderdag 11 november overleed ex-president F.W. de Klerk. Frederik Willem de Klerk was een voormalig politicus en was president van Zuid-Afrika van september 1989 tot mei 1994. Hij was van 1982 tot 1997 ook de aanvoerder van de voornamelijk blanke Nasionale Party . In die functie was hij medeverantwoordelijk voor het in stand houden van de Zuid-Afrikaanse Apartheidspolitiek. Later stond hij binnen de Nasionale Party aan het hoofd van de "Verligte Stroming" en deze keerde zich tegen de heersende Apartheid. Na zijn aanstelling als president hief hij het verbod van het ANC op en startte onderhandelingen die tot het einde van de Apartheid zouden leiden. Nelson Mandela werd vrijgelaten en samen startten zij de onderhandelingen om te komen tot een niet-raciaal Zuid-Afrika. In 1992 sprak een meerderheid van de blanke bevolking zich positief uit over verdere onderhandelingen en voor het eerst kreeg de gekleurde meerderheid van het land stemrecht. Dat alles leidde in april 1994 tot het presidentschap van Nelson Mandela en F.W. de Klerk werd de vice-president.  Mandela en de Klerk kregen in 1991 samen de Unesco-vredesprijs en in 1993 ontving het tweetal de Nobelprijs voor de Vrede voor het werk dat ze gedaan hadden om het Apartheidsregime af te schaffen en de basis te leggen voor een nieuw democratisch Zuid-Afrika.

Direct na zijn overlijden raakte het land verdeeld in twee kampen. De ene groep waardeerde hem om de afschaffing van de Apartheid. Een andere (met name zwarte) groep zag hem nog steeds als een belangrijk lid van de groep die de Apartheid lang steunde. De tweespalt leidde tot het probleem: "Krijgt de Klerk een staatsbegrafenis zoals dat voor elke (ex-)president geldt of gebeurt dat gegeven het verleden niet ?" De familie loste het probleem op door in besloten kring afscheid te nemen. Geen staatsbegrafenis dus. Wél hingen de vlaggen van de regeringsgebouwen in Pretoria halfstok en president Ramaphosa kondigde aan, dat op een nog nader te bepalen tijdstip een staats-herdenkingsdienst  gehouden zal worden !

Maandag brachten we na anderhalf jaar weer eens een bezoek aan de Jakes Gerwelschool in Bonnievale. Sinds de bouw van deze bijzondere middelbare school hebben wij regelmatig contact gehad met de school, haar bestuur en de directie. Dankzij de sponsoring door de Nederlandse stichting Nieuwe Horizon konden 10 leerlingen uit Montagu-Ashbury een plaats krijgen op de school die eigenlijk alleen maar leerlingen uit Bonnievale zelf aanneemt. Op dit moment maken de laatste drie studenten van "ons" hun eindexamen en daarmee komt er een einde aan de plaatsing van Ashbury-leerlingen op deze school. De school groeit zo snel, dat er geen plaatsen meer vrij zijn. 

Met verbazing hebben wij maandag gekeken naar alle nieuwigheden die er in ruim een jaar plaats gevonden hebben. In de techniekhallen werken leerlingen met hout en metaal. Electrotechniek en autotechniek in een andere hal. Technisch tekenen met computer maar ook ouderwets met de hand wordt er ook geleerd en buiten grazen schapen, groeien de druiven aan de wijnstokken en groeien de bloemkolen en andere groenten als...kool.

 

In de grote keuken worden dagelijks 600 maaltijden door studenten bereid en daarna in het enorme "Karaktercentrum" uitgeserveerd aan leerlingen en personeel. 

Ons leerlingenproject is nu ten einde gekomen, maar we willen beslist betrokken blijven bij deze superschool, die naast vaardigheden ook normen en waarden aanleert bij de leerlingen volgens het V.R.I.E.N.D-principe:

Tenslotte:

Terwijl Nederland en de rest van Europa zuchten onder de beperkende Covid-maatregelen, valt het aantal besmettingen in Zuid-Afrika mee. Beperkingen zijn er nauwelijks meer en dat was dinsdag voor Sanja en vriendin Yvonne reden om een dagje vrijaf te nemen en naar Hermanus te rijden. 

Deze zeer toeristische kustplaats op bijna 200 kilometer van Montagu is altijd leuk en interessant om te bezoeken. Het was er deze dag nog erg rustig, want het echte toeristenseizoen moet nog op gang komen, maar het voordeel is wel, dat je dan op je gemak de boulevard en de achter gelegen straten kunt bewandelen. Iets, wat in het hoogseizoen door de enorme drukte niet zo makkelijk is. De dames hebben zich die dag prima vermaakt en het smaakt hen duidelijk naar meer. Het is (mij) nog niet bekend welke plaats de volgende keer aangedaan gaat worden, maar dat dat niet al te lang gaat duren, is mij wel duidelijk !

                                           Afrikaans woordenboek:

 'n voorbanker  =  een belangrijk partijlid

"Er zit een draadje los"

"Transnet is desperaat weens die ongekende vlak van kabeldiefstal en die beskadiging van sy eiendom",  aldus Sibu Majozi, woordvoerder van Transnet Freight. Het staatsspoorwegbedrijf in Zuid-Afrika is ten einde raad, want in slechts dertien dagen - van 29 oktober tot 10 november - is 55 kilometer koperkabel gestolen. Dat brengt het totaal van januari t/m oktober op meer dan 1000 kilometer. Transnet moet daardoor dagelijks treinreizen annuleren. In totaal waren er dat dit jaar tot nu toe al 1190. En het blijft niet bij de gestolen koperen bovenleidingen.  Ook allerlei elektriciteitsleidingen verdwijnen dagelijks. De dieven kunnen trouwens alles gebruiken. Zelfs de houten dwarsliggers onder de rails verdwijnen regelmatig. Beveiligingsdiensten zijn aangesteld, maar kunnen blijkbaar de vele diefstallen niet voorkomen. Pas geleden nog werd een beveiligingsbeambte dodelijk gewond toen hij in wilde grijpen. 

Deze diefstallen op zo'n geweldige schaal kunnen haast niet het werk zijn van enkele criminelen. Hier moeten welhaast zeer goed georganiseerde en duidelijk  geïnfiltreerde bendes aan het werk zijn. Transnet moet de gekregen staatssteun voor een groot deel gebruiken om de schade, die jaarlijks in de miljarden Randen beloopt, te herstellen. Geld, dat zo broodnodig in uitbreiding en modernisering van het spoorwegnet geïnvesteerd zou moeten worden. Op de huidige manier is het treinverkeer op pad naar nergens !

Wij kijken elke dag al jarenlang 's avonds om 19.00 uur naar het Vlaamse journaal. De presentatie is niet zo zakelijk als het Nederlandse journaal, dat een uur later komt. Doordat het iets levendiger is, wordt het naar onze mening wél menselijker. Ook bevat het Vlaams nieuws meestal wel een bijzonder item. Maandag eindigde het journaal bijvoorbeeld met een "kazuifelshow op de catwalk". In de kathedraal van Doornik presenteerden een aantal "nep-priesters" zeer oude, niet meer gedragen kazuifels. Er waren zoveel kijklustigen, dat de show vier keer getoond moest worden. De bisschop heeft speciale toestemming moeten geven, want leken mogen geen priesterkleding dragen. Kazuifels worden namelijk gewijd en mogen ook nooit verkocht worden. Als ze versleten zijn en niet meer gedragen worden, dienen zij verbrand te worden. 

De getoonde collectie was deels al meer dan 300 jaar oud en gemiddeld weegt zo'n kazuifel 8 kilogram. Als misdienaar heb ik altijd met belangstelling naar de vaak fraaie kledij gekeken en gedacht mijn kans te hebben gemist om zelf ook ooit zo'n kazuifel te mogen dragen. Broeder Arnulphus, de onderwijzer van de zesde klas van de Nazarethschool in Geldrop schreef over mij in het School-Stamboek: "Deze leerling is zeer geschikt voor de priesteropleiding". Waarom het daar nooit van gekomen is, weet ik niet meer. Waarschijnlijk kwam ik toen in de fase dat ik piloot wilde worden en dan kun je met een kazuifel niet veel beginnen. Het dragen van een kazuifel is er daarna dus nooit van gekomen en daarin was ik niet de enige. Er is een aangetrouwd familielid wonend in een nogal dwarse gemeente, die al redelijk ver gevorderd was richting het dragen van een kazuifel, maar hij kwam vroegtijdig tot inkeer. Ook hij heeft dus volgens mij geen kazuifel mogen dragen !

Tenslotte:

Als bisschop van Mira heeft Sinterklaas natuurlijk vast wel kazuifels gedragen, maar daar gaat het hier niet over. Al dat gedoe in Nederland met wél of niet een intocht van de goedheiligman. In Nederland houdt zich toch al bijna niemand aan de door de overheid opgelegde regels. Iets, wat op de bijgevoegde foto gemaakt in Helmond, goed te zien is. Dat de zwarte Pieten ook nog op CO2 uitstotende Solexen rijden, kan natuurlijk helemaal niet. Er zullen wel Kamervragen gesteld gaan worden waarom er geen elektrische fietsen gebruikt werden. En over de heisa die er gemaakt wordt door tegenstanders van de ouderwetse zwarte Piet, halen Afrikaners, die hiervan horen of er zelfs over lezen in de landelijke krant Die Burger, hun schouders op. "Zijn dit de grootste problemen van Nederland?" vragen zij zich af.  Hier is helemaal geen aandacht voor Sinterklaas. Nog een maand te gaan en dan is het hier kerstvakantie. Dat is wat hier telt. Het is de periode, dat miljoenen met name zwarte en bruine mensen hun familieleden in de Oost-Kaap of KwaZulu-Natal gaan bezoeken en ze reizen in veel te volle taxibusjes zonder afstand te houden en mondkapjes te dragen. De vierde coronagolf is in aantocht. Wat dat betreft is er weinig verschil met datgene wat er momenteel in Europa en de rest van de wereld gebeurt !

Afrikaans woordenboek:

Iemand wat behoor aan die kerk wat nog gebou moet word  =  een atheïst  

   

"Huwelike van Ongerief"

De kiezer heeft gesproken. Slechts 26 miljoen kiezers van de landelijk 42 miljoen stemgerechtigden hebben gestemd. De sinds de Omwenteling in 1994 oppermachtige ANC, die in 2016 nog 54,5 % haalde, is nu gedaald tot 46 % en heeft in heel veel gemeenten geen absolute meerderheid meer. Dat betekent, dat er coalities gevormd moeten worden. Soms is dat een voordeel, want een oppermachtige partij kan doen en laten wat zij wil. Maar in de praktijk blijken coalities nogal eens broos te zijn en vaak snel uiteen te vallen. Niet voor niets worden  coalities hier "huwelike van ongerief" genoemd. 

De cijfers zijn nog niet helemaal bekend, maar duidelijk is al wel, dat in ongeveer 100 gemeenten (van de totaal 257) samenwerking gezocht moet gaan worden. Er wordt momenteel op partijpolitiek niveau al flink overlegd. Opvallend is wel, dat geen enkele partij wil samenwerken met de ANC en de EFF. Ik ben benieuwd wat er rond de vorming van coalities gaat gebeuren. Verderop in deze blog geef ik informatie over Orania, een staat binnen de staat Zuid-Afrika. Het is nogal een buitenbeentje en is dat ook als het op verkiezingen aankomt. Normaal gesproken kiezen kiezers voor een bepaalde partij, maar niet in Orania. Hier kiest men voor personen los van welke partij dan ook !

is een Zuid-Afrikaans Afrikanerdorp in de Karoo in de provincie Noord-Kaap gelegen langs de Oranjerivier. Het doel van de inwoners is om de echte Afrikaner-identiteit te bewaren en de taal en cultuur in leven te houden. In 2019 woonden er 1.773 inwoners. In Orania voeren mensen van alle rangen en standen hun eigen handarbeid uit zoals tuinwerk en vuilnis ophalen. Orania heeft ook een eigen munteenheid, de Ora, die gebaseerd is op waardebonnen. Bijkomend voordeel is, dat diefstal van geld nauwelijks voorkomt, want de Ora wordt buiten Orania nergens geaccepteerd. Het dorp is oorspronkelijk gesticht door het Ministerie van Waterwezen om te voorzien in woonruimte voor arbeiders die bouwden aan de Vanderkloofdam. In eerste instantie stond het dorp bekend als Vluytjeskraal, maar kreeg zijn huidige naam omstreeks 1991 refererend aan de nabij gelegen Oranjerivier. De kleurling werkers woonden in een aparte woonbuurt genaamd Grootgewaagd. Nadat de dam klaar was verlieten de meeste arbeiders het dorp, dat daarna snel in verval kwam. 

In 1990 kocht een groep van 40 Afrikaner families onder leiding van Carel Boshoff het intussen vervallen dorp voor US $ 200.000. De eerste 13 inwoners verhuisden in april 1991 naar Orania en in februari 1992 werd de Dorsraad gesticht. In 2000 wilde de provinciale overheid de zelfstandigheid van Orania beëindigen en zou samenvoeging met andere plaatsen volgen. Het leidde tot een rechtszaak met als uitspraak: "Het blijft zoals het is totdat er een overeenkomst gesloten is tussen beide partijen". De regering ziet Orania niet als een prioriteit om in te grijpen !

Tenslotte:

Gelukkig is pech onderweg bij onze motorgroep een zeldzaamheid. Toch hebben we enkele jaren geleden afgesproken niet alleen op verre ritten te gaan. Zo reed ik in 2018 mijn voorwiel krom op een rotsblok. Dat gebeurde 34 kilometer van Montagu in een landbouwgebied waar ook nog eens geen internetontvangst was. De band bleef gelukkig op de velg en heel langzaam rijdend bereikte ik na twee en een half uur ons huis. Eén van de andere leden van de groep bleef me volgen mocht er een probleem ontstaan waardoor ik echt niet verder kon rijden. Vorige week waren we op weg naar Greyton en 20 kilometer vóór het dorp reed ik op het grondpad mijn achterband lek. Langzaam rijdend bereikte ik het dorp en bij een plaatselijk tankstation kon men niet repareren, maar wel de band flink oppompen. Zo werd Caledon gehaald, waar de band weer opgepompt werd in de hoop om het 40 kilometer verder gelegen Riviersonderend te halen. Dat lukte maar net en na de band daar extra hard opgepompt te hebben, ging het richting huis. Maar dat huis lag nog wel 60 kilometer verder en dat bleek te ver. De band dreigde van de velg te lopen en dan is de schade heel groot.  De motor werd geparkeerd bij een restaurant in Stormsvlei en ik kon bij een collega achterop stappen. Brighton Tyre Service in Montagu leverde geweldige service. De volgende ochtend al werd de motor op een aanhanger gezet en 's middags om 16.00 uur stond de Triumph met nieuwe sloffen klaar om opgehaald te worden !

Afrikaans woordenboek:

sleepwaentjie  =  aanhangwagen

"Afrekening"

Op maandag 1 november waren er in Zuid-Afrika Munisipale (Gemeentelijke) verkiezingen. Dat gebeurde uiteindelijk na veel protesten en geharrewar, want de belangrijkste politieke partij ANC was duidelijk nog lang niet klaar met haar voorbereidingen. Er werd zelfs niet eens op tijd een kandidatenlijst ingestuurd, waardoor de regering nogal wat kunstgrepen moest toepassen om de te laat ingediende lijst alsnog te mogen accepteren. De twee grootste partijen: ANC en DA hebben zichzelf behoorlijk in de voet geschoten door grote interne ruzies en verdeeldheden. Daar hebben de kiezers duidelijk rekening mee gehouden en beide partijen hebben forse verliezen moeten incasseren. Ook is gebleken, dat de jonge kiezer helemaal niet geïnteresseerd is in politiek. Maar ook andere leeftijdsgroepen hadden weinig interesse om te gaan stemmen. Om half negen 's avonds had nog maar 26 % van de kiezers in de West-Kaap gestemd. In andere provincies waren de opkomstcijfers ook uiterst laag. De Noord-Kaap scoorde nog het beste met 28,3 %. Naast desinteresse speelden er ook nog andere redenen waarom de mensen niet kwamen opdagen: Het slechte weer met hagelbuien en veel regen. In 5 grote townships in Kaapstad waren er stroomproblemen na meerdere kabeldiefstallen, waardoor stemmachines niet op tijd werkten. 

Omdat het een extra lang weekend was, waren veel mensen weg van huis en ook is er een groot aantal niet op komen dagen omdat zij niet meer alles geloven wat beloofd wordt en het helemaal gehad hebben met de politieke partijen die er sinds 1994 nog steeds niet in geslaagd zijn goed en eerlijk te besturen. In enkele districten werkten de stemmachines vreselijk traag en moesten kiezers tot wel vier uur wachten vóórdat zij konden stemmen. Een groot aantal van hen bleef niet zo lang wachten en ging terug naar huis zonder gestemd te hebben. Volgens de eerste prognoses gaat het ANC voor het eerst sinds 1994 niet de meerderheid van 50 % halen met als gevolg, dat er heel veel gemeenteraden uit coalities zullen bestaan. Iets, wat de bestuurbaarheid van gemeenten niet zal bevorderen !

Tenslotte: 

Sinds vorig jaar loop ik samen met een andere Nederlander op dinsdagen serieuze tochten. De afstanden variëren van 8 tot zo'n 16 kilometer. Ons doel is om een stevige conditie op te bouwen en te houden, maar op ons "te-doen-lijstje" staan ook redelijk zware bergtochten zoals de Bloupunt- en Cogmanstrail en die tochten zijn niet verantwoord te doen zonder vooraf flink getraind te hebben. Zowel bij Teus als bij mij was de conditie achteruit gegaan. Teus, die afwisselend enkele maanden  in Nederland maar ook op andere momenten hier in Montagu verblijft, is druk bezig geweest met een verhuizing en verbouwing, waardoor het werken aan conditie er totaal bij inschoot. Ikzelf was nogal wat tijd uit de running door knieproblemen. Dat betekende vorige week dinsdag starten met een eenvoudige en korte dorpswandeling van 6 kilometer en deze week volgde één van onze favoriete wandelingen door de uitgestrekte wijngaarden van wijnbedrijf Van Loveren. 

Negen kilometer over redelijk te lopen zandpaden en daarna een welverdiende cappuccino op het fraaie terras van het naast gelegen restaurant. Vorige week schreef ik over mijn neef in Nuenen, die Fiat tractoren verzamelt.  Bij Van Loveren zagen we een fraai gerestaureerde Fiat op rupsbanden. Neef Leo zou die waarschijnlijk graag aan zijn verzameling toevoegen. Om kwart over twaalf kwamen Sanja en haar vriendin Yvonne aanschuiven en hebben we gezamenlijk genoten van een smakelijke lunch. Door elke week de afstand en/of de zwaarte wat te vergroten, brengen we onze conditie op peil en komen onze gestelde doelen weer in zicht. Tenminste als mijn knie het houdt en Teus niet nog meer verhuizingen gaat ondernemen ! 

Afrikaans woordenboek:

Glo dat die maan van kaas gemaak is  =  Alles geloven