Kei veel werk !

Het projekt: "de voortuin" begint nu echt op te schieten. Eigenlijk is het niet ónze voortuin, maar z.g. munisipale grond waar de gemeente eigenlijk voor dient te zorgen, maar dat doen ze dus niet en daarom doen we het zelf maar. Weken geleden zijn we begonnnen met het rigoureus inkorten van onze heg in de voortuin. De 3 meter brede, oude heg moest terug gesnoeid worden naar ongeveer 30 centimeter.

Mooi zag het er na de snoeibeurt natuurlijk niet uit, maar beter één keer heel hard snoeien, dan jarenlang telkens een klein beetje. Na het snoeien hebben we ook de erfafscheiding op de juiste plaats gezet en daarna lag het projekt even stil tot we vorige week hoorden van de plannen van broer Wim en schoonzus Rita om de bestrating vóór hun cottages te gaan vervangen. De stenen begonnen flink te eroderen en dat leverde onveiligheid op voor hun gasten. De ( 10.000 !) te verwijderen stenen zijn zogenaamde Montagu-stenen en deze stenen staan er om bekend, dat zij slecht gebakken zijn en daardoor snel vergaan. Niet meer bruikbaar voor het terras, maar nog wél te gebruiken in onze voortuin. Tevens hebben we bij hen ook nog even "geshopt" in hun mooie tuin en een aantal prachtige Agaves meegenomen. In het bos achter onze wijk sterft het van de stenen in allerlei soorten en maten en daar hebben we ook nog enkele kruiwagens vol geladen en meegenomen.

We kunnen dus met recht spreken van een "gesponsorde" voortuin!

Morgen komt er nog een vrachtwagen met steentjes (klippies noemen ze die hier) om de bodem te bedekken en dan is het voortuin-projekt eindelijk afgerond!

 Bij het uitpakken van Sanja's meer dan goedgevulde koffer vorige week, kwam óók een flinke kaars te voorschijn.

Nu is Sanja dol op kaarsen, maar deze zogenaamde "vredeskaars" kwam via Sanja's ouders uit de PKN-Kerk van Ermelo en was bestemd voor de Nederduits Gereformeerde Kerk in Montagu. Dus stapte Sanja hiermee naar dominee Kobus de Jager. Afgelopen zondag stond de kaars tijdens de dienst op de tafel te pronken en werd Sanja door de dominee uitgenodigd om de kaars aan te steken.

Zó brandt er nu een Ermelose vredeskaars in Montagu. De gemeenteleden reageerden heel positief en dankbaar op dit mooie Nederlandse gebaar !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Voor dooiemansdeur staan  =  voor een gesloten deur staan

Terug van weg geweest !

Vorige week raakte onze boiler lek. Dat heb ik in de vorige blog al gemeld. Aan de aannemer Attie Jass had ik gevraagd om  - indien mogelijk - de nieuwe boiler te installeren vóórdat Sanja terugkeerde uit Nederland en Attie hield woord. Donderdag verschenen er drie loodgieters, drie timmerlui , twee elektriciëns en een schilder en aan het einde van de werkdag hing de nieuwe boiler op zijn plaats, was er een nieuw plafond gemonteerd en was de boiler ook elektrisch aangesloten. Alleen de schilder had zijn werk nog niet helemaal af. Hij kwam de volgende dag terug.


Alles werkt en het ziet er weer netjes uit en om de dag helemaal plezierig af te sluiten, kwam er nog een mail van de verzekeringsagent, dat alle schade, óók de kapotte boiler, volledig vergoed zal gaan worden!
Vorige week zaterdag vloog Sanja met een omweg via Dubai terug naar Zuid- Afrika, waar zij zondagmorgen om 11.30 uur landde op de luchthaven van Kaapstad. Haar vakantie zit er al weer op en hier komt haar verslag van alle  belevenissen tijdens die vakantie:

Op 1 juni bracht Leo me naar de luchthaven van Kaapstad, waar ik  meteen kon inchecken en doorlopen. Gelukkig kon ik nog een plaats aan het gangpad bemachtigen tot Dubai. Na 3 uur overstaptijd kwam ik de volgende middag na 19 uur reistijd aan op Schiphol, waar ik de trein naar Eindhoven nam. Door alle spanning was ik de inlogcode van mijn gsm vergeten, maar een medepassagier was zo vriendelijk om een sms-je voor mij naar zwager Harrie te sturen. Hij stond me in Eindhoven al braaf op te wachten. In de twee dagen, die ik doorbracht bij Harrie en Maria zijn we naar zwager Frank geweest, die kort geleden vanwege dementie opgenomen werd in een verzorgingstehuis.Aangrijpend! Maar gelukkig kon de dag toch nog prettig afgesloten worden met een dineetje in Nuenen. Zondagmorgen ben ik naar de kerk in Helmond geweest, waar ik mocht  vertellen wat er met het door de kerk gedoneerde geld gedaan was voor de kinderen van Ashbury en daarna heb ik in Nuenen mijn verjaardag gevierd.


Maandag bracht Harrie me met een nog vollere koffer vanwege de verjaarscadeautjes naar Basisschool De Rank, mijn "oude"  werkplek in Helmond. Koffie gedronken, veel verteld en geluncht met mijn ( oud-) collega's. 's Middags liet ik me lekker verwennen bij de schoonheidsspecialiste en de volgende drie dagen logeerde ik bij mijn vriendin Marijke, die me ook al zo in de watten legde en verwende. Samen bezochten we een sauna en gingen we ook nog chinezen bij vrienden Peter en Thea in Uden. Het  was er beregezellig en het eten smaakte verrukkelijk. Zeker nu de Chinees in Montagu gesloten is.Tussendoor had ik ook nog een paar koffieafspraken en zorgde vriendin Ineke voor een heerlijke lunch. Na een koorrepetitie van mijn oude koor "Lighthouse" bijgewoond te hebben, werd ik de volgende morgen door mijn ouders opgehaald, met inmiddels twee volle koffers! In Ermelo vierde ik voor mijn familie en vrienden uit de omgeving van Ermelo nogmaals mijn verjaardag. Het was erg gezellig en ik werd wéér ontzettend verwend!


Van maandag t/m woensdag ben ik met mijn ouders naar Beuningen (in Overijssel) in een appartement geweest. We winkelden in Nordhorn, bezochten Denekamp, Tubbergen en het kunstenaarsdorp Ootmarsum.


Op vrijdag fietsten ma en ik naar Harderwijk en werden de laatste inkopen gedaan.

Inmiddels had ik zoveel (donatie)spullen, dat het onmogelijk allemaal in de koffer en handbagage paste. Het werd zelfs nog even spannend bij de douane, toen bleek, dat de weegschaal van mijn ouders niet helemaal het juiste gewicht had aangegeven. Gelukkig kwam ik uiteindelijk heelhuids en met 40 kilo bagage weer in Kaapstad aan. De achtergebleven spullen moet Leo in september maar meenemen. Het was fijn om in Nederland te zijn en iedereen weer gezien en gesproken te hebben. Het was hartverwarmend. Maar óók in Montagu werd ik heel hartelijk begroet. Zelfs de honden van de buren kwamen me begroeten.

Tenslotte: Het grote uitdelen is begonnen. Voor de kinderen van De Nieuwe Horizon, het Hug-a-baby-project, het dierenasiel in Ashton en een donatie voor boeken voor de bibliotheek van de Hoërskool in Montagu, wat door de kerk geregeld wordt. De vredeskaars, die mijn ouders meegaven, mag ik aanstaande zondag in de kerk ontsteken! Gelukkig heb ik de grootste trammelant van de gebarsten boiler niet meegemaakt, hoewel er nog wel behoorlijk gepoetst moest worden.

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

afknyp-tydjie  =  korte pauze

Al het goede komt van boven.........

Regen, regen, regen. Vier dagen lang regende het hier in de West-Kaap. Dat is niet ongewoon. Het is hier zo ongeveer winter en dat is de periode, waarin de regen ook moet vallen om de bijna droog staande dammen weer flink te vullen. Met het water wat nu valt, moet de natuur door het droge voorjaar en de nog drogere zomer zien te komen. De boeren zijn dus maar wat blij met het water van boven!
Iets minder blij was ik afgelopen vrijdag met het water, dat van boven kwam. 's Avonds om half negen scheurde één van onze boilers open.


150 Liter water kwam door het plafond van de logeerkamer naar beneden en in een oogwenk stonden logeerkamer, slaapkamer, hall, badkamer en toilet compleet blank. Natte kast, natte stoelen, nat beddengoed, natte vloerkleden, kortom: rampzalig!Buren niet thuis, Sanja in Nederland. Ik stond er mooi alleen voor. Tot 01.00 uur 's nachts gedweild, natte spullen in de garage gezet, vloeren zo goed mogelijk droog gemaakt, bed afgehaald, kast leeg geruimd. Wat een klus.


 De volgende morgen heb ik het ramptoneel nog eens overzien en de aannemer Attie Jass gebeld. Zijn conclusie: "Die geyser (zó noemen ze hier een boiler) het gebars". De mogelijke reden: Enkele jaren geleden heeft het energiebedrijf Eskom in het kader van energiebesparing, de boiler geïsoleerd door hem volledig te omwikkelen met isolatiemateriaal. Door de boiler in te pakken, kan deze zijn condens aan de buitenkant niet meer kwijt en ging de boiler roesten. En vorige week was hij dus doorgeroest met een flinke overstroming tot gevolg. Enfin, het is nu zondag en de zon schijnt bij een temperatuur van 22 graden. Het terras staat en hangt vol kleden,beddengoed en meubilair, wat nog moet drogen. Zorgen maak ik me wel enigszins over de teakhouten parketvloeren. (hier spreekt men van blokkiesvloere) Het hardhout zal niet het probleem wezen, maar de lijm, waarmee het hout bevestigd is???


Morgen komt de nieuwe boiler en hopelijk helpt de verzekeringsmaatschappij ons ook een handje.
Maar om nu te zeggen, dat alle goeds van boven komt................!

Het is nu donderdagavond, terwijl ik met het laatste deel van de weblog bezig ben. Sanja is, samen met haar ouders, na een verblijf van 4 dagen in een bungalowpark in Beuningen, weer terug gekeerd op het ouderlijk nest in Ermelo. Nog eventjes wat laatste zaken regelen en dan moet de koffer alweer gepakt gaan worden voor de terugreis naar Zuid-Afrika. Zaterdag vertrekt zij vanaf Schiphol om dan laat op de zondagmorgen hier op Kaapstad Airport weer te landen en zit haar Nederlandse vakantie er al weer op!

Tenslotte: Het stond vorige week zaterdag in de krant: "Die Burger". Kaapstad is in een CNN-peiling aangewezen als één van de tien meest geliefde steden . "As redes is aangevoer: die argitektuur, goeie weer, wijngebiede, Waterfront winkelkomplex, die strande en wonder der wonders: Die Tafelberg.

                                                          

Andere steden op de CNN-lijst: Barcelona, Tokio, New York, San Francisco, Sjanghai, Santiago, Montreal en Parijs. Tot mijn verbazing ontbreekt ook dit jaar weer Helmond op deze lijst. Maar Helmond zal ongetwijfeld hoger geëindigd zijn dan Leiden volgens mij!  

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vrijkamer  =  logeerkamer

Een echtpaar met een missie !

Nu Sanja vakantie houdt in Nederland, moet ik mezelf zien te vermaken. Maar tot nu toe is dat nog geen probleem gewesst. Zo was ik dinsdagmiddag uitgenodigd door Freek en Jennie Weelink om een kijkje te nemen op hun boerderij die zo'n 15 kilometer buiten Montagu ligt. Freek en Jennie komen meerdere keren per jaar naar Zuid-Afrika en dat al vele jaren. Zij zijn vrijwilligers binnen de stichting "De Nieuwe Horizon". Een stichting, die actief bezig is in Ashbury, een township vlakbij Montagu, en daar behoeftige mensen ondersteunt.
Maar terug naar de boerderij: 80 hectare groot is hun "plaas".



Voor een flink deel beplant met 3 soorten abrikoosbomen. Naast een - nu niet meer gebruikt - jamfabriekje, is er een opzichterswoning, een loods voor de opslag van gereedschappen, een dam die het hele terrein van water voorziet en reeds aangelegde braaiplekken. Jaren geleden kregen Freek en Jennie de hele "plaas" in handen mét een bouwvergunning voor een tiental vakantiehuisjes. Bouwondernemers als zij zijn en in Nederland ook nog eigenaars van het bungalowpark Hoge Hexel , zagen ze wel toekomst in de sterk groeiende toeristenstroom richting Zuid-Afrika en zijn daarom flink bezig met de ontwikkeling van hun Zuid-Afrikaanse vakantiepark "Zionsberg". Het eerste huisje nadert de oplevering.



Vanwege de economische crisis blijven momenteel veel toeristen uit Europa weg en staan de bouwactiviteiten even op een wat  lager pitje, maar er komen heus wel weer betere tijden en dan wordt  "Zionsberg" een prachtig vakantiepark in een fraai natuurgebied!

Twee weken geleden waren Sanja en ik in het prachtige dorpje Mc Gregor, zo'n 50 km van Montagu. Deze keer gingen we niet voor de monumentale huisjes en de fraaie natuur. Deze keer gingen we op boekenjacht. Elk jaar wordt hier een tweedehandse boekenmarkt gehouden. Om de Afrikaanse taal goed te leren, lezen we de krant en proberen we zoveel mogelijk in het Afrikaans geschreven boeken te lezen. Jammer genoeg was dit jaar het aanbod aan Afrikaanse boeken op de boekenmarkt erg klein. Dus gaan we maar eens kijken in de bibliotheek hier in Montagu. Interessant om nog te vermelden is, dat de opbrengst van de boekenmarkt geheel en al ten goede komt aan "Ezeltjesrus", een z.g. Donkey Sanctuary, wat afgedankte, verwaarloosde en mishandelde ezeltjes een "menswaardig" tweede leven tracht te geven. Een nobel streven wat gelukkig door veel mensen gesteund wordt!

Tenslotte:
Vandaag was ik even in Worcester en besloot een bezoek te brengen aan de "Karoo Botanical Garden". Als je houdt van vetplanten, oftewel sukkulenten (ja hoor, daar zijn ze weer!) , is deze prachtig aangelegde en mooi verzorgde Karoo-tuin een "must".



Jammer genoeg kwam ik op het verkeerde moment. Van augustus tot en met oktober bloeien de meeste van deze planten. Nu was ik de enige bezoeker in de mooi verzorgde tuin, maar de bloemen - en dus de kleuren - ontbraken nog grotendeels. Over een paar maanden nog maar een keer proberen!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

naweekplasie  =  weekendhuisje

Wie géén kuil graaft....valt er tóch in !

Afgelopen zaterdag hadden we met Nederlandse en Zuid-Afrikaanse kennissen een etentje. Ieder draagt een steentje bij door een bepaald gerecht te verzorgen. Het thema was: Spanje en we waren te gast bij Susan en Bill Hewitt in hun in aanbouw zijnde huis. We aten er romantisch bij kaarslicht (want elektriciteit was er nog niet) en met fleece-dekens en een terras-heater (verwarming was er ook nog niet) hielden we ons op temperatuur. Toen we weg wilden rijden, belandden we met ons rechter voorwiel in een groot en diep gat. Duwen hielp niet. Sanja, die om de auto heen liep, verstapte zich ook nog eens in dat gat en liep eengeschaafde enkel, een blauwe plek op haar been en een kapotte schoen op. Gelukkig was er iemand in het bezit van een sleepkabel en een ander iemand had een "bakkie" met een trekhaak en waren er nog enkele lieve vrienden die hielpen met duwen. Zo kwamen we weer op het rechte pad. ( Daags daarna gingen we bij daglicht nog eens kijken en bleek het gat één meter lang, 60 cm breed en 50cm diep te zijn en het was het enige gat op het hele terrein !



We meldden eerder al, dat Sanja erg betrokken is bij het "Hug-a-baby-projekt". Pas moeder geworden vrouwen - zeg maar gerust meisjes, want ze zijn vaak niet ouder dan 15 jaar - krijgen bij het verlaten van het hospitaal een tas met eerste hulp-goederen: deken, zeep, tandpasta, babijkleertjes,etc.



Fran Heather, de drijvende kracht achter dit projekt, naaide zelf de tassen van oude gordijnen en ook onze overgordijnen veranderden in mooie, stevige tassen. Sanja's moeder maakte er zo'n 15 tijdens haar verblijf bij ons in november! Later ontdekte Sanja heel geschikte tassen bij de Woolworth- en bij de PEP-winkels, haalde de logo's eraf en versierde de tassen met pailletten.



Inmiddels heeft ze er 115 afgeleverd, mede dankzij de donatie van de Bethlehemkerk in Helmond. Ze gaat nog ijverig door met het breien van dekentjes. Maar vorige week ontdekte ze een aanbieding van hemelsblauwe fleece-dekentjes voor 5 Rand (€ 0,50). Daar kun je niet tegenop breien. Dus kocht ze de hele voorraad van 12 stuks op. Via Internet deed ze navraag naar goedkope tandenborstels en tandpasta. Er werd spontaan een donatie toegezegd en nu liggen er ongeveer 280 tandenborstels en 80 tubes tandpasta in Ermelo op haar te wachten, die volgende week door haar opgehaald gaan worden.
Ooit gehoord van kweeperen? Wél ooit van gehoord, maar nooit gegeten. Sanja vindt het leuk om met voor ons niet zo bekende vruchten en groente aan de slag te gaan. Zo kreeg ze vorige week kweeperen van onze buurvrouw. Eerst maakte ze er een lekkere moes van, maar ook leerde ze, dat ze die "kwepers" , zoals ze hier genoemd worden,  op sap kon zetten met een flinke scheut rode wijn. Ook leerde ze hoe ze "butternut" klaar moest maken en nu ligt er nog een grote pomoen te wachten  om veranderd te worden in een pompoensoep. Omkomen van de honger doen we zeker niet !

Tenslotte: Het is nu vrijdagmorgen. Nog een paar uur te gaan en dan breekt voor Sanja het moment aan, waar ze al enige tijd naar uitgekeken heeft:  Vakantie in Nederland van 1 t/m 16 juni. Ze heeft het hier prima naar haar zin, maar een paar weken weer terug zijn bij familie, vrienden en (ex-) collega's is natuurlijk ontzettend plezierig. Haar koffer is al gepakt.



Dat was een klusje van niks, want ze kan bijna niets mee naar Nederland nemen om terug te vliegen naar Zuid- Afrika met een volle koffer vol breigoederen en nog veel meer  goede doel-artikelen onder andere uit Ermelo en omstreken !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

lugwaardin  =  stewardess