Wie mooi wil zijn............!

............moet pijn lijden, is het gezegde.

Nee. ik heb het hier niet over plastische chirurgie en andere methoden om ouderdom en lelijkheid te verdoezelen. Ik spreek hier over ons rieten dak, wat we weer mooi willen laten maken en de pijn zit daarbij in de portemonnee, want een rieten dak vernieuwen, loopt danig in de papieren. Gemiddeld gaat een rieten dak ongeveer 40 jaar mee. Wij kennen de geschiedenis en het onderhoud van ons huis, wat in 1940 gebouwd is, onvoldoende om te weten hoe lang het geleden is, dat het dak groot onderhoud heeft gehad. We hebben drie bedrijven laten oordelen over de toestand van ons dak en de uitkomst is, dat een groot gedeelte van ons dak opnieuw gedekt moet worden en de rest moet groot onderhoud krijgen. Het is onze bedoeling om deze grote klus in de maand mei te laten doen, waarbij we minimaal 4 weken behoorlijk in de rommel zullen zitten.


Over de Post wordt hier behoorlijk geklaagd. Brieven - en vooral wenskaarten - blijven soms weken, ja zelfs maanden onderweg of komen helemáál niet aan.  Maar bekeuringen worden "stiptelik" bezorgd. Begin maart zaten er zelfs twee gelijktijdig in onze brievenbus. Een boete van 1000 Rand, opgelopen in Heidelberg, en een tweede van 200 Rand in Worcester. De dader was beide keren dezelfde:Ik dus ! 1200 Rand verspild  en een flink mopperende Sanja. Geen leuke dag. En nu kwam er op 17 maart alweer zo'n brief binnenvallen. Dit keer 400 Rand en dus wéér een foeterende Sanja, totdat.........ze zag wáár en wannéér de snelheidsovertreding gepleegd was. Dat bleek op 17 februari in de plaats Hopefield te zijn en dáár was Sanja de chauffeuse toen zij met haar ouders op weg was naar Paternoster. Geen gemopper meer van haar kant en een duiveltje fluisterde in mijn oor: "Geen groter vermaak dan leedvermaak, maar haal wél die grijns van je gezicht" !

Twee jaar geleden heb ik geprobeerd om een lopersgroep in het leven te roepen. De bedoeling was, om met gelijkgestemden wat (meer) aan conditie te doen door wandelingen te maken in de directe omgeving van Montagu. Er zijn hier diverse uitgezette routes in moeilijkheidsgraad variërend van eenvoudig tot zwaar. We begonnen destijds met een eenvoudige tocht en de bedoeling was, om steeds zwaardere en meer uitdagende tochten te lopen. Echter, door vakanties, blessures en andere interesses kwam het project al snel tot stilstand.

Tijd om een nieuwe poging te wagen en zo liepen Toon en Rian Karsmakers en ik via de Loverswalk en Kanonkop naar Avalon Springs.

Tijdens deze tocht moest een aantal keren de rivier de Keisie over gestoken worden en dat leverde enkele natte voeten op, maar de indrukwekkende vergezichten maakten dit meer dan goed.

Het plan is, om een vervolg te geven aan deze activiteit. Nu zijn er twee problemen: Toon en Rian zijn alweer terug naar Nederland en ik......... ben zelf op vakantie !

Tenslotte:

Wanneer deze weblog verschijnt, zit ik al twee dagen in Nederland. Ook dit jaar zal dat weer een erg kort verblijf zijn en de tijd zal me beslist ontbreken om iedereen, die ik eigenlijk graag zou bezoeken, ook werkelijk weer te zien. Mijn excuses daarvoor. De volgende keer weer anderen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

wandelwagen  =  stootwaentjie

" Melktert en poep" !

In Zuid-Afrika grijpt men elke gelegenheid aan om er een nationale feestdag bij te verzinnen. Mooie voorbeelden zijn de nationale "Braai-dag" en - taarten bakken is ín - ook een nationale "Melktert-dag", die vorige week gevierd werd. Een melktert is een eenvoudige taart met een vanille-pudding-achtige laag afgewerkt met kaneel op een dunne taartbodem . 

Eenvoudig, maar erg lekker en populair. Overal verkrijgbaar zoals appeltaart in Nederland. Zaten we vorige week 's avonds met koffie en een flinke punt melktert gezellig op de bank naar het Nederlands nieuws op de BVN-zender te kijken, moet Annechien tijdens het journaal zonodig de lekkere smaak van de taartjes behoorlijk bederven door aan te kondigen, dat er in Nederland een zogenaamde "poep-dag" ingesteld is. Zelfs een poep-quiz maakt er deel van uit en statistieken als: 87% van de mensen poept het liefst 's ochtends, waarbij vrouwen dat in 2-3 minuten voor elkaar krijgen en mannen daar meer dan 4 minuten mee bezig zijn. Ook vindt 59% van de mannen het geen probleem om te poepen op een toilet van iemand anders. 71% van de vrouwen voelt zich daar niet erg op haar "gemak". Wél eensgezind zijn man en vrouw over het bekijken van het resultaat. Bijna 100% bekijkt het geproduceerde eindprodukt. 

Nou, als wij de keuze hebben tussen een melktertdag of een poepdag, weten wij het wel. Dan blijven wij nog wel een tijdje in dit land. Er is trouwens nog een andere reden om te wonen in Zuid-Afrika: "Gobankingrates" heeft een ranglijst van landen opgesteld in volgorde van goedkoop tot duur om als gepensioneerde te leven en Zuid-Afrika komt er bij dit onderzoek uit als het goedkoopste land. 

Hoewel dat voor ons nooit het belangrijkste criterium was bij onze keuze voor Zuid-Afrika, weten we het nú heel zeker: Wij verruilen het "melktertland" beslist niet voor het "poepland" !

Tenslotte:

Zuid-Afrika had van 16 t/m 18 maart "hoog bezoek". Maar geen bezoek om blij mee te zijn. De mensen van kredietbeoordelaar "Moody's" bekijken momenteel welke status Zuid-Afrika heeft en de vooruitzichten zijn ronduit slecht. Het land zou wel eens een beoordeling tot "rommelstatus" kunnen krijgen. Dat betekent een twijfelachtige terugbetaalcapaciteit van leningen en terugtrekkende investeerders, wat weer leidt tot nóg duurder geld lenen op de kapitaalmarkt. Binnen de regering, die nooit verlegen is om luidkeels te reageren, is men momenteel doodstil en wacht angstvallig af. De enige hoop is Pravin Gordhan, de capabele minister van Financiën. In hem heeft men veel vertrouwen, dat hij het beleid van de regering enigszins kan keren !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

jy kan 'n muis hoor poep  =  je kunt een speld horen vallen

Poppieprojek !

Zoals vorige week aangekondigd,publiceren wij hier het aansprekend verhaal, wat Margreet Spoelstra een aantal jaren geleden schreef bij een nogal heftige opvoering van een poppenkastspel als deel van een Poppieproject.

November in Zuid-Afrika. Ik versta  er niets van, want de taal is Zulu. Zwarte poppen in een poppenkast en 46 zwarte kinderen op de grond ervoor. Achterin het zaaltje zitten op stoelen een paar "witmense", die proberen te begrijpen wat er gebeurt. Gelukkig is het poppenkast en die taal is wel te volgen. 

Scene 1:Een grote pop, onmiskenbaar een man, spreekt bezwerend tegen een klein popje. Geeft het een snoepje in een glinsterend papiertje en steekt zijn hand uit. Het kleintje - een meisje - legt haar hand erin en samen verdwijnen ze achter de gordijntjes van de kast. Op de grond wordt wat gegiecheld en geduwd en dan is het weer stil. 

Scene 2: Met dezelfde grote pop en een ander kleintje, een jongetje. Hetzelfde ritueel en samen verdwijnen ze. Op de grond is het steeds stiller geworden. Een paar kinderen hebben zich omgedraaid en zitten nu met hun rug naar de poppenkast.

PAUZE

Buiten, in de schaduw van een grote boom, krijgen de kinderen limonade. Een flesje met een rietje. Stralende ogen en als de flesjes ingeleverd zijn, worden de gekleurde rietjes zorgvuldig bekeken, geruild en bewaard, want speelgoed is speelgoed en alles is speelgoed. Het tweede deel van de poppenkast begint. 

Scene 3:De grote pop, een kleine en de helft van het ritueel. Na het snoepje aarzelt de kleine pop bij het aanpakken van de hand en zet een stap achteruit. De bezwerende stem wordt nadrukkelijker, paait, maar het kind schudt voorzichtig van nee en begint te huilen. Dan wordt het bij de arm gepakt en meegetrokken naar achter het gordijn. De kinderen op de grond zitten doodstil.

Scene 4: Opnieuw de helft van het ritueel. Dan schudt de kleine pop weer van nee, kijkt de grote recht aan en zegt het hardop: nee,nee,nee. De grote komt een stap dichterbij. De kleine roept NEE en vraagt de kinderen op de grond dat ook te zeggen. Er komt beweging op de grond. Sommige kinderen staan op en roepen: nee,nee.NEE. De grote pop kijkt het zaaltje in en houdt een zak met snoepjes op. Biedt ze aan, smeekt en vleit, maar de kinderen gaan steeds harder roepen: NEE !

Dan druipt de man af en verdwijnt alleen achter het gordijn. De kleine pop klapt in haar handen en de kinderen beginnen mee te klappen en samen zingen ze een vrolijk klinkend liedje. 

De gordijntjes gaan dicht en de kinderen krijgen een sinaasappel, waar ze even later buiten mee voetballen. Het mag !

Tenslotte:

Op 9 maart 2011 arriveerden wij - met onze honden - hier in Zuid-Afrika. We verbleven even bij Wim en Rita op Mallowdeen gardens en verhuisden al snel naar Badstraat 10 in Montagu en 2 maanden later konden we al ons huidige huis betrekken.

Vijf jaar al hier en nog geen dag spijt gehad van ons besluit om Nederland vaarwel te zeggen. Als we nu op korte termijn onze vaste verblijfsvergunning krijgen, staat niets een lang verblijf in dit bijzondere land meer in de weg !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

goedjies oorbring  =  spullen verhuizen

" Waar is de uitgang ? "

                               
Dat vragen nogal wat Zuid-Afrikaanse onderwijzers zich af. Angie Motshekga, minister van Onderwijs, maakt zich grote zorgen over de uitstroom van leerkrachten in het basisonderwijs. In 2015 zegden bijna 5000 onderwijzers en onderwijzeressen hun baan op en dat is niet zomaar een incidentele zaak, want sinds 2011 zijn dat er al ruim 30.000. Kenners van het onderwijs geven de volgende redenen op waaróm leerkrachten in flinke aantallen hun beroep voor goed vaarwel zeggen:

1. "Swak dissipline van leerders in die klas knak onderwysers". "By probleme kies die departement altyd die kant van die kind en sy ouers".

2. Vanweê vernuwings moet hulle baie administrasie doen". "Hulle moet allerhand vorms invul en verslaê skryf". "Die administrasie vat te veel lestyd weg".

3. Inspekteurs en amptenare met min onderwyservarings dwing onderwysers om les te gee op         maniere,  waar hulle nie lief vir is nie".

4. "Amper niemand haal werkend die aftree-leeftyd van 65 jare nie". "As hulle die beroep verlaat, verloor die onderwys ongelooflike kennis en ervaring".

Voor Nederlandse leerkrachten moeten dit heel herkenbare zaken zijn. Al jaren klagen zij ook over leerling-gedrag, klagende ouders,werkdruk, te veel administratie en te veel en te snel doorgevoerde vernieuwingen. En toch zeggen diezelfde leerkrachten, dat zij het mooiste beroep hebben en de leerlingen niet willen missen !

Over Sanja's poppieproject schreven we al vaker. Elke poging om kindermisbruik te keren, is méér dan welkom en het is een goede zaak, dat er steeds meer initiatieven komen op dit terrein. Vorige week had Sanja een heel bijzonder contact. Leo's tante Joke stuurde Sanja persoonlijk een heel lieve brief om me te bemoedigen en te vertellen over haar ervaringen met hulpverlening (in Nederland). Tante Joke stuurde ook een gedicht mee,wat gepubliceerd was in "de Roerom",een Brabants (alternatief) Bisdomblad. Het gedicht was geschreven door Margreet Spoelstra, een kennis van Sanja uit Deurne, en ging over een Poppie-project, wat zij in 1999 aanschouwde tijdens een vakantie in Zuid-Afrika. Nu wist Sanja, dat andere kennissen uit Deurne, die hier vorig jaar op bezoek waren, Margreet Spoelstra ook kennen en Sanja vroeg om Margreet met haar in contact te brengen. Inmiddels bleek tante Joke dit ook al gedaan te hebben. Sanja ontving daarop van Margreet een leuke mail en daarna werd het nóg interessanter, want Margreet is met man en vrienden momenteel op vakantie in Zuid-Afrika en woensdag kwamen zij vanuit Stellenbosch bij ons op bezoek.

Natuurlijk vond er een uitwisseling van ervaringen plaats met wederzijds heel veel punten van herkenning. Margreet en haar man Gerard, blijken ook nog kennissen te zijn van dominee Kobus en zijn vrouw, die vorig jaar bij ons gelogeerd hebben vanwege de zendingsweek en van de Kaapse Uitreik, waar Sanja ook aan heeft deelgenomen. Kun je dit nog toeval noemen? Wat is de wereld soms klein. Het gedicht van Margreet vinden wij dusdanig aangrijpend, dat het volgende week integraal in onze blog komt te staan !

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

klaskamer  =  klaslokaal

" Suikerbelasting ! "

 Dat het economisch niet meezit in Zuid-Afrika is genoegzaam bekend. Daarom keek iedereen reikhalzend uit naar de bekendmaking van de begrotingsplannen voor 2016 van de nieuwe minister van Financiën, Pravin Gordhan. De grootste bezuiniging gebeurt op het terrein van de ministeries zelf. 20.000 Ambtenaren zijn al wegbezuinigd en nog eens zo'n zelfde aantal verdwijnt dit jaar. Goed voor een bezuiniging van 31 miljard voor de komende 3 jaar. De gewone man wordt behoorlijk gespaard. Géén verwachte BTW-verhoging (die blijft vooralsnog 14%) . Wél de bekende en voor de hand liggende prijsverhogingen  van sigaretten en drank (hier "sondebelasting" genoemd) en brandstof natuurlijk. Een bijzondere en nieuwe belasting is de z.g. "suikerbelasting". De bevolking leeft erg ongezond en daarom komen er heffingen tot 10% op frisdrank, chocolade, pindakaas,vruchtendranken, enz.

Het doel is tweeledig: het levert geld op en het leidt hopelijk tot een verandering van de leefwijze. Ook al vallen de bezuinigingen en de prijsverhogingen enigszins mee, de gemiddelde en de arme Afrikaan zal het echt wel voelen in zijn  portemonnee. Met ons Nederlands pensioen en AOW, betaald in Euro's, zijn wij erg bevoorrecht en hebben wij eigenlijk niets  te vrezen. Mijn grootste probleem is het feit, dat sigaren 7% duurder worden. Maar in het kader van gezonder leven............!

In de blog van 4 februari schreef ik over de renovatie van de weg door de prachtige Cogmanskloof. Die werkzaamheden verlopen momenteel  zeer voorspoedig. Meerdere bruggen moeten verbreed worden en daarvoor moeten nieuwe, zwaar uitgevoerde funderingen gebouwd worden.

De gevaarlijkste bocht wordt op dit moment aangepakt en om die bocht te verbeteren, wordt 2x per week met dynamiet een in de weg staande rots weggeblazen. In Montagu zélf ligt de Langstraat, de doorgaande weg, helemaal open.

Op veel plaatsen zijn machtige wegenbouwmachines van aannemer Basil Read bezig met het verwijderen van oud asfalt, het aan- en afvoeren en verplaatsen van zand. Kortom, de opknapbeurt gaat nu als een speer. Alleen duurt nu de rit van en naar Montagu minstens 20 minuten langer vanwege meerdere stop'n go's. Vier maanden van werkzaamheden zijn nu voorbij. Als de planners hun werk goed gedaan hebben,zijn er nog 32 maanden te gaan !

Tenslotte:

Dat een zware crimineel ons huisnummer 4 met bruut geweld van onze toegangspoort heeft gerukt en meegenomen heeft, heb ik vorige week al gemeld. We hebben maar geen aangifte gedaan bij de politie, want die heeft het al druk genoeg met andere zaken. Nee, ik ben maar naar een doe-het-zelfzaak in Robertson gereden en die bleek een ruime keuze te hebben in cijfers, maar het juiste model en de juiste grootte en kleur hadden ze niet. Wat restte, was een nogal frivool model in het zwart en het is van plastic. Weggehaald zal het daardoor wel niet worden óf het zou moeten gebeuren door een schoonheidscommissie, die wellicht niet écht enthousiast is over het eindresultaat. De kosten vielen alleszins mee: slechts Rand 17,00 (= 1€). Het potje verf, dat Sanja kocht om de letter dezelfde kleur te geven als de bijbehorende A , kostte overigens Rand 102,00  !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

selfdoenwinkel  =  doe-het-zelf-zaak