Oorskietkos vir 'n losloper !

Nu Sanja met haar ouders op vakantie is op Gran Canaria, moet deze arme vrijgezel - hier 'n losloper genoemd - voor huis en haard, de honden én voor zichzelf zorgen. Regelmatig krijg ik de vraag of het wel goed met mij gaat. Blijkbaar heeft men hier de nodige twijfels over. Nu heeft Sanja goed voor me gezorgd. De diepvries zit vol met bakjes met etensrestjes. Voorzichtigheid is wél geboden, want die bakjes bevinden zich tussen de bakjes hondenvoer. Het zou zomaar kunnen gebeuren, dat de honden de voor mij bedoelde pasta eten en ik met het hondenvoer aan tafel zit. Ook kennissen twijfelen blijkbaar aan mijn zelfzorgkwaliteiten, wat dan regelmatig leidt tot uitnodigingen om samen uit eten te gaan of bij hen te komen eten. Uitnodigingen, die ik natuurlijk met graagte aanvaard. Ook al kan ik prima voor mijzelf zorgen, dat beeld van die arme losloper houd ik toch maar in stand !

Dat een Friese Staby een fanatieke jachthond is, zal genoegzaam bekend zijn. Als onze Tesca "wild" in de neus krijgt, is zij niet meer te houden. Veel wild zit er in onze wijk niet, maar bij gebrek daaraan beschouwt zij katten ook als wild en jaagt daar - als zij de kans krijgt - behoorlijk fel op. Nu heeft zij echter écht wild in de smiezen: een klipdassie.

Onze overburen hebben een afvoerpijp om zwembadwater te lozen in de straatgoot. Zij hebben echter geen zwembad meer en die afvoer is dus eigenlijk overbodig. Nu blijkt er een klipdassie een schuilplaats voor de nacht van gemaakt te hebben. Overdag zit hij (of zij?) bij andere buren in de tuin om 's avonds een slaapplaats in de afvoerpijp te zoeken.

                                      

's Ochtends kruipt het beestje er weer uit en sinds kort heeft Tesca dat - letterlijk en figuurlijk - in de gaten gekregen. Zij is daar dan niet weg te slaan. Het klipdassie lijkt daar een spelletje van te maken en zit uitdagend voor de pijp om daar snel in te verdwijnen, wanneer Tesca in de buurt dreigt te komen !

Al sinds oktober viel er nauwelijks regen in Montagu. De situatie begint echt nijpend te worden en wat doen mensen wanneer ze echt in nood komen: Ze gaan dan bidden. Vorige week werd er een bid-dienst voor regen gehouden in de NG-kerk. Maar een direct resultaat kwam er niet. Nu verscheen er eergisteren deze foto op Facebook:

En zie: Vannacht en vanmorgen kwam de regen. Bepaald geen zondvloed, maar met de gevallen 5 mm zijn we al weer heel blij. Het dilemma is nu: Was dit een late reactie van "Boven" of zag men "Boven" de foto op Facebook en dacht men: "Laten we die arme boer maar helpen." Als dit laatste het geval is, dan wordt er daarboven blijkbaar ook naar Facebook gekeken. Zouden ze daar ook What'sAppen ??

Zuid-Afrikaans woordenboek:

oorskietkos  =  etensrestjes

Nederlandse roots !

Montagu heeft twee goed gesorteerde supermarkten: Shoprite en de Spar. Sanja doet bij alle twee onze dagelijkse boodschappen, maar de Spar heeft tóch iets meer onze voorkeur. Zander Smit, de manager heeft namelijk veel compassie met de behoeftige medemens en toont zijn goede hart door enorm veel en vaak te sponsoren. Bijna elk evenement kan rekenen op hulp van de Spar. Sanja haalt drie keer per week overtollige etenswaar, zoals: brood, koekjes, rijst en frisdrank en brengt dit naar Ashbury, waar enkele volwassenen het voedsel verdelen onder behoeftige kinderen. Voor ons is de Spar-supermarkt ook een beetje speciaal vanwege de Nederlandse connectie. 

 In 1932 werd de Spar opgericht door Adriaan van Well in het plaatsje Zegwaart. Als bedrijfslogo koos hij een sparrenboom. 

Over de naam bestaan twee theorieën:

1. Hij koos de naam, nadat hij tijdens de oprichtingsvergadering op de notulen een spar getekend zou hebben. Wellicht omdat er een mooie spar in zijn tuin of                                      omgeving stond.

2. Door de eerste letters te kiezen van de lijfspreuk: Door Eendrachtig Samenwerken Profiteren Allen     Regelmatig.

Deze tweede verklaring komt mij nogal geknutseld over. Ik zelf houd het maar op de boom-theorie. Ondertussen is de Spar een wereldbedrijf met vestigingen in 33 landen, waaronder Zuid-Afrika. Alleen in Zuid-Afrika zijn er al 803 vestigingen. Een sociaal bedrijf met Nederlandse roots doet ons Nederlandse hart goed !

Wie van onze generatie speelde er in de jonge jaren niet voor pyromaan met behulp van een brandglas. Je brandde - als de zon tenminste scheen - een gaatje in een papiertje, 'n strootje, maar het liefst in een plaatje mica, want dat rookte flink en stonk verschrikkelijk. Iets vergelijkbaars gebeurt er momenteel in nogal wat delen van de West-Kaap en vorige week gebeurde het zelfs in de ons omringende bergen. Sinds oktober hebben we al torenhoge temperaturen en regen kregen we ook al maanden nauwelijks. De zonnestralen hoeven maar een glasscherf of iets dergelijks te treffen en er kan brand ontstaan. Het is een spectaculair, maar ook enigszins beangstigend gebeuren, want de brandweer kan onmogelijk in de bergen komen met hun auto's. 

Alle bluswerk moet geschieden met helicopters, die momenteel overuren draaien in onze provincie. Wél levert het interessante plaatjes op. Laten we hopen, dat ons nieuwe rieten dak gespaard blijft, óók al zijn we tegen brand verzekerd !

" Kunnen jullie niet What's-appen? " Hoe vaak ons dit al gevraagd werd en dan nogal eens op een toon van: "Die twee leven nog in de préhistorie". Wij hebben een telefoon, 2 gsm's , we kunnen sms-sen versturen en ontvangen, we skypen en e-mailen en we hebben geen enkele behoefte om te What's-appen. 9.800.000 Gebruikers zijn er in Nederland. Elke organisatie vindt het blijkbaar nodig om een app te ontwikkelen. Het pensioenfonds appt, dat mijn pensioen-uitkering met €2,50 per maand verminderd wordt. Gaan we uit eten, dan kan ik gelijk al na het hoofdgerecht via de ziektekostenverzekerings-app zien, wat de invloed van de frietjes is op mijn cholesterol. De Rabobank appt, dat de rente op de spaarrekening 0,1 % gedaald is.  2.200 Berichten ontvangt de gemiddelde What'sApper per maand. 23 Keer per dag checkt men of er berichten zijn en dat kost 195 minuten per week. 40% van de Italiaanse echtscheidingen komt door What'sApp. Al dit soort wezenlijke informatie moeten wij missen en daar zijn we bepaald niet rouwig om. Wij willen echt niet geregeerd worden door dit tegenwoordig door zovelen onmisbaar geachte communicatiemiddel !

Tenslotte:

Beloofd is beloofd. In de blog van 27 oktober 2016 vertelde ik het verhaal van het noodlottige ongeval, wat de Italiaanse krijgsgevangene Barbieri Idro overkwam tijdens zijn werk in de Nuy-vallei in 1946. Ter nagedachtenis aan de onfortuinlijke Italiaan heeft men op wijnplaas "Sonja" een bijzondere, zoete wijn - een muskadel - ontwikkeld en deze maand in de verkoop gebracht. Sanja drinkt niet veel, maar wanneer ze wijn drinkt, moet het een "soet Hanepoot" of een "Muskadel" zijn. Nu heb ik mijn belofte, die ik in oktober deed, gestand gedaan en een karton met twee flessen Barbieri Idro-Muskadel gehaald. Na haar vakantie zullen we weten hoe goed de kwaliteit is van deze bijzondere wijn met een bijzonder verhaal !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

grootwordjare  =  jeugdjaren

"Er warmpjes bijzitten"

                                      
De professor kreeg het warm onder de voeten. Erg warm zelfs. Wie ooit door de fraaie Cogmanskloof naar Montagu reed, heeft dichtbij de doorgang onder het fort waarschijnlijk ook wel het huisje tegen de bergwand gezien. Van de eigenaar weten we niets dan dat er iemand woont, die "de professor" genoemd wordt. Nu brak er 2 weken geleden op meerdere plaatsen in de kloof brand uit en het vuur daalde tamelijk snel de berg af in de richting van het huis van de  professor.

Zijn situatie werd zó précair, dat hij ge-evacueerd moest worden. Het berggebied is dermate ontoegankelijk voor auto's , dat blus-helicopters ingezet moesten worden om het vuur te doven. Het huis kon gespaard blijven, maar de omringende omgeving is zwart geblakerd !

Onze motortoer voerde ons vorige week via Swellendam en het grondpad bij Buffeljagsrivier naar Witsand. We waren hier al meerdere keren, maar dat was altijd in het laagseizoen. Nu is het hier zomervakantie en heet, érg heet. Het is dus niet raar, dat het meestal zo stille dorpje aan de Indische oceaan nu overvol was. In de restaurants was nauwelijks een plaats te vinden en op het strand en in het water zochten veel grote en kleine mensen vertier en vooral verkoeling. 

              

Lang hebben wij er niet gezeten, want er lag nog een pittig en vooral stoffig grondpad voor onze wielen. Via Heidelberg en Suurbraak kwamen we door de altijd weer fraaie Tradouwpas om in Barrydale nog even een frisdrankje te nemen. Daarna stak er een forse stormwind op, die ons supersnel weer naar Montagu blies !

We vertelden al eerder over Stacey, het meisje, dat graag muziek wil gaan studeren en waarmee Sanja en ik drie keer per week oefenen om haar met succes op de middelbare school in Worcester te krijgen. Tijdens die oefensessies zagen we Stacey regelmatig verlekkerd naar ons zwembad kijken en "voor wat, hoort wat", dacht Sanja en nodigde Stacey en haar broertje, zusje en nichtje uit om bij ons te komen zwemmen.

Zo kon het gebeuren, dat er vorige week vrijdag - na het oefenen - met uitermate veel plezier gezwommen en gespeeld werd in en rond ons fraaie tropisch waterparadijsje !

Tenslotte:

 

De koffer is gepakt. Sanja gaat op reis. Vrijdag - morgen dus - vliegt zij via Dubai naar Amsterdam om twee dagen later met haar ouders naar Gran Canaria te vliegen voor een tien-daagse vakantie. Wie verwacht, dat er een groot aantal bezoekjes in Nederland afgelegd gaat worden, heeft het helemaal mis. Zij is in totaal slechts twee (2) dagen in Nederland. Die bezoeken komen later in het jaar wel !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n stofstraat  =  een onverharde weg

" Een vet probleem ! "

Wat doet Sanja op oudjaars-zaterdag wanneer zij de afgelopen weken het hele huis van voor tot achter en van boven tot onder schoongemaakt heeft en er geen stofrestje meer te bespeuren is ? Dan haalt zij de friteuse te voorschijn om zowel de binnen- als de buitenkant van alle vet te ontdoen. En als je dat doet op Sanja's standaard manier: "Haastige spoed, moet", dan ontstaat er een " vet probleem ". Op weg van de keuken naar buiten vloog de friteuse met vette inhoud uit haar handen en kletterde op de vloer van de study. 

Ongelooflijk wat een viezigheid het gevolg was. Niet alleen de vloer, maar ook de muur, de deuren, het gordijn, de mat, het raam en zelfs het wijnrek met inhoud zaten onder de vieze, vettige substantie. Bij het opruimen gleden we beiden als op schaatsen door de ruimte elkaar vasthoudend om niet onderuit te gaan.  Anderhalf uur later en met hulp van 2 keukenrollen, de kranten van de hele vorige week, een oud T-shirt en emmers met zeepsop was het " vet probleem " weer de wereld- of beter gezegd - het huis uit, zat het gordijn in de wasmachine en kon Sanja eindelijk beginnen aan de klus, die ze van plan was te gaan doen, voordat de friteuse door de kamer zeilde: het bakken van appelbeignets voor oudjaarsavond. Het is nú de tijd van de goede voornemens en dus ga ik toch eens serieus  kijken naar die nieuwe Philips Airfryer, een friteuse, die werkt zonder olie !

En toen kwam Teus op bezoek op het moment, dat Sanja bezig was met het maken van beslag. Teus mocht ook van de partij zijn op de oudjaarsparty van Ria en Wim Haisma, maar moest wél een bijdrage leveren aan de voedselproductie voor die avond. Dus kreeg hij een zak met appels en een mesje en schilde hij tot er voldoende appelschijfjes en beslag in de friteuse gingen. (een andere dan die één, die zo'n " vet probleem " veroorzaakte). Het resultaat  was een grote schaal met goud-bruine appelbeignets. Klaar voor vanavond !

Wat doen we zoal op een oudejaarsavond ?

Eerlijk gezegd: "Erg weinig! " We kijken TV, ook al vinden we - al zappend -  niet veel van onze gading. Vuurwerk steken we uit principe niet af, maar het is hier in Montagu en ruime regio ook niet te koop. Soms kijken we naar de oudejaarsconference, maar meestal blijft onze activiteit beperkt tot 

 het leeg maken van de goed gevulde oliebollenschaal. Daarna begint het lange wachten tot eindelijk het nieuwe jaar is aangebroken. "Zó, nu kunnen we naar bed." Dit jaar verliep het anders. Zet 13 Hollanders, die zich op zo'n avond allemaal te pletter vervelen bij elkaar en dan blijkt het toch nog een gezellige avond te worden. Natuurlijk hebben we veel te veel en veel te vet gegeten  en van de quiz en de sjoelbak raakte ik niet bijster opgewonden. De conference van Claudia de Brij had wel mijn aandacht en Sanja genoot van "André Rieu op het Vrijthof ". Na een uurtje in het nieuwe jaar, gingen we huiswaarts. Eind goed, al goed !

Tenslotte:

Ik wil niet opscheppen, maar vind van mezelf, dat mijn Nederlandse grammatica niet al te slecht is. Hier scoorde ik per slot van rekening op de HBS mijn hoogste punten voor. Toch zet ik bij het typen van mijn blog altijd de spellingscontrole aan. Die spellingscontroleur heeft duidelijk weinig kennis van de Afrikaanse taal en probeert me steeds te verleiden om woorden te veranderen door een ander woord of een andere schrijfwijze voor te stellen. Dat levert regelmatig grappige woorden op. Zo plaatste ik vorige week in het Zuid-Afrikaans woordenboek het Afrikaanse woord voor bundelen:  

bymekaargooi. Dat vond de spellingscontrole maar niks en stelde voor om het woord te veranderen in kanariekooi !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n windlawaai  =  een opschepper