" Rambo ! "

Dat Zuid-Afrika niet tot 's werelds veiligste landen behoort, is welbekend. Gelukkig is Montagu één van de veiligste plaatsen in het land, maar ook hier neemt de criminaliteit toe. Reden voor enkele wijkbewoners om de "Buurtwag Montagu-Suid" in het leven te roepen. "Kan nooit kwaad", was mijn gedachte en meldde me ook aan.  Enigszins verwonderd vernam ik via de notulen van de vergadering, dat nieuwe leden zelfs een cursus zouden moeten gaan volgen en helemaal verbijsterd was ik, toen ook nog medegedeeld werd, dat iedereen, die geïnteresseerd was, met zijn/haar schietwapen naar de schietbaan van de plaatselijke politie kon komen om de schietvaardigheid te verbeteren. "Nou moet het toch niet gekker worden", dacht ik. Mijn eigen schietvaardigheid is nooit verder gekomen dan het schieten met een eenvoudige buks op Geldrop'kermis en zelfs daarmee kon ik de roos bepaald niet raken. 

Ik zal binnenkort toch maar eens naar de ledenvergadering gaan om te horen welke taken een "buurtwaglid"  allemaal moet/mag uitvoeren. "Rambo-spelen" , dáár voel ik niet zo voor !

Tenslotte:

Vorige week zaterdag was het hier "kersmark". Toen we nog in Nederland woonden, bezochten we half december enkele keren een kerstmarkt. 

Soms in de Duitse paatsen Essen en Dortmund. Soms ook gewoon bij de Praxis en Intratuin in Helmond. De gluhwein smaakte lekker bij de redelijk lage temperaturen, die in die periode meestal heersten en de kerstmuziek werd geacht ons al enigszins in de goede "mood" te brengen. Aan kerstmis in Zuid-Afrika kan ik maar niet wennen. De "kersmark" was best leuk, maar echt in de kerstsfeer ben ik niet gekomen bij een temperatuur van 28 graden, terwijl iedereen in T-shirt, korte broek en sokloze voeten in slippers rondstapt. 

Misschien moeten we volgend jaar maar eens in december naar Nederland vliegen om kerst te vieren zoals we dat gewend waren en wellicht kan ik dan mijn noren ook nog eens uit het vet halen, want die leiden hier in Zuid-Afrika een behoorlijk kommervol bestaan !

Tenslotte:
Veertig liter muurverf, tien liter plaster-primer,tien liter hecht-primer,tien liter betonverf en tien liter zweet was er nodig om ons huis weer netjes in de verf te krijgen.

Het was zeker 5 jaar geleden, dat onze voorgangers dit eerder deden en hopelijk kan ik de blok-kwast nu ook een flink aantal jaren laten rusten. Dat betekent niet, dat ik nu helemaal uitgeschilderd ben, want nu wachten er nog de nodige kozijnen en deuren, die ook dringend aan een verse verflaag toe zijn. Fijn om een groot huis te hebben. Maar verhuizen is natuurlijk óók een optie !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

plat geslaan  =  verbijsterd 

Een kleurrijk persoon !

De naam "dominee Boesak" heeft -zeker ook in Nederland - een bekende klank. Meestal denkt men dan aan de jongste van de Boesak-broers: Alan Boesak, de bekende vredesactivist. Nu zijn alle Boesak-broers actief als dominee en wij hebben hier in Montagu veel te maken met Reginald, de oudste Boesak. Reggie is een bijzonder innemende en sociaal bewogen persoon voor wie niets te veel is om de behoeftige medemens te helpen op elke mogelijke manier. Daarnaast is hij ook letterlijk en figuurlijk een kleurrijk iemand.

                                                         

Jaarlijks leidt hij, uitgedost in oorspronkelijke kleding, de bijeenkomst van de Hessequa-stam, waarvan hij het regionale hoofd is. Ook was hij de eerste gekleurde golfspeler bij de Montagu-Golf-club met een tot dan toe volledig blank ledental. Niemand wilde aanvankelijk met hem spelen, maar Reggie gaf niet op en uiteindelijk is hij één van de meest gevraagde spelers geworden. Verder kent iedereen hem in de regio vanwege zijn bijzonder opvallende vervoermiddelen:

Als werkpaard heeft hij een Morris Minor Traveller uit 1957,die beslist betere tijden gekend heeft. Maar op zon-en feestdagen rijdt hij rond in een nog in originele staat verkerende, luxe uitgevoerde Opel Rekord uit 1955. "Een bijzonder iemand is de dominee en dat is'ie" !

In Nederland was ik - zeker de laatste 25 jaar - een mooiweer-motorrijder. Dat ben ik nog steeds, maar dat is niets bijzonders, want het is hier bijna altijd zonnig, warm weer. Veel gelegenheid dus om motor te rijden. Deze week reden we via Ashton binnendoor naar Klaasvoogds en daarna verder naar Dassieshoek.
                                      
Een fraaie tocht, die ons uiteindelijk bracht bij een bijzonder kerkje, wat je niet direct zou verwachten in het buitengebied van Robertson.
                                      
Het was een Afrikaans-Orthodox kerkje met de mooie naam: "Heilige Maria,die Egiptenaar". De deur was open en dus namen we een kijkje in het indrukwekkende interieur.

                           
De priester, vader Zacharias geheten, kwam opdagen en vertelde ons, dat zijn kerk contact onderhield met een Friese Russisch-Orthodoxe kerkgemeente en ook met een scheikunde-leraar uit Deventer. Eén van mijn favoriete muziekgenres is Slavisch-Bijzantijnse en Russisch-Orthodoxe kerkmuziek,die we ook regelmatig en met veel passie zongen bij Mannenkoor Lambardi in Helmond. Laat de priester nu twee cd's in de aanbieding hebben van concerten, die in 2009 uitgevoerd werden door de Stellenbosch Madrigaalsangers en de opnames zijn gedaan in dit kerkje in Dassieshoek. De koop was snel gesloten.Ik ben weer twee cd's rijker met muziek, waar ik uren naar kan luisteren en we kregen een uitnodiging om een keer een dienst bij te wonen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

leraar  =  predikant

Sanja's tuinproject !

Nee,nee. Geen project in Ashbury deze keer, maar een project in onze eigen straat. Mede dankzij de niet aflatende zorg van tuinwerker Leo groeien en bloeien de inheemse vetplanten uitbundig. Ze vermeerderen dat het een lieve lust is. Zózeer zelfs, dat we jonge scheuten moeten verwijderen. Nu is "weggooien" een woord, wat Sanja niet kent. Hergebruiken dus. Nu zijn er in onze wijk,Montagu-Suid, geen trottoirs, maar er is vóór elk huis een strook "munisipale grond", waar de gemeente niet al te veel onderhoud aan pleegt. Maar dankzij eigen initiatieven van de bewoners zien deze stroken er in onze straat bijna overal keurig verzorgd uit. Behalve de strook schuin tegenover ons huis, waar de Rolbalclub Montagu zich bevindt. Dus dacht Sanja: "Ons maak 'n plan".
                                       

En met vereende krachten werd de verwaarloosde strook aangepakt. Leo leverde de overtollige vetplanten. Buurman Eric stelde zijn pikhouweel belangeloos beschikbaar, waar overbuurman Eddy de harde grond mee los hakte. Sanja plantte de vetplanten. Cedric, de tuinman van onze buren, leverde ook nog extra plantmateriaal en hielp Sanja met het planten daarvan. Tenslotte rolde overbuurvrouw Emily haar tuinslang uit en gaf het jonge spul de nodige hoeveelheid water. Met als resultaat een keurig stukje straat. De munisipaliteit mag tevreden zijn, máár....tien meter gedaan,nog veertig meter te gaan !

Zondag kregen we Freek en Jennie Weelink op bezoek. Zij zijn de grondleggers van de stichting Nieuwe Horizon en komen elk jaar minstens één keer naar Montagu om zich op de hoogte te stellen van de voortgang van de door de Nieuwe Horizon gesponsorde doelen in Ashbury. Natuurlijk is deze periode voor hen ook een verdiende vakantie na een jaar van hard werken.

Broer Johan Weelink en schoonzus Ineke vergezellen hen altijd op deze vakanties en dit keer waren óók Rita en Arjan, respectievelijk dochter en schoonzoon van Freek en Jennie van de partij. Gezamenlijk hebben we koffie en een borrel gedronken en konden we elkaar weer even bijpraten !

Tenslotte:


In het kader van Sanja's "Poppieprojek" werd woensdag de Stockwell-school in Ashton bezocht. Meer dan 100 kinderen kregen op een speelse manier voorlichting om misbruik tegen te gaan. Kindermisbruik komt op de hele wereld voor en zeker ook hier in Zuid-Afrika. Via een poppenkastspel en een duidelijke, kindgerichte uitleg wordt kinderen duidelijk gemaakt hoe te handelen wanneer het gevaar van misbruik dreigt. Ieder kind krijgt aan het einde van de bijeenkomst een uniek, gebreid poppetje, wat symboliseert, dat elk kind uniek is. De familie Weelink wilde zo'n presentatie wel eens bijwonen en raakte danig onder de indruk van de aanpak van dit grote, ernstige probleem !
                                                          

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Jannie Jammergat =  een zeurpiet

Haring en Hutspot !

Onze buren komen oorspronkelijk uit Leiden en ook al wonen zij al meer dan 50 jaar in Zuid-Afrika, Leiden blijft een speciale plaats in hun hart houden. Zozeer zelfs, dat zij jaarlijks op 4 oktober hier in Montagu een grote groep vrienden en kennissen uitnodigen om haring en hutspot te komen eten.

Dit jaar gingen zij zelfs zó ver, dat zij het Leidens Ontzet live meemaakten tijdens hun Nederlandse vakantie. Daardoor dreigden wij de haring en de hutspot mis te lopen.

















Maar nadat zij onze teleurgestelde gezichten gezien hadden bij hun terugkeer, grepen Eric en Tineke enkele grote pannen en gingen aan de slag. Zó kwam alles toch nog goed en zaten we ons vorige week woensdag te goed te doen aan haring en hutspot. En dat bij een buitentemperatuur van 40 (veertig!) graden. Tineke vierde deze dag ook nog haar ? ste verjaardag en verder waren Eric en Tineke ook nog overgrootouders geworden. Redenen genoeg dus voor een passend feestje !

                                                       

                                     

Het is weer jacarandatijd. Dat betekent, dat vooral in Pretoria (tegenwoordig Tswane genoemd) heel wat straten blauw gekleurd zijn nu deze bomen schitterend in bloei staan. Gelukkig hoeven we niet de 1400 km naar Pretoria af te leggen om dit schouwspel te zien. Ook in Robertson - en dat is maar 25 km rijden van ons vandaan - staat een groot aantal van deze bomen momenteel prachtig te wezen. De eerste -van oorsprong Zuid-Amerikaanse - jacaranda's zijn Waarschijnlijk in 1829 naar Kaapstad gebracht door Baron von Ludwig. De boom wordt in Zuid-Afrika beschouwd als een indringer en mag eigenlijk niet meer geplant worden. Bijgelovige studenten hopen, dat er een jacaranda-bloesempje op hun hoofd valt, want dan hebben ze een grotere kans om te slagen voor hun examen !

Tenslotte:
Onze vakantie in Nederland in september heeft een nogal vervelend financiëel staartje gekregen. Ik schreef al over de gepeperde parkeerbon, die we opliepen in Ootmarsum en verder liep onze huurauto in die week een kleine deuk op.

Waar het precies gebeurd is en wie het gedaan heeft, weten we niet. De dader heeft zich natuurlijk niet gemeld, maar de mensen van het autoverhuurbedrijf wél. Zij deelden mee, dat zij maar liefst 1.099, euro gaan afschrijven van onze rekening en dat is dan nog zónder de reguliere huurprijs van de auto!

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

oumagrootjie = overgrootmoeder

oupagrootjie = overgrootvader