Even de draad kwijt..

“Ouderdom komt met gebreken”. Het is een algemeenheid die veelvuldig en vaak gedachteloos uitgesproken wordt. Tot je er daadwerkelijk  mee te maken krijgt. En deze week hadden we twee keer met dit gezegde te maken: Over drie weken krijgen we onze nieuwe keuken. Om die goed te kunnen plaatsen, moet het elektrische schakelbord, wat nog stamt uit de jaren ’40, plaats maken voor een nieuw bord. Veel kleiner en veel moderner. Het oude bord bestaat nog deels uit bakelieten schakelaars en ook de bedrading heeft duidelijk zijn beste tijd gehad.  Dus werd het de hoogste tijd voor iets nieuws. Frikkie Fourie en een personeelslid begonnen afgelopen dinsdag met de ontmanteling van ons oude schakelbord. Zij gingen voortvarend te werk en korte tijd later was het oude schakelbord gedemonteerd en hing er een grote bundel rode en zwarte dragen als spaghetti naar beneden.

Je zou er de draad van kwijt raken. Maar deze mensen gelukkig niet. Er werd een nieuw “kassie”geplaatst. Een metselaar, die bezig was op de bouwplaats van de buren, werd even van zijn steiger gehaald en met wat stenen en cement werd de kast stevig in de muur vastgezet. Daarna konden de elektriciens weer aan het werk om de hele bedrading op de juiste plekken aan te sluiten. Om 17 .00 uur was alles achter de rug en hadden we weer overal “krag”(stroom).

De tweede keer dat “ouderdom met gebreken kwam”, was enkele weken geleden. Een orthopeed constateerde een versleten rechter heup bij mij (Leo). Afgelopen woensdag kon ik al terecht in het ziekenhuis. Zo ongeveer alles wat gecontroleerd kon worden, werd gecontroleerd. Bloed, bloeddruk, urine, scan en het hart kwam aan de beurt. De chirurg kwam zelf nog even langs en later op de avond kreeg ik nog bezoek van de narcotiseur. Zij vertelde welke mogelijkheden er zijn: volledige of plaatselijke verdoving. Nu heb ik een aantal jaren geleden een heupoperatie op de tv gezien. De manier waarop de chirurg met hamer, beitel en zaag te werk ging, was nogal schokkend. Volgens mij ging ome Frans destijds in het Geldrops Slachthuis met veel meer gevoel te werk. Ik hoef dit “bouwvakkers werk”niet live mee te maken en heb daarom gekozen voor een volledige narcose. Het is nu woensdagavond 21.30 uur. Morgenvroeg word ik om 5 uur klaargemaakt voor de operatie, die om 7.30 uur gepland staat.

Nawoord van Sanja: Leo is inmiddels weer bij zijn positieven en de operatie is geslaagd.

Zuid -Afrikaans woordenboek

teater =  operatiekamer

Een week van sociale contacten.

Ook in Montagu worden allerlei activiteiten gepleegd met het doel om geld in te zamelen voor medemensen die het met veel minder moeten doen dan wij. Een tijd geleden deden wij al mee aan een Rose-ralley en afgelopen zaterdag hadden we ons aangemeld voor een “Lente ontbijt” ten behoeve van Huize Uitvlucht, het “aftree oord”(bejaardentehuis) van Montagu. Hierbij zou ook nog de hier bekende tenor Louis-John optreden. Dus gingen we zaterdagmorgen naar de Kerksaal. We vergingen van de honger, want het ontbijt begon pas om half 11. Dat stond tenminste in Sanja’s agenda. Maar toen we om 5 voor half 11 binnen kwamen, was het ontbijt, wat om half 10 al begonnen was, al achter de rug. Met enige moeite kregen we elk nog één minibroodje (zonder beleg) en een glaasje jus d’orange. Gelukkig hielp het optreden van Louis-John ons over de teleurstelling heen. Het is een prima zanger met een aansprekend repertoire en hij had een plezierig contact met de zaal.



Hadden we ’s morgens een schraal ontbijt, ’s avonds hebben we onze schade dubbel en dwars ingehaald. We  hadden nl. een “Braai”, samen met 16 kennissen. Deels Nederlanders, deels Zuid-Afrikaners. We hebben nu al drie keer met deze zelfde groep gegeten en de sfeer  is keer op keer “baie gezellig”. We gaan er met plezier telkens weer naartoe. We nemen onze eigen drank mee en de maaltijd wordt door meerdere personen bereid. Zo blijven de kosten voor iedereen binnen de perken.



Afgelopen dinsdag mochten wij zelf gast vrouw en gastheer zijn, toen de dames van de “tuinclub”bij ons op bezoek kwamen. Twintig dames kwamen kijken wat onze “landscaper” Peter Sinovich bij ons gerealiseerd heeft. Onze tuin van 1717 vierkante meter bestaat eigenlijk uit drie verschillende tuinen. Eén deel is een zgn. “Karoo-tuin”. (de Karoo is een enorm uitgestrekt half-woestijn gebied wat uiteindelijk overgaat in de Kalahari woestijn). In ons Karoo gedeelte staan voornamelijk cactussen en vetplanten (daar zijn de “sukkulenten” weer!). Het zijn planten die weinig water nodig hebben. Het tweede deel van onze tuin is een zgn . Engelse tuin, die gedrapeerd is rond ons zwembad. Hier hebben we ons gazon en borders met bloeiende struiken en kleurrijke vaste planten. Het derde deel van onze tuin bestaat uit een grote “klippenheuvel”. Onze tuin was nl. bezaaid met grote en iets minder grote stenen(klippen). De landscaper heeft zijn personeel weken lang klippen laten verzamelen, splitsen en rondom een grote, oude Karee-bunger (soort Lindenboom), laten stapelen. Daartussen staan talrijke, bijzondere vetplanten, die hergebruikt konden worden uit de voormalige tuin. Het was een enorme klus om onze tuin op deze wijze te realiseren.


 Alle lof dus voor Peter Sinovich.

Uit de reacties van de “tuindames”konden we opmaken, dat zij behoorlijk onder de indruk waren van onze tuin en daar waren onze landscaper en wij natuurlijk heel content mee.

Zuid-Afrikaans woordenboek

kreunzanger = zanger van smartlappen

Leo krijgt het op zijn heupen!

We hadden gedacht een rustige week te hebben. De grote klussen zijn zo ongeveer allemaal gedaan. Een beetje in de tuin werken, nog wat kleine schilderklusjes.



Komt goed uit, want ik ( Leo) begin nu toch wel erg lang last te houden van spierpijn. En is het wel spierpijn, want soms is de pijn er en soms ook niet. Heeft het wellicht iets te maken met een slechte doorstroming van het bloed? Tijd om toch maar eens een bezoekje te brengen aan onze huisarts. Nu kent Zuid-Afrika een ziektekostenstelsel, waarbij er een wachttijd van 3 maanden bestaat voor nieuwe aanmelders. Zoals wij dus. Dat betekent, dat je je maandelijkse premie wel moet betalen, maar de eerste 3 maanden geen beroep kunt doen op je verzekering om de rekeningen te betalen. Betalen moet je dus dan alles zelf.  Dokterskosten en medicijnen vallen wel mee, maar je zult een open hartoperatie moeten ondergaan!

Nu zijn die 3 maanden wachttijd voorbij. Dus op naar dokter Scholz. Hij constateert geen problemen bij de doorstroming van bloed, maar ontdekt wél, dat er met mijn rechterheup iets niet in orde is. Een verwijzing naar een specialist is noodzakelijk en 4 dagen later kan ik al terecht bij Dr. Laubscher in Worcester. Wachttijden kent men hier nauwelijks! Na enig onderzoek en na het bekijken van 3 röntgenfoto’s is zijn diagnose snel gesteld: een versleten heup en de enige afdoende oplossing is een heupvervanging. Omdat er geen alternatieve oplossingen zijn, wordt de agenda geraadpleegd en over 3 weken – om precies te zijn donderdag 22 september – gaat deze jongen onder het mes. Het is een tamelijk forse ingreep die ook in Zuid-Afrika op grote schaal wordt uitgevoerd en de risico’s zijn niet erg groot. Bovendien zijn de ziekenhuizen en de medici in de West-Kaap op minimaal wel vergelijkbaar niveau met die in Nederland. De revalidatie erna neemt de nodige tijd. Het zal zeker wel een maand duren, voordat we weer redelijk mobiel zijn. Dus ben ik van plan om veel tijd door te brengen op ons terras en bij het zwembad en vanaf die plekken kan ik de vorderingen van de bouw van het huis van onze buren goed in de gaten houden

                 Zuid-Afrikaans woordenboek:

                 mooi loop = wees voorzichtig