Makiti !

Makiti betekent eigenlijk gewoon: feest. Vorig jaar werd voor de eerste keer het Makitifeest gehouden in ons dorp. Wij hebben toen niet actief deelgenomen en slechts als toeschouwers gekeken naar de optocht. Vorige maand is er tijdens een gezellige avond door de Nederlandse Montagu-ers besloten om dit jaar wél actief deel te nemen. 

Als thema werd gekozen: "Nederland Fietsland, Almal op die fiets".  En de kleuren moesten natuurlijk rood-wit-blauw en vooral oranje zijn. De firma "Montagu Dried Fruit" stelde gratis een vrachtauto met chauffeur ter beschikking, die door onze 10 koppige werkgroep omgetoverd werd tot een fraaie Nederlandse promotiewagen. 

                                                                    

De wagen werd o.a. voorzien van typisch Amsterdamse gevelhuisjes. Onder andere Sanja en Jan-Willem hebben hier vele uren aan getekend, geschilderd en geknipt. 

Verder werd alles wat maar oranje was in en op en aan de wagen bevestigd. Het resultaat was indrukwekkend. Het thema: Almal op die fiets hield in, dat schoolkinderen van de 3 plaatselijke basisscholen uitgenodigd werden om hun fietsen te versieren en mee te fietsen in de optocht. Mijn verwachting was, dat er géén kinderen zouden komen opdagen, maar Sanja zag dat niet zo duister in en zij kreeg gelijk. Er waren minstens 20 deelnemertjes met leuk versierde fietsen. 

Daarmee had ik onze weddenschap verloren en kost het me een etentje. (de eerste keer, dat ik blij ben met een verloren weddenschap!). Er werden drie winnaars uitgekozen en daarna vertrok de hele stoet voor een route in sneltreinvaart (de lopers konden het tempo nauwelijks bijbenen!)  door het centrum van Montagu. We kunnen terug zien op een aardig feest en uit de opmerkingen van de Zuid-Afrikaanse inwoners, die we opvingen tijdens de tocht, kunnen we opmaken, dat onze Hollandse inbreng zeker wel gewaardeerd werd. Volgend jaar wéér, hebben we al besloten!

Tenslotte:                                      

Bedelkinderen blijven een groot probleem. Ze gaan niet naar school, hangen rond bij tankstations en supermarkten en vallen regelmatig mensen lastig. Hun ouders grijpen niet in en sturen zelfs soms hun eigen kind(eren) op bedelpad. Het bij elkaar geschooide geld wordt omgezet in drank en drugs. Sanja is heel begaan met de bedelkinderen hier in het dorp. Zij heeft enige maanden geleden een vergadering belegd met alle betrokken partijen, die op de één of andere manier zouden kunnen helpen om het bedelprobleem uit de Montaguse wereld te helpen. Politie en school zegden hun medewerking toe, maar hebben allerlei excuses. Iedereen is het er over eens, dat de aanpak van het probleem bij de ouders dient te beginnen.

Uiteindelijk is er  besloten om een opvoedingscursus voor de betreffende ouders te regelen en na veel vijven en zessen werd vorige week de eerste bijeenkomst gehouden. De helft van de uitgekozen ouders haakte al af vóórdat de cursus begon en de organisator (niet Sanja!)   moest één dag voor aanvang van de cursus  nog enkele ouders optrommelen. Onze buren zorgden voor een maaltijd. ( waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de deelnemers om op te komen dagen!). Het begin is gemaakt, maar onze verwachtingen..........................

Zuid-Afrikaans woordenboek:

verskonings  =  excuses

Hoor, wat tikt daar in de regio Ermelo!

Sinds twee weken hebben we een Hollandse logé in ons huis. Jan-Willem is een vierdejaars Pabo-student, die stage loopt op de Rietvlei-2 lagere school in de Koo, zo'n 12 km van Montagu. In de twee maanden dat hij al bezig is met zijn stage heeft hij hard gewerkt op school, maar nog nauwelijks iets gezien van de omgeving.
                                     
Daarom hebben we afgelopen maandag een deel van de Bonnievale-Robertson wijnroute met hem gereden en lekker geluncht bij wijnplaas Van Looveren.

Toen ik enkele weken geleden terloops meldde, dat ik van plan was om binnen afzienbare tijd de Boesmanskloof-tocht wilde gaan lopen, bleken nogal wat kennissen hier ook wel oren naar te hebben. Onvoorbereid aan deze redelijk zware staptocht te beginnen, is natuurlijk niet goed en daarom werd besloten om met een eenvoudige wandeling te beginnen.

Dinsdagmorgen liepen we met z'n zevenen van de kaasboerderij La Montagne naar een waterval. We zijn erin geslaagd om heelhuids, deels lopend, deels klauterend de waterval te bereiken en zijn ook weer veilig terug gekeerd.
                             
Bij onze terugtocht bleken we bijna allemaal meerdere teken op onze kleren te hebben. Na een grondige inspectie werden die lastposten verwijderd.
De eerste training zit erop. Over twee weken lopen we de volgende etappe in onze voorbereidingen.

Afgelopen dinsdag was het Derde dinsdag in september. Tijd voor de Troonrede en het beroemde/beruchte "koffertje".                                    

Nu zijn de economische tijden verre van vrolijk en wellicht heeft daarom de decoder, waarmee wij de (Nederlandse) BVN-zender kunnen ontvangen, de geest gegeven en bleven we verstoken van de Troonrede van onze koning en van de plannen van het Kabinet!

Tenslotte:
Ik heb mijn koffer al te voorschijn gehaald voor mijn aanstaande vakantie naar Nederland.
                                           
Sanja kijkt nauwlettend toe, dat ik met een bijna lege koffer naar Holland vlieg, want dan kunnen er extra veel goederen mee terug naar Zuid-Afrika. Ik heb vernomen, dat de breinaalden in de regio Ermelo weer flink wat overuren gemaakt hebben!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bosluis  =  teek

Schuitje varen..cappuccino drinken!

Vorige week schreven we over ons bezoek aan de bloemenshow in Bredasdorp. Maar dit dorp bleek nog veel meer bezienswaardigheden te herbergen. We bezochten de Kapula kaarsenfabriek, dronken een cappuccino en toen we daarna nog wat door het oude gedeelte van het dorp wandelden, stuitten we op het Shipwreck-museum. 

                                         

Nu ligt Bredasdorp slechts 30 km van de zuidkust, waar de Indische en Atlantische oceaan bij elkaar komen. De rotsachtige kust met gevaarlijke stromingen heeft al eeuwenlang veel schepen in moeilijkheden gebracht. Het heeft daarom waarschijnlijk niet veel moeite gekost om het museum gevuld te krijgen. Naast het scheepvaartgedeelte waren er ook nog enkele gebouwen gevuld met voertuigen en huishoudelijke curiositeiten, zoals: speelgoed, een parfumflesjescollectie, kleding, een Statenbijbel en een oud Nederlands Psalmboek. 

                                         

En toeval of niet: Al een half jaar ben ik op zoek naar het boek "Meermin". Dit boek beschrijft de laatste, noodlottige reis van het slavenschip "Meermin" van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Het boek is al langer verkrijgbaar in het Engels en het Nederlands. 

Nu blijkt het sinds enige tijd ook in het Afrikaans verschenen te zijn, maar ik kon het maar niet te pakken krijgen tot.... we bij de uitgang van het museum kwamen en daar het lang gezochte boek konden kopen. Mijn dag kon niet meer stuk!

Veel kennis van de Zuid-Afrikaanse muziekwereld hebben we nog niet, maar we leren snel door regelmatig concerten bij te wonen. Voor "wereldartiesten" moet je naar Kaapstad, maar hier in onze regio zijn regelmatig concerten van groepen met wat minder faam. Vorige week woensdag trad de band "Ses Snare" op in de grote hal van de Janeza-wijnplaas tussen Robertson en Bonnievale. 

                                          

Voor ons was deze band totaal onbekend. Deze uit zes gitaristen bestaande groep speelde en zong twee uur lang op Eagles-achtige wijze covers van Neil Diamond, Eric Clapton, Johnny Cash, Beatles, Queen en de Eagles. Ondertussen drinkt iedereen wijn en ledigt de meegebrachte picknickmand. Van dit soort concerten genieten we enorm en we verheugen ons nu al weer op een Leonard Cohen (cover) concert volgende maand!

Tenslotte:

De bewondering en waardering voor Nelson Mandela blijft - terecht - enorm. Enige tijd geleden was er een documentaire op tv over een bijzonder kunstwerk ter ere van "Madiba", zoals Mandela vaak liefkozend genoemd wordt. Op 4 augustus 2012 werd bij de plaats Howick, niet ver van Durban, een beeltenis van Mandela geplaatst. Het door Marco Cianfanelli vervaardigde kunstwerk bestaat uit 50 stalen pilaren, die- afhankelijk van de plaats waar je staat - een duidelijk beeld van de oude staatsman vormt. Via een lange toegangsweg kom je bij het beeld, wat heel toepasselijk Long Road to Freedom genoemd wordt.

         

 Zuid-Afrikaans woordenboek:

vertoonlokaal  =  tentoonstellingsruimte.

"Spaar die roede, bederf die kind!"

Dit is een Zuid-Afrikaanse uitdrukking, die betrekking heeft op het geven van lijfstraffen.  SSA (Statistieke Suid-Afrika) heeft onderzoek gedaan naar kinderen, die lijfstraffen krijgen op school en de uitkomsten zijn - naar Nederlandse maatstaven - nogal schokkend. 

                                       

In onze provincie West-Kaap is 4,5 % van de leerlingen in 2012 door leerkrachten geslagen. En daarmee is West-Kaap de provincie met het laagste percentage lijfstraffen van héél Zuid-Afrika! In Kwazulu-Natal en Oost-Kaap zijn deze percentages een ronduit schokkende 21%  en 30% ! Ook in Nederland zijn er leerkrachten met losse handjes, maar wat hier gebeurt......

Vanwege het prachtige winterweer maken we regelmatig een toerrit op de motor. Vorige week reden we via de Bonnievale wijnroute naar McGregor. Deze week sloeg ik in het nabij gelegen Robertson zomaar ergens rechtsaf. Het onverharde pad voerde me door een prachtig heuvelachtig gebied met mooie vergezichten. Uiteindelijk liep het pad dood bij het natuurpark Dassieshoek. Wat foto's van de omgeving gemaakt en daarna weer naar huis. Het was maar een tocht van twee uurtjes, maar ik heb wél een fraai stukje van de directe omgeving gezien!

Vanuit Nederland zijn we behoorlijk wat gewend op het gebied van bloemenshows. Keukenhof, Aalsmeer, corso's van West-Brabant en Valkenswaard. Toen we de aankondiging lazen van de "Cape Floral Kingdom Expo" wilden we wel eens een Zuid-Afrikaanse bloemenshow zien en dus reden we vorige week vrijdag al vroeg naar Bredasdorp, een plaats midden in het landbouwgebied zo'n 105 km ten zuiden van Montagu.

Onderweg zagen we veel kraanvogels, roof- en andere vogels, twee blesbokken en een Kaapse grondeekhoorn. En grote velden vol met geel bloeiende kanula. Bredasdorp bleek een aardige plaats te zijn , die heel wat te bieden heeft. Allereerst trakteerden we onszelf op koffie met kaaskoek en tegenover het restaurantje bleek een tweedehands boekwinkel te zijn, waar we enkele Afrikaanse boeken kochten. Weer op weg naar de bloemenshow stuitten we op een grote kaarsenfabriek, Kapula genaamd. 

                                     

We zagen een enorm assortiment typisch Afrikaans gedecoreerde kaarsen. Sanja heeft ook nog informatie ingewonnen over het eventueel laten bewerken van de oude Nederlandse Paaskaars, die zij in juni voor de kerk in Montagu uit Nederland had meegenomen. Na een rondwandeling door de grote winkel, gingen we met een mand vol kaarsen weg. We volgden de bordjes Mega Floral Show en kwamen uiteindelijk bij ons hoofddoel: een enorme hal met de meest fantastische bloemstukken. 

      

De nationale bloem van Zuid-Afrika, de protea was hier overdadig in bijna elk bloemstuk verwerkt. 

                                                                     

Verder waren er allerlei kramen met eten, wijn en bloemgerelateerde producten. Bij één ervan zaten drie uilen en twee roofvogels. De show was onwerkelijk mooi. We hebben onze ogen uitgekeken! 

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 stom geslaan  =  sprakeloos