Dat gaat naar het bos toe....!

en vindt licht een stok. Onze Djoeke kan er maar niet genoeg van krijgen.
                               
Elke ochtend brengt zij minstens één stok mee, wandelt er enige tijd mee door de tuin en begraaft de buit dan - tot groot verdriet van de baas - ergens tussen de planten, waar het eigenlijk helemaal niet gewenst is. 

Sinds enkele weken is een gewone stok blijkbaar niet meer uitdagend genoeg voor haar. De meegebrachte stokken worden steeds groter en de ravage, die zij daarmee in de tuin aanricht, neemt daardoor ook behoorlijk toe. Maar het is wel een aandoenlijk gezicht om haar met de stok zo parmantig door onze tuin en vooral over  de straat te zien lopen. Tot groot vermaak van verbaasd toekijkende  passanten !   

                                                               

We zijn naar Pantera Africa in Stanford geweest. Dit is een opvangplaats voor grote kat-achtigen met een bijzonder verhaal.
                                     
Twee idealistische vrouwen openden dit sanctuary enkele maanden geleden en hebben momenteel al 15 leeuwen, tijgers, luipaarden en rooikatten een veilige plaats gegeven achter zware omheiningen. Sommige dieren zijn in het verleden ernstig mishandeld. Ook verblijven er jonge dieren, die als pup aanvankelijk niet levensvatbaar leken, maar door intensieve en liefderijke verzorging het toch gered hebben.

 Normaal gesproken houden wij niet zo van wilde dieren achter draad, maar deze dieren zijn in het verleden geestelijk en/of lichamelijk zodanig beschadigd geraakt, dat zij nooit meer terug geplaatst kunnen worden in de vrije natuur. Als het park in de toekomst wat ruimer in de financiële jas zit, worden ook overbodig geworden (vooral Europese) circusdieren aangekocht om hen zó nog een dier-waardige rest van hun leven te geven !

Tenslotte:

70-er jaren muzikanten kunnen er blijkbaar maar niet genoeg van krijgen. Sommigen gaan door tot de dood erop volgt. Zo'n band is ook "Wishbone Ash". Opgericht in 1969 en nog springlevend, ook al (of misschien wel dankzij) veel personele wisselingen. Wishbone Ash is bezig met een korte toer in Zuid-Afrika. Zij treden slechts op in Johannesburg, Durban, Kaapstad en....Montagu.

Deze oude rockers kunnen er nog wat van. In een optreden van een uur slaagden zij erin om het publiek letterlijk en figuurlijk op de banken en aan hun voeten te krijgen. Met de Klein-Karoo-Band en zanger André Combrinck in het vóórprogramma was het een sfeervolle en zeer geslaagde muzikale happening !  

Zuid-Afrikaans woordenboek:            

kitare  =  gitaren

               

Ontmoeting met een "Swartrug-jakkals"

Sanja wandelt elke ochtend met onze honden in het eucalyptus-bos, dat pal achter ons huis begint. Regelmatig zag zij al sporen van wild. Dat er vossen, hazen en slangen zitten, is bekend, maar vorige week zag zij een dier, wat zij nog niet eerder gezien had. Het bleek een "swartrug-jakkals" te zijn. Normaal zul je een schuw dier als een jakhals niet zo snel zien, maar tijdens de winter komen zij -op zoek naar voedsel - blijkbaar dichter naar de bewoonde wereld. Jammer genoeg had Sanja op dat moment geen fototoestel bij zich en dus moeten we het deze keer maar doen met dit Internet-plaatje !

 De "Atlete vir Christus" waren weer in Montagu. Twee jaar geleden was dat ook al het geval. Volgers van onze blog herinneren het zich wellicht nog. In 1975 bedachten studenten in Stellenbosch een sponsoractie, waarbij zij in twee weken ongeveer 1500 km in estafette-vorm aflegden en daarmee geld inzamelden voor zendingswerk. In 2013 stelden wij ons woonstel beschikbaar aan 2 studentes, die deelnamen aan de afmattende marathon. Dit jaar logeerde John, de chauffeur, die studenten en bagage van plaats naar plaats vervoert, één nacht bij ons.'s Avonds hielp Sanja met het verstrekken van de maaltijden en had de hele groep een avondprogramma met zang en met vertellingen over opgedane ervaringen. Hun doel is het om Rand 50.000 bijeen te lopen, maar de winst ligt bij deze gedreven jonge mensen zeker ook op het geestelijk vlak. De verbondenheid en teamgeest zijn van grote waarde. De actie blijkt erg aan te spreken, want dit jaar vierde men het 40-jarig jubileum !

Jannie en Selestien Mozes, het beheerdersechtpaar van het Nieuwe Horizon-gemeenschapscentrum werden vorige week woensdag flink in het zonnetje gezet door de firma Clover. Selestien kreeg enorme lof toegezwaaid  door professor Elain Vlok. Zij sprak - zeer verdiende - lovende woorden over Mama Afrika nr.1: Selestien Mozes. Ook Jannie mocht delen in de feestvreugde.

Als dank voor hun werk voor de gemeenschap van Ashbury, heeft Clover ervoor gezorgd, dat de Nieuwe Horizon-gemeenschapszaal flink verfraaid werd met verf, mooi gedrapeerde doeken en andere zaken, waardoor de zaal er binnen en buiten prachtig bij staat. Met een maaltijd werd deze feestelijke bijeenkomst afgesloten !

Tenslotte:
"Bezint eer gij begint" en  "Meten is Weten"  zijn twee gezegdes waar Mosenga Mofi, uitvoerend hoofd van "Passasiers-spooragentskap Suid-Afrika" (PRASA), zich blijkbaar niet om bekommerd heeft toen hij en zijn medebestuurders bij Vossloh España 70 nieuwe locomotieven bestelden voor het lieve bedrag van 3,3 miljard Rand.

In december 2014 werden de eerste 13 exemplaren afgeleverd en ........staan daar al 7 maanden ongebruikt, want de locomotieven blijken 30 cm te hoog of de stroomdraden hangen 30 cm te laag.
"Geen probleem" vindt de hoogste baas "dan gaan we (voor 600 miljoen Rand) de spoordraden wat hoger hangen !
Hoor ik nu tienduizend kilometer noordwaarts iets mompelen over de Fyra ?

Zuid-Afrikaans woordenboek:

jakkals trou met wolf' se vrou  =  zonneschijn en regen tegelijk

Heather... de kat !

Op allerlei buitenlandse vakanties zagen we  - voor ons - vreemde verkeersborden. Toen we in Montagu kwamen wonen, zagen we twee van déze verkeersborden, die vragen om voorzichtigheid vanwege een overstekende kat. Deze kat, Heather genaamd, had de gewoonte om meerdere keren per dag de drukke Badstraat over te steken. Zij bezocht het Tourisme-bureau, maar stak ook regelmatig de straat over en woonde kerkdiensten en trouwpartijen bij.

Dat ging zelfs zó ver, dat zij samen met de dominee op de kansel klom en niemand, die daar van op keek. 's Middags om vijf uur bezocht zij een restaurant, waar zij de gasten amuseerde zonder te bedelen om eten. Maar in september 2001 ging er iets mis. Zij bleek ongemerkt in een trouw-auto geklommen te zijn en pas 48 uur later werd zij gezond en wel terug gebracht. Helemaal mis ging het 10 jaar later. Niet, dat zij overreden werd, maar enkele baldadige jongelui hadden Heather wreed met stenen dood gegooid toen ze bij het eerder genoemde restaurant zat te wachten. Montagu was in rouw. Er werden bloemen gelegd, kranten schreven over haar en er kwamen zelfs e-mailtjes van buitenlandse bezoekers. De verkeersbordjes zijn blijven staan ter nagedachtenis aan een bijzondere kat !

Vorig weekend was er hier in Montagu het zogenaamde "Breyten Breytenbach Boekefees". Er waren nogal wat schrijvers en schrijfsters, die talkshows hielden. Daar hadden wij niet zo veel belangstelling voor, maar het slot van dit feest was wel naar onze smaak: een optreden van ene Emile Minnie.

Nooit van deze zanger/cabaretier gehoord, maar hij leverde een gave, humoristische show met aansprekende liedjes in Engels, Afrikaans en Frans. Ook zijn pianospel was indrukwekkend en we hebben er beiden ontzettend van genoten !

Tenslotte:
Er gaan geruchten, dat president Jacob Zuma als sponsor optreedt voor het China Racing Team. Dit team rijdt de Formule-E-serie voor electrisch aangedreven racewagens. Nelson Piquet Junior is de coureur en heeft zondag in Londen de eerste wedstrijd van deze reeks gewonnen.

Op zijn auto staat het logo van de Zuma-stichting. Curieus is natuurlijk wél, dat de president van een land, wat in grote moeilijkheden verkeert door een groot tekort aan electriciteit, nu optreedt als sponsor van electrische race-auto's !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n stoutgat  =  een ondeugend iemand

" Uit de oude doos "

                  

Als regelmatige -ex-Geldropse-  Facebook-bezoeker kijk ik vaak op "Geldrop in Beeld". Hier plaatsen mensen met (meestal) een Geldropse achtergrond foto's uit een ver - en soms zelfs héél ver - verleden. Vaak zijn dit foto's van mensen, huizen, straten en gebouwen, die ik ken van vroeger. Al meerdere keren stonden er foto's , die direct betrekking hebben op onze familie: het huis met de kettingen in de Hofstraat, het huis op de Eindhovenseweg en zelfs de ijzeren vuilnisbakken, die we daar hadden.

Ook Questions, de 70er jaren  band, waarin onze Wim de basgitaar hanteerde, was kort geleden te zien. Leuk om Geldrops verleden zó terug te zien. Ook worden er veel reacties gegeven door mensen, die ik persoonlijk ken !

                                  

We zullen het maar eerlijk zeggen: Wij zijn alle twee verslaafd! Verslaafd aan politie-series. Het is hier nu winter en dat betekent, dat we al om vijf uur 's middags binnen zitten. Samen met de houtkachel gaat de TV aan en gaan we helemaal op in een aflevering (meestal zelfs 2) van "Inspector Morse, Inspector Linley, Inspector Barnaby en Inspector Frost ". Meestal spelen deze verhalen zich af in een erg fraaie landelijke Engelse omgeving met landhuizen, monumentale gebouwen en prachtige parken. 

Van de méér dan driehonderd dvd's in totaal, hebben we er op het moment van dit schrijven iets meer dan honderd bekeken. De winter duurt nog een 7-tal weken en snel gerekend betekent dat, dat we in die komende periode nog ongeveer honderd afleveringen gaan zien. De overige dvd's zullen dan maar moeten wachten tot de winter van 2016 ! 

Tenslotte:

We hebben - al zeg ik het zelf - een mooie tuin, maar toch was er een hoek, waar ik helemaal niet tevreden over was en aangezien het nu de juiste tijd is om veranderingen aan te brengen, hebben we onze landscaper op laten draven om een handje te helpen.

Er moesten namelijk een palmboom en een weerbarstige struik verwijderd worden. Tussen de wortels van de palmboom bleek nog een slangetje te schuilen. Gelukkig was deze Psammophylax Rombeatus, ofwel in gewoon Afrikaans een skaapsteker, niet gevaarlijk.Verder wilde ik een klippen-muurtje laten bouwen en diende er 15 m² buffels-gras gelegd te worden. Landscaper Peter Sinowitch kwam met 5 tuinlui en een graafmachine en in twee dagen tijd was de klus naar tevredenheid geklaard en is mijn gemoedsrust weer (even?) oké. 

                                  

Zuid-Afrikaans woordenboek:

grassooi  =  graszode

Een postduif is sneller !

                                 
Over de Posterijen in Zuid-Afrika schreef ik al in eerdere blogs. Na de staking in 2014, die duurde van begin juli tot eind november (!) kwamen pagina-grote advertenties in de krant, waarin het management verzekerde, dat men de service zou gaan verbeteren. Daarop volgde in januari 2015 ........een nieuwe staking. Het Postbedrijf is een staatsonderneming en wordt vooral geregeerd door een almachtige vakbond. Dit keer eiste men een salarisverhoging van maar liefst 23 %. Belachelijk natuurlijk. Zeker voor een bedrijf, wat helemaal niet inspeelt op moderne ontwikkelingen en is blijven hangen bij brievenpost. En ook daarbij is de service ronduit abominabel. Brieven en pakjes blijven veel te lang onderweg of komen helemaal niet aan. ( Op 15 juni kwam er een brief in onze brievenbus, die op 29 januari  gepost was in Nederland !). Geen wonder, dat de koeriers-bedrijven floreren, want er is helemaal geen vertrouwen meer in het Postbedrijf. Internetbedrijven, zoals Amazon.com, E-bay en andere, weigeren nog zaken te doen met de Post, omdat pakketjes veel te laat of zelfs helemaal niet bezorgd worden. Dat dit uitermate slecht is voor de werkgelegenheid schijnt de vakbond niet te hinderen ! 

Met zuinige Hollanders is het slecht zaken doen.
Een Nederlands stel was naar Bredasdorp geweest en vertelde, dat het aardewerk- en kaarsenbedrijf KAPULA uitverkoop hield en grote kortingen gaf. Daar had Sanja wel oren naar en dus reden we op een maandag via Stormsrivier door het grote landbouwgebied richting Bredasdorp.

 

We zagen onderweg de nodige kraanvogels en prachtig bloeiende Aloé's. Normaal zijn de Kapula-producten niet bepaald goedkoop, maar nu werd aardewerk per kilo (!) verkocht. Dat betekende ruim 50 % korting en met een kilo kaarsen en een krat vol aardewerk ging het huiswaarts.

Het Kapula-bedrijf is een succesverhaal van een ondernemende lerares. Een paar handen ( de naam Kapula komt van het Engelse woord Couple ) van Ilse Appelgryn  vervaardigden in 1993 wat kaarsen thuis aan de keukentafel. Dat werd een succes en de snel groeiende productie werd in 2003 uitgebreid met aantrekkelijk en origineel aardewerk. 70 % van de productie wordt ge-exporteerd. Unicef is een belangrijke afnemer en Kapula voldoet aan de World Fair Trade-normen.In een jaar tijd groeide het zelf opgeleide personeelsbestand van 12 naar 43 en door naar 100  voornamelijk township-bewoners. Een voorbeeld van succesvol ondernemerschap  en een stimulans voor de werkgelegenheid !

In Bredasdorp is ook een tweedehands boekwinkel en als we hier zijn, kijken we altijd of er interessante boeken in het Afrikaans op de rekken zijn. Helaas is dat aanbod meestal erg gering en Sanja scoorde dit keer slechts één boek. Volgende keer méér?

Tenslotte:

Het voetbalschandaal rond de FIFA krijgt hier natuurlijk ook veel aandacht, want er bestaat het vermoeden, dat "iemand" met een donatie van 10 miljoen dollar één of meer stemmen gewonnen heeft om - met succes - het wereldvoetbaltoernooi in 2010 naar Zuid-Afrika te halen. Corruptie is hier aan de orde van de dag en als een president beweert, dat geld geven om resultaten binnen te halen, heel gewoon en dus toelaatbaar is, dan kijkt hier niemand vreemd op van de vermoedens !

                                   

Zuid-Afrikaans woordenboek:

skottelgoed  =  aardewerk