Over het storten van vuilnis in onze regio schreef ik al meerdere keren. Op allerlei plekken kom je bouwafval, zwerfvuil of zomaar weggegooide flessen, kleren, papier en plastic tegen. Gelukkig zijn er groepen burgers die regelmatig vervuilde plekken opschonen. Vandaag wil ik het echter hebben over een heel ander soort vervuiling, namelijk landschapsvervuiling.
Talloze keren heb ik al foto's van fraaie landschappen gepubliceerd op mijn weblog, in verslagen van wandelingen en op mijn Facebook-pagina. Door veel te wandelen en wekelijks motorritten te maken, kom ik nogal eens in prachtige gebieden met fraaie uitzichten. Maar sinds een tweetal jaren is het fraaie landschap lelijk aan het veranderen. Steeds meer boeren hebben al overkappingen of zijn bezig met het plaatsen ervan.
Duizenden palen worden in de grond gedreven en daarna worden er over honderden meters uitgestrekt fijnmazige kunststof doeken gespannen. De redenen van deze kunstmatige aanpassingen: Geen uitbraken meer van vogelgriep, want de uitwerpselen van overvliegende (trek)vogels komen niet meer op de groente en het fruit. Ook worden bacteriën, schimmels en ongewenste schadelijke insecten geweerd waardoor veel minder met gif gespoten hoeft te worden. Als laatste reden is er ook nog de bescherming tegen stormachtige wind en te hoge temperaturen.
Het lichtgekleurde doek beschermt de planten tegen de al te felle zonnestralen, waardoor er minder planten verbranden en er ook minder besproeid hoeft te worden. Allemaal heel legitieme maatregelen die ook nog eens voordelen voor het milieu opleveren. De boeren moeten denken aan hun productie en bekommeren zich natuurlijk niet om het uitzicht dat toeristen graag willen hebben. Jammer natuurlijk, maar daar zullen we mee moeten leren leven. Wat me meer bekommert, is de aanblik van deze overkappingen over enkele jaren. Tijdens één van onze wandelingen zagen we al een exemplaar met totaal vernielde doeken. Dit zal - naar ik aanneem - echt niet bij een enkel geval blijven en of we ooit van deze landschapsvervuiling af zullen komen ? Tussen Montagu en Swellendam zag ik maandag al een drietal van deze enorme overkappingen. Een prachtige route wordt duidelijk iets minder mooi !
Tenslotte:

Het is voor ons altijd weer erg leuk wanneer Nederlandse familieleden of vrienden hier op bezoek komen. Hoewel Sanja al 10 jaar weg is op basisschool De Rank in Helmond, was het toch bijzonder om ex-collega Lisette en haar zoon Angelo zaterdag in een bistro in Stellenbosch te ontmoeten. De tijd was natuurlijk veel te kort om helemaal bijgepraat te raken, maar leuk is zo'n weerzien natuurlijk wel. Toen deze gasten ook nog stroopwafels meebrachten voor Sanja en een doos sigaren voor mij zaten wij helemaal op rozen. Heel bijzonder vonden wij het, dat zoon Angelo zijn moeder deze echt wel dure 16 daagse reis als moederdaggeschenk aanbood. Er zullen wel meer moeders zijn, die zo'n attente zoon zouden willen hebben, denk ik !

Afrikaans woordenboek :
Op die ashoop sit = moedeloos zijn