" Moreel kompas ! "

Naar aanleiding van de schokkende bekendmaking van de moordstatistieken (blog van vorige week) roept de één om meer agenten. Een ander wil, dat het leger ingezet gaat worden in probleemgebieden. Sinds enige tijd wordt geprobeerd om het moeilijker te maken om vuurwapens te bemachtigen en om het bezit ervan beter te registreren. Maar met keukenmessen en steekwapens als grote schroevendraaiers vallen meer slachtoffers dan met vuurwapens.

 

Er zijn echter ook mensen, die in een andere richting denken: " Misdaad floreer omdat die land 'n ernstig tekort aan sosiale kapitaal en 'n morele gewete het", aldus professor Pieter Labuschagne. Het probleem is, dat het morele leiderschap van de regering geen kompas biedt aan het land en zijn inwoners. De hebzucht van de leiders is schokkend, maar erger is, dat topleiders in de ANC en de regering in de "ZUMA-tijd" niets gedaan hebben om dit te keren. Veel volwassenen hebben zelf in hun jeugd geen goede opvoeding gekregen en geven hún nakomelingen mede daardoor ook geen gewetensvolle bagage mee. Het feit, dan van de 60 miljoen inwoners meer dan de helft in kommervolle en uitzichtloze omstandigheden verkeert, is ook een misdaad vergrotende factor.

Minister Beki Cele is er van overtuigd, dat er in het volgende boekjaar aanzienlijk minder slachtoffers zullen zijn. Hij verbindt er zelfs zijn politieke lot aan. Scepsis heerst er bij die uitspraak. Velen menen: " Eerst zien en dan geloven ! "


Het kerkbezoek mag dan sterk teruglopen, maar wij lopen - als we op vakantie zijn - toch graag even een ons onbekend godshuis binnen. In Kleve was dat onder andere de "Sankt Maria Himmelfahrt". Niet de meest indrukwekkende, maar wél een, die open was. Ook kasteel "Schwanenburg" stond op ons "te doen-lijstje", maar na een half uur in Kleve gezocht te hebben naar een parkeerplaats voor onze auto, konden we slechts de toren van dit kasteel beklimmen.

Honderd vier en tachtig treden waren echter te veel voor mijn pijnlijk been. Dus gingen we maar weer terug en met hulp van de Tomtom belandden we op de "Britischer Ehrenfriedhof", enkele kilometers buiten Kleve !


Van alle bezienswaardigheden, die we bezochten tijdens deze vakantie, heeft een bezoek aan bovengenoemd oorlogskerkhof het meeste indruk op mij gemaakt. Hier liggen 7.672 soldaten begraven. Voornamelijk van Britse nationaliteit, maar ook 706 Canadezen, 328 Australiërs, 127 Nieuw-Zeelanders en 73 Polen. Verder: 1 Nederlander, 1 Belg en 1 Zuid-Afrikaan. Jonge mensen, de meesten tussen de 21 en 25 jaren jong. Gevallen voor de bevrijding van een land, dat niet eens het hunne was. Er liggen ook niet-geïdentificeerde lichamen met op de graven de tekst: "Known unto God". 

Hier word je stil van. Er zijn tegenwoordig initiatieven om met behulp van DNA-toetsen de identiteit alsnog te achterhalen, waardoor familieleden hun dierbaren uiteindelijk  toch nog vinden. Ik ken het veel kleinere Brits kerkhof tussen Geldrop en Mierlo en weet, dat deze oorlogskerkhoven nog steeds piekfijn onderhouden worden en ook deze fraaie laatste rustplaats bij Kleve, ziet er schitterend onderhouden uit. Dat is wel het minste, wat men kan doen ter ere van en ter herinnering aan deze jonge mensen, die hun leven verloren hebben tijdens de zinloze oorlog van 1939-1945 !

Afrikaans woordenboek:

van 'n hondeskeet 'n kanonskot maak  =  zwaar overdrijven

" Een Kaaps record ! "

" Kaapstad is nou die moordhoofstad van Suid-Afrika. Beki Cele, minister van Polisie het aangekondig  dat 20.336 moorde landwyd aangemeld is in die boekjaar 2017-2018." Dat is een zeer twijfelachtig record, want het vorig boekjaar waren dat er 19016. Een toename van 1.320 moorden ofwel 6,9% meer). En - schrik niet - 985 kinderen waren het dodelijke slachtoffer. Per dag worden er gemiddeld 56 mensen vermoord. In de West-Kaap lieten 3.729 mensen het leven, waarvan bijna de helft (1678) bende-verwant is. Kaapstad heeft tien achterstandswijken, die samen 1805 slachtoffers tellen. De Verenigde Naties vindt, dat er 1 agent op 220 burgers moet zijn. In Zuid-Afrika is dat 1 op 383 en in de West-Kaap is het zelfs 1 op 560. De roep om meer politie krijgt geen gehoor bij de regering. Het valt ook niet mee - ondanks 50 % jeugdwerkeloosheid om voldoende kandidaten voor de politie-opleiding te vinden, want elke dag sneuvelen er meerdere agenten. Helen Zille, premier van de West-Kaap twiette:" Minister Cele, dalk verstaan u nou waarom ek my op jou beroep om die weermag (leger) in die bendegeteisterde voorstede met die hoogste moordsyfer in te bring. Mense verdien beskerming."  (Volgende week: Het leger is niet de oplossing, maar verbeter het morele kompas).

Op het moment van publiceren, zit onze vakantie in Nederland er al weer bijna op. Voor Sanja begon de reis al op 7 september en ze startte met een verblijf van 8 dagen bij haar ouders. Gedrieën bezochten zij onder andere musea en natuurparken in Drente. Ik ben niet de persoon van lange vakanties en daarom vloog ik pas op 14 september noordwaarts. Mijn vliegreis ging deze keer weer eens met Kenya Airways met tussenlandingen in Nairobi (Kenya) en Livingstone (Zambia).

De landing op Livingstone gaat altijd gepaard met een ultra-lage vlucht over de Zambezi-rivier en de Vic Falls watervallen van Zimbabwe. Een uiterst spectaculaire gebeurtenis. Mijn vlucht van 16 uur verliep comfortabel en voorspoedig. Het verblijf zal kort maar krachtig zijn, want zondag vliegen we samen al weer terug naar Kaapstad !

Met het weer treffen we het wel tijdens ons verblijf in Nederland, want het weer is on-Nederlands mooi en dat gedurende een lange tijd.

De keerzijde is echter wel een groot watertekort en dat is ook aan de Nuenense vijver goed te zien, maar ook aan de dode planten en dorre grasvelden.

De verwachting is, dat in de aanstaande herfst de natuur zich wel zal herstellen, maar een uitzonderlijke zomer was het wel.

Tenslotte:
Er zijn twee zaken, die absoluut moeten plaats vinden tijdens mijn verblijf in Nederland. Allereerst moet er beslist minstens één bezoek gebracht worden aan een cafetaria, want snacks als frikandellen en bamischijven en dergelijke zijn nog steeds moeilijk te verkrijgen in Zuid-Afrika.

De tweede voorwaarde is het nuttigen van een "chinees". Gelukkig was er een familielid, dat zorgde voor een voortreffelijke nasi-schotel.

Aan mijn beide voorwaarden is dus voldaan en nu kan ik dus  met een letterlijk en figuurlijk gevoel weer huiswaarts keren. Helaas was er deze keer niet veel tijd om vrienden en kennissen te bezoeken, maar begin april 2019 is deze meneer weer in Nederland. De reis is al geboekt!

Afrikaans woordenboek:  

'n wors het twee ente  =  iets van twee kanten bekijken

" Hoe verder ? "

In maart 2015 kwam het Departement van Verkeer met de goedkeuring om de weg van Ashton tot en met de hoofdweg door Montagu volledig op te knappen. Voor een bedrag van 650 miljoen Rand moet de 14 km lange weg een volledige remake krijgen en dat is geen standaardklusje, want 10 km weg loopt door de Cogmanskloof, waar bruggen nieuw opgebouwd moeten worden en waar in de weg staande bergen met dynamiet weggeblazen dienen te worden. Einde 2018 zou het hele werk klaar zijn, maar momenteel - na drie jaar dus - is ruim de helft van het werk gedaan en is de hoofdaannemer Basil Read failliet. 

Deze wegenbouwer is niet het enige bedrijf in deze sector met grote financiële problemen. De economische situatie in Zuid-Afrika is ronduit slecht, waardoor er veel van de geplande wegenbouwprojecten afgeblazen zijn of voor onbepaalde tijd geparkeerd. De vraag is nu: Hoe moet het nu verder ? Van de drie nieuw op te bouwen bruggen is er één bijna klaar en twee andere zijn halfweg. De Langstraat in Montagu is grotendeels klaar, maar een aantal aanwonenden moeten door het zand baggeren om hun woning te bereiken en ondernemingen in Ashton en Montagu leiden nu al jarenlang financiële schade, omdat de Route 62 gemeden wordt door een grote stroom vakantiegangers.  Het Departement heeft nu beloofd om reeds gestarte, maar nog niet voltooide projecten, zo spoedig mogelijk af te maken. Voor Montagu zou dat betekenen, dat eind 2019  - volgend jaar dus - alles klaar zal zijn. Weinigen geloven, dat dit ook werkelijk gerealiseerd gaat worden !

" 'n Bulderende, populistiese grootbek wat haat verkondig." Zo omschrijft journalist Leopold Scholtz Julius Malema, de politiek leider van de EFF-partij. Sinds deze Julius uit de ANC-partij geschopt werd, vormde hij de Economic Freedom Fighter Partij en kwam met zeer extreme doelstellingen zoals: "Alle blanken en bruine mensen moeten het land uit." Grond van blanken moet zonder vergoeding afgepakt en aan zwarten gegeven worden"."Skiet die Boere" is zijn lijflied". Sinds de EFF in het Parlement vertegenwoordigd is, verloopt er nauwelijks een zitting zonder oproer. Schreeuwend, zingend en dansend verstoren de leden de vergaderingen. De meeste mensen zullen hun stem niet geven aan deze partij, maar de volledig kansloze zwarten verwachten van deze partij veel voordeel in de toekomst te halen. Vorige week hield de EFF partij een mars in ons dorp. Gezien de reputatie van deze mensen en de protestmarsen met wegblokkades, grote vernielingen, brandende bussen en autobanden, hield iedereen in Montagu het hart vast, maar er marcheerde slechts een groepje van 10 in het rood geklede aanhangers van Malema door de Badstraat. De stoet werd begeleid door minstens 20 politieagenten. Vernield werd er niets tot opluchting van heel het dorp. De EFF zal in Montagu niet veel volgers krijgen !

Tenslotte:
Eén van de redenen van Sanja om in deze periode naar Nederland te gaan, was vanwege een voorgenomen familie-reünie van de familie van Draanen. (moederskant). Het was al weer 5 jaar geleden dat er een familie-bijeenkomst georganiseerd werd, maar daar kon Sanja toen niet bij aanwezig zijn. Sommige neven en nichten had ze tien jaar geleden voor het laatst gezien en andere zelfs 25 jaar geleden. Enkele leden   wonen en werken ondertussen al lang in verre buitenlanden. Onder andere een nicht in Australië, die Sanja al 40 jaar niet meer gezien en gesproken heeft. Het was daarom extra plezierig, dat ook de "buitenlanders" bijna allemaal afgelopen zondag aanwezig konden zijn in Hoogmade. Een erg grote opkomst. Veel herinneringen. Massa's foto's en video's. Lekker eten en mooi weer. Kortom: Een meer dan geslaagde reünie, die zeker voor herhaling vatbaar is, maar men is het er wel over eens, dat daarop niet weer 5 jaar gewacht moet worden !

Afrikaans woordenboek:

Moenie al die aanbrandsel uit die pot krap nie  =  Je moet niet het onderste uit de kan halen

" Puzzelstukje "

Op dinsdag 27 augustus kregen we onaangekondigd bezoek. Hugh en Nita Houghton - Hawksley stonden bij ons hek en wilden graag even een kijkje nemen in ons huis. Dit echtpaar, dat momenteel woonachtig is in Mosselbaai, heeft van 1973 tot 1977 in ons huis gewoond. Het was dit echtpaar, dat in juni van vorig jaar (zie de blog van 8 juni 2017) een envelop met de geschiedenis van ons huis vanaf 1937 bij ons heeft bezorgd. Ons huis - wat ook hun huis was - is door de jaren heen flink veranderd, maar er waren voor hen tóch nog heel wat herkenningspunten. Zij wisten ook nog enige aanvullingen te kunnen geven op de informatie, die wij onder andere via hen al hadden: Na dokter de Villiers woonde de familie Krüger in dit huis en na het gezin Houghton kwam het huis in handen van de familie Bothma. Hugh Houghton vertelde, dat zij het huis in 1973 kochten voor 18.000 Rand en het in 1977 verkochten voor 23.000 Rand. Er bleek ook nog een overeenkomst te zijn tussen hen en ons beiden: Hugh is 'n "afgetree skoolhoof "  en Nita is 'n "afgetree onderwyseres". Het was leuk om deze mensen volkomen onverwacht bij ons op bezoek te hebben en met hun verhaal hebben we weer een puzzelstukje gevonden in onze zoektocht naar de geschiedenis van ons bijzondere huis !

Jaarlijks drijft het verlangen naar onbekende oorden tienduizenden Nederlanders de grens over. Dat gevoel wordt in goed Duits ook wel Fernweh genoemd. De vertrekkers staan niet stil bij dat andere gevoel: de melancholieke toestand die je kan treffen als je ver van huis bent. We spreken dan van Heimweh. Sommige mensen krijgen al heimweh als zij op vakantie zijn terwijl zij weten, dat zij korte tijd later weer thuis zullen zijn. Voor emigranten ligt dat een stuk moeilijker, maar 42 % van die Nederlanders heeft geen heimweh. 58 % dus wel en 10 % zelfs vaak. Voor de emigranten van vlak na de oorlog lag heimweh veel meer op de loer. Zij verloren huis en haard en verwachtten hun familie nooit meer terug te zien. 

Het enige contact was destijds via de dunne velletjes luchtpost met bijbehorende enveloppen. In hun nieuwe vaderland zocht men dan contact met Nederlanders. Men sprak dezelfde taal en dat gaf enige steun. In de traditionele emigratielanden zijn nog steeds heel wat Nederlands sprekende landgenoten. In Suriname en de Antillen zijn dat er 450.000. In de Verenigde Staten 150.000 en in Canada 140.000. Australië heeft er 79.000 en Nieuw-Zeeland 29.000. Zuid-Afrika 50.000. !

Ooit gehoord van Peter Bilas uit Sankt Polten in Oostenrijk? Tien tegen één, dat het antwoord ontkennend is. Peter Bilas is een computer-ingenieur, die als hobby heeft: het schilderen in olieverf van Zuid-Afrikaanse historische zeil- en motorschepen. Ik had ook nog nooit van de goede man gehoord tót ik het boek "Around the Cape in Eighty Ways" las. In dit boek heeft het echtpaar Gabriel en Louise Athiros 80 geschiedkundige verhalen van de Kaap verzameld  en in dit boek staan een aantal illustraties van de hand van Bilas. Hij beperkt zijn schilderwerk uitsluitend tot schepen en doet dat voor de "South African Maritime Organisation". Zijn werk is ongelofelijk gedetailleerd.

Je ziet zelfs de geschilderde klinknagels en ook de tuigage (masten, zeilen en touwwerk) is steeds 100 % correct uitgevoerd. Omdat hij uitsluitend volgens opdrachten werkt, komt zijn bijzondere werk slechts zelden te koop en krijgt het niet de aandacht, die het volgens mij verdient!

Tenslotte:

Morgen start Sanja's jaarlijkse trip naar Nederland. Ik breng haar naar Kaapstad International, waarna "Emirates" haar negentien uur later hopelijk veilig en wel aflevert op Schiphol. Terwijl prijsvechters als Ryan Air en soortgenoten moeilijk doen over een klein koffertje, nemen de grote maatschappijen zonder problemen 2x 23 kg bagage per persoon mee. Daar zit mijn probleem: ik heb al moeite om één koffer vol te krijgen, laat staan dat ik ook nog een tweede koffer moeten vullen. Via Skype heb ik overigens iets horen zeggen over nogal wat bagage, die ergens in Ermelo klaar schijnt te staan om naar Zuid-Afrika vervoerd te worden. Sinterklaas-tijd komt dichterbij en dan weet Sanja dat er weer  peper- en chocoladenoten in de aanbieding zijn. Maar 23 kilo ???

Afrikaans woordenboek:

legkaartjies bou  =  puzzelen