" Triomfgeschal of Loflied ? "

Wat Moses op zijn Triumph betreft: Ik had het al voorspeld. Er zou beslist een reactie van mijn schoonmoeder komen. En die kwam er ook. De strekking van haar reactie is als volgt: 

" Zowel de Wijzen uit het oosten als Moses maakten beslist geen triomftocht. In het boek Exodus wordt - wat Moses aangaat - ook niet gesproken over triomfgeschal, maar spreekt men van een loflied op de Bevrijder."  Tot zover  het belangrijkste deel van mijn schoonmoeders' reactie. Zij geeft mij / ons nog een belangrijk advies: 

"In het boek Spreuken staan veel wijze woorden, opgetekend waarschijnlijk door Salomo. Eén van die wijze spreuken luidt: "Verwerp de wijze woorden van je (schoon)moeder niet. Laat haar wijsheid je sieren, mijn (schoon)zoon. Draag die als een kostbaar sieraad  met je mee !"

Na het heengaan van onze geliefde Djoeke gaat het leven weer verder en maakt het verdriet langzaam plaats voor het overdenken van mooie momenten met haar. We hebben in de loop van de 16 jaar, dat we haar in ons midden hadden, heel veel foto's gemaakt en opgeslagen op de computer en in fotoboeken. Daar hebben we de afgelopen dagen nogal wat tijd aan besteed om die weer eens te bekijken en dat leverde veel kostbare herinneringen op aan ons huisgenootje. Djoeke hoeft niet bang te zijn, dat we haar zullen vergeten. De herinneringen zullen blijven. Zeker weten !

Tenslotte:

Hoe moeilijk kun je het jezelf maken? Wat is er nu gemakkelijker dan een flink eind lopen? Nee hoor, ik moet zo nodig een lange afstandstocht gaan lopen in het uiterste noorden van Good Old Engeland. 

Ik ben nogal even bezig geweest met informatie  verwerven en daarna boekingen te doen. Logistiek gezien bleek het een ingewikkelde bezigheid te zijn, waarbij zo ongeveer alle vormen van vervoer nodig zijn om in 6 dagen honderd kilometer te gaan lopen: Met het vliegtuig retour Kaapstad - Amsterdam. Ook met het vliegtuig retour Amsterdam - Newcastle. Om vanaf Newcastle Airport mijn guesthouse te bereiken waar mijn wandelingen beginnen, moet ik eerst gebruik maken van de Metro. Daarna overstappen op de trein om een half uur verder in de bus of taxi te stappen. De taxi is niet nodig als ik nog genoeg energie over heb om de laatste 4 kilometer - met bagage - te voet af te leggen. Is hier nu sprake van een uitdaging of valt dit eerder in de categorie van gekkenwerk ??

Afrikaans woordenboek:

'n tjankbalie  =  een huilebalk

Djoeke 2004 - 2020 !

Onze trouwe, lieve kameraad is niet meer. Ook al heeft ze de mooie leeftijd van 15 jaar en 9 maanden gehaald, we hadden haar natuurlijk graag nog wat langer in ons midden willen hebben, maar  uiteindelijk maakte zij zelf ons duidelijk, dat ze niet meer verder wilde.

Onze Friese Stabij Djoeke kwam ter wereld op 24 april 2004. We wilden al veel eerder een hond, maar vanwege twee fulltime-banen stelden we de aanschaf uit tot één van beiden gestopt zou zijn met werken en daardoor voldoende tijd zou hebben om genoeg aandacht te geven aan onze hond. Dat moment brak voor mij aan in april 2004 en zoekend op internet vonden wij onze Djoeke in Friesland.  

Zij voelde zich niet lang eenzaam in haar nieuwe wereld, want Kaera, de Bordercollie van onze buren, ontfermde zich over onze pup alsof zij de moeder was. Jarenlang gingen zij samen met ons op pad in de Bakelse bossen. Djoeke groeide voorspoedig al was dat na haar sterilisatie meer in de breedte dan in de hoogte. Ernstige lichamelijke problemen heeft zij haar hele, lange leven niet gekend en ze was altijd een dienende huisgenoot, die niets leuker vond dan het dragen van een paraplu. Bij gebrek aan zo'n voorwerp bracht zij dagelijks één of zelfs een paar stok(ken) mee uit de bossen.
                                                                                         
Dit tot vermaak van iedereen, die haar zo parmantig bezig zag. Doodsbenauwd was zij echter voor het jaarlijkse geknal van vuurwerk en het gedonder tijdens onweer. Gelukkig gebeurt dat in Montagu nauwelijks. De laatste paar maanden ging ze steeds meer achteruit. Stond ze voordien al ruim vóór etenstijd klaar in afwachting van haar eten, in haar laatste maand hebben we haar letterlijk van alles aangeboden, maar at zij er slechts minimaal van en de laatste weken draaide zij regelmatig haar hoofdje weg en weigerde zelfs het eten, dat zij vroeger zo lekker vond.

Zaterdag at zij helemaal niets meer om ons duidelijk te maken, dat het voor haar genoeg was. De al veel eerder verminderde kracht in haar magere lijf nam nog verder af, waardoor lopen steeds moeizamer ging en ze bij het opstaan steeds vaker door ons geholpen moest worden. Van de 20 kilo die zij voorheen woog, was nog slechts 10 kilo over.
                                                                      
Uiteindelijk moesten we besluiten - hoe moeilijk dat ook was - om haar te laten gaan. Dat gebeurde maandagmiddag en we hebben haar een bijzonder plekje in onze tuin gegeven. Ontroerend was het te zien, dat Tesca de wacht hield bij haar overleden maatje. We zullen verder moeten zonder Djoeke, maar wel in de wetenschap en tot troost, dat zij een mooi en lang leven heeft gehad. Vergeten zullen we onze kameraad nooit !
                                                                     

Afrikaans woordenboek:

jou oë uithuil  =  tranen met tuiten huilen

WRWR !

Ooit gehoord van de Women Riders World Relay WRWR ? Ik in ieder geval niet, totdat één van de leden van onze motorgroep, Bernie Wall, ons tijdens een motorrit in november vertelde over deze wereldwijde vrouwenbeweging. De beweging startte in februari van het vorig jaar in Schotland met een drieledig doel: Allereerst stimuleert  men vrouwen om moed te tonen, het avontuur aan te gaan en passie voor de vrouw op de motor te tonen. Maar er is meer: Nog steeds zijn er landen waar vrouwen absoluut niet zelf een motor mogen besturen en slechts achterop mogen plaats nemen terwijl de man de motor bestuurt. Ook willen de vrouwen, dat de motorindustrie zich meer richt op de vrouw, die nu eenmaal een andere pasvorm heeft dan de man. Mannenkleding, mannenhelmen en laarzen en nog veel meer accessoires laten vrouwen er als "hobbezakken" uitzien en de vrouwelijke vormen zijn ver te zoeken om nog niet te spreken van het ongemak van het dragen van slecht passende kleding. Als eerste actiepunt na de oprichting van de WRWR werd besloten om een wereldwijde estafette-tocht te organiseren waarbij in een jaar tijd vrouwen uit alle werelddelen één of meer etappes moesten rijden. Na Europa, Amerika, Azië en Australië, was in januari Afrika aan de beurt en daar had "onze" Bernie zich ook voor aangemeld.

Nu is Bernie niet voor een kleintje vervaard. Groot is deze ex-politieagente uit Johannesburg niet, maar ze rijdt uitstekend op haar zware BMW R1200GS. Op 2 januari startten de Zuid-Afrikaanse vrouwen in Johannesburg om op 12 januari het stokje door te geven aan rijdsters, die de tocht in Namibië voortzetten. Of Bernie nog verder gaat is niet helemaal duidelijk. De tour eindigt eind januari in de Verenigde Arabische Emiraten. We zijn benieuwd naar Bernie's belevenissen, die we binnenkort wel zullen horen. Zij heeft in ieder geval aangetoond te voldoen aan de eerste doelstelling van de WRWR !

Het schooljaar loopt voor alle vormen van onderwijs in Zuid-Afrika - anders dan in Nederland - van januari tot december. In november zijn de (eind)examens afgenomen en op donderdag 9 januari kwamen de officiële uitslagen van het Matriek-examen (eindexamen middelbare school).

Trots meldt het Departement van Onderwijs een slagingspercentage van 81,3 %. Waar men echter met geen woord over rept, is het gegeven, dat de 788.000 geslaagden slechts de helft zijn van de anderhalf miljoen leerlingen, die 12 jaar eerder als groep 1 leerlingen van start gingen op de lagere school. Een recent onderzoek toonde aan, dat 70 % van de 10 jarigen functioneel ongeletterd is en niet kan rekenen. De onderzoekers oordeelden, dat het Zuid-Afrikaanse onderwijsstelsel bij de zwaksten ter wereld behoort !

Tenslotte:
Mijn schoonmoeder was bepaald niet te spreken over mijn verhaal over de motor rijdende Wijzen uit het Oosten. Dat gaf geen pas, was haar (ver-)oordeel en het waren er volgens haar ook méér dan drie. Maar in de kerststal, die we vroeger bij ons thuis hadden, waren er drie koningen en drie kamelen en begin januari zongen wij het lied: "Drie koningen, drie koningen geef mij een nieuwe hoed....". Eén koning kwam om een mij onbekende reden ten val en brak zijn nek. Na een succesvolle operatie met velpon stond hij weer in de kerststal met een gelijmd hoofd. Of hij na die operatie nog erg wijs was, is twijfelachtig. De Wijzen reden volgens schoonma in die tijd beslist niet op motoren, maar daar moet ik haar - met de Bijbel in de hand - toch echt op corrigeren. In het Oude Testament staat toch letterlijk de volgende tekst:

Ik ben zeer vereerd met het feit, dat zelfs Moses zo lang geleden al op een Triumph reed (blijkbaar zelfs ook nog met open uitlaat). Nu rijd ik met nog meer trots en plezier op mijn Triumph. Ik verwacht overigens wel een striemend commentaar van mijn schoonmoeder. Dat publiceer ik dan volgende week wel !

Afrikaans woordenboek:

skoolhou  =  onderwijzen 

" Knippen en plakken "

Mijn uilen-bouwpakket, bestaande uit 12 tegeltjes  heb ik tot een tevredenstellend resultaat weten te brengen. Ik ben mijn bouwpakket-vaardigheid dus blijkbaar niet verleerd. Terugdenkend  aan mijn bouwplaten- hobby van begin jaren 60, zocht ik op internet informatie over dit onderwerp en tot mijn grote verbazing bleek er veel informatie beschikbaar. Ik las zelfs, dat het momenteel de snelst groeiende hobby is. De oudste bouwplaat dateert van 1529 en ligt in een museum in Neurenberg. Tot de Tweede Wereldoorlog was er veel belangstelling voor dit knip- en plakwerk en in de jaren 80 kwam er opnieuw veel belangstelling. In 1990 werd ik directeur van de Geldropse Nazarethschool en had daar bijna dagelijks contact met broeder Evaristus. Hij bouwde jarenlang voornamelijk kastelen en andere gebouwen. De zolderruimte van de school leek wel een museum met talloze kartonnen bouwwerken. Jammer genoeg werkte hij zeer snel, maar ook erg slordig en moesten zijn kastelen nogal eens gerestaureerd worden. Zoekend op internet vond ik meerdere webshops in Nederland, die een  uitgebreid  aanbod  hebben aan  bouwplaten  op  allerlei  terreinen.                                                 

Ik ga een paar vliegtuig- en scheepsmodellen bestellen en daarmee de hobbydraad van bijna 60 jaar geleden weer oppakken. "knippen en plakken" doen we regelmatig op onze computer, maar binnenkort krijgt "knippen en plakken" voor mij weer de oorspronkelijke betekenis !

Iedereen heeft natuurlijk vorige week weer één of meerdere goede voornemens gemaakt. Ik deed dat al maanden geleden: Het lopen van een langeafstandspad in Groot-Brittannië. Ongetraind aan deze uitdaging van 135 km beginnen, zou natuurlijk gekkenwerk en onverantwoord zijn. Tot nu toe trainde ik bijna elke week door twee tochten te lopen. Een korte van 6 km en een langere van minimaal 10 en maximaal 15 km. Omdat ik met 15 km geen problemen heb, begin ik aan fase 2: Twee dagen achtereen minstens 15 km lopen. Bij de tocht in april moet ik 7 dagen zonder tussenpauzen afstanden kunnen lopen, die variëren van 12 tot 20 km. Ik kan niet al te lang meer wachten met boeken, dus moet er stevig getraind worden.

Zondag liep ik een tocht langs en door de heuvels, die Montagu omringen. Maandag volgde  een route op Klaasvoogds, een gebied, dat ik al kende uit de tijd dat broer Wim en schoonzus Rita hun fraaie guesthouse Mallowdeen Gardens daar hadden. Een fraaie tocht. Twee dagen achtereen gelopen en dat verliep zonder problemen !

Al meerdere keren is me onder andere door tante Joke gevraagd: "Hoe houd je het vol om elke week - en dat al gedurende 8 jaar - een weblog te publiceren en waar haal je de inspiratie toch steeds vandaan ?" In februari 2011 ben ik begonnen in navolging van broer Wim, die al enkele jaren eerder naar Zuid-Afrika vertrokken was en een blog schreef over hun werk en belevenissen. Mijn bedoeling was voornamelijk om familie, vrienden en bekenden onze ervaringen in dit verre en voor ons vreemde land mee te delen en daardoor ook contact te houden. Gaandeweg kwam daar ook nog een andere reden bij: "Schrijftherapie". De Engelsen spreken van "Journaling", het bijhouden van een dagboek. Het overdenken en op papier zetten van alledaagse en bijzondere gebeurtenissen of bezigheden.
In Die Burger van zaterdag adviseert hoogleraar Lizette Rabe iedereen om een boek te gaan schrijven, want: "Skryfterapie het bewese voordele, soos door talle studies bevind, en hoewel nie 'n wonderkuur nie, wel 'n uitlaatklep vir die siel. Shakespeare skryf in Macbeth: "Gee aan jou hartseer (verdriet) woorde, want die hartseer wat nie uitkom nie, laat die oorvol hart breek". Professor James Pennebaker uit Texas heeft de invloed van het schrijven uitgebreid onderzocht en beweert, dat het je weerstand verhoogt, je bloeddruk verlaagt en een positieve invloed heeft op stressvlak, hartslag en zelfs op infecties. Professor Brown van Houston schrijft in haar boek "The Body keeps the Score", dat vooral een meegemaakt trauma geest en lichaam verandert en vervormt: "Je kunt je emotionele welzijn en je lichaam weer op koers krijgen door beheer over je verhaal te nemen". Blijkbaar slaat dit aan bij veel mensen, want het lijkt er op, dat iedereen een boek wil schrijven. Even googelen leverde meer dan 40 Nederlandse bedrijven, die schrijfcursussen aanbieden. Uit de statistieken van mijn blog blijken er aardig wat mensen mijn verhaaltjes te lezen (50.415 keer), maar dat is voor mij geen aanleiding om het als boek uit te gaan geven. Tenzij er natuurlijk een uitgeverij aanklopt...!

Afrikaans woordenboek:

eerstehands =  zelfgemaakt

Tie ribs, duct tape en groentesoep !

Tijdens het schrijven van de weblog van vorige week liep ik drie keer tegen een spellingprobleem aan. Ik ben altijd - al zeg ik het zelf - behoorlijk goed in spelling geweest, maar nu had ik toch echt drie keer spellinghulp nodig. In het stukje over Sanja's fiets gebruikte ik de woorden "tie ribs" en "duct tape", maar had de nodige twijfels over beider schrijfwijze. Gelukkig hebben we Wikipedia, de Dikke van Dale en het Groene Boekje. Wikipedia toont niet alleen de schrijfwijze, maar geeft ook de volgende omschrijving: Een tie rib is een plastic riempje voor het samenbundelen of vastmaken van objecten.  Andere woorden voor tie rib zijn: ladderstrip, bundelbandje, bindbandje, trekbandje, snelbinder, colsonbandje en sjorbandje. Over het ontstaan van duct tape blijken er 6 verschillende verklaringen te zijn. De eerste schrijfwijze was: duck tape en had te maken met een sterke katoenen stof. Bij 5 andere verklaringen sprak men van duct tape. Over de schrijfwijze van groentesoep zijn de meningen verdeeld. 

Volgens zowel de Dikke van Dale als  het Groene Boekje is bij de laatste spellingwijziging (2005) bepaald, dat groentesoep de enige juiste schrijfwijze is. Verklaring: er zijn twee meervoudsvormen van groente: groenten en groentes en daarom laat men de -n- in groente(n)soep weg. Er zijn ook taalkundigen, die vinden dat groentensoep (meerdere soorten groente in de soep) best verdedigbaar is. Ik houd me maar aan Dikke en Groene. Wat ook al mag zijn, ik prefereer pompoensoep. Of is het pompoenensoep ?

De Kerst is weer voorbij. In tegenstelling tot in vele landen kent Zuid-Afrika geen Tweede Kerstdag, maar het is wél een vrije dag en de meeste winkels zijn gesloten. Tot mijn verbazing las ik, dat zowel Nederlands als Belgisch Limburg  óók geen Tweede Kerstdag vieren.
Wél herdenkt men op 26 december Sint Stefanus, die door de apostelen als eerste diaken aangesteld is en tot taak had om toe te zien op een eerlijke verdeling van de aalmoezen onder de weduwen. Het liep slecht met hem af, want hij werd in Jeruzalem gestenigd nadat hij de Hogepriester en Oudsten beschuldigd had van de moord op Jezus. Daarom wordt Stefanus meestal afgebeeld met stenen op zijn hoofd. Op 26 december schijnt het in delen van Limburg, maar ook in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland traditie te zijn om op de herdenkingsdag van Sint Stefanus een zogenaamde "buikman" te bakken en te eten. Dit is een brood van deeg met veel krenten en rozijnen in de vorm van een pop en vaak met een een witte stenen pijp in de mond. Het is wel de bedoeling, dat men eerst het hoofd op eet en daarna de rest van het brood ! 

Al van jongs af aan was ik regelmatig bezig met bouwpakketten. Bouwplaten van karton om grote schepen en vooral vliegtuigen te vervaardigen. Die kocht ik bij de Som, een speelgoedzaak op de hoek van de Langstraat en Bogardeind in Geldrop. Ook plastic Airfix-vliegtuigmodellen heb ik tientallen in elkaar gezet. Oude liefde roest niet, moet Sanja gedacht hebben toen ze afgelopen zaterdag- speciaal voor mij - een tegeltableau kocht. Op de tegels staat een fraaie afbeelding van een Kaapse Ooruil, gelijk aan de uilen, die bij ons in de boom gehuisvest zijn. Nu vraagt mijn cadeau wél om wat werk, want het is een bouwpakket. Ik zal mijn vaardigheid om zo'n puzzel volledig correct in elkaar gezet te krijgen, weer moeten aanspreken. Als alles lukt, heb ik weer een unieke uitbreiding van mijn uilenverzameling !

Tenslotte:

Met 14 Nederlanders en 4 Afrikaners kwamen we op Oudejaarsavond bijeen. Met sjoelen, darten, kletsen, Claudia de Breij en eten, véél eten kwamen we de avond prima door om om 12.00 uur  het nieuwe jaar en het bed in te gaan. Gelukkig geen wantoestanden zoals in het "geciviliseerde" Nederland. Geen lastig gevallen zorgverleners, ook geen handgranaten, Molotov-cocktails en zware vuurwerkbommen, behalve natuurlijk het gebruikelijke siervuurwerk van Sanja !

Afrikaans woordenboek:

'n afdag hê  =  een vrije dag hebben