There's music in the air!

Het begon allemaal met een pianoconcert in het museum van Montagu. In dit monumentale, voormalige kerkje speelde een 19 jarige kleurling pianist, de sterren van de hemel. Geholpen door de goede akoestiek speelde Eben Wagenstroom op een grandioze manier, zowel traditionele, als moderne klassieke muziek.Het was een avondvullend programma, waarbij wij ons geen moment verveelden. Alleen de vreselijk harde stoelen vormden een minpuntje. Opvallend was het wel, dat er -naast de pianist- slechts 1 gekleurd iemand aanwezig was (waarschijnlijk de begeleider van de pianist). De Apartheid is afgeschaft, maar gelijkwaardigheid is vaak nog ver te zoeken.



Voor het tweede muzikale treffen, gingen we naar de NG kerk in Montagu. Hier werd vorige week zondag een Paaszangdienst gehouden. De dienst werd opgeluisterd door het kerkkoor, waar Sanja ook haar nootje in meezingt. Voor deze gelegenheid was het koor uitgebreid met enkele gastzangers en hun muziek verlevendigde de dienst behoorlijk. En dat gold zeker ook voor de twee kinderkoren en een tienermeisje uit de gemeente, die met het zingen van "Pie Jesu" ons kippenvel (hoendervleis) bezorgde. Dan was er nog  het dwarsfluittrio, waar Sanja ook deel van uitmaakte. Volgens verschillende kerkgangers hadden de fluitisten begeleid door een pianiste, een fijn stukje muziek ten gehore gebracht. Met zoveel muzikale inbreng is een kerkdienst bijwonen beslist geen straf. Na de viering was er nog thee en koffie met gebakjes en hartige hapjes, die alle koorleden zelf meegenomen hadden.                                                                              
Een paar weken geleden woonde Leo een openluchtconcert bij op wijnplaas Excelsior. Er waren daar een paar honderd toehoorders, zittend op het grasveld in de voortuin. Zo stelde ik me ook het concert voor wat we op uitnodiging van Nederlandse kennissen, Rinze en Christien,op zondagmiddag samen met hen bijwoonden. Dit keer ging het om een klassiek concert, uitgevoerd door een fluittist en een pianiste. Plaats van handeling was "de Red Roan Ranch", een paardenstoeterij in Swellendam. De aanvang was 's middags om 16 uur en toen we 5 min. voor aanvang het terrein opreden, stond er zegge en schrijven 1 enkele auto! Hadden we ons in de dag of de tijd vergist? Nee hoor, even later waren alle belangstellenden aanwezig: 16 in totaal. Het bleek te gaan om een huisconcert.



De uitvoerenden waren kwalitatief bepaald niet de minsten, zeker gezien hun leeftijden. Christopher Nicholls, een gepensioneerde Engelsman, was nog vingervlug op zijn dwarsfluit. En Silvia Schulman speelde grandioos op haar vleugel. Ongelooflijk maar waar: zij is 87 jaar! Wat een voorrecht dat je dat op zo'n gevorderde leeftijd nog kunt.

Zuid - Afrikaans woordenboek:

maatslaner = dirigent

Van Nederlandse afkomst

Onze wekelijkse uitgaansdag, bracht ons afgelopen maandag naar Stellenbosch. Een plaats met een duidelijk Nederlands verleden. Simon van der Stel (1639-1712) was de eerste gouverneur van de Kaapkolonie, de Nederlandse nederzetting aan Kaap de Goede Hoop in Zuid-Afrika. In 1679 ontdekte van der Stel op 50 km van Kaapstad een streek, die toen nog Wildenbosch genoemd werd. Hij was zeer onder de indruk van de pracht en de vruchtbaarheid hiervan. Nog in datzelfde jaar vestigden de eerste kolonisten zich er. Men sprak van "van der Stels Bosch". Wat later kortweg Stellenbosch werd.
Van der Stel was zeer geïnteresseerd in de Franse wijnbouw en hij plantte dan ook de eerste druivenranken in en rond Stellenbosch. Momenteel is het het belangrijkste centrum van de Zuid-Afrikaanse wijnbouw.



De vele eikenbomen, die in en rond de stad groeien, zijn nog een overblijfsel van de grote behoefte aan eikenhout in de begintijd van de wijnboerderijen. Stellenbosch wordt daarom ook wel "Eikestad" genoemd. De van oorsprong Europese wijnboeren waren nl. gewend hun wijnvaten van eikenhout te maken. Omdat de eiken door het Zuid-Afrikaanse klimaat, veel sneller groeiden dan in Europa, bleek het hout al gauw te sponzig en dus ongeschikt om wijnvaten van te maken.
Eén van de beste universiteiten van het land staat in Stellenbosch. De stad is dan ook een echte studentenstad. Op een bevolking van zo'n 60000 inwoners zijn er zo'n 24000 studenten.
De oude kern van de stad met de Dorpstraat, Marktstraat en Kerkstraat is toeristisch heel aantrekkelijk. "Oom Samie se winkel" is een echte trekpleister.



Er staan nog diverse schilderachtige oude huizen, met rieten daken in Kaaps- Hollandse stijl.

Ons huis heeft ook een rieten dak. Mooi, maar het vraagt wel regelmatig aandacht en onderhoud om het mooi en in goede staat te houden. Dus kwam vorige week de rietdekker op zijn mountainbike aangefietst met 2 bundels riet onder zijn arm. Met wat kippengaas, een rolletje ijzerdraad en een combinatietang, heeft hij al één kant van ons dak weer tip top in orde gebracht. Volgende week komt hij terug .



Tenslotte: Op een eerdere dagtocht zijn we tegen onze eerste bekeuring aangelopen: We kunnen elkaar niets verwijten, want we weten niet precies waar het gebeurde en wie er toen achter het stuur zat. Het is ook niet de moeite waard om ruzie over te maken. we reden 12km te hard en de boete bedraagt 100 Rand (ongeveer 10 euro).

Zuid - Afrikaans woordenboek:

verkeerskaartjie = bekeuring.

We zitten er warmpjes bij !

Volgens de "Dikke van Dale" heeft de bovenstaande titel twee betekenissen. Ten eerste: "Het lekker warm hebben". Ten tweede: "Vermogend zijn".
Wat de eerste betekenis betreft; hoewel het einde van de zomer begint te naderen, komt de thermometer hier overdag vaak nog ruim boven de 30 graden. 's Morgens en 's avonds begint het enigszins af te koelen, maar we zitten er inderdaad nog steeds warmpjes bij. En om ervoor te zorgen, dat we er de komende, soms wat kille winteravonden, ook warmpjes bij zullen zitten, hebben we enkele maanden geleden een mooi houtkacheltje besteld. Dat werd vandaag bezorgd en geïnstalleerd. 's Morgens al voor achten reed een ploegje monteurs uit Paarl onze oprit op en een uurtje later vertrokken zij alweer naar een volgende klus. Gelukkig hebben we de open haard, zoals hij sinds 1940 ingebouwd was, compleet met origineel koperwerk, intact kunnen laten.



We hebben het kacheltje nog niet echt uit kunnen proberen, maar we hebben er alle vertrouwen in, dat we er de komende kille winteravonden warmpjes bij zullen zitten!
De tweede betekenis van de titel is een heel ander verhaal. Hoewel de prijzen hier in Zuid-Afrika ook stijgen, kunnen we hier met onze pre-pensioen-euro's best rond komen. En dat weten ze bij de Belastingdienst blijkbaar ook. In mijn onnozelheid dacht ik, dat ze ons niet meer konden vinden. Normaal verscheen in Nederland het aangifteprogramma al ín of zelfs vóór januari op de computer. Tot half maart hadden we hier nog niets ontvangen. Zouden ze ons wellicht.....? Nee meneer, niet zo naïef! "Big Brother en de Belastingdienst are watching you". Vorige week arriveerden er twee heel dikke blauwe brieven. Een aangifteformulier met 105 vragen, verdeeld over zestig pagina's. Dat de vragen niet allemaal even eenvoudig zijn, blijkt wel uit de 108 pagina"s tellende toelichting. En dat dus allemaal keer twee. De komende dagen zal ik me dus echt niet hoeven te vervelen.

Tenslotte: We hebben deze week geen tijd gehad om er een dagje tussen uit te gaan. Mensen van de gemeente en een plaatselijk elektriciteitsbedrijf zijn twee dagen bezig geweest met het ombouwen van het totale elektriciteitssysteem. Onze "krag" kwam al sinds eeuw en dag, vanuit een achterliggende straat, via de tuin van onze achterburen, in onze tuin. Dat was niet praktisch, omdat de meteropnemer, die elke maand de meterstanden op komt nemen, vaak aan een gesloten deur kwam. Onze meterstanden werden dan geschat, maar waren zelden juist. Nu hebben we een splinternieuw kastje vóór aan de straat. De oude bedrading is verwijderd en nieuwe aangelegd. Tot nu werkt alles nog goed.

Zuid - Afrikaans woordenboek

kitsbank = pinautomaat

Zwemles voor vlooien.

In deze tijd van het jaar barst het hier in de natuur van de vlooien en omdat we twee keer per dag lopen met onze honden, komen Djoeke en Tesca regelmatig in aanraking met deze ongenode gasten.



Sanja heeft alle in de handel zijnde middelen op hen uitgeprobeerd, maar geen enkel middel lijkt te helpen.In bad zetten en behandelen met anti vlo- en luisshampo was nog de beste (tijdelijke) oplossing. Dus wordt maar telkens weer de vlooienkam gehanteerd en als er zo'n irritante lastpost gevonden wordt, knijpt Sanja die dood. Vorige week dacht ze een andere doeltreffende manier gevonden te hebben: verdrinken in een bakje water. Helaas was ze vergeten, dat vlooien uitstekende springers zijn. Toen ze een tijdje later ging kijken, of íe al verdronken was, was er geen vlo meer te zien.Ergens op de achtergrond hoorde ze triomfantelijk "nana- na-nana" zingen!

Vorige week zaterdag werd er een live concert gegeven ten bate van een goed doel op "wijnplaas Excelsior".Optredende artiesten waren "Nianell en Romanz".
Nooit van gehoord, maar het zijn toppers hier in Zuid -Afrika. En het moet gezegd worden: ze maakten een mooi, sfeervol stukje muziek.



Zittend op het grasveld in de voortuin van een mooie, oude wijnboerdeij met een picknickmand op schoot, een fles Excelsiorwijn in de hand en familie en kennissen om je heen, is het leven zo slecht nog niet!

Ons wekelijks uitje leidde ons afgelopen maandag via de shoppingmall in Worcester naar "De Doorns". Een dorpje van niks, maar met een flink aantal wijnboerderijen. Vaak zijn dat prachtige Cape-Dutch-huizen, maar dat was dit keer niet ons doel. We wilden een bezoek brengen aan de "Sonskyn Nursery". Dit is een zeer gespecialiseerde rozenkwekerij met een interessante modeltuin, stond er in de krant. De kwekerij lag erg afgelegen en zonder bewegwijzering, moesten we veel moeite doen om het adres  te vinden.Ook al bleek het niet helemaal de meest geschikte tijd van het jaar te zijn, viel er toch best veel te bekijken en te fotograferen.



Na nog geluncht te hebben in De Doorns, reden we via Matroosberg, deels via een onherbergzaam en deels door een vruchtbaar wijn- en fruitgebied, terug naar Montagu.

Ten slotte: Hij is klaar!!!!! Zaterdag kwam de keukenmonteur uit Kaapstad om onze keuken nu eindelijk helemaal af te werken. Sanja had nog een lange lijst met klussen en klusjes voor hem opgesteld, waar de man ijverig aan begon. En om drie uur 's middags kon hij aan de terugrit naar Kaapstad beginnen. Na acht maanden beschikken wij nu over een complete, mooie "kombuis".

Zuid - Afrikaans woordenboek:

 wegspringplek = vertrekpunt

Feesje bouwen.

Afgelopen weekend stond in het teken van kennismaking met de lokale tradities van de kleurling bevolking van Montagu. Dominee Regie Boesak (broer van de meer bekende dominee Alan Boesak) was bij ons op bezoek en we vroegen hem naar het standpunt van zijn broer Alan t.a.v. de Belhar belijdenis, die voor veel verdeeldheid zorgde en nog zorgt in de protestantse kerk. En waarover de laatste tijd veel artikelen in de krant verschenen. Regie vertelde ons e.e.a. over de apartheidstijd, maar niet over Belhar! Op zondag vroeg Sanja daarom aan onze wijkpredikant of hij e.e.a. wilde komen toelichten. En dat deed hij de dinsdag daarna al. Samen mijn zijn vrouw, kwam hij bij ons koffie drinken. We vernamen hoe en waarom de kleurlingbevolking zich afscheidde van de hoofdkerk en daarom zien we nooit kleurlingen in de Nederduits Gereformeerde kerk.Toen onze kleurling  loodgieter Neil, na zijn klus, ons gedag kwam zeggen, groette hij tot onze verbazing de dominee en zijn vrouw met de woorden: "Tot zaterdag". Het bleek dat zijn trouwerij, waar Sanja foto's mocht komen maken, in onze kerk gehouden zou worden. Dus toch een kleurling in de NGKerk.Een stapje in de goede richting, dunkt mij.

 
Bij de trouwdienst ontdekten we ook dominee Boesak en zijn vrouw.

Op zaterdagavond waren we uitgenodigd bij Jannie en Selistien Moses in Ashbury, om de 21e verjaardag van hun pleegzoon Heinrich mee te vieren. Heinie heeft ouders, die vanwege drankproblemen niet voor hem kunnen zorgen en hij werd daarom opgenomen in het gezin Moses. Hij is sponsorkind van stichting "De Nieuwe Horizon", die zijn boekhoudstudie heeft betaald. Nu wil hij nog gaan studeren voor leerkracht en wacht op toelating tot de Hogeschool. Verder is hij een enthousiast lid van ons orkest, waarin hij tenorsaxofoon speelt. (Jammer genoeg heeft hij zijn voortanden laten trekken. Wij dachten dat dat kwam door slechte verzorging van zijn tanden, maar hij zei dat veel jongens/mannen dit laten doen, want dan kun je beter zoenen!). Bij de verjaardag van een 21 jarige jongeman verwachtten wij natuurlijk een stevige discoparty. Maar niets was minder waar! Eerst was er een lang gebed door een familielid. Daarna kregen we een Bijbellezing door de dominee met veel "Halleluja's" en  "Praise the Lord's" , gevolgd door een korte (15 minuten) preek van pleegvader Jannie. Daarna werden alle cadeautjes overhandigd.

 Tenslotte werd er gegeten. Tot onze verbazing pakten veel gasten na enige tijd de etenswaren die nog over waren in hun servet, namen hun flesje drinken mee. (Alleen maar fris, er werd geen druppel alcohol geschonken!) en gingen naar huis! Het geloof speelt hier een ontzettend grote rol in het leven van alleman, maar speciaal in dat van gekleurde mensen.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

brakkie sakkie  =  doggie bag