Er is blijkbaar overal en altijd een tekort aan bloed. In onze jaren in Nederland kwam er regelmatig een oproep - ja zelfs een noodkreet - om alstublieft als donor te fungeren en bloed te doneren. In Zuid-Afrika is dat niet anders. Om 60 miljoen inwoners gezond te houden en zeker ook om de enorme aantallen gewonden vanwege steekpartijen, hun verloren bloed weer te laten aanvullen, zijn er nooit genoeg donoren. In Nederland heb ik wel (eens) bloed afgestaan, maar hier in Zuid-Afrika doe ik dat niet om twee redenen. Ten eerste: ik ben ouder dan 70 en mag niet meer doneren en ten tweede, omdat mijn eigen voorraad bloed dagelijks aangesproken wordt door vrouwtjesmuggen die mij constant belagen en bloed tappen.
De vrouwtjes-mug voedt zich met bloed om energie te krijgen om eitjes te leggen en doet dat dan met name in stilstaand water (ons zwembad dus !). Een mug blijkt volgens Wikipedia niet te steken, maar te bijten, maar met die wetenschap schiet ik niet veel op. Muggen worden zelfs beschouwd als de gevaarlijkste dieren, want zij zijn de overdragers van allerlei ernstige ziektes zoals: Malaria, Gele koorts, Japanse Encefalitis (veroorzaakt hersenvliesontsteking), Dengue (knokkelkoorts) en het Zikavirus. Deze ziektes kunnen zelfs dodelijk zijn.
Ik baal natuurlijk als een stekker en kan hun bloed wel drinken, maar dat schiet ook niet echt op. De meeste dieren zijn op een bepaalde manier nuttig, maar het nut van muggen heb ik nog nooit ingezien. We hebben dit probleem volledig te danken aan Noach, die naast allerlei dieren ook een stel muggen aan boord van zijn ark heeft meegenomen en daar ben ik mooi klaar mee !
Mooi klaar ben ik ook met ons zwembad. Na de grondige renovatie van ons zwembad in 2021 begon de lichtgekleurde rand nogal te bladderen. Die rand was destijds behandeld met de beste (en peperdure) watervaste verf die er beschikbaar was. Maar tegen de combinatie van veelvuldig nat worden en toegevoegde chemicaliën als chloor is de verf op de lange duur niet bestand. Na enkele dagen van schuren, plamuren, weer schuren en daarna verven is ons zwembad klaar voor hopelijk weer minstens drie jaar.
De website van het Montagu Museum bevat een onderdeel: "Montagu Stories". Daar schreef ik al eerder over. Daar staan interessante verhalen over de geschiedenis van Montagu vanaf 1854. Gelukkig zijn er mensen op leeftijd die zich nog wat herinneren uit hun jeugd of die verhalen van hun (groot-)ouders hoorden. Sinds een jaar lever ik daar ook een bescheiden bijdrage aan. Ik kan natuurlijk niet bogen op herinneringen uit lang vervlogen tijden van Montagu, maar heb wel een verhaal geschreven over ons bijzondere Santici-huis en die storie staat ook op de website. Momenteel ben ik bezig met een verhaal over Italiaanse POW (Prisoners of War). Dat verhaal is in een vergevorderd stadium en komt over twee maanden op de website.
Er is veel belangstelling voor al die verhalen uit vervlogen tijden, maar er zijn ook mensen die liever lezen uit een boek dan digitaal lezen. Sinds kort zijn er nu ook papieren versies van enige verhalen. Vorige week vrijdag was er een lezing over hoe de verhalen ontstaan en werden er de eerste twee boekwerkjes gepresenteerd. Die hebben we gelijk aangeschaft. Van mijn Santici-verhaal is nog geen boekversie gemaakt. Hopelijk gaat dat nog ooit gebeuren!Afrikaans woordenboek:
Adam sê dis Eva en Eva sê dis die slang = altijd een ander de schuld geven


Geen opmerkingen:
Een reactie posten