" Accu opladen "

Op zondagen is het voor Sanja gebruikelijk om naar de ochtenddienst van de Nederduits Gereformeerde Kerk te gaan. Dat doen Sanja's ouders óók, maar dan natuurlijk wél in het Nederlandse Ermelo. Nu zij bij ons bivakkeren, vergezellen zij Sanja naar de kerk in Montagu. Een belemmering is er echter wel: de dienst is volledig in het Afrikaans. Dat is voor Nederlanders weliswaar redelijk te volgen als het in een rustig tempo gesproken wordt en dat is bij één van de twee dominees niet het geval. Daarom besloten de ouders om zondag de dienst een keer over te slaan. Sanja's moeder gaf aan, dat de afgelopen dagen erg goed gevuld waren geweest en dat zij daarom ook thuis wilde blijven om de accu weer eens flink op te laden. Mijn Triumph motor staat aangesloten op een acculader. Die moest ik nu dus loskoppelen, zodat Sanja's moeder aangesloten kon worden !
Dat was het besluit van mijn schoonmoeder op zaterdag. Direct na die uitspraken heb ik mijn tekst voor de komende weblog getypt en wat bleek nu op zondagmorgen: Sanja's moeder verkondigde bij het ontbijt, dat zij besloten had om tóch naar de kerk te gaan. Daar stond ik met de acculader in mijn hand gereed voor actie. Over de reden van de ommezwaai tast ik in het duister. Is haar accu als gevolg van een goede nachtrust spontaan weer opgeladen? Heeft zij misschien "acculader-vrees? Twijfelde zij of haar schietgebedjes na het nachtelijk gekreun wellicht onvoldoende waren? In elk geval heeft de kerkdienst haar goed gedaan en de acculader hangt al weer aan mijn Triumph. Niets veranderlijker dan een mens !

                                       
Eén van de mooiste routes in onze omgeving is de wijnroute van Bonnievale naar Robertson. Deze 15 km lange weg voert langs een tiental wijn-estates  en volgt de schilderachtige Breeë-rivier. De weg wordt aan beide zijden omzoomd door witte rozen, oleanders in allerlei kleuren en canna's. Vooral heel veel en uitbundig bloeiende canna's. Halverwege de route is het fraai gelegen restaurant van wijn-estate van Looveren.
                                       
Hier genoten we van de koffie en van de prachtige tuin. We tonen deze weg graag aan al onze gasten, maar er is ook wel enig eigen belang in het spel: wij vinden die route zelf ook erg mooi en de cappuccino bij van Looveren is voortreffelijk !

Een tweede tocht, die we ook steeds met gasten - maar ook zelf -  rijden, voert ons van Montagu via Swellendam, Suurbraak, de Tradouwpas en Barrydale weer terug naar Montagu. In Barrydale bezoeken we graag de Hardy's souvenirshop. Petjes,beeldjes, schilderijtjes, kortom alles, wat toeristen leuk vinden, is er te koop. Wij zijn echter veel meer geïnteresseerd in de bijzondere beelden in een aangrenzend deel van de winkel. Dat weet de eigenaar, die ons ondertussen goed kent, héél goed. De laatste keer, toen we daar waren, troonde hij ons mee naar een nieuwe ruimte in aanbouw, die binnenkort een toonkamer wordt voor een collectie zeer bijzondere beelden. Via contacten in Kameroen en Gabon kwam Hardy in het bezit van deze bijzondere kunstwerken met een verhaal. Dat verhaal vertelde hij vorige week exclusief aan ons, waardoor de beelden gingen leven en nog veel interessanter werden !

Tenslotte:

De democratie heeft gesproken en gezegevierd. Zuid-Afrika wilde al geruime tijd af van president Jacob Zuma. Corruptie (800 klachten), vriendjespolitiek en besluiteloosheid zijn maar enkele van de klachten van het volk, die geleid hebben tot de roep om aftreden. Cyril Ramaphosa is de nieuwe president. Aan hem de zware taak om het land weer op orde te brengen. " 'n Nuwe dagbreek het aangebreek. Stuur my om hand by te sit om 'n beter Suid-Afrika vir almal te bou", was zijn boodschap. In zijn eerste toespraak als "nummer één" noemde hij de economie, de werkgelegenheid voor jonge mensen en de bestrijding van corrupte als hoofdpunten van zijn beleid. Een volgende keer daarover meer !

Afrikaans woordenboek:

Van kroeg tot kerk sleep satan sy vlerk  =  Het kwaad slaat overal toe

Nachtelijk gekreun !

Er zijn mensen, die 's nachts slapen als een roos, maar anderen worden wakker bij elk geluid en tot die laatste categorie behoort Sanja's moeder. In de nacht van zondag op maandag schrok zij wakker van een raadselachtig, kreunend geluid. Slechts gewapend met een zaklampje ging zij onvervaard op zoek en al snel werd het deze dappere vrouw duidelijk, dat de garage de plek des onheils moest wezen. Was het een inbreker, die gewond geraakt was of wellicht gebeten door een gevaarlijke slang? Er zat per slot van rekening 2 weken geleden ook al een Kaapse Cobra in ons zwembad.

Of was het de rustzoekende, dwalende geest van de Engelse schrijver Francis Brett-Young, die hier ooit woonde? Na enig getast in het duister vond ma de lichtschakelaar en zette de garage goed in het licht. Géén inbreker, géén Kaapse Cobra, géén geest, maar   het kreunende geluid was er wel en duidelijk hoorbaar. Nu kwam er een einde aan de dapperheid van onze onderzoekster. Ze deed het licht uit en keerde snel terug op haar schreden om daarna diep onder de lakens te duiken. 's Morgens bij het ontbijt vertelde zij met nog trillende handen, bibberende knieën en omfloerste stem over haar nachtelijk onderzoek naar het raadselachtige gekreun. Natuurlijk waren wij diep onder de indruk van dit avontuur en zo'n gevaarlijke situatie verdient nader onderzoek. Dus, allemaal naar de garage. Daar werd de oorzaak snel duidelijk: de stormachtige wind  beukte in vlagen op de garagedeur en de lang niet meer geoliede scharnieren veroorzaakten het raadselachtige gekreun. Een spuitbus met kruipolie zorgde daarna voor stilte in de garage en Sanja's moeder sliep daarna nog lang en gelukkig !

27 Jaar geleden stonden we op 5 februari in de kasteeltuin in Geldrop. Ter gelegenheid van ons huwelijk moesten er natuurlijk de nodige foto's gemaakt worden en de ingehuurde fotograaf, Peter van Hout, riep steeds maar: "Blijven lachen, allebei". Dat was een moeilijke opgave bij een ijzige temperatuur van 13° onder nul, gecombineerd met een snijdende oostenwind. Een dag later bracht de KLM ons naar Bonaire, waar de temperatuur zo'n 25 ° was. Ook daar was ijs, maar dan wel roomijs, waarop we ons elke dag trakteerden. Op maandag 5 februari herdachten we die belangrijke gebeurtenis in ons leven en hoewel 27 jaar geen speciaal jubileum is, vierden we dat feit met een lunch - samen met Sanja's ouders - in het fraaie restaurant "Four Cousins" in Robertson.

Het heeft een prima keuken en een goede kok en de geserveerde gerechten waren dermate uitgebreid, dat we later zelfs met een paar doggybags  naar huis reden. 27 Jaar is geen indrukwekkende prestatie. We zagen op TV een Nederlands echtpaar, dat 70 jaar getrouwd was. We gaan dat ook proberen te halen en als dat gaat lukken - Sanja is dan 101 en ik zelfs 110 jaar - geven we een feestje in het bejaardenhuis hier in Montagu ! 

Tenslotte:

"Die Montagu-museum het baie van die trourokke vir bewaring in sy argiewe en die rokke word net op baie spesiale geleenthede vertoon. Moenie die kans misloop om hierdie trourokke te sien nie". Sanja was blijkbaar nog helemaal in de "trouw-sfeer" na de viering van onze trouwdag 27 jaar geleden. Zij las een artikel over een tentoonstelling van antieke trouwjurken in het KWV-gebouw in Montagu en nam zich voor om hier een kijkje te gaan nemen. In haar moeder vond zij een gelijkgestemde en zo bezochten zij donderdag samen deze bijzondere tentoonstelling.  De pronkstukken, die te zien waren, zijn lang geleden vervaardigd door Angelique Albertyn. Zij begon in 1919 te werken op de mode-ontwerpafdeling van de firma Brink Broers. Al spoedig kreeg zij bekendheid als ontwerpster van avondjurken, trouwjurken en uitrusting voor bruidsmeisjes. Enige tijd geleden keken wij met veel genoegen naar de bekende TV-serie "House of Elliott". Er zijn duidelijke overeenkomsten tussen de Engelse serie en de werken van Albertyn. Niet zo vreemd, want beide speelden in de beginjaren van de 20e eeuw !

                                                         

Afrikaans woordenboek:

strooimeisies  =  bruidsmeisjes

Nivea-burger !

Het vorige week aangehaalde boekje van Ton den Boon omtrent taalontwikkelingen bevatte een woord, waarvan ik echt nog nooit gehoord had. " Nivea-burger ". Nivea staat voor: Niet In Voor- En Achtertuin. Mensen protesteren volgens ambtenaren, die het weten kunnen, namelijk vaak uitsluitend tegen de aanleg van een weg, vliegveld, kerncentrale of asielzoekerscentrum als die in hun eigen directe omgeving dreigen te komen. Het Nederlandse "Nivea-burger" is eigenlijk een vertaling van het Engelse woord: "NIMBY" (Not In My Back Yard) en werd al in 1985 in Nederland gebruikt door minister Winsemius, die destijds op zoek was naar een locatie voor een kerncentrale. De Engelsen hebben overigens ook een mooi woord voor de categorie van mensen, die letterlijk overál tegen zijn. Men noemt ze ook wel: "CAVE-men": Citizens Against Virtually Everything.

Mijn schoonmoeder en ik beoefenen met enige regelmaat dezelfde bezigheid. Wij hanteren de schilderskwast. Toch is er een duidelijk verschil. Schoonmoeder zet abstracte of realistische voorstellingen op het schildersdoek à la Rembrandt van Rijn en Pablo Picasso. Kortom, zij is creatief bezig, terwijl ik daarentegen  meer werk zoals het Helmondse schildersbedrijf Fleskens door  ons huis van binnen en van buiten van een nieuwe verflaag te voorzien. Wat krijg je  wanneer je deze twee verschillende schildersstijlen combineert  en beide personen samen aan het werk zet?

In de 20 jaar van het zwembad-bestaan, waren de kleuren van het bergje nogal vervaagd en was het geen fraai deel meer van ons bad. Met drie kleuren betonverf zijn beide schilders aan de slag gegaan met onderstaand resultaat tot gevolg: Een in realistische kleuren uitgevoerd bergje aan het hoofdeind van ons pas gerenoveerde zwembad.

Nu zou het fijn zijn wanneer het de komende tijd flink zou gaan regenen, want met een mooi, maar waterloos zwembad, schieten we niet veel op !

Ons motorclubje blijft consequent op vrijdagen een toertocht houden. We rijden in wisselende samenstellingen. Twee weken geleden reed ik alleen, omdat anderen verhinderd waren, maar afgelopen vrijdag echter waren we helemaal compleet. 

 Overcompleet zelfs, want er kwam nog een gastrijder opdagen, zodat we met zevenen op pad gingen naar Swellendam. De normale route reden we al tientallen keren en daarom proberen we regelmatig via "grondpaaie" een alternatieve route te rijden. Eén van onze rijders kende een route, die hij wel, maar wij nog niet gereden hadden. We waren bijna in Swellendam en hoefden alleen nog maar de "Riviersonderend" over te steken toen het mis ging. In Montagu valt al lange tijd nauwelijks regen, maar in Swellendam viel  de afgelopen tijd nogal veel, waardoor de rivier veel breder, dieper en onstuimiger geworden was.

Voor onze ex-motorcrosser Toon was dat geen probleem, maar zijn volger slaagde er niet in om zijn zware BMW overeind te houden, waardoor motor en rijder een nat pak haalden. Dat was reden voor de vijf andere volgers - waaronder ikzelf - om toch maar om te draaien en via een omweg van ongeveer 50 km iets later, maar wél droog in Swellendam te arriveren. Na de lunch besloten we om toch maar via de gebruikelijke R 60 terug te rijden !

Tenslotte:

"Nooit te oud om te leren", denkt mijn tante Joke en doet elke (werk)dag een taaltoets, aangeboden door Noordhoff Uitgevers via de website: www.beterspellen.nl . Vijf keer

per week krijg je gratis via je email een test met 4 multiple-choice vragen over correcte Nederlandse spelling (146.894 gebruikers). Je hebt de keuze uit drie niveaus. Na mijn aanmelding ontdekte ik trouwens, dat er méér van deze toetsen zijn. Zo is er ook: beterengels, beterfrans, beterduits en voor ons extra-interessant: beterafrikaans (4.694 gebruikers). Die laatste doen wij nu ook elke dag. Leuk om te doen en leerzaam. Naast al deze taaltoetsen zijn er ook nog: beterbijbel (doet Sanja) en beterrekenen (heel geschikt voor president Jacob Zuma).  Een aanrader, want geldt niet voor ons allemaal: "Een leven lang leren" ?

Afrikaans woordenboek:

verver  =  schilder

" Wijnoverschot "

De renovatie van ons zwembad is afgerond. Maandag heeft de aannemer de laatste werkzaamheden verricht en nu ziet ons bad er weer aantrekkelijk uit. Uiteindelijk vielen de werkzaamheden en de daarmee samenhangende overlast erg mee. Slechts op de momenten dat de slijptol gehanteerd moest worden, liepen Sanja's stresswaarden hoog op. Gelukkig voor ons stond er aardig wat wind, waardoor het slijpstof snel wegwaaide.

Het woonstel kreeg de volle laag en ook onze buren. Of zij dit erg konden waarderen, is hoogst twijfelachtig en daarom heb ik hen maar niets gevraagd. Jammer genoeg kunnen we vanwege de waterbeperking ons zwembad niet vullen met leidingwater. Nu is er in onze regio een flink wijnoverschot en zo zouden we ons bad natuurlijk kunnen vullen met bijvoorbeeld  Sauvignon Blanc. Dat zou ook nog eens heel gezellig zijn voor mijn schoonmoeder, want binnen de kortste keren zou de hele buurt haar gezelschap komen houden !


Nu het hier zo warm - zeg maar gerust HEET - is, werk ik vroeg in de ochtend in de tuin en vermaak ik me verder met een boek of een tijdschrift. Kortelings kreeg ik het boekje "Dat gaat 'm niet worden", geschreven door Ton den Boon, in handen. Deze samensteller van woordenboeken (Dikke Van Dale) publiceert 3 keer per week een taalcolumn in "Trouw" en heeft 101 van die columns verzameld in het eerder genoemde boekje. Hij volgt de veranderingen, die onze taal constant ondergaat en signaleert bepaalde trends, die zó populair lijken te worden, dat ze wellicht (later) tot een Nederlands woord uitgroeien en dan opgenomen worden in de Dikke Van Dale. Ik heb me kostelijk vermaakt met dit 120 pagina's tellend boekje (ISBN 978 94 6077 4164). Eén vermakelijke taaltrend wil ik hier vermelden: Het woordje "fijne" wordt pas sinds 2000 gebruikt bij Fijne Kerstdagen, Fijne Paasdagen en Fijne Hemelvaart. Voor sommigen is Hemelvaart een kerkelijke feestdag, maar voor velen is het niet meer dan een vrije dag. Hemelvaart zónder  hoofdletter betekent tenhemelopstijging na overlijden en dan is een fijne hemelvaart wensen toch wel een beetje cru. Een Trouw-lezer reageerde aldus: "Dankjewel voor de goede wens en te zijner tijd teken ik daarvoor, maar vooralsnog bevalt het me nog prima hier op aarde !" 

Tenslotte:
Twee jaar geleden overwinterden Sanja's ouders bij ons en genoten wekenlang van de hier bijna altijd aanwezige zon met zeer hoge temperaturen van begin december tot begin maart. De lange, vermoeiende reis en stijgende leeftijd leidden echter tot hun besluit om niet meer naar het zuidelijk halfrond af te reizen. Iets, wat wij - en vooral Sanja natuurlijk - betreurden. Gelukkig bleef er nog wel het wekelijkse halfuurtje Skype-contact.

Wekenlang, ja zelfs maandenlang, hoorden wij steeds maar de verhalen en zagen tijdens journaaluitzendingen de beelden van regen, mist, sneeuw, gladheid en koude in Holland. Het leek wel of alle Nederlanders letterlijk en figuurlijk met depressies opgezadeld waren. Toen wij tijdens een nieuwsuitzending van de Vlaamse TV vernamen, dat er in de hele maand december slechts een ongelofelijke TIEN uur zon was geweest, was het voor Sanja duidelijk, dat er van onze kant ingegrepen moest worden en tijdens het eerstvolgende Skye-gesprek gooide zij de knuppel in het hoenderhok en poogde zij haar ouders over te halen om nog een keer deze kant op te komen. Voor hen kwam dit verzoek natuurlijk onverwacht en zij vroegen bedenktijd, maar lang hoefden zij niet te denken. De volgende dag stemden zij al toe en nog een dag later hadden zij de vliegtickets al geregeld. Zondagavond landden zij op Kaapstad International om maandagochtend in Montagu te arriveren.
                                      
De zon zorgde voor een bijzonder warm welkom en met een temperatuur van 32° waren er op deze ene dag hier evenveel zon-uren als in Nederland in de hele maand december !

Afrikaans woordenboek:

Wie heuning wil eet, moet steke verdra  =  voor iets bijzonders moet je bereid zijn iets onaangenaams te verdragen.