"Skandalig"

We blijven onderwijs-nieuws vanzelfsprekend volgen vanuit onze onderwijsachtergrond en merken steeds weer hoe slecht het gesteld is met alle vormen van onderwijs in Zuid-Afrika. Van lager onderwijs tot en met universitair onderwijs is de kwaliteit zorgwekkend laag. Leerlingen presteren slecht, wat deels een mentaliteitskwestie is, maar zeker ook te wijten is aan de ronduit slecht opgeleide leerkrachten en docenten. Wie op de middelbare school bij het eindexamen 30% scoort ('n 3 of 4 haalt), is tóch geslaagd. Aartsbisschop Ndungane schreef hierover een artikel in Die Burger. Hij zegt: "Geen ontwikkelend land kan dit bekostig om sy leerlinge die samelewing in te stuur met 'n slaagsyfer van net 30% nie en die negatiewe nagevolge daarvan sal binnekort gevoel word. Dit is skandalig en Suid-Afrikaners moet ernstig bekommerd wees dat ons regering toegelaat word om naïef te glo dat 'n 30% slaagsyfer 'n vooruitstrewende, moderne samelewing sal bou wat kan meeding met die hoogs tegnologiese globale wêreld waar ons deel van is." Hij zegt verder, dat de soort van samenleving waar corruptie en knoeierij de laatste jaren de norm geworden zijn, te gemakkelijk aanvaard wordt en naar onze jonge mensen in scholen zonder een moreel kompas overspoelt. Gevolgen van het slechte onderwijs komen spoedig , aldus Ndungane !

Donderdagavond woonden wij in Robertson een concert bij van de "Ad Libitum Akademie vir musiek". Wat dit concert bijzonder maakte, was de combinatie van enerzijds klassieke koormuziek uitgevoerd door mijn favoriete regionale koor "Cantique".

                                      

Dit 16 koppige voornamelijk blank, gemengd koor voerde fraaie ingetogen klassieke muziek uit. Echt mijn ding. Anderzijds was er de Ad Libitum Band, die swingende big bandmuziek ten gehore bracht. De leden van deze band zijn bijna allemaal een produkt van de Ad Libitum muziekschool en de leider Marvin Booysen (in wit shirt), is er in geslaagd om de jonge, meest gekleurde musici op een alleszins acceptabel niveau te krijgen.

                                      

Big bandmuziek is niet mijn favoriete genre en wat uitgevoerd werd, was echt niet perfect, maar er werd met zoveel inzet en enthousiasme gespeeld en gezongen, dat het dankbare publiek de foutjes graag voor lief nam en om een toegift vroeg, die door de band met veel plezier gegeven werd. De keuze van Marvin Booysen om het Cantique koor te koppelen aan zijn big band leverde - naast prachtige muziek - ook nog iets bijzonders op: Er was nu eens een keer een goede mix van blanke én gekleurde toehoorders. Iets, wat we nog maar zelden meegemaakt hebben !

Tenslotte:

We zijn ontzettend blij om nu beiden een vaste verblijfsvergunning te hebben en dat moest natuurlijk gevierd worden. Daarom werden vrienden zaterdagmiddag op de borrel uitgenodigd en zo sloten we samen met hen een voor ons onzekere periode van bijna vier jaar afwachten af. De genodigden brachten nog een presentje voor ons mee in de vorm van een geelhoutboom. 

Deze 2 meter hoge Podocarpus Latifolius verkeert nog in zijn jeugdjaren, maar kan op termijn wel meer dan 25 meter hoog worden. Zoals altijd leverde Internet interessante informatie over deze boom op: Hij is karakteristiek voor de Antarktische flora en groeide reeds in de periode van 105 tot 45 miljoen jaren geleden op het supercontinent " Gondwana", dat later brak in 4 delen: Zuid-Amerika, Afrika, India en Australie.  Er is natuurlijk het gezegde: "Boompje groot, plantertje dood", maar de aanblik van deze boom zal ons altijd herinneren aan het feit, dat we in juni 2018 onze verblijfsvergunningen kregen en legaal in Zuid-Afrika mogen verblijven ! 

Afrikaans woordenboek:

grootwordjare  =  jeugdjaren

" Hebbes ! "

Nadat mijn in januari 2015 ingediende aanvraag voor een Vaste verblijfsvergunning in augustus 2017 afgewezen was, beloofde Home Affairs, dat er binnen drie maanden een uitspraak over mijn ingediende herziening zou komen. Die belofte werd - zoals verwacht - natuurlijk niet gestand gedaan. Vorige week was mijn wachttijd al opgelopen tot 10 maanden en Sanja had er al meerdere keren op aangedrongen om opnieuw maar weer de Personal Protector (Nationale Ombudsman) in te schakelen. Ik zelf begon me met enige regelmaat af te vragen of we nog wel in Zuid-Afrika zouden moeten blijven, omdat ik blijkbaar niet echt welkom was. Een indrukwekkende documentaire over Mozambique met fraaie natuur en betaalbare huizen leek me het overwegen van een verhuizing naar dat land waard. En toen kwam er vorige week vrijdag een SMS van Home Affairs, dat er in Pretoria een besluit genomen was en dat het bericht maandag in het kantoor van VFS-Global in George zou liggen om opgehaald te worden. De inhoud van het bericht was nog volkomen onbekend en kon zowel positief als negatief voor mij uitvallen. Gisteren ondernamen we voor de zoveelste keer de 250 km lange rit naar George en het vriendelijke meisje aan de balie kwam met een grote, gesloten envelop, die na opening mijn Vaste Verblijfsvergunning bleek te bevatten. Na 7 jaar, drie maanden en 17 dagen is ons beider onzekerheid voorbij en mogen wij volkomen legaal in Zuid-Afrika blijven en dat gaan we dus ook doen. Onze verhuisdozen blijven op zolder en de plannen voor verhuizing naar Mozambique zijn van de baan ! 

Wij vinden, dat we een traktatie verdiend hebben en omdat niemand die ons gegeven heeft, hebben we zelf maar een cappuccino met een flink stuk taart genomen. De reden is, dat we 349 keer de honden van de SPCA uitgelaten hebben sinds we in maart 2011 in dit land zijn.

We waren nog maar nauwelijks gearriveerd in Zuid-Afrika toen we gevraagd werden om wekelijks een keer te lopen met  de honden, die in het asiel van Ashton verblijven. Dat deden Sanja en ik allebei. Dus hebben we 349 x 2 = 698 keer met de viervoeters gelopen en per keer gebeurde dat gemiddeld met 6 honden. In totaal liepen we dus met 698 x 6 = 4.188 honden. Per loopdag nam dat ons telkens 2 uur. 1 uur en een kwartier lopen met de honden en 3 kwartier reistijd vice versa van Montagu naar Ashton. Twee uur per keer x 349 = 698 uur per persoon x 2 betekent 1396 man-uren. Excuus, we moeten tegenwoordig gender-neutraal zijn en praten dus over persoonsuren. Met mijn zeer realistische berekening denk ik meer dan voldoende aangetoond te hebben, dat we samen 2 cappuccino's met 2 stukken appeltaart + slagroom wél verdiend hebben. De trouwste vriend van de mens blijven we in de toekomst nog met alle plezier een beetje beweging en afleiding bezorgen !

Tenslotte:

De vakantie hier in Zuid-Afrika zit er al weer op voor zus Angela en haar dochter Lisanne. Maandag werden zij door broer Wim naar de luchthaven van Kaapstad gebracht en onze "blauwe nationale trots" heeft hen veilig en wel weer afgeleverd in Nederland. We hopen, dat hun verblijf hier plezierig was en persoonlijk denk ik, dat het niet de laatste keer geweest is dat zij in dit fraaie land geweest zullen zijn. In 2½ week kun je Zuid-Afrika echt niet volledig gezien hebben, maar dan blijft er nog genoeg te bekijken een eventuele volgende keer. Welkom zijn ze in elk geval altijd !

Afrikaans woordenboek:

lugdiens  =  luchtvaartmaatschappij

"Halverwege"

Er zijn verjaardagen en verjaardagen. Je hebt de zomaar tussendoor-verjaardagen, die tamelijk onopvallend voorbij gaan, maar je hebt ook de speciale verjaardagen: de verjaardagen, die een bepaalde periode afsluiten of een nieuw tijdperk inluiden. Sanja vond, dat er voor haar - nu de 60 in zicht kwam - dat er voor haar zo'n speciale verjaardag aangebroken was. Wetenschappers roepen al enige tijd, dat de mensen steeds ouder worden en dat er generaties aankomen, die wel 120 jaar oud kunnen worden. In dat licht bezien, is zestig jaar natuurlijk nog niet veel betekenend en eigenlijk geen speciaal feest waard. Nu is het niet duidelijk of Sanja zich ook al tot die 120-jaar-generatie mag rekenen. Volgens mij twijfelt zij daar zelf ook aan en organiseerde zij nú maar een uitgebreid feest onder het motto: Je kunt het maar beter gehad hebben ! Al een jaar van te voren had zij besloten haar zestigste verjaardag op een speciale manier te vieren en dat is dus ook gebeurd. Het werd geen verjaardag, maar een verjaarweekend dat al begon op zaterdagochtend en duurde tot en met zondagmiddag. Vrienden, eetgroep, familie en Montaguse Hollanders werden uitgenodigd. De eetgroep kwam op de koffie met gebak, geserveerd in de Kloofpadstal.

We lunchten samen met Hollanders in het Country Hotel

en dineerden met familie in restaurant The Four Oaks. 

Het feesten moe en bovendien blij dat de festiviteiten nu voorbij zijn, schrijf ik deze blog. Voorlopig geen feesten meer en we gaan over tot de orde van de dag. Wat me wél zorgen baart, is het feit, dat ik zelf  - bij leven en welzijn - volgend jaar  zo'n heel speciale verjaardag heb !

Tenslotte:
Onze lopersgroep is momenteel enigszins uitgedund vanwege de Namibië-vakantie van twee leden. Verder is een Nederlands-Amerikaanse Montaguer weer een zestal maanden terug naar "Trump-country".

Dat weerhoudt ons drieën echter niet van onze wekelijkse voettocht. Deze week liepen we een  6 km lange tocht in het Talana-gebied, een vruchten- en druivengebied 12 kilometer buiten Montagu. Op 21 juni begint officieel de  winter en het winterklimaat in onze omgeving blijft ons steeds maar verbazen. Zo was het op de bijna-winter-woensdag nog 26 °. T-shirt en kortebroeken-temperatuur dus. Onze tocht voerde deels door de drooggevallen Keisie-rivier en voor een deel door de omringende heuvels begroeid met nu bloeiende vetplanten. Ik zag er prachtige voorbeelden voor onze binnenkort aan te leggen vetplantentuin.
                                    
We passeerden ook nog een bijzonder huis gebouwd met behulp van allerlei voor handen zijnde bouwmaterialen zoals planken, boomstammen en klippen (stenen). Dat is op zich niet zo bijzonder, maar het feit dat het hele huis gebouwd is door een vrouw op leeftijd, maakt het wél bijzonder. Zeker ook het buiten-toilet is een bezienswaardigheid.
                                                 
De vrouw is kortelings overleden op 79 jarige leeftijd en nu staat het bijzondere huis met een lap grond van ruim 1600 m² te koop. De vraagprijs van Rand 600.000 (€ 38.500) hoeft volgens mij toch geen bezwaar te zijn voor Hollanders, die rust, eenzaamheid en een fantastisch klimaat weten te waarderen !

 Afrikaans woordenboek:

Die winter is om die draai  =  De winter is nabij

"De Stem"

In de achttiende en negentiende eeuw ontstond er in veel landen de drang om een volkslied te hebben. Het Wilhelmus wordt regelmatig het oudste volkslied genoemd, maar nadat het Engelse "God save the King" het officiële volkslied van Engeland werd, gingen steeds meer landen over tot het instellen van een eigen volkslied. Op 31 mei 1918 schreef C.J. Langenhoven uit Oudtshoorn het gedicht "Die Stem van Suid-Afrika" Hij liet het resultaat aan een redacteur van de krant "De Burger" (Nú Die Burger !) lezen en deze publiceerde het daarna in de krant. Een correspondent merkte op, dat het Afrikanervolk godsdienstig was en daarop voegde Langenhoven dadelijk een vierde couplet toe. Er kwamen veel  positieve reacties en daardoor aangemoedigd ging de schrijver op zoek naar passende muziek. Dominee M.L. de Villiers uit Simonstad schreef een eerste versie in  1919, maar pas zijn tweede versie in 1921 werd geschikt bevonden en op 31 mei 1928 werd "De Stem" voor het eerst gedrukt en in een programma opgenomen.
                                         
Het was toen nog geen ambtelijk volkslied. Dat werd het pas in 1952 toen het uitgekozen werd uit 228 inzendingen. Officieel heette het volkslied voortaan: "The Call of South Africa". Na de Omwenteling in 1994 ontstond er het nodige rumoer rond "De Stem", omdat de tekst teveel herinneringen had aan de verguisde Apartheid. Om de broze verdraagzaamheid te stimuleren, bedacht men in 1997 een compromis: "Nkosi Sikelel iAfrika" werd het volkslied. Men nam de eerste twee regels van De Stem, voegde daar Engelse regels aan toe samen met regels in Xhosa- en Zoeloe. Momenteel probeert een populistische partij als de EFF van Julius Malema om de regels uit De Stem in het volkslied helemaal te verbieden !

Het is altijd weer plezierig als familie uit Nederland ons een bezoek brengt. We laten hen dan graag bezienswaardigheden in onze regio zien. Zo ook, nu zus Angela en haar dochter Lisanne in Zuid-Afrika op vakantie zijn. Een bezoek aan een wildpark hoort daar natuurlijk zeker ook bij en dus nam Sanja de vakantie-gangsters mee naar het "Birdparadise" in Robertson. 

Niet helemaal vergelijkbaar met het Krüger Wild Park, maar wild zat er echt wel en de koffie met gebak smaakte prima !

Ook namen we hen mee op de Tradouwpas-route, waar we in Barrydale natuurlijk een bezoek brachten aan de souvenirshop van Hardy's. 

De eigenaar gaf ons persoonlijk uitleg over zijn zeer speciale collectie oude voorwerpen uit Afrikaanse landen. 

In Swellendam bezochten we de Rooiklip Nursery. Deze kwekerij heeft zich volledig gespecialiseerd in het kweken van "succulenten"  (ofwel vetplanten). Ons bezoek kwam op het juiste moment, want deze planten staan momenteel volop in bloei. Niet alleen voor Angela en Lisanne was dit kleurrijke schouwspel interessant. 

Ook voor ons, want nu er in de West-Kaap op veel plaatsen - waaronder ook Montagu - waterbeperking ingesteld is, overwegen veel tuineigenaars hun plantenbestand te veranderen door hun tuinen aan te passen. Planten, die veel water vragen, maken plaats voor allerlei soorten vetplanten. Ook ik denk in die richting en overweeg om de noordkant van onze tuin te herscheppen in een vetplanten-tuin. 

Bij de Rooiklip-nursery in Swellendam zagen we, dat zo'n tuin een heel kleurrijk schouwspel kan opleveren. Binnenkort heb ik wellicht weer een behoorlijke klus te doen !

Afrikaans woordenboek: 

'n peuselwerkie  =  een klusje

Nkosi sikelel' iAfrika	God zegene Afrika
Xhosa / Zoeloe Nkosi sikelel' iAfrika Maluphakanyisw' uphondo lwayo, Yizwa imithandazo yethu, Nkosi sikelela, thina lusapho lwayo.
Zuidelijk Sotho Morena boloka setjhaba sa heso, O fedise dintwa le matshwenyeho, O se boloke, O se boloke setjhaba sa heso, Setjhaba sa South Afrika - South Afrika.
Afrikaans Uit die blou van onse hemel, Uit die diepte van ons see, Oor ons ewige gebergtes, Waar die kranse antwoord gee,
Engels Sounds the call to come together, And united we shall stand, Let us live and strive for freedom, In South Africa our land.