" Dag Zero "

De verwachting was, dat de steeds maar aanhoudende droogte in de West-Kaap op korte termijn zou gaan leiden tot helemáál geen water meer. 12 April zou aanvankelijk de "Dag Zero" worden. Vanaf die datum zou drinkwater met tankwagens aangevoerd moeten worden naar een groot aantal distributiepunten, waar bewoners elke dag hun jerrycans met water zouden kunnen vullen. Mmusi Maimane, politiek leider van de DA-partij (Demokratiese Alliansie), kondigde begin maart op een "konferensie" echter aan, dat "Dag Zero vir eers in Kaapstad is afgeweer en uitgestel tot volgende jaar, maar daar is 'n gróót máár, want dit hang steeds daarvan af, dat die Kaap goeie reënval in die wintermaande kry".  Dat er op 12 april nog water is, is het gevolg van de enorme waterbesparing door de burgers en de industrie. In 2015 was het waterverbruik 1,2 miljard liter per dag in Kaapstad. Momenteel is het dagelijks verbruik "slechts" 510 miljoen liter. De zomer is voorbij en de herfst is normaal gesproken hier de regentijd. Meteorologen zijn verdeeld over de regenval in de toekomst. De één voorspelt  een normale herfst met voldoende regen, terwijl de ander waarschuwt voor een structureel tekort aan regen als gevolg van de opwarming van de aarde. We zullen de komende maanden zien wie er gelijk heeft !

Dat neushoorns in groten getale het slachtoffer zijn van stropers, waardoor het voortbestaan van deze dieren in zuidelijk Afrika ernstig gevaar loopt, is genoegzaam bekend. Dat datzelfde nu ook begint te gelden voor ezels, zal niet bij iedereen bekend zijn. In de provincies Limpopo en Noord-Wes zijn ezels nauwelijks meer te vinden. Ze zijn geslacht en gestroopt van hun vel. Datzelfde vel wordt voor 7000 Rand (500 euro) verkocht aan (alweer) Chinezen, die het verwerken tot "Ejiajo", een gerecht wat volgens diezelfde Chinezen geneeskracht heeft. Ezels koop je hier al voor 200 Rand (14 euro) en de handel in deze beestjes is dus erg lucratief. Gelukkig zijn er initiatieven om deze dieren te redden. Het echtpaar Johan en Bella van Zijl vangt al bijna tien jaar een aantal oude en vaak verwaarloosde en/of  mishandelde ezeltjes op. Op een terrein van tien hectare buiten de kern van McGregor, beleven deze dieren een goed verzorgde oude dag. Voldoende eten en drinken. Een dierenarts, die regelmatig controles en zo nodig behandelingen uitvoert en liefdevolle aandacht van de beheerders, hun personeel en  geïnteresseerde bezoekers. Schenkingen van voedsel en geld maken het mogelijk om dit mooie initiatief te blijven uitvoeren. De jaarlijkse boekenmarkt -tweedehands en nieuw - zorgt voor veel aandacht voor de ezeltjes en brengt flink wat noodzakelijk geld in het laatje !

Als ik op vakantie in Nederland ben, zijn er twee verplichte activiteiten: Een bezoek aan een cafetaria, want er is in Zuid-Afrika niet veel sortering aan snacks als frikadellen, gehaktstaven en dergelijke. Verder hoort een bezoek aan een Chinees restaurant ook tot de verplichtingen, want al sinds 2012 beschikt Montagu niet meer over een Chinees restaurant en ook in de verre omtrek is er niet zo'n eterij. De vakantie is erg kort, maar beide activiteiten hebben we uitgevoerd. Ik kan voldaan weer terug naar Montagu !

Tenslotte:

Bezoek van bekenden uit Geldrop zien we graag bij ons verschijnen. Joris en Susan zijn de ouders van Stein en Maaike, leerlingen van de Nazarethschool, waar ik destijds directeur was. Joris en Susan zijn het beste bewijs van de stelling: "Wie één keer in Zuid-Afrika geweest is, komt beslist nog terug." Dit land doet blijkbaar iets speciaals met bezoekers, waardoor men  - soms jaren later - tóch nog één of meerdere keren terug komt. Ik ben er tamelijk zeker van, dat Joris en Susan over enige tijd wel weer Montagu weten te vinden en welkom zijn ze van harte !

Afrikaans woordenboek:

Hy kom gereeld met die vierde gelui in die kerk  =  Hij komt altijd te laat

"Vlaggenparade"

"Die Burger" kwam laatst met een artikel over de voormalige Zuid-Afrikaanse vlag. De Nelson Mandela stigting (NMS) heeft namelijk bij de rechtbank een verzoek ingediend om de voormalige Zuid-Afrikaanse vlag te verbieden, omdat die aan zou zetten tot haatspraak. 

De vroeger gebruikte vlag moest in  1902 vervangen worden vanwege de racistische gevoelswaarde. Na de Boerenoorlog werd in 1902 de Britse vlag óók de vlag van Zuid-Afrika. In 1925 werd een wet aangenomen door het Parlement om te komen tot een eigen Zuid-Afrikaanse vlag. Dat werd uiteindelijk in 1928 een aanpassing van de "Prinsenvlag" uit de VOC-tijd: Oranje-wit-blauw met drie kleine vlaggen in het midden: de Britse vlag, de 4-kleur van Transvaal en de 4-kleur van Oranje Vrijstaat.

                                      

De huidige (onderstaande) Zuid-Afrikaanse vlag werd in gebruik genomen op 27 april 1994 bij het einde van de Apartheid. Deze vlag is wat de kleuren betreft ook een integratie van de voormalige Zuid-Afrikaanse vlag (oranje-wit-blauw) en de vlag van het ANC (groen-geel-zwart).

                                      

Wij hebben onze Nederlandse vlag meegenomen naar hier om die te hijsen op Nederlandse feestdagen, maar de gelijkenis met de vroegere - hier tegenwoordig niet overal welkome - vlag, is dusdanig groot, dat menigeen het onderscheid niet ziet en ons wellicht beschouwt als ongewenste nakomers van de koloniale onderdrukkers uit vroeger tijden!

Volgens de statistieken van mijn blog heb ik sinds maart 2011 al 31 keer iets geschreven over onze verblijfsvergunningen en daar blijft het niet bij. De laatste keer schreef ik over de afwijzing, die ik kreeg en waartegen ik in beroep ben gegaan. 

Daar heb ik nog niets op gehoord en wacht dus nog steeds op een antwoord. Maar op 15 maart kreeg Sanja echter een sms van Home Affairs Pretoria, dat er een antwoord op haar aanvraag is (van januari 2015) en afgehaald kan worden in Kaapstad. Heel spannend, maar omdat Sanja op vakantie is, zal zij pas op 4 april weten waar zij aan toe is. Dat worden dus een paar spannende weken. De uitkomst is ongewis en het zou zo maar kunnen, dat Sanja binnenkort een vaste verblijfsvergunning heeft. De wegen van Home Affairs zijn ondoorgrondelijk !

Tenslotte:

Wanneer deze blog verschijnt, sta ik op het punt om naar Nederland te vertrekken. Daar verblijf ik slechts een paar dagen, want na meer dan 20 jaar wachten heeft Sanja het voor elkaar gekregen om mij zover te krijgen om drie hele dagen Rome te gaan bekijken. Mijn verwachtingen zijn minimaal, want stedentrips zijn aan mij niet echt besteed. Zeker niet na mijn ervaringen jaren geleden in Florence.

Bij de interessante gebouwen als kerken en musea stonden lange rijen wachtenden. Tien toeristen eruit, tien toeristen erin en fotograferen mag meestal óók niet. Dat staat ons waarschijnlijk in Rome ook weer te wachten. Maar...laat ik niet al te negatief wezen. Wellicht is mijn (ver-)oordeel omtrent stedentrips ná ons bezoek aan Rome wel helemaal veranderd. In een volgende blog meld ik mijn ervaring !

Afrikaans woordenboek:

eerlang  =  binnenkort

"Van Wyksdorp"

Nu we met ons motorgroepje zo ongeveer alle wegen en "grondpaaie" in de directe omgeving van Montagu - vaak zelfs meermaals - bereden hebben, zoeken we op de kaart verder weg gelegen onbekende oorden. Eén van onze leden kwam met het voorstel om een tocht te maken naar het plaatsje waar hij zijn jonge jaren had doorgebracht: Van Wyksdorp. Om dit dorpje in de Klein-Karoo te bezoeken, planden we een route via Calitzdorp-Rooibergpass-Van Wyksdorp-Barrydale-Montagu. Een tocht van ruim 400 km. Moest te doen zijn op één dag. 

Nu bleek de Rooibergpass heel wat moeilijker te zijn dan verwacht. Het zand was weggewaaid, waardoor we stuiterend over de stenen een weg naar de top moesten zoeken. Dat lukte gelukkig zonder schade aan mens en machine en de beloning lag op ons te wachten bij de Rooiberg-lodge, waar we een welverdiende lunch zouden hebben. Dat was het plan, maar de keuken van dit schitterende resort was bij aankomst reeds gesloten. 

Dan maar door naar Van Wyksdorp. Dorp is een wat grootse naam voor een klompje huizen rond een kerk, een schooltje, een postkantoortje en een gemeentehuis. Wikipedia had me geleerd, dat het in 1904 gestichte plaatsje als een Nederduits Gereformeerde gemeente begonnen was op  boerderij Buffelsfontein en genoemd werd naar de eigenaars: de familie Van Wyk. Er zijn 833 inwoners, waarvan 17 mensen zwart zijn, 108 blank en 708  kleurling. 90 Procent van de dorpelingen spreekt Afrikaans. Asfalt is hier nog steeds een onbekend artikel en volledig "gestoffeerd" streken we neer in het Spekboomrestaurant, waar de eigenaar tevens de kok en de ober bleek te zijn. 

Met de smaak van de hamburger was niets mis, maar de wachttijd van anderhalf uur vonden we wel iets te lang. We vervolgden ons stofpad tot we om 18.00 uur het teerpad van de R62 bereikten en om 19.00 uur waren we thuis. Een trip van 415 km naar een plaatsje, waar de tijd stil is blijven staan !

Wat doe je wanneer een collega-atleet betere prestaties levert dan jij ? Je zou zelf vaker en meer intensief kunnen gaan trainen of een andere trainer kiezen. We weten niet of het collega-atleten zijn geweest, maar drie mannen in KwaZulu-Natal hebben gekozen voor een andere - nogal rigoureuze - aanpak: Zij hebben de atleet Mhlengi Gwala overvallen bij de universiteit en hem naar een bos in de omgeving gebracht. Diefstal was niet de reden, want de telefoon, het horloge en de fiets werden niet gestolen. Nee, men is begonnen met het afzagen van de benen van de sportman. "Gelukkig" was de zaag niet scherp genoeg om het bot doorgezaagd te krijgen en daarom begon men maar met het andere been. Door de komst van veiligheidsbeambten moesten de daders vluchten en kon de ongelukkige Mhlengi snel naar het ziekenhuis gebracht worden. Vrienden en andere - veelal onbekende -   mensen hebben ondertussen al  137.938 Rand ingezameld om de operatiekosten van de niet-verzekerde sportman te betalen. De doktoren denken, dat Mhlengi Gwala met veel oefening weer zal kunnen lopen !

Tenslotte:

De koffer is gepakt en zaterdag breng ik Sanja naar de luchthaven van Kaapstad. Vijftien dagen de warme zon van Afrika ruilen voor de kou en de nattigheid van Europa. Het wordt een combinatie van Nederland en de stad Rome. Tien jaar geleden heb ik beloofd om samen die stad eens te gaan bezoeken en vanzelfsprekend houd ik me aan mijn belofte. Ik blijf nog enkele dagen in de warmte om volgende week met Sanja de "eeuwige stad" te bezoeken !

Afrikaans woordenboek:

gryslande  =  onbekende gebieden

" Blikkiesdorp "

De bevolkingsaanwas in Zuid-Afrika bedraagt  ruim één miljoen personen per jaar. Zo'n toename zorgt voor een gigantisch probleem wat betreft de bouw van behuizing en de overheid investeert  dan ook miljarden Randen in woningbouwprojecten door het gehele land. Jarenlang werden door de bewoners zelf hutjes gebouwd van hout en golfplaten. 

                                    

Je zag overal van deze krakkemikkige bouwsels ontstaan. Blikkiesdorpen worden ze genoemd vanwege de grote hoeveelheid golfplaten die men gebruikt. De regering wilde een einde maken aan deze onmenselijke behuizing en er werden (en worden nog voortdurend ) duizenden zeer eenvormige en eenvoudige huizen gebouwd. Eénkamer-woningen, waar vaak grote gezinnen moeten leven in één niet al te grote ruimte. Het is een iets betere woonsituatie, maar nog bepaald niet comfortabel. 

                                    

De laatste jaren ontstaan er echter beter op de gezinssituatie afgestemde huizen voor de armlastige bevolking. In de West-Kaap verschijnen moderne - vaak in frisse kleuren geschilderde - eenvoudige woningen. Tijdens onze motorrit naar mcGregor op vrijdag 23 februari zagen we ook in dit kleine dorp een in het oog springende nieuwbouwwijk met opvallend witte woningen in een moderne bouwstijl. 

                                    

Een aantal heeft zelfs een verdieping, iets wat ongezien is in townships. Deze woningen worden gratis geschonken aan bewoners. Ze worden zelfs kosteloos hun eigendom, maar mogen jarenlang niet doorverkocht worden. Deze huizen zijn een enorme verbetering t.o.v de oude bouwsels. Hopelijk zijn de gelukkige bewoners zuinig op hun geschenk !

Concerten van top-artiesten zijn in onze regio een zeldzaamheid. Als we die bij willen wonen, moeten we naar Kaapstad gaan. Er zijn echter heel wat goede artiesten, die hier regelmatig op wijn-estates uitstekende muziek ten gehore brengen. De sfeer tijdens zo'n concert is heel bijzonder en dat moet je een keer meegemaakt hebben, vinden wij. Daarom namen we Sanja's ouders mee naar een optreden van de zanger Jak de Priester.

Plaats van handeling was de wijnplaas Rietvallei in Klaasvoogds bij Robertson. We zijn geen speciale fan van Jak, maar woonden in 2015 een concert van hem bij tijdens het "Kunstefees" in Oudtshoorn en we konden zijn muziek wel waarderen. Dat was ook nu weer het geval. Zelf geschreven eigentijdse liedjes met een goed verhaal aan elkaar gepraat en Werner Ferreira zorgde voor een indrukwekkende begeleiding op keyboard en accordeon, iets wat je niet direct verwacht van een "hoenderboer" (kippenfokker). Wij hebben er van genoten, maar mijn schoonouders waren iets minder enthousiast, wat veroorzaakt werd door hun plaats pal tegenover twee grote luidsprekerboxen en verder werkte de buitentemperatuur helemaal niet mee. Het was die avond koud, waardoor iedereen gekleed in lange broek, trui en jas, zittend op het grasveld in de tuin van dit fraaie wijn-estate genoot (of niet) van de muziek en van een goed glas Rietvallei-wijn !

Tenslotte:
Op zaterdag 3 maart waren er twee activiteiten, die ik niet ongezien voorbij kon laten gaan. In Robertson was er "Wheels4U", een show van klassieke en bijzondere voertuigen. Een moderne Ferrari, een paar oude tractoren  en enkele motoren. Geen groots opgezet gebeuren, maar wel leuk om even gezien te hebben.
                                
Op dezelfde dag was er ook de jaarlijkse "fly-in" op het vliegveld van Swellendam. Het is één van de weinige activiteiten op luchtvaartgebied in onze regio en een must voor mij.  Het vliegveld luistert naar de indrukwekkende naam: "Swellengrebel Airport" en bestaat (slechts) uit een grasvlakte met een startbaan, een hangar en een brandstoftank. Het vliegveld is genoemd naar Hendrik Swellengrebel, die in 1700 in Kaapstad werd geboren uit Nederlandse ouders. Hendrik was gouverneur van de Kaapprovincie van 1739 tot 1751 en was gehuwd met Helena Wilhelmina ten Damme. Tijdens Hendrik's regeerperiode zijn er meerdere nieuwe dorpen gesticht, waaronder Swellendam (een samentrekking van Swellengrebel en ten Damme). Hij heeft zich ingezet voor natuurbescherming onder andere door een verbod in te stellen op het schieten van "gestreepte esels" (zebra's). In 1751 kwam er een einde aan zijn gouverneurschap en vestigde hij zich in Utrecht (landgoed Schoonoordt), waar hij in 1760 overleed.
                               
Tijdens de vliegshow was er een mix van vliegende voorwerpen te zien: Straaljagers, helikopters, micro-lights en ultra-lights  zorgden voor een komen en gaan of om in luchtvaarttermen te blijven: landen en opstijgen. Bijzonder was de aanwezigheid van een zestal "aerobatics", stuntvliegtuigen, die allerlei gedurfde bewegingen in de lucht uithaalden tot groot vermaak en bewondering van het toekijkend publiek.  Het is elk jaar weer een interessante activiteit voor iedereen, die in luchtvaart geïnteresseerd is !

Afrikaans woordenboek:

hoenderkop raak  =  tureluurs worden

"Prutteltjeskaas"

Nu mijn schoonouders bij ons zijn, volgt er elke morgen werkoverleg tijdens ons gezamenlijk ontbijt. Zowel Sanja als haar moeder houden van koken, maar het werkt minder goed als zij gelijktijdig in onze keuken bezig zijn. Daarom hebben zij afgesproken om beurten keukenprinses te zijn.  Er moet natuurlijk wél overlegd worden welke ingrediënten er benodigd zijn en eventueel nog gekocht moeten worden. Op woensdag was het de beurt aan mijn schoonmoeder en besloten werd om een visgerecht met broccoli te bereiden. De vis was op voorraad in onze diepvries. Broccoli zou gekocht gaan worden bij de Spar en verder vroeg de kokkin of er "prutteltjeskaas" in huis was. Nou hebben we altijd wel kaas in huis en geprutteld wordt er ook regelmatig, maar prutteltjeskaas ???

Na enige nadere uitleg bleek het te gaan om geraspte kaas. Die is hier volop verkrijgbaar en wordt "gerasperde kaas" genoemd. Alle ingrediënten voorradig. De maaltijd kan bereid worden. Het dessert is nog een verrassing en ik hoop en bid, dat schoonma niet wéér met karnemelk op de proppen komt!

In de blog van 19 november 2015 schreef ik reeds over mijn bezoek aan het Afrikaans-Orthodox  kerkje in de omgeving Dassieshoek bij Robertson. De priester, Vader Zacharias, vertelde me destijds over zijn kerkgemeenschap en leidde me rond door een kleine, maar bijzondere kerk. Het leek me een leuk uitstapje om samen nog eens een tocht naar dit gebied te ondernemen.

Om te beginnen dronken we koffie in het "Bird-paradijs" en genoten daarna van de prachtige omgeving met veel vruchtbomen en wijnvelden in een dal tussen ruige heuvels. Het kerkje stond er nog en ook Vader Zacharias was aanwezig.

We kregen een rondleiding met veel informatie, die voor een deel ook voor mij nieuw was. Vader Zacharias (zijn wereldse naam weten we niet) kwam oorspronkelijk van Kaapstad en werkte als klinisch psycholoog daar, maar ook in Pretoria en Rustenburg. Twaalf jaar geleden werd het kerkje in Robertson gebouwd dankzij financiële steun van de eigenaren van een grote supermarkt in die plaats. Er zijn ongeveer 40 actieve kerkgangers uit de directe omgeving, maar ook uit Worcester (40 km), Swellendam (70 km) en zelfs uit Kaapstad (160 km). Elke zondag is er om 09.30 uur een kerkdienst, waarvoor ook wij uitgenodigd werden. Na afscheid genomen te hebben, zetten wij onze tocht voort verder in Dassieshoek.

Mijn schoonouders waren zeer onder de indruk van dit fraaie natuurgebied en het zou me niet verbazen als ze binnenkort eigenaar zijn van een huisje in dit gebied. Enig opknapwerk dient er nog wel te gebeuren. Helaas voor hen zit hun vakantie in Zuid-Afrika er al weer op als u deze blog leest. Dinsdag hebben we hen naar de luchthaven van Kaapstad gebracht. 31 dagen hier doorgebracht, waarvan 30 met mooi weer en slechts één koele dag. Wat zal het Nederlandse weer hen letterlijk en figuurlijk koud op de maag vallen. Eén maand hier overwinteren is mooi, twee maanden is mooier en drie maanden is het mooist. Volgend jaar misschien ?

Tenslotte:
Cyril Ramaphosa, de nieuwe Zuid-Afrikaanse president, heeft vorige week zijn eerste staatsrede in de "Nasionale Vergadering" (Parlement) uitgesproken en daarin heeft hij vernieuwing en verandering beloofd. Ramaphosa wil allereerst de economie op orde brengen door internationale investeerders vertrouwen te geven in de Zuid-Afrikaanse economie. Op de tweede plaats wil hij werkgelegenheid scheppen voor jonge mensen. In de landbouw, de mijnindustrie en de toerismesector kunnen veel banen gecreëerd worden. Ten derde zal de welig tierende corruptie de nekslag toegediend worden.
De meeste oppositiepartijen hebben de staatsrede als positief en beloftevol verwelkomd, maar er zijn ook vraagtekens en er is ook kritiek: Het feit, dat de minister van Financiën onder Zuma nu ook in dezelfde functie blijft. Ramaphosa's verklaring, dat grondonteigening gaat plaatsvinden zonder vergoeding, kan rekenen op veel verzet. Ramaphosa belooft veel, waardoor mensen ook veel verwachten. Zullen er ook daden komen? Veel van de genoemde plannen kosten enorm veel geld. Waar gaat dat geld gehaald worden? Geen woorden, maar daden zingt men al jaren in Rotterdam en wellicht zingt men in de toekomst: "Nie woorde nie, maar dade" in Pretoria en omstreken !

Afrikaans woordenboek:

Henne wat die meeste kekkel, lè nie die meeste eier nie  =  Degenen die de meeste praatjes hebben, doen meestal het minste.