Er schort wat aan !

Lang geleden, om precies te zijn op 7 februari 2013, publiceerden we een weblog met als titel: "een dikke kontenbroek". Sanja's moeder was toe aan een nieuwe broek en fabriceerde van een in Worcester gekochte lap stof een kleurrijke, nogal frivole broek voor haar zelf. Nu, anderhalf jaar later, heeft die broek blijkbaar haar functie verloren. Is ie te klein of te groot geworden? Is de kleur uit de mode? We weten het niet. Maar aan weggooien heeft schoonma een broertje dood en dus kwam de oude getrouwe husqvarna te voorschijn en werd de broek fluks omgetoverd in een tweetal functionele schorten.



Sanja's ouders komen over enkele maanden weer naar Montagu en waarschijnlijk wordt er dan met een Worcesters' lapje wel weer een fraaie broek geproduceerd !

Aanstaande zaterdag nemen we weer deel aan het jaarlijkse Makiti-feest hier in Montagu. Dit feest bestaat uit diverse onderdelen en één onderdeel is een optocht door de dorpskern van allerlei versierde voertuigen . En daar doen een aantal  Hollandse Montagu-ers ook aan mee.



Vorige week zaterdag werd de trailer van onze buren versierd. Als thema hebben we gekozen voor "Oranje-gekte". ( Op z'n Afrikaans: "Mal oor Oranje")

Vorige week gaf het Kaaps Filharmonisch Orkest een concert in de kerkzaal. Optredens van top-orkesten zijn hier "seltsaam as hoendertande" en dus waren wij - en nog honderden andere belangstellenden - hierbij aanwezig. Heel bijzonder vonden wij de voorstelling van de diverse groepen instrumenten.



Voor de talrijke jonge mensen was dit erg leerzaam. Het uitgevoerde repertoire bestond uit klassieke muziek, die ooit bewerkt en gebruikt werd in beroemde films. Het werd een boeiend concert, mede doordat 2 kleurling jongetjes en een wat oudere dame uitgenodigd werden om ook even het dirigeerstokje te hanteren tot groot vermaak van het publiek en ook van de orkestleden zelf. Het concert was na een uur al weer voorbij, Het orkest vertrok weer terug naar Kaapstad, maar de muzikale happening bleek nog niet ten einde te zijn, want achter in de kerkzaal kwam een groepje jongeren bij elkaar.



Dit plaatselijk koortje van kleurling-jongeren zorgde voor een niet gepland optreden. Spontaan werden twee liederen gezongen tot groot vermaak van de nog aanwezige toehoorders!

Tenslotte:

Elke week lopen wij een uur met de honden van het dierenopvangcentrum in Ashton. Maar één keer per jaar wordt er voor de asielhonden ( maar de eigen honden mogen ook meedoen) een wandeltocht georganiseerd in de Natuurtuin van Montagu.



En dat gebeurde gisteren. Wij hadden onze eigen honden thuis gelaten en zouden lopen met twee asielhonden. Maar er bleken zoveel mensen bereid te zijn om te lopen, dat er een gebrek aan honden was. Dus hebben we voor even Schoffie, de hond van de buren, geleend om door de prachtige natuurtuin te lopen.  Leuk voor de viervoeters om een uurtje te lopen en voor ons is die beweging ook helemaal niet verkeerd !

                                  

Zuid-Afrikaans woordenboek:

troeteldiere  =  huisdieren

Wie is Bram ?

Vorige week schreef ik al over "Montagu Acapella", het koor waar Sanja ook deel van uitmaakt. De flash mob op de zaterdagmarkt was een opmerkelijk succes, want waarschijnlijk 13  (8 zeker) nieuwe leden hebben zich aangemeld! Eén optreden vergat ik de vorige keer te vermelden. Er werd ook nog opgetreden in "Brams Care Centre" in de kleurlingenwijk Zolani bij Ashton.

Sanja ontmoette daar een aantal mensen, maar niemand heette Bram. Wie is toch die Bram? Uiteindelijk kwam één van de verzorgsters met het antwoord: Bram is helemaal geen Bram, maar staat voor de eerste letters van de plaatsen Bonnievale, Robertson, Ashton en Montagu. In 2000 stichtte de Nederlander Kees Meulenbroek een zorgcentrum in een niet meer gebruikt, vervallen hospitaaltje in het township Zolani. Het doel is de opvang van terminaal zieke, zeer arme mensen, die geen huis en geen familie of vrienden hebben. De helft van deze mensen betreft Aids-patienten. In maart 2004 werd een nieuw gebouw betrokken, maar de stichter Kees Meulenbroek overleed nog in diezelfde maand. Zijn familie in Nederland bleef zorgen voor financiele ondersteuning. In 2010 had "Brams Care Centre" al 840 patienten opgevangen, waarvan de kortste opvang één dag was en de langste 19 maanden.

                                   

Het valt Nederlandse toeristen in Zuid-Afrika op hoeveel plaatsen Nederlandse namen hebben. Amsterdam, Middelburg, Ermelo, Marken, Bredasdorp, Gouda, Delft, Dordrecht, Utrecht om er maar een handvol te noemen. Middelburg komt zelfs 2x voor. Tot ergernis van inwoners, die hun post niet ontvingen, omdat de Post de twee plaatsen verwarde, waardoor brieven en pakjes 900 km verder in het andere dorp Middelburg bezorgd werden.
                                  

 Bart de Graaff schreef er een interessant boekje over: "1599 km tussen Amsterdam en Gouda". 

Vaak is die Nederlandse naam terug te voeren naar de kolonisten, die - sinds Jan van Riebeeck  de Kaap bereikte - uitzwermden over dit land. Maar de Nederlanders hebben niet het alleenrecht. Engelsen, Fransen en Duitsers voerden ook hun plaatsnamen in. Denk maar aan: East-London, Sutherland, Upington, Prince Albert, Parys, Hannover, Hamburg, Berlijn en Heidelberg.

Tenslotte:
We hebben altijd de bedoeling gehad om zo goed mogelijk te integreren in de Zuid-Afrikaanse samenleving. Daarom zijn we al drie jaar lid van een eetgroep,  ook wel kuiergroep genaamd.



Deze groep bestaat uit 8 Zuid-Afrikaners en 8 Nederlanders en één keer in de 6 weken komen we bij elkaar om een gezamenlijk samengesteld diner te nuttigen. Het is een heel plezierige contactgroep, waar wij veel leren van de Zuid-Afrikaanse samenleving en hun eetcultuur. Zo hebben we al een flink aantal specifieke Zuid-Afrikaanse gerechten leren kennen, zoals:
boboti, lamsbredie, biltong, pampoenkoekies, potjiekos, vetkoek, malvapoeding, koeksisters en melktert. Omgekeerd kennen de Zuid-Afrikaners nu andijvie- en wortelstamp, zuurkool, rookworst, appeltaart, speculaas en stroopwafels.
Een initiatief, waar we nog nooit spijt van gehad hebben!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kuiery  =  gezellig samenzijn

Flash mob !

           
Het kortelings opgerichte koor, waar Sanja lid van is, hield afgelopen zaterdag een z.g. flash mob.   Nu had ik - en ik denk meerdere mensen - geen idee wat een flash mob is. Maar "Wikipedia" bracht uitkomst:

Een flash mob is een (grote) groep mensen, die plotseling op een openbare plek bijeen komt, iets ongebruikelijks doet en daarna weer snel uiteen gaat. 

Dit nieuwe koor, Montagu Acapella genaamd, zingt liederen van de Franse Taizé kloostergemeenschap, tevens werk van de Beatles en Christmas Carols zitten ook in de pijplijn. Men wilde wat meer bekendheid krijgen en daarom werd een kort flitsconcert (van één lied) georganiseerd tijdens de zaterdagmarkt in Montagu.  De Beatles-song "If I fell in love with you" werd ten gehore gebracht tot verrassing en waardering van zo'n 200 marktbezoekers. Op deze wijze is er gewerkt aan naamsbekendheid en wellicht levert het ook nog nieuwe leden op.                                 

Dit optreden van één lied werd op zondagmiddag gevolgd door een heel wat uitgebreider concert voor de bejaarden van "Oue-tehuis Huis Uitvlucht".



Of de bejaarden ook lid zullen worden, valt te betwijfelen, maar een gezellige middag hadden ze zeker wel!

Het was voor Sanja helemaal een bezig weekend, want in de ochtenddienst van de N.G. kerk werd zij - samen met nog 6 anderen - beroepen tot ouderling. Een ouderling is als lid van de kerkenraad mede verantwoordelijk voor de opbouw van de kerkgemeente. Zij zorgen ervoor, dat de gemeente haar pastorale en missionaire roeping kan vervullen. Sanja zal in een komende blog nader ingaan op haar taak en de wijze waarop zij die taak invult.

Mede omdat twee leden van onze motorclub ( van drie ) langere tijd in Nederland vertoefden, stond onze Honda Transalp veel te lang stil. Dat zinde de motor duidelijk niet. We stonden vorige week vrijdag helemaal klaar om richting Barrydale te toeren. Motorjack aan, helm op, handschoenen aan en starten maar. Nou, mooi niet. Het bleef oorverdovend stil vanwege een accu, die zo dood was als een pier. De acculader van broer Wim bracht uitkomst, maar had er meer dan 24 uur voor nodig  om de accu weer tot leven te brengen en afgelopen maandag konden we alsnog een stukje van de fraaie Route 62 rijden en genieten van de vergezichten met volop bloesemende fruitbomen!

                                      

Tenslotte:

We zijn toch niet gek! 

Dat idee hadden we zelf ook al, maar het is wel geruststellend als anderen dat ook vinden. We vermeldden eerder al, dat we flink bezig zijn met het verzamelen van  allerlei documenten, die nodig zijn om onze aanzoek voor een Permanente Verblijfsvergunning compleet te maken. Eén van die gevraagde papieren is een verklaring van onze huisarts, dat wij geestelijk en lichamelijk gezond zijn. Onze verzameling documenten groeit. We wachten nog op de Verklaring omtrent Gedrag, die aangevraagd is in Pretoria en hopelijk binnenkort in onze brievenbus valt! 

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

eksie-perfeksie  =  fantastisch

Het einde der tijden?

Vorige week woensdag en donderdag passeerde hier een koufront met nogal wat regen. Eigenlijk niets bijzonders, want we zitten hier  momenteel in de lente en daarin behoort het zo nu en dan te regenen, zodat de natuur de komende warme zomer kan doorstaan. Maar onze buren maakten zich grote zorgen over al dit neerplenzende hemelwater. Op dinsdag bleek hun riolering het water, wat van de ons omringende bergen kwam, niet meer aan te kunnen met overstromende putten tot gevolg. Toen het de twee daarop volgende dagen behoorlijk regende, vreesden zij, dat een grote zondvloed ons te wachten stond. Denkend aan het Bijbelverhaal van Noach, namen zij voor alle zekerheid de nodige voorzorgsmaatregelen en parkeerden een zeilboot vóór hun huis, de ark van Noach in gedachten. 

                                   

Je kan maar beter op alles voorbereid zijn, nietwaar. Gelukkig viel het allemaal reuze mee. Na de twee regendagen kwam de zon al weer te voorschijn en zorgde voor temperaturen van ruim 20 graden. En hun riolering bleek gewoon verstopt te zijn en dat probleem hadden enkele medewerkers van de gemeente vlot opgelost!

Jannie van Tonder, de muzikale duizendpoot van onze muziekgroep (of wat daar nog van over is), organiseert onder de naam Dassiesrock nogal eens concerten uitgevoerd door muzikanten, die enige naam en faam hebben en nog betaalbaar zijn. Afgelopen zondag speelden  "The Little Giants" in Ashbury. Deze kleurlingen-groep begon met kinderen van een jaar of 7. Ondertussen zijn ze rond de 18 jaar en ze spelen bepaald niet onverdienstelijk jazzmuziek. Ze traden al eens op in Kaapstad, Londen en Bangkok en nu dus in Montagu-Ashbury.

Een van de leden, de tenorsaxofonist, is ondertussen beroepsmuzikant en twee andere leden studeren muziek aan de universiteit van Kaapstad en zijn hard op weg naar een professionele baan in de muziek. Er zijn dus toch wel projecten, die succesvol verlopen. Dat geeft ons weer een beetje hoop wat ons eigen muziekproject betreft.

Ik volg hier het voetbal van Engeland en Nederland enigszins en wat mij  -en ik zal niet de enigste zijn - steeds meer opvalt, is, dat de arm van veel spelers behoorlijk voorzien is van "plakplaatjes".

Eerst waren het leden van bepaalde groepen motorrijders, die zich zo lieten "mishandelen". Een journalist van de krant schreef daarover: "Hulle lyk op seerowers met kopdoeke en meer ink op die arms as gister se koerant". 

Tenslotte:

Onze cd-verzameling groeit nog steeds, ondanks het feit, dat de cd eigenlijk uit de tijd begint te raken en zijn langste tijd al wel gehad heeft. Voor onze aanvraag om een Permanente Verblijfsvergunning te krijgen, moesten we naar de afdeling Radiologie van de Mediclinic in Worcester. Er dienden longfoto's gemaakt te worden om aan te tonen, dat wij geen tuberculose hebben.

Een uur later bleken we geen tbc te hebben en als bewijs kregen we ieder een cd mee naar huis met daarop een foto van onze longen. Deze cd's kunnen we voegen bij de cd, die ik drie jaar geleden al kreeg als gevolg van een heupoperatie. Ik vind  onze verzameling nu eigenlijk wel groot genoeg !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

x-straalplaate neem  =  rontgenfoto's maken