zaterdag 27 augustus 2011

Hetzelfde….maar dan anders!



We hebben al eerder aangegeven dat inburgeren in Zuid- Afrika relatief gemakkelijk gaat, omdat er in grote delen van dit land Afrikaans gesproken wordt. Dit Afrikaans kent een deels Nederlandse oorsprong en is voor ons goed te lezen, te begrijpen en ook wel te spreken.(Als we bijvoorbeeld naar Portugal geëmigreerd zouden zijn, was de taal echt een struikelblok geweest). Maar in die zgn. overeenkomsten met het Nederlands, schuilt ook een gevaar. Niet alles wat in het Afrikaans op het Nederlands lijkt, heeft ook dezelfde betekenis! Je kunt behoorlijk in de fout gaan, bijvoorbeeld met het simpele woordje: lief. Wij denken bij dit woord aan aardig, maar als een Zuid-Afrikaan(se):“ek is lief vir jou” zegt, bedoelt hij/zij “ik hou veel van jou”. En dat gaat toch echt verder dan ons Nederlandse woordje lief. Je hoeft ook niet naar iemands been te kijken als hij of zij tegen je zegt: “ek is been af”. In het Afrikaans betekent dit: “Ik ben verliefd”. Als je je kat kwijt bent, ga dan niet lopen roepen: “Het jij mij poes gesien?”de Zuid- Afrikaner denkt dan dat je de vrouwelijke schaamstreek bedoelt. Helemaal raar staan wij te kijken, als de dominee of pastoor tegen je zegt: “Ons het gemeenskap”. In Zuid- Afrika bedoelt men hiermee, dat we dezelfde godsdienst hebben. In Nederland denken we – zeker bij sommige pastoors – aan iets heel anders. Je bent een beetje trots als men in  Zuid-Afrika tegen je zegt: “Jij is lekker lijf”. Maar die trots is niet op zijn plaats, want het betekent dat je dronken bent. Een Zuid- Afrikaan(se) die tegen je zegt: “Ons kom lekker klaar”, maakt je verlegen. Maar dat is niet nodig, want het betekent niets meer dan: “Wij kunnen goed met elkaar opschieten”.
Tot slot: Als de Zuid-Afrikaner zegt:”De smoelneuker lig in de vrijkamer”, denken wij: ”Nou, nou! ”Maar het betekent alleen maar: “De zwengel om het hek open of dicht te draaien, ligt in de logeerkamer”.     
Kortom: Vaak hetzelfde….maar soms een beetje anders!




De winter loopt op zijn eind, de lente is begonnen.


Zuid-Afrikaans woordenboek

bekaf = verlegen

zaterdag 20 augustus 2011

Wegens vakantie gesloten!

Broer Wim en schoonzus Rita proberen elk jaar, in het  rustige winterseizoen, een korte periode op vakantie te gaan. Er worden dan geen boekingen voor hun B&B geaccepteerd en er zijn dus geen betalende gasten.










Maar ze vinden het wel een prettige gedachte, dat er iemand op hun bedrijf aanwezig is, om het personeel instructies te geven. Natuurlijk moet ook hun “vee”: 2 honden en 2 katten, verzorgd worden.










Tot nu toe kwam Leo elk jaar graag even over vanuit Nederland voor een oppasvakantie. Dit jaar wonen we zelf al in Zuid-Afrika en in 20 minuten rijden we vanuit Montagu naar Klaasvoogds (Wes). Daarom hebben wij enige tijd geleden  aangeboden om ook dit jaar voor oppasser te willen spelen.
En dat is wat we nu doen. Wim en Rita zijn richting Drakensbergen vertrokken en wij genieten, samen met de honden, van onze vakantie op Mallowdeen Gardens. Deze week dus geen verhalen van klussen en andere noodzakelijke bezigheden. Wij zijn wegens vakantie gesloten en zitten al enkele dagen in de zon uit te rusten van ons harde werken van de afgelopen maanden.




Zuid-Afrikaans woordenboek:

kroos-trooster = babysitter

vrijdag 12 augustus 2011

Het koper wordt duur betaald!

Vorige week berichtte ik al over de vondst die ik per ongeluk deed bij de poging om de waterleidingbuizen op zolder te isoleren. Tijdens deze expeditie zag ik ergens in een hoekje een oud koperen vat, wat bij nadere inspectie een oude geiser bleek te zijn. Waarschijnlijk stamt het uit 1940, het jaar waarin ons huis gebouwd is. Vorige week lukte het me niet om het vat door het zolderluik naar beneden te krijgen. Maar als de nieuwsgierigheid groot is, neemt de vindingrijkheid toe. Na enig gepieker en nog wat onderzoek van de zolder, vond ik nog een tweede zolderluik. Helemaal aan de andere kant van het huis. Maar het belangrijkste: het luik was groot genoeg om er het vat doorheen te krijgen. De hele operatie kostte me twee uur, maar toen stond het vat blinkend gepoetst op ons terras. De koperprijs bedraagt 9826,75 dollar per ton en het vat weegt zo’n 20 kg. Dus de waarde bedraagt ongeveer 196,53 dollar! Wat we er mee gaan doen, weten we nog niet, maar waarschijnlijk krijgt het een leuke bestemming, ergens in onze tuin.
 
Afgelopen woensdag startte de wijncursus. Cursusleidster Nel-Marie begon met een inleiding over de geschiedenis van de wijnbouw in Zuid-Afrika. Voor ons Nederlanders leuk om te horen, dat Jan van Riebeeck omstreeks 1650 hiermee begonnen is. Na het theoriedeel moest er natuurlijk geproefd worden. Daarmee sloten we een gezellige en leerzame avond af bij onze Wim en Rita in de lapa van Mallowdeen Gardens.
Donderdag was een bijzondere dag, want op deze dag werd ons huis ook eindelijk óns huis! Ons adres is: 4A De Kockstraat, 6720 Montagu, Zuid-Afrika. tel: 0027236143525 We woonden er al sinds eind mei in, maar vanaf nu is het ook echt ons eigendom. Ook kwam er gelukkig schot in onze nieuwe keuken. De laatste metingen zijn verricht, de handtekening is gezet en half oktober arriveert onze “kombuis”per container vanuit Duitsland in Kaapstad.
Tot slot: Sanja beschikt over een vooruitziende blik! In onze tuin staat een grote, brede, oude conifeer. De landscaper wilde deze weghalen, maar zij besliste dat hij moest blijven staan. Wat wil nu het geval: Leo stond op de ladder om een versleten zonwering van de muur te halen. Dat lukte aanvankelijk niet, maar ineens schoot de luifel los en viel- samen met Leo- naar beneden. Gelukkig was het niet van grote hoogte en Leo kwam prachtig terecht, midden in de conifeer, zodat zijn val gebroken werd en hij zonder een schrammetje uit deze “redder” kon stappen. Er is wel een tak van de conifeer afgebroken, maar meer schade was er gelukkig niet. Als de landscaper zijn zin had gekregen en er enkele cactussen of erger nog Agaves had neergezet………


Zuid - Afrikaans woordenboek


skuldbult = woonbuurt met deftige huizen

zaterdag 6 augustus 2011

Een rustige week en een kostbare vondst.

Geen bouwvakkers, geen tuinlui en geen houthakkers over de vloer deze week. De gordijnen zijn nog steeds in de maak en de offerte van de keuken laat nog op zich wachten. Maar dat betekende niet dat er niet gewerkt werd. Tot nu toe sliepen we zelf op de logeerkamer, omdat de hoofdslaapkamer nog niet beschikbaar was. Hier moesten eerst een paar inbouwkasten verwijderd worden, voordat onze eigen kasten geplaatst konden worden. Het was nog even spannend of onder de oude kasten ook hetzelfde parket zou liggen, als in de rest van de kamer. Gelukkig bleek dit wel het geval te zijn en na twee maal schuren en drie maal lakken was ook dit deel van de vloer weer in oude glorie hersteld. Na het monteren van kasten en bed konden we na ruim vijf maanden eindelijk weer eens in ons eigen bed slapen.
We sliepen prima tot 6 uur in de morgen. Op dat moment schrokken we wakker door een formidabele dreun op zolder. Enige tijd later wéér zo’n knal! Het hele huis in rep en roer, twee honden in paniek en daarna was het weer stil. Wat was het geval? Om 6 uur schakelde de automaat van de besproeiinginstallatie in en zorgde zo voor druk op de waterleidingbuizen op zolder. Deze buizen sloegen met een flinke dreun tegen elkaar. Dus toog Leo met isolatiemateriaal de zolder op en na twee uur balanceren van balk naar balk, waren alle buizen geïsoleerd en kon Leo, voorzien van een dikke laag stof, de badkuip in. Maar het probleem was opgelost, dachten we. Tot we de volgende morgen om 6 uur wéér wakker schrokken door een zelfde dreun. Waardoor deze veroorzaakt wordt weten we niet. We zullen een keer om 5.55 uur op zolder gaan zitten en maar wachten op de BIG BANG!
Dit probleem heeft ook een positieve kant, want tijdens de klus op zolder ontdekte ik een niet meer in gebruik zijnde geiser. Na eens goed gekeken te hebben en een stoflaag van 70 jaar weggeveegd te hebben, kwam er een prachtig roodkoperen vat tevoorschijn. Dit halen we naar beneden. Alleen weten we nog niet hoe, want het gaat absoluut niet door het zolderluik. Hier moeten we dus nog iets op bedenken.                       
We hebben al vaker geschreven over de Zuid-Afrikaanse winter en deze week hadden we weer zo’n prachtige winterweek, met dagtemperaturen van ruim 20 graden in de zon en koude nachten.

 

Toen we vrijdagochtend naar Worcester reden om inkopen te gaan doen, was de sneeuw op de bergen schitterend te zien in het zonlicht.
Jammer genoeg moest deze week de muziekles afgeblazen worden. Een uur voor aanvang van de les kregen we een telefoontje, dat de muziekleraar meneer Page, verhinderd was. Wij hadden niets voorbereid en zonder materiaal les geven, daar beginnen we niet aan. De opkomst bleek naderhand ook nog eens heel groot te zijn. 36 teleurgestelde jongeren konden weer huiswaarts keren. Jammer, jammer!
Gelukkig eindigde deze week plezierig, want we werden uitgenodigd om te komen eten bij Wim en Rita. Het eten was lekker en het natafelen heel gezellig.



Zuid-Afrikaans woordenboek:

trompoppie = majorette