Meneer den Uil, deel 2 en werk voor tante Jo

We meldden een paar weken geleden al, dat er een uil gesignaleerd was in onze tuin. Afgelopen dinsdag was hij er wéér. Onze buren waren opnieuw de "ontdekkers" en belden ons om dit heuglijke feit te melden. Helaas vloog meneer de uil weg in de richting van onze buren aan de andere kant. Dus liep Sanja gezwind met de camera in de aanslag enige tijd tevergeefs te speuren in de tuin van deze buren. Toen ze een tijdje later weer terug kwam in onze tuin, zag ze "onze" uil op ons eigen dak zitten, maar vóórdat Sanja de camera gereed had, was de vogel gevlogen. Een gemiste kans, maar we hebben het stellige vermoeden, dat we die vogel nog wel vaker zullen zien.
Een uil op het dak, broedende zwaluwen bij de voordeur, nestelende mussen op onze binnenplaats en nu ook nog een mus die verlekkerd zit te kijken naar een mogelijk geschikte woning voor zijn aanstaande familie. De bakkersmand op één van onze fietsen in de garage lijkt de uitverkoren plek te gaan worden van Pa Mus.



Dat betekent wél, dat ik voorlopig mijn fiets zal moeten laten staan. (maar dat deed ik het afgelopen jaar tóch al, zegt Sanja )

Veilingen zijn hier in Zuid-Afrika talrijk en heel populair. Van alles wordt er geveild: huizen, door de bank terug genomen auto's en vooral ook bankstellen, bedden, koelkasten, wasmachines, computers, etc. Er zijn hier nogal wat winkels die deze goederen op krediet verkopen, maar dan wel tegen woekerrentes van zo'n 21 % ! Vooral de mensen met de (te) kleine portemonnee kopen zó spullen, die ze zich maar amper of eigenlijk niet kunnen veroorloven. En als pa dan zijn baantje verliest of zijn zuur verdiende geld investeert in de plaatselijke drankwinkel, grijpt de deurwaarder in en staan de eens zo dure spullen voor een dumpprijs op de veiling. In Robertson werd afgelopen maandag ook een tamelijk grote veiling gehouden, maar hier ging het om schilderijen, oude meubels, potten en pannen, vooral spullen uit grootmoederstijd.



Ik was nog nooit eerder op een veiling en toen Nederlandse Montagu-ers Ria en Wim mij vroegen om mee te gaan, deed ik dat maar al te graag. Aangekomen op de "skougrond" ( het tentoonstellingsterrein)  zagen we de uitgestalde goederen in rap tempo van eigenaar wisselen. Mijn interesse ging uit naar een mooie en in goede staat verkerende grote (bariton?)blokfluit.



Sanja is een verzamelaar van muziekinstrumenten en daarom wilde ik haar verrassen met dit instrument. Maar er bleken nogal wat muzikaal geïnteresseerden in de veilingzaal te zijn. De biedingen liepen snel op tot uiteindelijk 475 Rand. Dat was me toch écht iets te veel. Maar dit bezoek smaakt naar meer. Dit ga ik vaker doen !
Breien is in! Jarenlang was breien helemaal "not done". Maar momenteel is er een ware brei-revival. Ook in Montagu en nog wel op de Hoêre Skool (middelbare school). In het kader van een stageprojekt moest er breiles gegeven worden aan de noois en seuns (meisjes en jongens) van deze school. Sanja werd gevraagd om te assisteren en samen met kennissen Tineke en Hannie kregen de Afrikaners hun eerste breilessen. Ik  zal tante Jo uitnodigen om les 2 (sokken breien) te komen geven.

 

Tenslotte:
19 mei was ik jarig en vierde mijn 63e verjaardag. Dit is al weer de tweede verjaardag die in Zuid-Afrika gevierd wordt. Hoewel 63 geen bijzondere mijlpaal is, leek het ons wel leuk om de nodige Nederlandse familieleden en kennissen uit te nodigen om samen met ons het glas te heffen. Dat zorgde voor een heel gezellige middag voor de in totaal 16 aanwezigen.


Hartelijk dank ook voor alle felicitaties van familieleden, vrienden en kennissen uit Nederland via Skype, E-mail en good old 'Tante Pos".

Zuid-Afrikaans woordenboek:

E-pos  =  E-mail

The Rose Rally 2 en Moedersdag

Eén van de eerste aktiviteiten, waar we vorig jaar  aan deelnamen, was de Rose Rally. Een speurtocht / puzzelrit per auto door een fraaie omgeving hier vlakbij Montagu. De opbrengst van deze aktiviteit komt ten goede aan een goed doel. Wij steunen graag een goed doel en bovendien gaat de tocht door een prachtig landschap en eindigt met een gezellige "braai". Ook deze keer zorgden de organisatoren voor een aantrekkelijke tocht door een voor ons onbekend maar erg fraai stukje natuur.

Het was deze week weer een komen en gaan van tuinlui en bouwvakkers. Ik heb de strijd met de door de jaren enorm uitgedijde haag tot een goed einde gebracht, maar toen moest al het snoeihout nog afgevoerd worden. Drie volle vrachtwagens gingen naar de "vullishoop". (de vrachtwagens kwamen wél weer terug!) Tussendoor ontdekten we ook nog, dat de plaats waar het gaas stond, niet de echte perceelgrens bleek te zijn. Door palen en gaas te verplaatsen, werd onze voortuin optisch een aardig stukje groter. Onze "landscaper" regelde twee werkers, die in twee dagen deze klus klaarden. Hiermee kan onze oude haag aan een tweede jeugd beginnen en over een half jaar hebben wij weer een keurige erfafscheiding aan de straatkant.



Verder werden deze week ook nieuwe achterdeuren en een raamkozijn geplaatst. Na het verwijderen van de oude stalen kozijnen en deuren moest er flink gehakt worden om ruimte te creéren voor de nieuwe materialen. Sanja's grote angst dat het een enorme stofboel zou worden, werd gelukkig niet bewaarheid. De overlast viel reuze mee. Nu nog even flink schilderen; dan is ook deze klus weer tot een goed einde gebracht!



Op de sportvelden van de Middelbare school hier in Montagu werd vorige zaterdag een grote sportmanifestatie gehouden waarbij 3300 jonge sporters vanuit de nabije en verre omgeving rugby, hockey en netbal (korfbal in Nederland) speelden. 9000 belangstellenden vermaakten zich best onder een lekker winterzonnetje en wij waren er bij!



Tenslotte: Afgelopen zondag was het  - net als in Nederland - moederdag.
 "Moedersdag" wordt hier gezegd. Ik heb eens nagedacht over die extra -s- , want we hebben per slot van rekening maar één moeder. De oplossing vond ik toen ik 's avonds naar het Zuid-Afrikaans journaal keek en beelden zag van het huwelijk van de president Jacob Zuma. Hij heeft nu een verzameling van een stuk of zes vrouwen en bij al die vrouwen lopen al wel een "klomp kinders ". Dus voor Jacob Zuma en al die andere mannen die als teken van rijkdom beschikken over meerdere vrouwen is het elk jaar Moedersdag. Ik weet niet of mijn theorie klopt, maar als het niet zo is, had het toch zó kunnen zijn !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

grondboontjiebotter  =  pindakaas

Stroomuitval !

Het gebeurt in Zuid-Afrika nog al eens, dat de elektriciteit uitvalt. In grote lijnen zijn daarvoor twee redenen: De capaciteit is landelijk nog steeds te klein. Dankzij enorme investeringen krijgen steeds meer mensen - vooral ook in de townships  en op het platteland - "krag-aansluiting" zoals dat hier genoemd wordt. De centrales kunnen - zeker op piekmomenten - onvoldoende leveren en vallen nogal eens uit. De tweede reden is gelegen in het feit, dat hier alle leidingen bovengronds zijn. Het gebeurt regelmatig, dat door noodweer palen omwaaien en leidingen knappen. In Montagu is dat gelukkig zelden het geval, maar afgelopen zondag hadden we hier geen elektriciteit. Het had in dit geval niets met capaciteit of noodweer te maken. Er moest doodgewoon het nodige onderhoudswerk gedaan worden. We hadden hiervan netjes vooraf schriftelijk melding gekregen door de Municipaliteit (gemeente). Maar elektriciteit of niet; er zal tóch gegeten moeten worden en daarom leek het ons wel een geschikt moment om dan maar buiten de deur en natuurlijk ook buiten het dorp te gaan lunchen. Vier stroomloze lotgenoten hadden we snel gevonden en zó reden we zondagmiddag naar restaurant "Kingsriver" in Mc Gregor.



Na het nodige zoekwerk vanwege een omleiding, kwamen we bij dit schitterend gelegen juweeltje.



Het restaurant wordt gerund door een Nederlander, die eerder directeur van het Dolfinarium in Harderwijk was.We hebben voortreffelijk gegeten en genoten van de ambiance, zoals dat zo mooi heet. Voor ons mag de elektriciteit nog wel eens vaker uitvallen !



Er komt nu eindelijk ook meer schot in ons muziekproject voor de kansarme jeugd. Er wordt drie keer per week geoefend, waarbij Sanja de noodzakelijke theorielessen geeft, maar in tegenstelling tot enkele maanden geleden, komen de instrumenten nu ook elke repetitie uit de kast. De vijf saxofonisten doen het best goed. Evenals de trommelaars. Problemen hadden we vooral met de twee trompetten en de twee trombones.Wij beheersen deze instrumenten helemaal niet en konden dus niet helpen. Maar sinds drie weken hebben we een kundige instructeur in de persoon van Jannie van Tonder, die onze trompettisten en trombonisten goed op weg helpt. Eind mei komen Freek en Jennie Weelink, de initiators van dit project, naar Zuid-Afrika en dus wordt er hard gewerkt aan het repertoire. "Vader Jacob" kan al behoorlijk in canonvorm gespeeld worden en ook "Amazing Grace" komt al aardig uit de verf !

Tenslotte:
Meestal lezen wij het Zuid-Afrikaanse nieuws in de krant "Die Burger". Maar een paar dagen geleden las ik in de digitale versie van het Eindhovens Dagblad een verhaal over het Zuid-Afrikaanse leger. Het blijkt, dat generaals hier 's nachts in de kazerne het bed delen met ( hun eigen ??) vrouwen.
"Generaals in onderbroek" worden ze genoemd. We blijven goed op de hoogte en leren zo nog eens wat !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

houvrou  =  maîtresse

Een open deur intrappen!

Na de vervanging van onze keuken hadden we ons voorgenomen om voorlopig geen nieuwe renovaties meer te doen. Maar niets is zo veranderlijk als de mens en daarom gaan we enkele ramen en deuren vervangen. Onze achterdeuren en ramen stammen nog uit 1940 (denken we), zijn van metaal en sluiten niet meer helemaal zoals ze dat behoren te doen.Tot groot verdriet van Sanja moet er wel weer flink gehakt en gebroken worden en zal er  - letterlijk - het nodige stof opwaaien. Maar wat nodig is, dient te gebeuren.Dus bestelden we twee maanden geleden nieuwe hardhouten exemplaren. Verwachte levertijd: één week! Dus schakelden we snel onze aannemer Attie Jass in. Maar "this is Africa". Er kwamen maar geen materialen. Sanja nam daarom vorige week de telefoon en kreeg te horen, dat de bestelde materialen er al enige tijd lagen, maar blijkbaar was niemand op het idee gekomen om ze bij ons af te leveren of in ieder geval even een telefoontje naar ons te plegen. Het afleveren gebeurde dus vandaag. Wij blij en de aannemer aan de slag. Maar niet heus. Wél deuren en raamkozijnen, maar verder niets. Geen deurkozijn, geen glas, geen scharnieren,etc. Dus maar weer gebeld. Blijken ze dit deel van de bestelling vergeten te zijn.
Waarschijnlijke levering: morgen. Aannemer naar huis en wij wachten af..

We komen hier in Zuid-Afrika om in de festivals. Elke plaats - groot en klein - organiseert wel een feest. We zitten hier midden in een wijn - en vruchtengebied. Dus zijn er naast muziekfestivals de nodige wijn-olijf- en vruchtenfeesten. Vorig weekend was er in Stellenbosch een Cheese-festival. Elke zichzelf respecterende kaas-wijn- en olijfboer was hier aanwezig en we hebben nog nooit zoveel soorten kaas en wijn kunnen proeven als afgelopen maandag. Iets bijzonders was ook de getoonde kaaskunst. Uit een blok kaas werden leuke figuren gesneden.

Lunchen was absoluut niet meer nodig. Wat zouden onze Helmondse buren Huub en Marie-Thérese hier genoten hebben!



Jammer genoeg werkte het weer helemaal niet mee. Het regende en de wind was stormachtig en zorgde voor lege terrassen. Maar binnen in de tenten was het genieten.

Dinsdag waren we nog even bij broer Wim en schoonzus Rita in Klaasvoogds en hebben daar een flink aantal canna's gerooid. Zij wilden er vanaf en wij hadden nog enkele plekken in onze tuin waar we nog wel wat van deze kleurrijke bloeiers kunnen gebruiken. Het resultaat zullen we over een tijdje wel zien.

Wij hebben wat met uilen. Dat is bij veel mensen bekend. Er staat een tjokvol gevulde vitrinekast in onze eetkamer. Maar gisteren zat er een levensecht exemplaar bij ons in de tuin.



Onze buren Eric en Tineke belden gelijk naar ons maar helaas waren wij in Ashbury vanwege de muziekles. Dat was natuurlijk wel balen. Onze buren denken, dat het de uil is die al eerder in de boom vertoefde, maar na de rigoureuze snoeibeurt die wij hebben laten uitvoeren heeft de uil blijkbaar het hazenpad gekozen.  Gelukkig heeft Eric de uil kunnen fotograferen en nu maar hopen, dat meneer de uil  (of mevrouw) nog wat vaker bij ons wil vertoeven.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

lawaaiwater  =  sterke drank