" Terug van weg geweest "

Eén van "onze" uilen is weer terug. Sanja hoorde zondagochtend vroeg weer de roep van de mannetjes uil. Bijna een jaar lang waren beide uilen niet meer gezien in de boom en op ons dak. Ze waren wel vaker een tijdje weg, maar deze keer duurde hun afwezigheid wel heel erg lang. We hadden ons er al bij neergelegd dat we ze voorgoed kwijt waren. Hadden ze een andere plek gevonden? Door hun nachtelijke leefwijze worden ze ook wel nachtroofvogels genoemd. Waren ze - wat heel veel uilen overkomt - overreden tijdens het vangen van muizen en ander ongedierte? We wisten het niet.  Ook landbouwgif kost menige uil het leven. Maar gelukkig is er nu toch weer een gesignaleerd. Hopelijk zien we binnenkort het vrouwtje ook weer. Het was altijd een mooi gezicht ze allebei keurig naast elkaar op het dak of in de boom te zien zitten.

In westerse culturen zijn uilen het symbool van zowel wijsheid als domheid. Het woord "uilskuiken" duidt nog steeds een dom persoon aan. Vroeger werden uilen in verband gebracht met heksen en volgens het volksgeloof brengt het geroep van een uil ongeluk. Als hij 's nachts tegen het raam vliegt van een kamer waarin een ziek persoon ligt, dan zou dit duiden op een naderend sterfgeval !

Jarenlang verzamelde ik al uilenbeeldjes. Of dat een kwestie was van wijsheid of domheid van mij laat ik hier in het midden. In 2001 woonden we in Geldrop op Papenvoort 119 en besloten we al onze  woonkamermeubelen weg te doen en te vervangen door heel wat moderner meubilair. Er kwamen ook twee vitrinekasten. Eentje voor Sanja's Wedgwood Briar Rose servies. 

Haar collectie was nogal uitgebreid en daarom kreeg zij de kast met dubbele deuren. Voor mij was de smallere ééndeurskast. Daar kreeg mijn uilenverzameling een plaats in. Sinds die tijd groeide mijn verzameling flink, want waar ik ergens een bijzonder uilenbeeld(je) zag, werd dat gekocht en kreeg het een plaatsje in mijn smalle kast. Zo raakte mijn kast overvol met 97 exemplaren. Sanja's verzameling Wedgwood groeide niet meer (en werd door brekend goed zelfs wat kleiner). Mijn voorstel om van kast te ruilen heeft het echter nooit gehaald !

Terwijl het in Nederland zonnig voorjaarsweer is, begint hier op het zuidelijk halfrond de herfst het weer te bepalen. De temperaturen die torenhoog waren deze zomer, dalen naar een duidelijk lager niveau en de eerste flinke herfstregenval hebben we zaterdag al gehad. De temperatuur is momenteel met zo'n 24 graden nog heel aangenaam, maar de winter is niet erg ver meer en dan moet ons kacheltje zorgen voor warmte in huis. We hebben de vorige winter nogal veel hout moeten stoken en onze voorraad was schoon op. 

Dus hebben we kachelhout besteld. Dat werd maandag afgeleverd en keurig gestapeld in de berging. Het is  Acacia Mearnii hout, ook wel "black wattle"  genoemd. Deze bomen en struiken woekeren dermate, dat grasland verdwijnt waardoor het leefgebied van dieren kleiner wordt. Bovendien nemen deze bomen erg veel water op, wat rampzalig uitwerkt in droge tijden en gebieden.  Deze van oorsprong Australische boom wordt in Zuid-Afrika daarom als een ongewenste indringer beschouwd en dient zoveel mogelijk verwijderd te worden. Vandaar dat er veelvuldig kachelhout van gemaakt wordt. 

Goed voorbeeld doet goed volgen. Na het grote succes van de "Jakes Gerwel Technies" school in Bonnievale komt er op meerdere plaatsen enigszins vergelijkbaar voortgezet onderwijs met een vaardigheidsrichting. Dat is een heel goede ontwikkeling. Zo'n nieuwe school is er sinds februari ook in Ashton en de school ontwikkelt zich langzaam maar zeker. De stichting Nieuwe Horizon draagt hier ook een steuntje bij met een Nederlandse sponsorbijdrage. Sanja ging maandag samen met nog een bestuurslid van de stichting een kijkje nemen en was onder de indruk van het werk van de leerkrachten en de leerlingen.  

Voorlopig is het onderwijs nog voor een groot deel normaal voortgezet onderwijs, maar de eerste stappen om te komen tot echt vaardigheidsonderwijs worden gezet. Een deel van de lestijd wordt al besteed aan het aanleren van vaardigheden die vooraf gaan aan komende, echte vaardigheden. Het reeds aanwezige lesmateriaal wijst duidelijk in die richting.  Er is in Zuid-Afrika nog veel wat niet erg goed gaat, zeker ook in het onderwijs, maar het stimuleren van vaardigheidsonderwijs is gelukkig een goede ontwikkeling en zo mag er ook wel eens wat positiefs gemeld worden !

Afrikaans woordenboek:

onder jou vyeboom woon  =  een gemakkelijk leven leiden

" Blijf zitten waar je zit...! "

 

We hebben ons maandag zelf getrakteerd op een etentje bij restaurant Ramblin' Rose. Dat is een min of meer vaste locatie wanneer we iets te vieren hebben. Bijvoorbeeld onze verjaardag en huwelijksdag. Deze keer hadden we een andere reden: We herdachten, dat we 14 jaar geleden in maart 2011 Nederland verlaten hadden en ons gevestigd hadden in Zuid-Afrika. De eerste twee weken verbleven we op Mallowdeen Gardens, het guesthouse van broer Wim en schoonzus Rita. 

Na die twee weken betrokken we een huurhuis in Badstraat 10 in Montagu. Daar verbleven we 2 maanden om in mei naar De Kockstraat te  verhuizen. Veertien jaar vinden we best een flinke tijd. Op geen enkele eerdere locatie woonden we zo lang. En plannen om te verhuizen hebben we echt niet. Hopelijk komen er nog heel wat jaren bij, want we blijven zitten waar we zitten !

Maar ik blijf niet zitten waar ik ooit enkele jaren zat, want Het Eindhovens Dagblad kwam met het volgende artikel:

 

HELMOND - Drie flatgebouwen die sinds 1974 het straatbeeld bepalen in de Helmondse buurt Houtsdonk, worden gesloopt.  Hans van de Ven 13-03-25)

Deze flats bepaalden 50 jaar het straatbeeld, maar gaan tegen de grond en worden vervangen door nieuwbouw: Het gaat om een voornemen, half mei neemt eigenaar woCom een definitief besluit. ,,De huurdersorganisatie brengt eerst advies uit", aldus de woordvoerder van de woningcorporatie. Er is overigens al uitgebreid met huurders over gesproken. Want er moet iets gebeuren met de flats, zowel wat betreft technische staat als wooncomfort. ,,Ze voldoen niet aan de huidige eisen van energiegebruik en duurzaamheid, door veroudering en matige bouwkwaliteit. En zijn gehorig.” De opvallende flats aan het Wethouder Van Deutekomplein (twee, geschakeld) en Frans van Bommelstraat zijn rond 1974 gebouwd. ,,Ze zouden in 2050 sowieso zijn afgeschreven.”

Van 170 naar 240 sociale huurappartementen: 

De drie zogenoemde Heboma-flats (Heijmans Bouwmaatschappij) hebben samen 170 appartementen. Allemaal sociale huur. Er komen vier gebouwen voor in de plaats, met in totaal ruim 240 woningen. Ook allemaal sociale huur, benadrukt de woordvoerder. ,,Drie nieuwe gebouwen komen op de plek van de huidige flats, het vierde op een nieuwe locatie daar vlakbij in de buurt. Waar dat precies is, gaan we met de gemeente bekijken.” Hierdoor voldoet woCom enerzijds aan de vraag naar meer woningen, anderzijds biedt de ‘extra flat’ een praktische oplossing: ,,We gaan eerst die 73 extra appartementen opleveren. Bewoners van de geschakelde flat die we als eerste slopen, kunnen daar dan gaan wonen.” En zo gaat het verder. Die eerste gesloopte flats worden vervangen door nieuwbouw, voordat nummer twee tegen de grond gaat. Ruim de helft van de huidige bewoners wil in Houtsdonk blijven wonen, werd duidelijk tijdens informatiebijeenkomsten en inloopspreekuren. ,,Daarnaast vragen ze ondersteuning bij het verhuizen. En mensen willen een mogelijkheid om elkaar te ontmoeten, net als nu in de Buurtkamer. We gaan kijken of er een ontmoetingsruimte kan komen.”

Hoe de nieuwe complexen eruit komen te zien, is nog niet bekend. Of het bijvoorbeeld weer galerijflats worden of een ander type gebouw. Zo moet woCom ook de huurprijzen nog bepalen. ,,Die blijven onder de grens van de huursubsidie. Hoewel de huurprijs bij nieuwbouw wat hoger zal zijn dan nu het geval is, wordt het energieverbruik aanzienlijk lager. Het woongenot wordt groter.” De bewoners krijgen allemaal urgentie, ook als ze niet willen terugkeren in deze buurt. Voor de sloop van de eerste twee, geschakelde flats gaat woCom uit van 2029. De derde flat volgt waarschijnlijk in 2031. Daar komen drie afzonderlijke voor terug. Plus dus nog een vierde. Door sloop en nieuwbouw kunnen we woningen bouwen die voldoen aan de eisen van nu en de toekomst.

 Afrikaans woordenboek:

op die draad sit  =  geen kant kiezen

"Vlieg er eens uit ! "

In augustus 1971 begon ik mijn loopbaan als onderwijzer op de Helmondse Titus Brandsmaschool. Mijn eerst baan begon als leerkracht van de vierde klas. Met 32 leerlingen was het gelijk de grootste klas van deze jongensschool. Het werken met deze 10 jarigen beviel me uitstekend en dat bleef zo tot in 1974 - midden in het schooljaar de bestuursvoorzitter kwam met de mededeling, dat   ik plaats moest maken en naar de tweede klas moest. Broeder Lotharius kreeg een baan op onze school en wilde uitsluitend lesgeven aan klas 4, want dat had hij al 37 jaar (!) gedaan. 

Plaats maken voor deze broeder, die aardig tegen zijn pensioen aan liep, kon ik nog wel accepteren, maar om dat midden in het schooljaar te moeten doen en met name door de commanderende toon van de voorzitter, viel dat niet in goede aarde. Braaf als ik ben heb ik het geaccepteerd, maar het lesgeven aan kinderen van 7 jaar vond ik weinig uitdagend. Ik besloot om te gaan doen wat heel veel onderwijzers in die tijd deden: een onderwijsakte halen om bevoegd te zijn voor het voortgezet onderwijs. 

Ik heb me gelijk ingeschreven bij de Leergangen in Tilburg om Engels MO-A te gaan studeren. Een studie van drie jaar met cursuslessen op maandag-, dinsdag- en donderdagavonden. Drie avonden 's avonds naar Tilburg na ook nog hele dagen voor de klas gestaan te hebben, was heel moeilijk. Maar gelukkig was er ook de mogelijkheid om diezelfde studie op zaterdag te doen op de Nijmeegse universiteit. Dat betekende wel om 08.30 uur in Nijmegen zijn en 's middags om 16.00 uur weer naar huis. In die tijd bracht ik 's woensdags mijn was naar mijn moeder in Geldrop en haalde die 's zaterdags na mijn studie weer schoon gewassen en gestreken op. Ik kreeg dan gelijk een warme maaltijd. Na twee jaar zo bezig geweest te zijn, kwam de voorzitter van het schoolbestuur naar me toe. Hij had vernomen, dat ik studeerde en zelfs al benaderd was door de directeur van de MAVO om  daar het volgende schooljaar Engelse en Nederlandse les te gaan geven. Blijkbaar wilde de voorzitter me niet kwijt, want ik kreeg de belofte om weer naar een hogere klas te gaan en een adjunct-directeurschap behoorde ook tot de mogelijkheden. 

Ik heb toen besloten om toch op de lagere school te blijven, want na de MO-A studie kwam er ook nog de MO-B studie en dat werd me echt te zwaar. Ik was nog vrijgezel, maar had naast mijn baan en mijn studie helemaal geen vrijetijd en dus ook nauwelijks een sociaal leven. Een bevriend stel   nodigde me wel eens uit en zij hadden een fraaie grijze roodstaart papegaai. Dat leek mij ook wel wat en na  enige tijd brachten we een bezoek aan de "papegaaienboerderij" ergens in Midden-Nederland. Aan het eind van het bezoek nam Leo een jonge amazone-papegaai met kooi en allerlei toebehoren mee naar huis. Het beestje moest natuurlijk een naam krijgen en Engels-minded als ik was, werd dat dus Geoffrey.  

Zo had ik gezelschap en kwam niet meer steeds thuis in een leeg huis. Eén keer ontsnapte hij, maar vond ik hem terug aan de rand van de Stiphoutse bossen. Uiteindelijk ontsnapte hij omstreeks 1990 opnieuw en hebben  we hem nooit meer terug gezien. 

Intussen zijn de inzichten rond het houden van deze sociale vogels veranderd. Die horen niet alleen opgesloten te zitten in een kooi. Daarom hebben we er wel weer een aangeschaft, maar die staat al jaren in onze achtertuin en begint toch wel aardig roestig te worden. Die blijft wel zitten en vliegt niet weg !

Vorige week woensdag zijn we met z'n vieren op motoren naar Franschhoek geweest. 

Het dorp is een bezienswaardigheid en de rit er naartoe is ook de moeite waard. Door een enorme brand was wel een groot deel van het landschap helaas zwart geblakerd. Het dorp was niet ons uiteindelijke doel. Dat was het "Franschhoek Motor Museum" van de familie Rupert. Vader Anton Rupert startte lang geleden met het verzamelen van klassieke automobielen en zoon Johan zwaait nu de scepter over een museum met een uitgebreide collectie van meer dan 250 auto's. 

In vier grote hallen staan in totaal 80 auto's opgesteld en enkele keren per jaar wisselen de getoonde  kostbaarheden. Van auto's uit de beginjaren rond 1900 tot racewagens. Grote "Amerikanen" staan naast kleine " Engelsen".  Je raakt niet uitgekeken en kunt hier gemakkelijk een halve dag doorbrengen tussen al dit moois. 

Maar onze tijd was beperkt. Eerst lekker lunchen in Franschhoek en daarna nog een rit van 2 en een half uur terug naar Montagu. Dit was een dag heel wel besteed !

Afrikaans woordenboek:

Ek meneer en jy meneer, wie sal  dan die wa ooit smeer  =  twee mensen kunnen niet allebei baas zijn 

" David "

Sanja's vriendin Marijke had het bij het rechte eind toen ze zei, dat de Man Zonder Naam wel degelijk een naam had en dat het David was.  Het beeld stelt de Bijbelse figuur David voor, terwijl hij op het punt staat, met de geladen slinger over zijn schouder, de reus Goliath aan te vallen. Oorspronkelijk stond het beeld in Florence buiten, op de Piazza della Signoria voor het Palazzo Vecchio. Om het beter te beschermen tegen weersinvloeden werd het werk in 1873 naar de Accademia verplaatst. Op de Piazza staat sinds 1910 een replica. En nu staat er dus ook een replica in onze tuin in Montagu !

De David van Michelangelo Buonarroti (1475 - 1564) is één van de bekendste beeldhouwwerken in de kunstgeschiedenis. Het monumentale standbeeld ontstond tussen 1501 en 1504 ten tijde van de hoog-renaissance in Florence waar het zich thans in de Galleria dell' Accademia bevindt. Inclusief voetstuk is het kunstwerk uit Carrara-marmer 5,17 m hoog. Michelangelo maakte in Florence in de periode 1490/92 via Lorenzo de Medici, kennis met de grote klassieke oudheidkundige verzameling in de tuinen van de Medici-familie. Hij kreeg les van de toezichthouder van de tuinen, de beeldhouwer Bertoldo di Giovanni, die zelf weer leerling was geweest van Donatello (ca. 1386-1466). Michelangelo tekende in de tuinen de beelden en maakte kopieën in klei. Deze beeldenverzameling zou van grote invloed worden op zijn eigen werk. 

Michelangelo woonde aan het hof van de familie de Medici en leerde via Lorenzo de grote wetenschappers, kunstenaars en dichters van zijn tijd kennen. Deze zouden zijn leven lang belangrijk voor hem blijven. Een priester van de Santo Spirito gaf hem toestemming om daar de anatomie van lijken te bestuderen. Hij verkreeg op deze manier een gedegen kennis van de menselijke anatomie. In 1501 was er een eind gekomen aan de onlusten in Florence en de stad werd een republiek. Michelangelo keerde terug, hij was toen al zeer succesvol. In opdracht van de Florentijnse edelman Piero Soderini, eerste kanselier van de nieuwe republiek, werkte hij vanaf 1501 aan het beeld David. Hiervoor beschikte hij over een groot blok marmer, waaraan veertig jaar eerder door beeldhouwer Di Duccio een begin was gemaakt. Voor de inwoners van de bevrijde stad werd de David buiten voor Palazzo Vecchio geplaatst, een symbool van kracht en moed bij tegenslag. De Florentijnse wet moest wel eerst veranderd worden om het beeld in het openbaar te kunnen plaatsen, nooit eerder mocht een beeld van een naakte man in het openbaar worden getoond !

5 hotspots waar bekwame Zuid-Afrikanen naar toe verhuizen in Nederland: 

Immigratie-experts hebben een toename opgemerkt van bekwame Zuid-Afrikanen die naar Nederland verhuizen. Volgens de laatste statistieken van het Centraal Bureau voor de Statistiek wonen er naar schatting 41.300 Zuid-Afrikanen in Nederland, waarvan een groot deel hoogopgeleide professionals zijn. "We hebben een duidelijke toename gezien van Zuid-Afrikanen die naar Nederland willen verhuizen, met name in IT, techniek en financiën", aldus Andreas Krensel, een expert in Afrikaans immigratierecht bij IBN Immigration. Krensel merkte op dat deze emigratietrend van Zuid-Afrika naar Nederland wordt aangestuurd door belastingvoordelen, werkgelegenheid, werktijden en de gemakkelijke overgang. 

Een grote trekpleister voor Zuid-Afrikaanse professionals is de overvloed aan carrièremogelijkheden in Nederland. Het land kampt met een tekort aan geschoolde werknemers, met name in technologische vakgebieden. Rapporten benadrukken dat Nederlandse instellingen niet genoeg afgestudeerden afleveren om te voldoen aan de eisen van de groeiende tech-industrie, waarbij (te)veel studenten kiezen voor niet-technische disciplines. Deze kloof in talent heeft geleid tot een grote vraag naar professionals in softwareontwikkeling, cyberbeveiliging, kunstmatige intelligentie en engineering. Daarom werven Nederlandse bedrijven actief hoogopgeleide ICT-professionals en ingenieurs uit het buitenland, waaronder Zuid-Afrika.

Werkvergunningen zijn relatief eenvoudig te krijgen", aldus Krensel. Een andere belangrijke factor die deze trend aanjaagt, is het belastingvoordeel van de Nederlandse overheid voor hoogopgeleide buitenlanders. In aanmerking komende expats ontvangen 30% van hun bruto salaris belastingvrij. Naast financiële voordelen, zei Krensel dat Nederland een goede balans tussen werk en privéleven biedt, die aanspreekt bij veel Zuid-Afrikanen. "De meeste Nederlandse professionals werken ook maar zo'n 35 uur per week, vaak met de flexibiliteit om op afstand te werken. Carrière-groei is ook een belangrijke", aldus Krensel.  

De mogelijkheid om concurrerende salarissen te verdienen, is ook een sterke prikkel. Zeer gewilde functies zijn onder meer civiel en elektrotechnisch ingenieurs, software engineers en cybersecurity specialisten, met salarissen variërend van R1 miljoen tot R1,6 miljoen per jaar (ongeveer R83.000 tot R130.000 per maand). Krensel noemde vijf steden waar Zuid-Afrikanen zich met name vestigen. Dat zijn Amsterdam (knooppunt voor internationale zaken en financiën), Rotterdam (bloeiende technologie- en engineeringsectoren), Den Haag (verscheidenheid aan professionals), Utrecht (centrale ligging en groeiende technologie-industrieën) en Eindhoven (hotspot voor hightechproductie) !

Logosnijders Helmond Sport krijgen koninklijke onderscheiding:

Helmond Sport speelde de laatste wedstrijd in stadion De Braak. Acht heldhaftige Helmond Sport-fans die maandagavond het logo uit de (kunst)grasmat sneden, krijgen binnenkort een koninklijke onderscheiding. Volgens de gemeente Helmond lieten zij zien dat Helmonders wel degelijk een kwartier onafgebroken kunnen werken. ,"Betere promotie kunnen we ons eigenlijk niet voorstellen.” Over de wedstrijd Helmond Sport – Emmen (1-2) ging het na afloop al snel niet meer. Direct na het laatste fluitsignaal ging alle aandacht uit naar de werkploeg van acht mensen die zich naar het alom geprezen Helmond Sport-logo spoedden. Met Stanleymessen gewapend bogen zij zich over de afbeelding, om die uit de grasmat te snijden. Dat ging alleen nog niet zo soepel, vertelt werkploeglid Bob  (‘Mijn achternaam graag niet vermelden; het UWV hoeft niet te weten dat ik goed ben met gereedschap’) dinsdag. ,,Die messen waren net zo scherp als onze voorhoede gisteravond. We kwamen er met geen mogelijkheid doorheen, terwijl we hier echt wel wat met een mes kunnen. Pas na een kwartier geweld gebruiken kregen we het logo los en konden we het afvoeren. Daarmee waren we meteen de enige Helmonders die gisteravond iets oprolden in het stadion.” Een cameraploeg van ESPN was getuige van het tafereel. Bob: ,,Ik dacht eigenlijk, dat vanwege de symboliek het logo uit het oude stadion gehaald werd.” Maar de sportzender weersprak dat: “Het is nog nooit op beeld vastgelegd dat een Helmonder een kwartier ononderbroken werkt, laat staan acht Helmonders. Dat wilden we graag integraal en live uitzenden.” De beelden van de werklieden gingen de wereld over en waren het gesprek van de dag. Ook burgemeester Sjoerd Potters zag het gebeuren. ,,Ik heb direct mijn adviseurs opgetrommeld om te vragen hoe zeldzaam deze beelden waren. Ze bevestigden wat ik al vermoedde: deze arbeidsethos is in onze stad nog nooit vertoond. En het mooie is, dat het live is uitgezonden: betere promotie kunnen we ons eigenlijk niet voorstellen. Daarom wil ik de onvermoeibare arbeiders belonen met een koninklijke onderscheiding. Die reiken we wel pas over twee maanden uit, op Koningsdag, zodat ze eerst nog twee maanden kunnen uitblazen.”

Afrikaans woordenboek:

'n treurigheid op note  =  een teleurstelling