"Op en neer, heen en weer"

Op dinsdagen wordt bij ons het vuilnis opgehaald. Tot voor kort waren dat plastic zakken. Doorzichtige zakken voor plastic en glas en zwarte zakken voor voornamelijk tuin- en restafval. Maar Zuid-Afrika gaat met de tijd mee (!) en sinds een maand of drie   hebben we een grote zwarte container en daar zetten we voortaan de zwarte zakken netjes in, waarna de container aan de straat gezet wordt. Sinds kort is er nu ook een heuse vuilnisauto, maar die is voor de hele Langeberg-gemeente (Ashton, Montagu, Robertson, Bonnievale en McGregor). Vijf dorpen en slechts één vuilnisauto, dat werkt natuurlijk niet. Met als gevolg, dat er in Montagu meestal een tractor met aanhangwagen langs komt. Vooraf komen er een paar mannen van de reinigingsdienst, die de zwarte zakken uit de containers tillen en klaar zetten om op de aanhanger gegooid te worden. Leve de vooruitgang ! Dinsdag was het in Zuid-Afrika Bevrijdingsdag en op deze dag wordt er nauwelijks gewerkt, maar vuilnis ophalen zou gewoon doorgaan. Om 8 uur heb ik de container aan de straat gezet en nog drie andere zakken  met tuinafval ernaast (wij hebben een nogal grote tuin). Om 9 uur kwam Sanja met de mededeling, dat er geen vuilnis opgehaald zou gaan worden en dus heb ik alles maar weer binnen het hek gezet. Om 10 uur riep onze overbuurvrouw Suzanne, dat de vuilnisophalers toch weer wél zouden komen en dus kon ik container en zakken weer aan de straat zetten. 

Tijdens het heen en weer gaan met het huisvuil kwam het lied "Veerpont" (heen en weer) van Heinz Hermann Polzer, alias Drs. P. in mijn hoofd en het is er de hele verdere dag in gebleven !

We klagen wel eens over onze munisipaliteit, maar Montagu is één van de best georganiseerde gemeenten in de hele West-Kaap. Dat is bepaald niet overal zo. De nieuws-site Daily Maverick kwam met een schokkend bericht over bijzonder slecht hygiënische toestanden in townships in Zuid-Afrika en zeker ook in Kaapse arme wijken. 

Miljaren liters slecht of zelfs helemaal niet gezuiverd industrieel en farmaceutisch  afvalwater belanden in onze rivieren en oceanen. 644 van de in totaal 1150 door de overheid geregelde zuiveringsinstallaties (56%) verkeren in slechte of kritieke toestand. Daar komt nog bij, dat 683 van de 910 gemeentelijke waterzuiveringsbedrijven maar voor amper 50% voldoen aan de noodzakelijke standaarden. In het township Dunoon in Kaapstad stroomt rioolwater inclusief ontlasting vreselijk stinkend door de straten en dit is niet uniek. Precieze cijfers over het aantal slecht functionerende gemeentelijke zuiveringsinstallaties zijn niet beschikbaar, hoewel het National Department of Water and Sanitation (DWS) de zorgwekkende situatie moet kennen, want alle gemeenten moeten maandelijks rapportages sturen naar de DWS. Intussen verandert er niets en worden miljoenen mensen in heel Zuid-Afrika geconfronteerd met deze ongezonde en mensonterende situatie. Hoe lang nog...?

Tenslotte:

We wonen hier al 10 jaar met veel plezier en hebben geen behoefte aan een permanente terugkeer naar Nederland. Toch volgen we het Nederlandse nieuws dagelijks via TV en Internet-sites. Zo zagen we ook de uitzending van Koningsdag en hebben we de Nederlandse vlag en wimpel goed zichtbaar aan de voorkant van ons huis geplaatst. Iets, wat wel opgevallen is, want al onze buren en overburen hebben daar positief op gereageerd. Tijdens elke koninginnen-dag  en ook deze koningsdag vinden er van die knullige spelletjes plaats. Toiletpot-gooien bijvoorbeeld. Deze keer moest er op de High-Tech Campus in Eindhoven zo nodig een stofzuigerrace gehouden worden waarbij twee koningsdochters, die  waarschijnlijk nooit eerder stof gezogen hebben, in actie moesten komen. Tot overmaat van ramp vond Sanja het  toen ineens noodzakelijk om onze Miele (er is geen betere!) ook te voorschijn te halen. Daardoor werd ik flink gestoord in mijn concentratie om dit artikeltje tot een goed einde te krijgen. Maar goed, dat hebben we ook weer gehad en ik vermoed, dat de koninklijke familie dat dinsdagavond ook gezegd heeft !

Afrikaans woordenboek:

ashoop  =  vuilnisbelt

"Loos alarm "

Twee weken geleden zorgde onze hyperactieve hond Tinka voor paniek bij ons. Onze ADHD-hond lag bewegingsloos en met een treurige blik in haar ogen binnen in de gang. Van de wervelwind, die ze normaal is, was niets meer over. Wat onze bezorgdheid nog erger maakte, was het feit dat ze in een grote plas urine lag. Blijkbaar had ze geen controle over haar blaas. Uitwendig waren er geen verwondingen te zien, maar bij een voorzichtige controle van rug en poten liet Tinka wel merken, dat ze pijn had en niet overeind kon komen. Onze vrees was dat ze wellicht rugletsel opgelopen had. Wat te doen? Sanja belde de plaatselijke dierenarts, maar die bleek in Kaapstad te zijn en kon ons niet helpen. De dierenarts in Robertson was gelukkig wel bereikbaar en na een telefonisch consult kreeg Tinka een half paracetamol-pilletje en werd een afspraak gemaakt voor de volgende ochtend. Het pilletje deed ons patiëntje kennelijk goed, want ze leek verder (pijnloos?) te slapen. Voorzichtig hebben we haar later een plekje gegeven op onze slaapkamer en tot onze verbijstering kwam ze de volgende ochtend om half 6 naar ons bed gestrompeld. Ze at haar eten goed op en van lieverlee ging ze - wel nog voorzichtig - beter lopen. Later op de middag ging dat al weer zó goed, dat het bezoek aan de dierenkliniek afgezegd kon worden. Maandag werd ze steeds actiever en het genezingsproces leek steeds vlotter te gaan. Woensdag was er van haar ongemak niet veel meer te merken en werd het weer de wildebras zoals we haar kenden. Wat er precies gebeurd is, weten we niet, maar we vermoeden, dat zij zich bij één van haar gebruikelijke sprongen over de afrastering met onze buren, flink geblesseerd heeft. Wij zijn natuurlijk opgelucht en blij, dat er gelukkig sprake was van loos alarm !

Khoisan jager Koos Sas werd in 1882 in Touwsrivier geboren. Zoals de meeste mensen van de Khoisan-stam werden ze van hun jacht- en landbouwgebied verdreven door blanke settelaars. Dat dreef Koos tot criminele activiteiten. Hij werd een beruchte schapendief die daarvoor wel een paar keer gearresteerd werd, maar alle keren wist te ontsnappen. In 1917 kreeg hij in Montagu werk bij Boetatjie Botha, de zoon van dominee Botha, maar een dag later werd Koos al weg gestuurd. Diezelfde dag nog werd Boetha vermoord. Koos Sas werd opgepakt om veroordeeld te worden, maar op weg naar de rechtbank in Worcester slaagde hij erin om wederom te ontsnappen. Vijf jaar lang wist hij uit handen van de justitie te blijven, maar op 8 februari 1922 werd hij door politieman Jurie Dreyer opgespoord en dood geschoten. Zijn dood was natuurlijk groot nieuws. Dominee Steenkamp maakte een foto van het lijk en liet de foto afdrukken op postkaarten, die verkocht werden. De opbrengst ging naar een goed doel waar Steenkamps vrouw voorzitter van was. Steenkamp kreeg later ook nog toestemming om het lijk te laten opgraven. De schedel werd door de dominee zelfs meegenomen naar Amerika waar hij enige tijd studeerde. Uiteindelijk kwam de schedel in het bezit van het Museum van Montagu en daar stond de schedel meer dan 20 jaar tentoongesteld. Hier waren de Khoisan niet blij mee en zij hebben een beroep gedaan op de overheid en het museum om de schedel uit het museum te mogen halen en te herbegraven op een door Khoisan bestuurde boerderij in het gebied Donkerkloof bij Montagu. Zondag 18 april werd op een speciale bijeenkomst in het Museum de schedel officieel overhandigd aan het Hesseqwa-stamhoofd dominee Reginald Boesak. 

Deze sprak in zijn dankwoord: "Meer dan 300 jaar is het Khoisan-volk vernederd, vertrapt, beledigd, gekleineerd, vermoord en beroofd. Onze taal en cultuur is ons afgenomen. Door de eeuwen heen is er voor ons en over ons besloten wat we mogen en wat niet. We kregen kwetsende dierennamen. De Khoisan was een gebroken volk. Aan flarden gescheurd op de meest wrede manier. 

"Soos hierdie skedel van wyle Koos Sas vandag getuig, was ons volk gejag, afgemaai en onthoof. Die vraag in my hart is steeds: Waar in Gods naam is my voorvader se liggaam? Is dit in die see? Is dit opgevreet deur wilde diere en aasvoëls? Hoe kan 'n volk gelukkig en tevree leef as hier die vrae nog steeds in ons harte voortleef?" De zanger David Kramer was zeer geïntrigeerd door de figuur Koos Sas en schreef een theaterstuk dat in 2008 in premiere ging. Er was veel belangstelling voor en het Khoisanvolk kreeg mede daardoor weer meer aandacht !

Met een toename van meer dan één miljoen mensen per jaar is het niet verwonderlijk, dat de scholen deze bevolkingsexplosie niet bij kunnen benen. Er is een enorm tekort aan scholen in heel Zuid-Afrika en zeker ook in Kaapstad. Voor duizenden leerlingen is er gewoonweg geen plaats. Radeloze ouders nemen dan maar hun toevlucht tot illegale maatregelen wanneer de overheid tekort schiet. Zo werd er op de Kaapse Vlakte een half leegstaand  schoolgebouw gekraakt. De daar aanwezige middelbare leerlingen werden er uit gezet en zo ontstond de Mfuleni Combined School. Het probleem  ontstond toen grote aantallen gezinnen  zich illegaal vestigden in een gebied tussen meerdere townships. Scholen in de omgeving zaten al overvol en namen geen nieuwe leerlingen meer aan. Binnen de kortste keren waren er al duizend aanmeldingen en nu we twee maanden verder zijn, groeide het er al tot meer dan tweeduizend. Klassen van 50 kinderen  en meer zijn de regel, maar financiering van de school gebeurt niet, omdat de school illegaal is. 52 vrijwilligers/sters runnen de school. De kinderen komen allemaal uit zeer arme gezinnen. Op legale scholen worden dagelijks maaltijden aan de kinderen verstrekt, maar op deze school gebeurt dat door de illegaliteit niet. Meubilair is er niet op enkele tafeltjes en wat stoelen. Leerlingen zitten op de grond of hangen tegen de muren. Een schrijnende zaak, die natuurlijk om een snelle oplossing vraagt en zo lang de bevolkingsgroei in dit tempo blijft doorgaan komt er geen structurele oplossing. De overheid doet wel haar best, maar dweilt met de kranen open !

Afrikaans woordenboek:

'n karnallie  =  een schelm

 

"Over de brug komen"

De nieuwe brug in Ashton vordert, maar is na 5 jaar nog steeds niet klaar. In maart 2015 presenteerde de Langeberg-munisipaliteit het "opgraderingsproject Cogmanskloof". Dat omvatte niet uitsluitend de volledige vernieuwing van de kloof die Ashton met Montagu verbindt, maar ook de Langstraat in Montagu en de hoofdstraat van Ashton maakten deel uit van het veelomvattende plan. Het zien van de enorme nieuwe brug die geconstrueerd diende te worden, deed velen de wenkbrauwen fronsen. Tegenstanders vonden zo'n enorme brug veel te veel van het goede en beter op zijn plaats in Kaapstad, maar toch niet in het nietige Ashton. Voorstanders echter vonden het een fraaie opwaardering van het saaie, kleine dorp. Het project werd gegund aan wegenbouwer Basil Read, die na enige vertraging eind 2016 van start ging. Het werk vlotte maar langzaam en was na bijna drie jaar nog niet op de helft tot groot verdriet van alle mensen en bedrijven die zich bezig houden met toerisme en horeca, want toeristen lieten Montagu en de R62 jarenlang links liggen om langdurige Stop'n Go's te vermijden. Tot overmaat van ramp ging Basil Read ook nog failliet en kwam het project tot een volledige stilstand. Aannemers staan doorgaans niet te popelen om een half afgewerkt project over te nemen, maar uiteindelijk werd Haw & Inglis bereid gevonden om de draad weer op te pakken. En het moet gezegd: Sinds die tijd vorderen de werkzaamheden behoorlijk goed. Zó goed, dat het gehele project aan het einde van dit jaar wel eens afgerond zou kunnen worden. Inclusief de boogbrug in Ashton. Die is intussen helemaal klaar, maar ligt nog niet op de juiste plaats en moet te zijner tijd in z'n geheel verschoven worden. Interessant is ook nog om te melden, dat er al enkele jaren geen noemenswaardige hoeveelheid water door het riviertje stroomt. Je kunt er hoogstens een paar natte voeten krijgen ! 

Dinsdag heb ik nog eens goed gekeken naar de nieuwe fundering in aanleg. Dat immense werk vordert, maar is nog lang niet ver genoeg om het Nederlandse Mammoet-bedrijf al deze kant op te laten komen om de reeds klaar zijnde brug veilig en hopelijk héél op de nieuwe pijlers te schuiven. De dag, dat dat gaat gebeuren, nadert. Er wordt gesproken over de maand juli, maar dat lijkt me iets te optimistisch. Zeker is wél, dat ik dat werk beslist wil zien en ik zal dan niet de enige zijn. Kunnen we na jaren eindelijk eens over de brug komen !

Ook al ben ik al 22 jaar uit Geldrop weg, de belangstelling voor mijn geboorteplaats blijft. Als ik in Nederland ben, bezoek ik steevast mijn vroegere dorp. Even een rondje maken door het centrum. Kijken naar wat er veranderd is en soms zie ik een bekende persoon uit de periode dat ik verbonden was aan de Nazarethschool. Sinds enige tijd zijn er Facebook-pagina's  waar interessante foto's geplaatst worden die heel vaak herkenbaar zijn voor mij. 

Foto's onder andere van ons huis in de Hofstraat, maar ook foto's van de zesde klas van de Nazarethschool met 63 klasgenoten, waarvan er een aantal ook nog herinneringen plaatsen. Opvallend is wel, dat mijn belangstelling beperkt blijft tot het centrum van Geldrop. De buitenwijken trekken me niet en die bezoek ik dan ook niet meer. Jammer genoeg verdwijnt het oorspronkelijke deel van het centrum steeds meer. Begrijpelijk, een dorp moet met de tijd mee, maar het levert bij Geldroppenaren van mijn leeftijd nogal eens kritiek op, dat de sloophamer op iets te enthousiaste wijze gehanteerd wordt !

35 % van alle hoofdambtenaren in Zuid-Afrikaanse overheidsdienst   heeft volgens een recent gedaan onderzoek niet de vereiste kwalificaties voor hun hoog betaalde baan. Uit dit onderzoek blijken 3301 van de 9477 senior-ambtenaren in nationale en provinciale overheden te kort te schieten wat betreft hun kwalificaties. Lang niet alle overheidsdiensten deden mee aan dit onderzoek en dus zal het aantal nog veel groter zijn. Deze ambtenaren verdienen - nou ja, verdienen - krijgen jaarlijks minimaal 1 miljoen Rand en dat groeit uit tot 1,9 miljoen per jaar. Het probleem werd (en wordt?) veroorzaakt doordat banen gegeven worden aan familieleden, vrienden, maar vooral ook aan partijgenoten (ANC) terwijl duizenden goed opgeleide personen geen kans krijgen op de banen !

                                                Afrikaans woordenboek:

'n hanetreetje  =  een korte afstand

                                          

 

         

                             

"Rije,rije met mijn wagentje !"

Het was in het paasweekend druk op de wegen. Erg druk. Het leek wel of het hele land op weg was. Het begon al op vrijdagochtend en duurde tot en met maandagavond. Vier dagen er tussen uit, dat was de gedachte van een groot deel vaan de bevolking. De beperkende maatregelen bevonden zich in vlak 1 en dat betekende: heel weinig beperkingen. Drank mocht er in die periode niet gekocht worden (maar dat had iedereen natuurlijk al voorheen gedaan) en de avondklokregel begon pas om elf uur 's avonds laat.  Die drukte had natuurlijk weer de bekende gevolgen: "Minstens 105 mense is oor die Paasnaweek in ongelukke in vier provinsies dood. Die meeste van die sterftes was weens bestuur onder die invloed van drank, onveilige verbijsteek en hoë snelhede". 47 in verkeersongelukken geregistreerde doden in KwaZulu-Natal, 30 in Gauteng, 21 in de West-Kaap en 7 in de Oost-Kaap waren er maandag aan het einde van de middag geteld en nog lang niet iedereen was toen al weer thuis. Het dodental zal ongetwijfeld intussen nog toegenomen zijn. Veel mensen bezoeken in die dagen familie, vrienden of verblijven op campings, guesthouses en in wildparken. De af te leggen afstanden zijn hier erg groot, waardoor er te lang doorgereden wordt en de vermoeidheid toeslaat. Veel wegen zijn in slechte staat. Op provinciale wegen mag 120 km snel gereden worden. Voorzieningen als voet- en fietspaden zijn er nauwelijks. De gevolgen laten zich raden: veel te veel slachtoffers, die de door corona al volle ziekenhuizen nog eens extra belasten. Nu maar hopen, dat door al die vakantiegangers er geen derde golf van corona-besmettingen komt, want vaccins zijn er nog maar mondjesmaat. Keer op keer roepen minister, politie en andere verkeersdeskundigen op om voorzichtigheid in acht te nemen, maar met weinig succes en of er na de laatste oproep veel gaat verbeteren....?

Dat brengt me bij een ander probleem, dat elk jaar weer grote aantallen doden en nog grotere aantallen gewonden oplevert: Het vervoer van werknemers. Treinen en bussen rijden er nauwelijks en hun aantal wordt alleen maar minder, want bij rellen begint men met allereerst deze vervoermiddelen in brand te steken (korte tijd later klagen de brandstichters, dat er onvoldoende openbaar vervoer is !!). Mensen zijn aangewezen op 10 tot 18 persoons taxibusjes gereden door kamikaze-chauffeurs die zich aan geen enkele verkeersregel storen en als idioten rond racen. Snelheid is voor hen geboden, want de concurrentie is groot. Zeker, omdat er minstens evenveel illegale als legale chauffeurs klanten moeten vinden. Veel te volle busjes, geen of weinig veiligheidsvoorzieningen, versleten banden en andere technische gebreken. Ze zorgen voor veel ongelukken met vaak grote aantallen slachtoffers. Daar komen ook nog de slachtoffers bij die als dagloners werken in de wijngaarden en op de boerderijen. Zij maken geen gebruik van taxibusjes, maar worden meestal gehaald en weer terug gebracht op vrachtauto's met open laadbakken. Soms tot wel 70 personen zitten, staan en hangen  zonder veiligheidsvoorzieningen op zo'n truck en als er dan iets gebeurt op de weg of aan de vaak oude wagens, zijn de gevolgen dramatisch. "Die vervoer van plaaswerkers op oop vragmotors hou 'n bedreiging in vir die veiligheid van die werkers. Ernstige aandag moet gegee word aan regulasies oor die vervoer van werkers agterop voertuie om hul veiligheid te verseker." De oproep om verbeteringen is al vele malen eerder gedaan, maar zonder grote wijzigingen en of dat nu wel gaat gebeuren, is maar zeer de vraag !                                           

"Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet". Deze wijze spreuk is vaak van toepassing, maar op het vaccinatieprogramma van Zuid-Afrika is dat niet het geval. Op 6 april waren 270.000 personen - allemaal werkzaam in de gezondheidszorg - één keer gevaccineerd. Dat is 0,45% ofwel bijna een half procent van de bevolking. Minder dan andere Afrikaanse landen als Marokko (12%), Rwanda (3%), Senegal (2%) en zelfs Zimbabwe doet het beter met reeds 1%. Het DA-parlementslid Siviwe Gwarube heeft er bij de Suid-Afrikaanse    Menseregtekommissie (MRK)     op aangedrongen om het "misdadig langzame inentingsprogramma van de regering te onderzoeken. Er zijn hier meer dan een miljoen mensen werkzaam in de zorg en die hadden allemaal al in maart ingeënt moeten zijn. In het huidige tempo haalt men dat nog niet eens in april en op 17 mei zou de massale vaccinatie van de hele bevolking gestart moeten worden.  Niemand, die gelooft, dat dat doel ook werkelijk gehaald gaat worden. Meerdere wetenschappers voorspellen dat pas in 2023 de gehele bevolking beschermd zal zijn tegen Corona !

               Afrikaans woordenboek: 

          'n Dik boom met 'n klein bijltjie kap  =  met onvoldoende toerusting een grote taak aanpakken      

"Taalstrijd"

Er woedt een verbeten taalstrijd binnen en buiten de Universiteit Stellenbosch. Tot kort geleden was deze universiteit één van de weinige tertiaire onderwijsinstellingen die colleges aanbood in twee talen: in Engels en in Afrikaans. Als rector Wim De Villiers en het bestuur hun zin krijgen, gaat daar binnenkort een einde aan komen nu er aangekondigd is, dat colleges voortaan slechts in het Engels aangeboden gaan worden. Als reden wordt opgegeven, dat veel studenten het Afrikaans niet spreken, hoewel tegenstanders van dit zwaar omstreden besluit beweren, dat in de West-Kaap veel meer Afrikaans dan Engels gesproken wordt. Politieke partijen, Anti-discriminatie-instellingen en andere bezorgde organisaties hebben hun bezwaar tegen het besluit al uitgesproken, maar na de allerlaatste ontwikkelingen gaan er rechtszaken komen. In meerdere studentenhuizen krijgen de studenten te horen, dat er uitsluitend Engels gesproken mag worden. En dat niet alleen tijdens colleges, maar ook tijdens hun vrijetijd in de kosthuizen en zelfs telefoneren met ouders mag niet meer in het Afrikaans. Tijdens een uitvoering van een koor werd dringend verzocht om uitsluitend Engelstalige liedjes ten gehore te brengen. Eén van de redenen, die de universiteit opgeeft, is het feit dat slechts 20 % van alle docenten het Afrikaans voldoende beheerst. Maar wie heeft er de laatste jaren zoveel niet-Afrikaans sprekende docenten de universiteit binnen gehaald ? 

Mijn vaste wandelmaat op dinsdagen is vrijdag vertrokken naar Nederland en hij komt wellicht pas in oktober weer naar hier. Ik ga intussen beslist door met het lopen van langere afstanden, maar in mijn eentje is dat niet leuk en soms zelfs gevaarlijk. Je zult maar ergens kilometers van huis in de bergen lelijk ten val komen. Nu is er in Montagu een zeer actieve groep van lopers die minstens één keer per week nu eens een korte, gemakkelijke tocht onderneemt en dan weer eens een pittige en niet ongevaarlijke route aanpakt. Dat is de "Mountain Meander Group" (MMG). Een groep van wel dertig enthousiastelingen, die in wisselende samenstellingen alle plaatselijke tochten lopen. Zondag heb ik me bij deze groep aangesloten en heb - samen met 15 anderen - de "Short'n Sharp-Trail" gedaan. 

Dit is een tocht van 6,5 kilometer en niet al te lang dus, maar na twee kilometer ontspannen gelopen te hebben, gaat het pad steil de hoogte in om na en uiterst zware kilometer klauteren de top van de berg te bereiken waar de route verder gaat als deel van de Contour-Trail. Tenslotte voert het pad ons langs de uitbreidingswijk Piet-se-Pad en bereiken we na iets minder dan twee uur het eindpunt. Normaal loop ik in een tempo van ongeveer 5 kilometer per uur. Het feit, dat ik zondag ongeveer 3 kilometer per uur gelopen (zeg maar gerust: geklauterd) had, maakt wel duidelijk, dat deze tocht terecht "Short'n Sharp" genoemd wordt. De inspanning was groot, maar dit smaakt naar meer en de komende tijd zal ik regelmatig deel zijn van de "Mountain Meander Group" !

Het is moeilijk te zien, maar Richard, de loper op de foto hier boven heeft in zijn rechterhand een snoeischaar en hij was niet de enige. Het viel me gelijk op bij de start van de tocht, dat een aantal deelnemers snoeischaren droegen en een enkeling zelfs een heggenschaar  bij zich had. De bedoeling daarvan werd me snel duidelijk. Op nogal wat plaatsen hingen takken over het pad en bemoeilijkten de lopers. Door links  en rechts wat snoeiwerk te verrichten, werd de tocht iets aangenamer, want op stekelige takken zit niemand te wachten. 

Vorige week kwamen 20 leden van de MMG bijeen op een fraai uitkijkpunt in de Burgerspas ongeveer 25 kilometer buiten ons dorp. Veel toeristen vergapen zich aan het fantastische uitzicht over de vallei. Bij die stop wordt wat gegeten en gedronken en het afval.....Bij gebrek aan vuilnisbakken gooit men de rommel maar op de grond. In vier uur tijd maakten de vrijwilligers de hele omgeving schoon en moesten daarbij zelfs abseil-touwen gebruiken om ook de steile hellingen van alle vuilnis te ontdoen. Na afloop had men een middelgrote vrachtwagen vol met zakken gevuld en was de uitkijkplaats weer helemaal schoon. Complimenten aan de leden van de Mountain Meander Group !

Afrikaans woordenboek:

twakpraatjies verkoop  =  onzin vertellen