Die Regstellende Aksie.........alweer !

Na de omwenteling in 1994 heeft de regerende partij ANC de zogenaamde "Regstellende Aksie"  ingevoerd. De tot dan toe totaal achtergestelde zwarte bevolking moest bij voorrang benoemd worden in bedrijven en bij de Overheid. Vooral ook in de top van (voornamelijk) door blanken geleide bedrijven. Die lucratieve baantjes werden (en worden nog steeds) grotendeels via vriendjespolitiek binnen de ANC verdeeld. Dat gold ook voor de pianist Koos, waarover ik vorige week schreef. 

  

Na onze verjaardagslunch hadden we een interessant gesprek met hem. Hij vertelde, dat hij in die tijd een aannemer was, die aardig wat ziekenhuizen, scholen en woonhuizen gebouwd had in de driehoek Stellenbosch-Paarl-Franschhoek. Hij was ook de bouwer van het "Taalmonument"in Paarl. 

                                     

Omdat hij geen geschikte zwarte persoon kon vinden voor zijn bedrijf en de leiding niet wilde overdragen aan totaal onopgeleide en ongeschikte "vrienden van de ANC", kreeg Koos geen enkele bouwopdracht meer en ging zijn aannemersbedrijf failliet. Hij verhuisde daarop  naar Montagu.  Als kind had hij van een onderwijzeres pianoles gekregen en zó werd hij uiteindelijk huispianist van het Country Hotel. De Regstellende Aksie is in wezen een begrijpelijke zaak, maar de manier waarop banen verdeeld worden en de regeling wordt toegepast, deugt mijns inziens niet. Het verhaal van Koos is daar een goed voorbeeld van.

Omdat onze verjaardagen dicht bij elkaar liggen en omdat Sanja op haar verjaardag (9 juni) naar Nederland vliegt, hebben we vorige week zaterdag Nederlandse vrienden hier uit de omgeving op de lunch gehad. Verkerend in goed gezelschap en zittend in de najaarszon was het goed toeven.

Zondag bezochten we weer de jaarlijkse boekenmarkt in McGregor. De opbrengst van deze markt gaat volledig naar "Eseltjies Rus", een liefdadigheidsinstelling, die begaan is met oude, afgedankte en vaak verwaarloosde en mishandelde ezels. 

                                   

         

Van de opbrengst van de boekenmarkt en andere sponsoring kan de organisatie deze "afgetreë werkers" een plezierige en verdiende oude dag bezorgen. Sanja vond er aardig wat geschikte boeken, die zij wil doneren aan de Hoëre Skool in Ashbury.  Mijn voorkeur gaat uit naar boeken in de Afrikaanse taal en die waren op de boekenmarkt jammer genoeg - vorig jaar ook al - matig vertegenwoordigd.

Tenslotte:

Nóg een Regstellende Aksie........, maar dan anders!

Zonder dat ik lid ben van de ANC en zwart ben ik alléén maar als ik in de tuin heb gewerkt, heb ik tóch een functie in de top van een bedrijf gekregen: Ik ben deze week beheerder op Mallowdeen Gardens, het B&B-bedrijf  van onze Wim en Rita. Zij brengen een welverdiende vakantieweek door in Kaapstad en gedurende hun afwezigheid mag ik oppassen op honden, katten en twee personeelsleden en verder genieten van de zeer mooie omgeving!

                                            

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n knertsie  =  een kleinigheidje

Er is er één jarig..................

Hartelijk dank voor alle felicitaties die ik  per post, e-mail, kaartenhuis en facebook mocht ontvangen ter gelegenheid van mijn verjaardag. Sanja had een etentje voor ons beiden geregeld in het restaurant van het Country-hotel hier in Montagu.

                                       

 

Bij onze binnenkomst speelde Koos, de huispianist, "Happy Birthday to you" , mochten we plaats nemen aan een mooi versierde tafel en genoten we van een voortreffelijke lunch. Vier en zestig jaar ondertussen. De AOW komt in zicht!

 

                                               

    

Afgelopen woensdag heb ik doorgebracht in het Joubert-park in ons dorp. Maar niet op een bankje in de zon. In tegendeel. Handen uit de mouwen! Het Joubert-park is een prachtig gelegen park, waar de rivier de Keisie doorheen kronkelt en het geheel wordt omgeven door bergen. De plaatselijke bevolking maakt veelvuldig gebruik van dit park en vooral ook de gekleurde bevolking vertoeft hier graag in het weekend. Er wordt gepicknickt en verliefde paartjes zoeken hier schuilplekjes tegen de zon en tegen al te nieuwsgierige kijkers. Maar afval opruimen hoort niet tot de activiteiten  van de bezoekers. Nu verzorgt de "munisipaliteit" het park heel behoorlijk. Het gras wordt gemaaid en prullenbakken geleegd. Maar aan het snoeien van bomen en het trimmen van struiken komt men niet toe. Daar wilde Nederlander Wim Haisma wel eens iets aan doen en hij regelde een groep van 14 vrijwilligers, die gewapend met kettingzaag en ander tuingereedschap aan de slag gingen.

 

 

Bomen en struiken werden onder handen genomen en er ontstonden grote hopen tuinafval, wat door werkers van de munisipaliteit afgevoerd werd. Op de schuilplekjes voor de "paartjies" vonden we veel lege flessen, plastic etensbakjes, condooms, gebruikt toiletpapier en meer van dit soort zaken. Na vier uur hard werken zag het park er weer keurig uit.

 

                                                          

 

Of de gebruikers de opschoningsactie zullen opmerken, weet ik niet en dat hun gedrag nu veranderen zal, verwacht ik niet. Waarschijnlijk zal onze werkgroep nog wel vaker actief moeten zijn!

 

Tenslotte:

Vorige week hadden we het al even over onze huishulp Lena. Zij poetst op een ouderwets degelijke manier in drie gezinnen. Nu wilde Lena, die met vader, moeder en  zus + kind in een piepklein huis in Ashbury woont, een wendy-huis  (eenvoudig houten tuinhuisje) kopen. De uitbreiding moest aan het bestaande huisje vast gemaakt worden. Geld had zij onvoldoende, maar dat is hier geen probleem. Bedrijven leveren graag op krediet, maar vragen daarvoor wél een rente van bijna 30 % ! Dat vond Sanja echt te gortig en ze deed Lena het volgende voorstel: Lena gaat eerst sparen tot ze 1/3 e deel van het totale bedrag van 9000 Rand bijeen heeft. Daarna betalen de drie "werkgevers" het ontbrekende deel als voorschot, wat Lena daarna in termijnen zonder rente terug moet betalen. Dat beloofde Lena, maar grote verwachtingen hadden wij niet, want de gekleurde mensen sparen nooit. Maar Lena bewees de uitzondering te zijn. Trots kwam ze een maand geleden met het afgesproken gespaarde bedrag. Daarop ging Sanja met haar naar een timmerbedrijf  in Robertson en werd een wendy-huis besteld. Afgesproken levering en plaatsing werd gepland op 23 mei. Vandaag dus.

 

 

Het resultaat: het huisje staat er. Er moet zo links en rechts nog wel wat afgewerkt worden, maar Lena is als een kind zo blij  en met haar aflossingen gaat het beslist goed komen. Daar zijn we van overtuigd!

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 

jy bederf my  =  je verwent me  

 

 

 

 

 

Vakantietijd vliegt!

                                    
Vorige week zaterdag hebben we Marijke en de kids aan het einde van de middag naar de luchthaven gebracht. Hun vakantie zit erop. Een lange terugvlucht naar Nederland tot slot. Maar vooraf hebben we hen nog enkele bezienswaardigheden van Kaapstad laten zien:
                                    
Signal Hill met indrukwekkende uitzichten over de stad, het havengebied en de imponerende Tafelberg. Daarna de kleurige huisjes van de Bo-Kaap.









Ruim een uur dwaalden we tussen de souvenir-kraampjes van de Green Market om tenslotte nog wat tijd door te brengen op de Victoria & Alfred Waterfront, waar we Marijke's verjaardag vierden met een lunch aan de haven.

                                                

Meer tijd hadden we helaas niet. In twee weken tijd hebben zij best veel gezien van de West-Kaap. Kennis gemaakt met het leven van de minderbedeelden  in een township, maar ook genoten van het warme weer en lekker geluierd aan de rand van (en in) het zwembad. Ook voor ons was het een heel plezierige tijd en we zeggen dan ook van harte: Tot de volgende keer! 

Ook voor ons was daarmee de vakantietijd voorbij. De tuin wacht, maar het onkruid niet. Het is hier nu herfst en de tuin moet winterklaar gemaakt worden. Woensdag kwam de hovenier met een bakkie compost. Het leek maar een hoopje, maar 14 kruiwagens compost uitrijden en ook nog verspreiden bleek toch een forse klus.

Achter in de tuin was - tot m'n grote ergernis - al twee jaar lang een rommelhoek, waar echt nodig iets aan gedaan moest worden. Drie dagen hard gewerkt, maar nu oogt die plek heel wat netter. We gaan hier nog een copmpostvat plaatsen, zodat we volgend jaar onze eigen compost hebben. De waterafvoer is nu ook beter geregeld. Hopelijk zal nu de jaarlijkse wateroverlast in deze hoek van de tuin daarmee tot het verleden behoren. Alleen moet er nu nog wel wat puin geruimd worden!

Op een verjaardagsfeest van Ria en Wim Haisma bleek een eenpersoons orkestje de muziek te verzorgen, terwijl wij aan een lekkere maaltijd zaten. André Combrink was de meer dan uitstekende muzikant, die mooie Afrikaanstalige nummers zong, maar ook covers uit de 70er jaren. Sanja trad nog even op als backing-vocal. André beëindigde zijn zeer gewaardeerde optreden met nummers van zijn favoriet Leonard Cohen. Heel indrukwekkend. Hij kondigde aan binnenkort een "Tribute to Leonard Cohen" concert te gaan geven in Montagu. Een aanrader voor iedereen, die van de muziek van deze oude Canadese meester  houdt. Wij gaan daar zeker naar toe en uit Klaasvoogds verwacht ik ook wel enkele geïnteresseerden.
 

Tenslotte:
Sanja is deze week nog met onze zeer gewaardeerde huishulp Lena naar Robertson geweest om te kijken naar een wendyhuisje. Binnenkort vertellen we daar meer over.
                                  
Toen Sanja haar tenslotte nog meenam naar Birdparadise in Robertson voor een kopje thee en een kijkje naar de aanwezige vogels, was Lena helemaal onder de indruk en very happy!

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 

pakkasie  =  bagage

 

 

 

 

 

 

 

 

Kangoeroebabys in Montagu!

Zuid-Afrika kent een grote verscheidenheid aan wilde dieren, maar kangoeroes??

Nee, daar moet je toch echt wel een eindje verder reizen naar "down under".

Nee, hier hebben we het over gewone mensenbabys. Via Sanja's betrokkenheid bij het "hug-a baby-project" kon zij - samen met onze Helmondse gasten - een bezoek brengen aan de kraamafdeling van het plaatselijke hospitaal. Via de Kerk in Helmond waren wij ook nog in contact gekomen met Magda en Ed van Riemsdijk uit Deurne.

                                        

Zij zijn hier momenteel op vakantie en zijn erg betrokken bij alles wat met zorg te maken heeft. Vanuit Nederland brachten zij allerlei nuttige spulletjes mee, die hier heel erg van pas komen. Zij wilden de mogelijkheid om de kraamafdeling te bezoeken natuurlijk ook niet missen.

 

Hier bevallen vrouwen (zeg maar rustig meisjes, want een heel groot aantal is nog maar van tienerleeftijd!) , die vaak ondervoed en in zeer armoedige omstandigheden leven. De echt héél kleine babytjes ( ±  één kilo) worden in een zakje op de borst van de moeder gedragen, zoals een kangoeroe-moeder dat ook met haar jong doet.

                                                
 

 

 

 

 

 

 

  

 

Onderzoek heeft uitgewezen, dat dat de overlevingskans van het kindje sterk vergroot vanwege de lichaamswarmte van de moeder en de nabijheid van moedermelk. Natuurlijk leverde dit bezoek heel aandoenlijke foto's op. De bezoekers kwamen erg onder de indruk weer thuis. Een hele ervaring met betrekking tot de leefwereld van de gekleurde medemens rijker!
 

Over Wildlife gesproken: Afgelopen zondag bezochten wij allen het wildpark Sanbona, zo'n 40 kilometer buiten Montagu.  Nederlandse vrienden Wim en Ria Haisma waren zo vriendelijk om ons de weg te wijzen door het park.  Dit park is echt niet vergelijkbaar met het Krügerpark, maar olifanten, leeuwen, etc. komen er wél voor. We waren niet zo gelukkig om het grote wild te zien, maar zebra's, spiesbokken, hartebeesten, springbokken en bavianen zagen we wel.
 

We werden nog achtervolgd door parkwachters, die niet erg blij zijn met gasten, die geen gebruik maken van hun diensten. Maar ook zonder hun hulp bereikten we veilig de uitgang. Het was letterlijk en figuurlijk een kei-gaaf bezoek, want een flinke kei - midden op de weg - boorde een gat in de katalysator van de uitlaat van onze auto. Nou ja, goed voor de werkgelegenheid van de plaatselijke Toyota-garage! 

Na het Sanbonapark bezochten we Warmwaterberg, waar natuurlijk  warm water (zeg maar rustig héét water) zorgt voor een plezierige temperatuur in het zwembad.
 

                                    

Lekker opgefrist konden we weer op pad "huys toe".

Gisteren bezochten we het Birdparadise in Robertson. Zoals de naam al zegt, is het een vogelpark, maar naast een uitgebreide collectie vogels zitten er óók herten, bokkies, stekelvarkens en zelfs krokodillen.

                                            

 

 

 Het souvenirwinkeltje deed goede zaken en de cappuccino smaakte voortreffelijk!

De dierenverhalen zijn nog niet op, want vanmorgen bezochten Sanja, Marijke, Charlotte, Veenerick en Evelien het dierenasyl van Ashton.

                                             

Er zitten momenteel een flink aantal puppies in de opvang en dat is natuurlijk heel leuk voor de bezoekers. Naast het uitlaten van de "gewone" honden, werd er langdurig gespeeld met de vertederende jonkies.

                                             

Dankzij een regenbui veranderde het speelveldje in een modderpoel, waardoor honden en mensen er iets anders uit kwamen te zien. Plezier voor mens en dier!

 

  

Tenslotte:

Sanja op de fiets is al een bezienswaardigheid in Montagu, maar deze week fietsten er nog méér Nederlanders  op van die opvallende, degelijke Hollandse fietsen door het dorp. Dat het verkeer hier links rijdt, werd wel eens vergeten, maar mens en fiets kwam weer heelhuids thuis!

                                             

 

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

ystervark  =  stekelvarken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oók Montagu kleurt oranje!

Heel Nederland was afgelopen dinsdag volledig oranje gekleurd. De media-aandacht bij de abdicatie van koningin Beatrix was enorm. Maar ook hier in het verre zuiden, ging de Nederlandse troonwisseling bepaald niet ongemerkt voorbij. Op tv en in de krant was er aandacht voor deze bijzondere gebeurtenis en opvallend veel Afrikaners wisten heel goed wat er in Holland gaande was. De Nederlandse kolonie hier in de directe regio kwam op uitnodiging van de familie Zilverentant bijeen in restaurant De Kloofpadstal, waar op een groot tv-scherm live alles te volgen was.

De gastheer Eric en gastvrouwen Tineke en Astrid hadden voor een voortreffelijke maaltijd en allerlei - hier moeilijk te verkrijgen - Nederlandse lekkernijen gezorgd: haring, kroketten,jenever, advocaat en zelfs oranjebitter kwamen ter tafel. Dankjewel Zilverentants. Het was een gedenkwaardige en plezierige bijeenkomst.

Wij hebben afgelopen maandag onze Nederlandse gasten opgehaald van de Kaapse luchthaven, waar Marijke met kinderen Charlotte en Veenerick en zijn vriendin Evelien - enigszins vermoeid, maar nieuwsgierig naar wat hun hier te wachten staat - arriveerden.

Zij snakten naar zon en aangename temperaturen. Iets wat er in Nederland maar niet is. Nou, ze werden hier op hun wenken bediend, want het weer is hier heel prettig. Elke dag is het ruim 20°. Geen reden tot klagen dus. 

'n Vorige keer meldde ik, dat ons zwembad gesloten was, maar dat bleek veel te voorbarig. Hoewel de watertemperatuur schommelt tussen de 18° en 20°, is dat voor die geharde Hollanders geen beletsel en alle tijd dat we niet iets speciaals ondernemen, vertoeven zij rond en in het zwembad!

Intussen hebben zij al aardig wat van Montagu en omgeving gezien. We maakten onder andere een tocht naar Agulhas, waar zij natuurlijk op de foto gingen  bij het gedenkteken op het meest zuidelijke puntje van dit continent, waar de Atlantische en de Indische oceaan bij elkaar komen.
                                         

We hebben nog aardig wat activiteiten voor hen op de rol staan en zullen er voor zorgen, dat zij zich beslist niet zullen vervelen.

Tenslotte:

Ondertussen werd ook de motor niet vergeten. Wim Haisma en ondergetekende proberen nog steeds wekelijks een toertocht te maken. Wim moest eerst zijn Suzuki Intruder stofvrij maken, want vanwege een vakantie van Wim en Ria in Europa, had de Suzuki 3 maanden stil gestaan. De prachtige wijnstreek tussen Bonnievale en Robertson was dit keer ons doel en met een lekkere cappuccino in mcGregor sloten we deze tocht af.
                                             

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kuiergas  =  logée