Johan Rupert versus Les Boshof !

De afgelopen twee weken zijn we (vooral ik) flink bezig geweest met mijn hobby: klassieke auto's. In onze provincie West-Kaap zijn er twee interessante musea: In Franschhoek was in eerste instantie vader Anton Rupert en nú zoon Johan Rupert al jaren bezig met het verzamelen van een formidabele collectie schitterend gerestaureerde auto's.

In 4 grote gebouwen staan totaal 80 auto's opgesteld, maar men heeft er maar liefst 320. Dat betekent, dat de tentoongestelde collectie minstens twee keer per jaar gewisseld wordt. Daarnaast staan er nog een aantal mooie motoren en hangen er bijzondere (loop-)fietsen aan de wand.

De totale waarde is niet te schatten, maar er staat een zeer speciale Bugatti, die alleen al een waarde van 10 miljoen euro vertegenwoordigt ! De zalen en de auto's zien er spic & span uit. Geen stoffige toestanden, geen olievlekken op de vloer en geen grassprietje staat verkeerd in de tuin van dit schitterend gelegen museum, wat  's maandags gesloten is, want dan worden alle auto's gepoetst.

En dan kom je enkele dagen later in het Wijnland Museum in de buurt van Stellenbosch. Pal naast de autosnelweg N1 ligt het grootste openlucht automuseum, wat ik ooit gezien heb. Op een paar hectaren liggen honderden wrakken van eens mooie automobielen met klinkende namen als: Buick, Mercury, Cadillac, Chevrolet, Packard, Rolls Royce, Jaguar.

Noem maar een merk en het ligt er, vaak overwoekerd door gras. Er staan meer dan honderd best wel waardevolle en beslist nog wel te restaureren auto's tussen hopeloos verroeste wrakken. Maar, vertelt eigenaar/verzamelaar Les Boshof, er is absoluut niets te koop. De economische levensduur van deze auto's is voorbij en dus mogen ze verder rusten in vrede in dit openluchtmuseum.

Waardering voor de prachtige collectie van Johan Rupert heeft Les Boshof helemaal niet en het omgekeerde is waarschijnlijk óók het geval. Er zijn duidelijk verschillen van inzicht wat het verzamelen van dit klassieke spul betreft, maar voor de gewone liefhebber van klassieke auto's zijn beide musea om van te watertanden !

Tenslotte:

De zomer loopt hier echt op z'n einde. Overdag is het nog lekker warm, maar de ochtenden en avonden worden duidelijk koeler. Koeler wordt ook het water van ons zwembad. Warmer dan 24° wordt het niet meer en dat betekent, dat Sanja niet meer gaat zwemmen. ( Ik zelf heb dit jaar helemaal niet kunnen zwemmen, want het water heeft de door mij verlangde 38° bij lange na niet gehaald. Het werd slechts 30°)

De meisjes van de blokfluitgroep van Sanja zijn de laatste zwemsters van deze zomer geweest.

Het zwembad is gesloten !

      

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Padwaardigheidstoets  =  APK-keuring

Crying, Waiting, Hoping !

Als ik 's zondagsmorgens in een nostalgische bui ben, zet ik nog wel eens een ouderwetse elpee op. We hebben nog zo'n hopeloos verouderde analoge platenspeler. Zo een, waar nog zo'n klein naaldje in zit met meestentijds een flinke hoeveelheid stof eraan, waardoor er regelmatig groeven overgeslagen worden.

                                                 

Afgelopen zondag was mijn favoriet van het eerste uur, Buddy Holly, weer eens aan de beurt. Sanja en de buren waren naar de kerk; dus dan kan de muziek lekker hard. Kopje koffie, lekker sigaartje. Het leven kon slechter wezen !

                                                

Bij lied nr. 7: 'Cryin', Waitin', Hopin', verandert mijn zorgeloos gemijmer ineens in een zorgelijk gepeins: Onze Tijdelijke Verblijfsvergunning is op 22 maart, nú dus, verlopen en we zijn al máánden bezig met het verzamelen van alle papieren, die nodig zijn om met succes een verlenging van de Tijdelijke Verblijfsvergunning te krijgen:
Twee uitgebreide aanvraagformulieren.
Een bankverklaring van de Rabobank, dat we geen stoute dingen doen.

Een bankverklaring van de ABSA-bank, dat we flink gespaard hebben.

Een ABP-pensioenoverzicht, gecontroleerd door registeraccountants van Price-Waterhouse -Cooper.

Kopieën van paspoorten en trouwboekje.

Twee enkele reis vliegtickets voor het geval we ooit het land uitgezet worden.

en Verklaringen omtrent Gedrag uit 's Gravenhage. We vroegen er twee, maar we kregen er zes ! Zó braaf zijn we geweest (of zouden ze ons liever niet terug willen hebben in Nederland!).

Het enige papier, wat nog ontbreekt, in onze verzameling is een Verklaring omtrent Gedrag uitgereikt door de Politie in Zuid-Afrika. Die verklaring hebben we 18 december aangevraagd. 28 December was de aanvraag in Pretoria bij het Departement van Politie, maar toen begon hier de zomervakantie. Half januari was die voorbij en een maand later, op 10 februari, lag de envelop op het postkantoor van Pretoria, waar op dat moment  juist een staking uitbrak.



Navraag gedaan en omstreeks begin maart zou alles in orde komen, totdat er vorige week opnieuw door de "Pesterijen" gestaakt werd. En nú, op 22 maart, hebben we die verklaring nog steeds niet. Vandaar dus:

 "Cryin', Waitin', Hopin'   " 

Het is om te huilen hoeveel werk het vraagt om hier te mogen blijven. Wachten op papieren, die door slechte service niet op tijd zijn en Hopen, dat "Alles tog nog sal regkom".

Tenslotte:

De sigaar, waar ik hierboven over sprak, was de allerlaatste uit het kistje, wat door Sanja's ouders uit Nederland werd meegebracht. Dit is dus typisch óók een geval van "Cryin', Waitin', Hopin' ":
Huilen, omdat ze op zijn.
Wachten tot er iemand naar hier toe komt.
Hopen, dat dat niet te lang gaat duren.

                                              

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

 dienslewering  =  service

Kommer en kwel.......maar niet altijd!

"Groot kommer heers oor Suid-Afrika se gehalte van Onderwiijs en  Opvoeding". Zó kopte de krant   "Die Burger" vorige week. Volgens het Wereld Economisch Forum staat het Zuid-Afrikaanse onderwijs op plaats 132 van alle (144) landen! Het Departement van Onderwijs spreekt van 30 % uitval van studenten aan de Universiteiten en Hogescholen. Maar wetenschappelijke studies tonen aan, dat van alle Hogeschool-studenten slechts 16 % een einddiploma haalt en voor Universiteit-studenten ligt het slagingspercentage op een schamele 9 %. Het slechtste resultaat ter wereld ! De redenen kent men ook: Overbelaste en slecht toegeruste scholen met veel te grote leerlingaantallen in de klassen. Verder noemt men ook ongekwalificeerde en ongemotiveerde onderwijzers en er wordt nauwelijks inhoudelijke informatie over een bepaalde studierichting gegeven voorafgaand aan de studiekeuze. Het is duidelijk, dat hier nog een lange weg te gaan is. Maar voor de stichting Nieuwe Horizon is er toch weer een memorabel feit te melden over het "Studenteprojek". Vier jaar geleden startte de Nieuwe Horizon met het ondersteunen van veelbelovende, maar straatarme studenten. Susara Lambert was het eerste meisje wat in 2008 aan de UNISA (Universiteit van Suid-Afrika) een deeltijdstudie Onderwijs ging volgen op kosten van de Nieuwe Horizon. In november 2012 was zij geslaagd voor alle 23 vakgebieden. In acht vakgebieden kreeg zij zelfs de toevoeging  Uitmuntend!

                                           

Lang hoefde dit talent niet te wachten op werk, want ondertussen blijkt zij al een volledige baan gekregen te hebben op de W.A. Rossouw-school, hier in Montagu. Natuurlijk lost zij niet alle problemen in het onderwijs op, maar een goed toegeruste, enthousiaste leerkracht brengt kinderen doorgaans wél op een hoger plan !

De Apartheid mag dan wel afgeschaft zijn, maar op heel veel terreinen is er toch nog scheiding van mensen op basis van huidskleur. Zelfs ook nog binnen de Kerken. Er is hier een Nederduits Gereformeerde Kerk (NGK), waar uitsluitend blanke mensen komen en er is een Verenigende Gereformeerde Kerk (VGK) voor de bruine mensen. Er was totaal geen samenwerking tussen deze twee kerken, die dezelfde leer van Christus aanhangen. Gelukkig komt daar nu verandering in.

Dominee Charl van Rensburg (NGK), dominee September en dominee Reggie Boesak (beiden VGK)  hebben de handen ineen geslagen en op 10 februari was er een gezamenlijke dienst in de VGK-kerk. Alle onderwijzers van heel het dorp Montagu, bruin, zwart, blank, mannen en vrouwen waren hiervoor speciaal uitgenodigd en velen waren gekomen.

                                                   

Het was zo'n succes, dat deze dienst gaat leiden tot meer gezamenlijke initiatieven. De Biddag voor Onderwijzers zal jaarlijks terugkeren. Als onderwijzers barrières wegnemen, heeft dat waarschijnlijk ook een positieve invloed op hun leerlingen!

Zuid-Afrikaans Woordenboek:

Gatjaponner  =  iemand van de Nederduits Gereformeerde Kerk

Ik zag ze vliegen !

                                       

Als je - zoals ik - van jongs af aan al geïnteresseerd bent in vliegtuigen, klassieke auto's en motoren, dan laat je een gelegenheid om hier dichtbij een show van alledrie de hier genoemde voertuigen sámen natuurlijk niet schieten. Dus ben ik zaterdagochtend met m'n motor naar Swellengrebel, het vliegveld bij Swellendam, gereden in de verwachting hier een paar vliegtuigen te zien. Maar dat pakte héél anders uit. Wat auto's en motoren betreft, stelde het niet veel voor, maar vliegtuigen bleken er wel 60 te zijn en de variatie was groot:

                                       

Gevechtsvliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog stonden naast kleine en grotere,oude en  moderne toestellen. Helicopters en ultra-lights waren ook vertegenwoordigd. Tot mijn verrassing stond er ook een nagelnieuwe Ikarus C-42 en de trotse eigenaar was Jan Koorneef, de achterbuurman van onze Wim en Rita.                                      

                                       

Het was de hele dag een komen en gaan van vliegtuigen en ik weet nu, dat deze airshow een jaarlijks terugkerend evenement is. Dus volgend jaar ben ik daar zeker weer toeschouwer !

                                       

In Nederland halen sommige politici nog wel eens het nieuws vanwege onparlementair taalgebruik en onheuse bejegeningen. In Zuid-Afrika gebeurt dit ook met enige regelmaat en meestal is dit vanuit ANC-kringen naar (blanke) DA-leden of omgekeerd. Vorige week kwam hier Lulu Xingwana, minister voor vrouwen, kinderen en gehandicapten zwaar onder vuur te liggen na haar uitspraak over mannen, die aanranden, verkrachten en moorden. Zij beweerde voor de Australische Nieuwsdienst ABC, dat  "jong Afrikaner mans vanweê hul Calvinistise opvoeding hul vroue en kinders as besittings beskou en daarom glo hulle het die reg om hulle te aanrand, verkrag of dood te maak".

Nadat er enorme ophef over haar uitspraak kwam, heeft zij gereageerd door te zeggen, dat haar uitspraken "uit die konteks gehaal is". Dat is hier een standaard zin, die altijd gebruikt wordt om je te redden uit de problemen en wat door niemand meer serieus genomen wordt. Na een motie om haar te ontslaan, heeft zij alsnog  om "verskoning" gevraagd.

Lindiwe Sisulu, minister van Staatsdiens en Administrasie kan er ook wat van. Gisteren moest zij haar woorden, dat een DA-parlementariër "met vlooie besmet is" onder grote druk terugnemen. Zij deed de kwetsende uitspraak tijdens een debat over het enorme aantal van tweehonderd vliegreizen met regeringsvliegtuigen die zij zelf ondernomen had en waarvoor haar Ministerie betaald heeft.

Tenslotte: 

In Harderwijk is een stichting, die probeert om TBC de wereld uit te krijgen en zij is vooral actief in Afrika. Harderwijkse Nederlanders in Montagu, en Sanja's ouders hebben de handen ineen geslagen en contact gelegd met de Harderwijkse stichting. De kans is reëel, dat er sponsorgeld deze kant op komt. Gedacht wordt aan het uitbreiden van een hospitaaltje in het nabij gelegen Ashton. Een mobiel kliniekje staat ook op de wensenlijst. Sanja ging met haar ouders  eens een kijkje nemen.

Hopelijk worden de plannen ook werkelijkheid!

De eerste patiënt lijkt zich al gemeld te hebben!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

die trekpas kry  =  ontslagen worden

Aan alles komt een eind !

Op het moment, dat ik dit weblogverhaal schrijf, zitten Sanja's ouders in het vliegtuig op weg naar Johannesburg, waar zij overstappen om dan verder te vliegen naar Nederland. Zonnebrandolie en zwemkleren zijn opgeborgen en maken plaats voor de sneeuwschuiver en winterkleren. Zes weken lang hebben zij kunnen genieten van prachtig zomerweer. Mooie tochten gemaakt in de omgeving, veel met ons en onze honden gewandeld, gelezen en gezwommen, aardige mensen ontmoet en regelmatig lekker gegeten.

                                         

Nog een etentje samen met de achterblijvers gehad en nu op weg naar de Hollandse winter. Maar volgend jaar....zien we hen graag weer hier verschijnen.

In de twee jaar, dat wij hier wonen, hebben we nauwelijks gelegenheid gehad om zelf op vakantie te gaan. Maar nu Sanja's ouders hier waren, konden wij onze honden met een gerust hart aan hen toevertrouwen en zijn we samen drie dagen naar Kaapstad geweest. Een bezoek aan de Tafelberg staat al heel lang op ons verlanglijstje, maar steeds was deze berg, die een prachtig uitzicht geeft op Kaapstad zelf, in wolken gehuld en was er dus geen prachtig uitzicht. Helaas was dat deze keer ook weer het geval. Geen Tafelberg dus, maar we hebben wel allerlei andere interessante zaken gezien: de tuinen van Green Point met het sinds 2010 bekende voetbalstadion,

The Waterfront met veel straatmuzikanten, gezellige terrassen, dure winkels en nog veel duurdere appartementen met een luxueus, groot jacht aan de aanlegsteiger bij de voordeur.

                                      

We wandelden door de Kompagniestuin en bezochten de St. George-kathedraal, waar we op zondagochtend een katholieke mis bijwoonden, waarbij het Cape Youth Choir de mis opluisterde met een uitvoering van de "Berlin Mass" gecomponeerd door Arvo Pärt. Helaas moesten we om 11.00 uur uitchecken uit ons hotel en dus moesten we "voor het zingen de kerk uit "!

Daarmee zat onze vakantie erop en keerden we huiswaarts, waar we de hondjes en schoonouders blij en in goede gezondheid aantroffen. Alleen was Sanja's vader intussen een vulling uit een kies kwijt geraakt en hij moest dus een bezoek brengen aan onze tandarts. Die heeft het gat gedicht en na betaling van omgerekend  € 42,00 en met een garantiebewijs tot de voordeur mocht Pa weer naar huis.

                                        

Tenslotte:

Afgelopen dinsdag was er bij ons een vergadering van de Tuinclub. Dit is een groep van ongeveer zestig dames met als gemeenschappelijke interesse : het bezoeken van interessante, bijzondere tuinen in onze regio. Deze keer was onze tuin aan de beurt.Vaak is er een gastspreker. Die was er deze keer ook en hij hield een (te) lang verhaal over bestrijdingsmiddelen en voedingstoffen. De koffiebar was druk bezet en er werd gretig gebruik gemaakt van de door Sanja en haar ma gemaakte en gepresenteerde voedingstoffen.  

Zuid-Afrikaans woordenboek:

padpredikant  =  verkeersbord