" Drie meter lang "

Wat me direct opviel in Nederland, zijn de ongelofelijke stapels reclamefolders, die er wekelijks in de Nederlandse brievenbussen vallen. Vroeger waren wij dat natuurlijk ook gewend, maar de laatste 8 jaren zijn we dat helemaal ontwend. Het gebeurt hier in Montagu hoogstens één keer per week en dan is het beperkt tot een paar foldertjes. De folder van de firma Hornbach spande tijdens mijn tijd in Nuenen echt de kroon: drie meter lang en dubbelzijdig voorzien van aanbiedingen. Zoiets zag ik nog niet eerder !

Tijdens mijn verblijf in Nederland, maak ik telkens weer een rondje door de plaatsen waar ik woonde en werkte. In Helmond rij ik dan beslist een keer door de fraaie wijk Dierdonk, waar wij een aantal jaren met veel plezier woonden. Ook loop ik even door het centrum om te moeten constateren, dat de leegstand in de winkelstraten toch wel erg groot aan het worden is. Dat bleek niet alleen in Helmond, maar ook in Geldrop, mijn geboorteplaats, het geval te zijn. 

Hier woonden wij een aantal jaren tegenover het monumentale Kasteel van Geldrop. We speelden hier vaak - illegaal - verstoppertje in de uitgestrekte kasteeltuin. Later zijn Sanja en ik in de trouwzaal van het kasteel in de echt verbonden. Dat was bijna 30 jaar geleden en zo lang was ik niet meer in het kasteel. Tot vorige week op mijn laatste vakantiedag. Vooral het grote aantal foto's en schilderijen van Geldropse personen, straten, gebouwen en gebeurtenissen bezorgden mij een echt "aha-erlebnis". 

De kasteeltuin ziet er nu in mijn beleving veel mooier uit dan in mijn jonge jaren dankzij de inzet van een groot aantal vrijwilligers. Het bezoek was een mooie afsluiting van mijn korte verblijf in een zonnig Nederland !

Sinds vorige week was er een wisseling van de wacht. Mijn bezoek in Nederland zat er op en twee dagen later begon een zelfde bezoek voor Sanja. Zij verblijft momenteel met haar ouders ergens in de Achterhoek. Naar Nederland gaan wij gewoonlijk apart. Dat heeft (bijna) alles te maken met onze honden. Die laten we alleen maar achter wanneer we goede opvang hebben kunnen regelen. Er zijn heus wel goede verzorgers, maar die hebben het nogal druk met het oppassen op honden en katten van vooral Nederlanders, die nogal eens op vakantie gaan.

Voor mij begint nu de schildertijd. In de zomermaanden loopt de temperatuur te hoog op, zowel voor de verf als voor mij. Maar nu we in het najaar zitten en de dagtemperaturen meestal rond de twintig graden zijn, komen kwast en verf weer tevoorschijn. Het is de bedoeling om dit keer weer alle houtwerk onder handen te nemen !

Tenslotte:

Ik weet niet of er dinsdag 23 april in Nederland aandacht gegeven is aan de "English Language Day". In Engeland koos men voor 23 april, omdat dit zowel de geboortedag als de sterfdag van William Shakespeare  is. In 2010 kwam het departement van Publicatie en Informatie van de Verenigde Naties met het initiatief  om speciale Taaldagen in te stellen voor de zes officiële VN-talen. Die talen zijn: Arabisch (18 december), Chinees (20 april), Engels (23 april), Frans (20 maart), Russisch (6 juni) en Spaans (23 april). De VN benadrukt met deze taaldagen het gelijke gebruik van de 6 talen binnen de VN organisatie. De VN stelt zich ten doel op deze dagen vermaak te organiseren, maar ook informatie te geven om mensen meer bewust te maken van  en respect te tonen voor geschiedenis en cultuur van de zes talen.  Ik kan natuurlijk niet om het belang van Engels als wereldtaal heen. Jarenlang heb ik Engels gestudeerd en heb nog altijd een zwak voor Engeland (behalve voor de Brexit). Maar nu in Zuid-Afrika het Afrikaans steeds meer verdwijnt ten faveure van het Engels, geeft dat mij een onplezierig gevoel. Eén van onze motieven om destijds te kiezen voor Zuid-Afrika was vanwege de Afrikaanse taal, die zo sterk verwant is met het Nederlands. Zuid-Afrikaanse universiteiten gaan steeds meer in het Engels doceren. Maar ja, wat doen de Nederlandse universiteiten ?

Afrikaans woordenboek:

wegkruipertjie  =  verstoppertje

"Drie op een rij !"

Mijn korte verblijf in Nederland zit er op. Het is elke keer weer leuk om even terug te zijn om familie, vrienden en bekenden te ontmoeten en veranderingen in dorp en stad te zien.  Zowel in Geldrop als in Helmond viel me de leegstand van winkels op. In Geldrop blijkt o.a. de sloop van de Rabobank bijna afgerond te zijn en in Helmond is er heel veel ophef geweest rond de sloop van een gebouw met een bijzondere, monumentale voorgevel. Een nieuw appartementencomplex komt er tot groot verdriet van velen voor in de plaats. Positief in Helmond is wél de aanpassing van een in onbruik geraakte kerk tot een nieuw Speelhuis. Uit eigen ervaring weet ik, dat de akoestiek nu vele malen beter is dan in het vorige Speelhuis, dat enkele jaren geleden door brand vernield is. Deze nieuwe cultuurtempel is een echte aanwinst voor Helmond.

De Magistrum-dag met oud-collega's was ook deze keer één van de hoogtepunten van mijn verblijf in Nederland. Dat acht collega-directeuren + partners inclusief de docent, die de directiecursus in 2000 verzorgde, nog elk jaar twee keer bijeen komen, is echt heel speciaal. 

 

De jeu-de-boules-wedstrijd vond ik minder geslaagd, maar ja, als je als laatste eindigt, is dat ook wel begrijpelijk. Meedoen was voor mij belangrijker dan winnen, zullen we maar zeggen !

Heel bijzonder was voor mij het bezoek aan twee tantes. De familie van de Sande is behoorlijk groot. Neven en nichten zijn er nog veel, maar al mijn ooms en de meeste tantes zijn al overleden. Momenteel zijn er nog slechts drie tantes over: tante Joke (89 jaar), tante Petra (90 jaar) en tante Iet (92 jaar). Bij de eerste twee ben ik op bezoek geweest en dat waren echt heel plezierige ontmoetingen. Een bezoek aan tante Iet bleek door haar afnemende gezondheid helaas niet meer mogelijk. Ik heb beloofd om bij een volgende gelegenheid (september?) opnieuw bij mijn tantes op de koffie te komen !

Een vast onderdeel van mijn vakantie is altijd een bezoek aan een cafetaria en aan een chinees restaurant. Snacks  als kroketten, bami- en nasischijven, loempia's en frikandellen zijn moeilijk of zelfs helemaal niet te krijgen in Zuid-Afrika en voor een chinees restaurant moeten we 80 kilometer rijden. Beide eetgelegenheden heb ik bezocht en de weegschaal heeft bij mijn terugkeer duidelijk aangetoond, dat het zeer voedzame bezoeken waren.
                                       
Tenslotte:

Tijdens mijn afwezigheid was er een fototentoonstelling in het KWV-gebouw in Montagu en Sanja kreeg van de organisatie de eervolle uitnodiging om een aantal van haar foto's daar te tonen. Sanja is een heel verdienstelijke fotograaf, maar om als amateur je foto's te mogen hangen tussen het werk van min of meer professionele fotografen, is toch wel bijzonder. Er kwamen veel bezoekers en dat was heel voordelig voor het Museum van Montagu, want de opbrengst van de entreeprijs en een deel van de opbrengst van verkochte foto's komt geheel ten goede aan dit monumentale stukje cultuur in ons dorp. De gepresenteerde foto's mochten natuurlijk ook verkocht worden, maar de nogal hoge vraagprijzen die de "professionals" voor hun inzendingen vroegen, zorgden er voor, dat als eerste een foto gekocht werd van ...Sanja. Dat haar vraagprijs - vergeleken met de andere fotografen - heel laag was, zal er ook wel toe bijgedragen hebben, maar een eer was het voor haar zeker wel en haar voldoening was dan ook groot !

Afrikaans woordenboek:

 uitstalling  =   tentoonstelling

"Ook zij kwamen van verre ! "

                                    

Hoewel Sanja helemáál niet houdt van de drukte van een grote stad als Kaapstad, wilde zij op zaterdag 30 maart daar tóch beslist naar toe. Haar nicht Caroline was met echtgenoot Ken over uit Australië. Hun cruise vanuit Sydney eindigde in Kaapstad en omdat zij niet in de gelegenheid waren om naar Montagu te komen, ging "Montagu" maar naar Kaapstad. Natuurlijk moest er veel bijgepraat worden, want nicht Caroline vertrok bijna 40 jaar geleden naar het land van de kangoeroe's. Slechts één keer zagen zij elkaar. Dat was in 2018 tijdens een familie-reünie in Nederland, maar van elkaar spreken is bij die gelegenheid niet veel gekomen. Naast veel bijpraten moest er natuurlijk ook wat van Kaapstad bekeken worden. Wij namen de gasten mee naar Signal Hill, de Maleisische wijk Bo-Kaap en de Victoria & Alfred Waterfront. Hier lunchten we in het van oorsprong Belgische restaurant "Den Anker". 

                                     

Dit fameuze restaurant heeft een interessante menukaart met als meest bijzondere gerecht: "Lapin Flamande", wat enigszins vrij vertaald werd als: " De kat van de gebuur, verdronken in  Koninckbier ". Dat gerecht durfden wij niet te kiezen, maar er stond veel meer op de kaart en lekker gegeten hebben we wél. De Australische gasten vervolgden daarna hun Zuid-Afrikaanse reis richting het Krügerpark en wij zitten al weer rustig na te genieten in Montagu, waar Sanja op internet zit te kijken wat tickets naar Australië kosten !!

De Verenigde Naties stelt elk jaar een "World Happiness Report " op. Daarin wordt aangegeven hoe gelukkig inwoners van alle 156 landen zich voelen. In dat rapport scoren de Scandinavische landen allemaal hoog met Finland als de nummer één vóór Denemarken en Noorwegen. Nederland komt na IJsland op een keurige vijfde plaats. Volgens de opstellers van het Rapport neemt wereldwijd het geluksgevoel af met name door economische, politieke en maatschappelijke problemen. Zuid-Afrika komt er niet bijster gelukkig vanaf met een 106e plaats. Voelen wij ons zo ongelukkig in Zuid-Afrika, dat we terug verlangen naar het veel hoger scorende Nederland ?Nou, nee, niet echt.

Als we al zouden willen verhuizen, dan lijkt het er op, dat we in onze buurlanden niet het grote geluk zullen vinden. Namibië staat op plaats 119. Angola op 142 en Zimbabwe is nummer 144. Mozambique scoort een 123e plaats, maar na de orkaan van drie weken geleden kan ik me niet voorstellen dat daar een gelukkiger leven te verwachten is. Kortom, we blijven maar lekker leven in land nummer 106 !

Tenslotte:

Het is weer april en al enige jaren is dat de maand, waarin ik voor een korte vakantie 10.000 km noordwaarts reis. Kenya Airways bracht me van Kaapstad via Nairobi veilig op Schiphol.  

Op het moment, dat deze weblog gepubliceerd wordt, begint het einde van mijn verblijf al weer in zicht te komen. Elf dagen is natuurlijk niet erg veel en deze keer waren er verplichtingen, die echt uitgevoerd moesten worden, maar daardoor heb ik te weinig bezoeken aan vrienden en kennissen af kunnen leggen, die ik wel heel graag had willen ontmoeten, . De volgende keer moet ik het toch echt eens anders doen !

                                             Afrikaans woordenboek:

eksie-perfeksie  =  fantastisch

"Wie zoekt, zal vinden ! "

Statistieke Suid-Afrika (SSA) heeft op 25 maart de jongste toerisme-cijfers over januari 2019 gepubliceerd. Er waren 232.872 buitenlandse vakantiegangers tegenover 244.657 in januari 2018. Dat betekent een daling van bijna 5 %. Europeanen namen 65 % hiervan voor hun rekening. 13 % kwam uit Noord-Amerika. 11 % uit Azië. 5 % uit Zuid-Amerika en 4 % uit Australië en Nieuw-Zeeland.  De Britten zijn koploper met 46.633 bezoekers. Duitsland is tweede met 31.501 gasten. Nederland komt na de Verenigde Staten (24.193) en Frankrijk (13.595) op de vijfde plaats met 12.888 vakantievierders. Jaarlijks komen er momenteel 90.000 Chinese bezoekers. Er werd gevreesd, dat de zeer strenge visumregels de Chinezen er van zou weerhouden om naar Zuid-Afrika te komen. Binnenkort worden die regels voor de Chinezen versoepeld en daardoor verwacht men hier een toename tot zo'n 2 miljoen toeristen uit China. Dat zal goed zijn voor de kwakkelende economie, want toerisme is één van de pijlers van diezelfde economie !

Het toerisme-cijfer gaf een daling aan, maar het groeicijfer van de bevolking daalt bepaald niet. Netto groeit die met méér dan een miljoen mensen per jaar. De werkgelegenheid kan met deze toename natuurlijk geen gelijke tred houden. Het landelijke werkeloosheidscijfer staat op bijna 30 %. Begrijpelijk, dat een groot aantal werkzoekers trekt naar de provincie en plaats, waar veel werk is. Kaapstad is zo'n werkverschaffer en de Kaapse Stadsraad verwacht, dat er over 6 jaar een half miljoen méér mensen in de stad zullen wonen. 

"Met migrasie-tendense wat wys dat mense wat stad toe trek nie noodwendig die vaardighede het om werk te kry nie, kan dit nóg armoede, werkeloosheid, oorbevolking en spanning veroorsaak. Waterschaarste soos wat in die onlangse droogte ondervind is, is nóg 'n probleem met duisende meer mense wat na Kaapstad trek. Johannesburg en Kaapstad is die stede wat die meeste deur die verstedeliking geraak word"

Tenslotte:

We hebben de Pietersfonteindam gevonden. Lukte dat twee weken geleden met de lopersgroep nog niet, onze motorclub slaagde er woensdag wél in. We vonden en bezochten niet alleen de indrukwekkende dam, maar ook een nabij gelegen forellenkwekerij, die volledig op ecologische grondslag werkt. Het boerenbestaan is echter voortdurend onzeker: droogte, vrieskou, waterschaarste en hagelschade om enkele factoren te noemen. Hoewel het goed gaat met de forellenkwekerij, probeert men ook inkomsten te genereren uit toerisme. Er zijn al twee gastenverblijven in bedrijf en momenteel worden er nog twee interessante gastenhuisjes bijgebouwd. 

Dat gebeurt op een bijzondere manier: de benodigde stenen (12.000) worden in eigen beheer gemaakt van een mengsel van modder en stro. In november is men met deze bijzondere manier van bouwen begonnen en men verwacht klaar te zijn in september/oktober om de gasten te kunnen ontvangen !

    

Door het bekijken van de dam en het bezoek aan de forellenkwekerij kwamen we - wat het rijden met de motoren - niet erg ver. Het werd met 68km verreweg de kortste trip, die we ooit maakten. Neemt niet weg, dat het een uiterst interessante dag geworden is. De volgende keer gaan we wel weer flink wat kilometers maken. 

    

                                   Afrikaans woordenboek:

die dorp gaan rooi verf = de bloemetjes buiten zetten