“Reg gemaak”.

Het besluit was genomen. We twijfelden te zeer aan de kwaliteiten van de vader en grote kans, dat het verkopen van puppies niet zou lukken. Bovendien zitten de asiels hier al overvol. Tesca, ons Stabij-vrouwtje, wordt gesteriliseerd. Oftewel: Reg gemaak”, zoals ze hier zeggen. Dus brachten we haar afgelopen dinsdagmorgen naar de dierenarts in Ashton. Tesca werd opgesloten in een kennel in afwachting van de operatie. Wij maakten- zoals gebruikelijk op dinsdagmorgen- een wandeling met enkele asielhonden en gingen in afwachting van een telefoontje koffie drinken bij onze Wim en Rita. Ons geduld werd nog tot 16.00 uur op de proef gesteld, maar toen kwam het verlossende bericht: We konden Tesca ophalen. De operatie was goed verlopen en naast de sterilisatie waren ook nog ‘n zevental embryo’s verwijderd. Ze was dus wel degelijk drachtig. Natuurlijk was ze nog behoorlijk gammel ter been, maar thuisgekomen  klauterde ze zelfstandig al weer uit de auto. Woensdag had ze nog niets te missen, maar donderdag begon ze te eten en lijkt het ergste leed al weer geleden en Tesca gaat niet meer voor dit soort verrassingen zorgen in de toekomst !

Onze buurman, Eric, wist van mijn wens om weer te gaan zingen in een koor en vorige week zaterdag kwam hij op de proppen met een cd van het Bonnievale Mannenkoor. Het repertoire kwam aardig overeen met dat van Mannenkoor Lambardi in Helmond en het bijwonen van repetities in de plaats Bonnievale (15 km) is ook geen groot beletsel. Ik kan weer gaan zingen. Maar niet heus, want nog voordat ik contact opgenomen had met iemand van het koor, had Sanja al van een kennis vernomen, dat het Bonnievale Mannenkoor 4 jaar geleden opgeheven was ! Een grote tegenvaller dus en mijn muzikale aspiraties moeten nog wat langer de ijskast in.

Hoewel supermarkten als Spar, Shoprite en Pick and Pay hier in de buurt een echt wel vergelijkbaar assortiment hebben met  Nederlandse winkels, grijpen Sanja en andere Nederlandse koks nog wel eens mis op puur Nederlandse en Indonesische producten. Nu is er in Swellendam( 70 km) een “Nederlands hoekje” in de Spar, maar voor nog veel meer Nederlandse producten moet je naar Kaapstad (200 km) rijden. Dus togen Sanja, buurvrouw Tineke en nog twee dames maandag “Kaap toe” om tegen de avond  terug te keren met een lege portemonnee en een kofferbak vol met allerlei Nederlandse etenswaren en Indische kruiden. De voorraadkast is weer gevuld. We komen voorlopig niet om van de honger.

Enige zorgen maakten we ons over de toestand van onze mooie tuin. Nogal wat planten dreigden het loodje te leggen door een matig werkende besproeiingsinstallatie en dus werd onze landscaper opgetrommeld. Hij stuurde zijn “regenspecialist” en na twee dagen had die het systeem weer op orde. Gelukkig maar, want er moet hier momenteel veel gesproeid worden vanwege de  onveranderd hoge temperaturen. Maar daarover klagen wij beslist niet !

Nederlandse kennissen hadden enige tijd geleden hun herdershond verloren en via Sanja werden zij getipt, dat er in het asiel van Ashton een jong herder-teefje zat. Korte tijd later had het hondje weer een goed thuis gevonden bij Hannie en Wim. Nu moesten zij enkele dagen naar Kaapstad en vroegen ons of wij ons over hun hondje Bonnie wilden ontfermen. Geen probleem voor ons en ook niet voor Bonnie. Het duurde niet lang of Bonnie voelde zich bij ons helemaal op haar gemak.

Tenslotte: Er wordt nogal eens geringschattend gesproken over Helmond en Hellemonders. Volkomen ten onrechte natuurlijk. In de Helmondse editie van het Eindhovens Dagblad stond deze week de volgende filosofische uitspraak:

“ Vergete is gin kwestie van wete, want as ge veul wit, hedde veul onthouwe en bende nie veul vergete. Mar as ge nie veul onthouwt, witte nie veul en kende ok nie veul vergete. Dus of ge nou veul wit of nie, ge vergit nie veul ”

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Van nikske-nie-bang-skip  =  oorlogsschip

Lawaaimakerjanfrederik.

Op onze terrastafel ligt het Suider-Afrikaanse Voëlsboek. Een vogelboek met de beschrijvingen van alle hier voorkomende vogelsoorten. Ook Sanja’s fotocamera ligt in de aanslag. Nu we - vanwege de hoge dagtemperaturen  - wat meer rust nemen en op ons terras verblijven, zien we dat onze tuin een vogelparadijsje is. Er staan in onze tuin blijkbaar veel bomen, struiken en planten die aantrekkelijk zijn voor bepaalde vogels.

Met het vogelboek in de hand ontdekken we prachtige vogelsoorten in allerlei kleuren en met de meest fantastische namen.



Zo zien we dagelijks in onze tuin o.a. de Hoep-hoep, het Kaapse Glasogie, de Lawaaimakerjanfrederik, de Piet - tjou-tjou- Grysmees, het Klein-rooiband-Suykerbekkie, en de Swartkeelgeelvink.Ook hipt er een Kwikstaart met een horrelpootje rond.Nu helpt Sanja de vogels een handje door regelmatig een voederautomaat te vullen met zaad en ook vult zij een drinkflesje met suikerwater. De vogels vliegen af en aan en wij genieten er van.

Blijkbaar is ons zwembad ook aantrekkelijk voor bepaalde dieren. Elke avond kunnen wij “genieten“  van een kikkerconcert. Of beter gezegd: Padda’s, zoals men hier padden noemt. Het blijft niet bij ééntje. Meestal zitten er drie of vier exemplaren. Verwijderen blijkt tot nu toe niet echt te helpen. Ze - of andere - zitten er de volgende dag toch weer. We denken, dat ons zwembad zo populair is, omdat het een ondiepe rand heeft, waardoor de padda’s  gemakkelijk in en uit het water springen. Een afdoende oplossing hebben we nog niet.

Met enig leedvermaak zien we dagelijks het Nederlandse weerbericht op de BVN-zender. Storm, regen, lage temperaturen en zelfs nachtvorst zien we voorbij komen. Sanja skypt meerdere keren per week met familie en vriendinnen in Nederland en we zien deze mensen dan dik ingepakt in truien zittend bij de open haard of de verwarming en dan glimlachen wij naar elkaar en drinken  een glas “Cabernet Sauvignon de Montagu” op ons terras aan de rand van het zwembad !

Maar nu begint de zon hier toch wel een beetje te overdrijven. Waar 26º -28º hartje zomer normaal is, gaan de dagtemperaturen al meer dan een week wel erg de hoogte in. Onze thermometer in de tuin kan het nog maar net aan en de watertemperatuur van het zwembad begint nu zodanig op te lopen, dat zelfs ík binnenkort het ruime sop ga kiezen.

!

Tenslotte: Wij hebben nu beiden onze vakantie geboekt. Sanja vliegt op 2 juni “Holland toe” en verblijft daar tot en met 16 juni. Zoals we eerder al aangaven, kunnen we helaas niet samen reizen vanwege onze twee honden. Ik zelf  zal van 7 september tot en met 17 september in Nederland verblijven. Het duurt nog wel even, maar vóórpret is ook belangrijk!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Lugwaardin  =  stewardess

Upupu Africana.

Geen woord voor het Afrikaans Woordenboek, maar de Latijnse naam voor een vogel die in Nederland luistert naar de naam: Hop. In Zuid-Afrika noemt men hem : Hoep-hoep. Tot voor kort zagen we deze prachtige vogel wél bij Wim en Rita in hun tuin, maar eigenlijk nooit bij ons. Maar sinds een week scharrelt er gelukkig ook een exemplaar in onze achtertuin. De vogel is niet erg schuw, want Sanja kon hem heel dicht benaderen om hem op de foto te zetten en het resultaat mag er wezen, denken we.

Verder hebben we ons deze week bezig gehouden met het uitzoeken van een houtkacheltje. Terwijl de dagtemperaturen de hele week boven de 30 graden uitstegen, gingen wij op pad om te zorgen dat wij er in de kille winteravonden van juni en juli lekker warmpjes bijzitten. Stookhout hebben we  - na het snoeien van enkele grote bomen in onze tuin – voorlopig wel  genoeg. Dus laat de winter maar komen, maar voorlopig nog niet ! 

Er gloort ook weer hoop aan het keukenfront. Alle onderdelen die nog geplaatst moeten worden, zitten in de container die deze week vanuit Duitsland in Kaapstad aankwam. Verder is hier nu de zomervakantie voorbij en zouden de laatste keukenwerkzaamheden op korte termijn uitgevoerd kunnen worden.

Tenslotte: We missen hier onze culturele uitstapjes. In Nederland bezochten we regelmatig uitvoeringen in het Philips Muziekcentrum en de Stadsschouwburg in Eindhoven en in ’t Speelhuis in Helmond. Mogelijkheden genoeg ! Hier in Zuid-Afrika ligt dat heel wat moeilijker. Voor topuitvoeringen moet je naar Kaapstad of Johannesburg. Maar Kaapstad betekent wél  2 en een half uur heen en ’s nachts weer 2 en een half uur terug met onverlichte wegen, auto’s met slechte verlichting, dronken bestuurders en voetgangers op straat, is allerminst  plezierig. Johannesburg is natuurlijk helemaal niet te doen: Twee en een half uur in de auto naar Kaapstad, 2 uur vliegen naar Johannesburg, taxiritten, ’n hotelovernachting en na het optreden op dezelfde manier weer terug. Geen haalbare kaart. Jammer is dat, want er zijn heus wel interessante optredens binnenkort van o.a.  The Hollies, The Moody Blues en vooral van The Eagles.

Maar soms is er dan toch plotseling een mogelijkheid. Afgelopen zaterdag was er een middag-optreden  van “The Phantom of the Opera” in Kaapstad. Sanja wilde hier dolgraag naar toe en samen met nog 17 enthousiastelingen reed Monique, de dochter van onze buren, met haar toeristenbus “Kaapstad toe”. De voorstelling overtrof alle verwachtingen en dagen later werd er nóg in geuren en kleuren over gesproken.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Soos een kraai vlieg  =  hemelsbreed

Hellemond huilt, waar het eens heeft gelachen !

Dit carnavalslied kwam meteen in me op toen we via de BVN-zender  het nieuws van de brand in het Speelhuis vernamen. En dankzij de hulpvaardigheid van enkele familieleden en kennissen kregen we via de E-mail de nodige foto’s van het - letterlijk en figuurlijk -  ramptoneel te zien. Het moet gezegd. Het deed me wel wat om dit bijzondere  gebouw totaal verwoest te zien.

Als lid van Mannenkoor Lambardi stond ik elk jaar wel een paar keer op ’t podium van ’t Speelhuis en ook Sanja’s voormalige koor  Kolok had hier regelmatig een optreden. Daarnaast bezochten we er elk jaar wel enkele voorstellingen. Zo’n 35 jaar geleden was Helmond een lelijke, arme textiel-industriestad. Het toenmalige stadsbestuur had gelukkig  visie en durf om een foeilelijke plek in het centrum van de stad te vullen met een uitzonderlijk  gebouw. Architect Piet Blom was de schepper van het speciale theater en Har Sanders beschilderde  de binnenzijde zeer kunstzinnig. Je kunt mijns inziens  de bouw van het Speelhuis zien als de start van de metamorfose van het lelijke Helmond naar de moderne stad die het  momenteel is. Ik ben heel benieuwd of er een herbouw komt en hoe die er dan uit zal zien !

Vanaf 15 december tot 8 januari heeft heel Zuid-Afrika zomervakantie en iedereen die het zich kan veroorloven gaat op pad naar zee of naar de natuurparken. Ook de zwarte bevolking gaat op reis. Zij gaan bijna allemaal “huis toe  “. Wat is het geval: In de provincie West- Kaap  overheersten de blanken zowel in aantal, wat betreft  financiële draagkracht en zeker ook in politiek opzicht. Het ANC, de “zwarte” politieke partij, was het een doorn in het oog dat zij in de West-Kaap onvoldoende  voet aan de grond kreeg. Men loste dit op door een groot aantal krotten  in de Oost-Kaap met bulldozers plat te walsen. De bewoners werd gratis een nieuw huisje met óók gratis water en elektriciteit beloofd en bovendien werd de mensen een baan aangeboden  op voorwaarde dat men zou verhuizen naar de West-Kaap. Duizenden mensen trokken zo naar hun nieuwe woonplaats en met de zomervakantie gaat men graag op bezoek bij familieleden die nog in de Oost-Kaap wonen. Eigen vervoer heeft men meestal niet en dus reist men met taxibusjes waar 12 personen in kunnen, maar waar de taxichauffeurs vlot het dubbele aantal mensen in stoppen. Zo rijden zij zwaar overbeladen in busjes die in zeer slechte technische staat verkeren afstanden van wel 1700 kilometer in 14 uur. Meestal gebeurt dat zonder (voldoende) te pauzeren en na het lossen van de passagiers racet men weer terug naar Kaapstad om de volgende shift te gaan halen. Het is absoluut onverantwoord wat er in deze tijd op ’s lands  snelwegen  gebeurt. De gevolgen zijn er dan ook naar. In Nederland sterven jaarlijks ongeveer 700 mensen. Hier in Zuid-Afrika staat de “verkeersdodenteller” sinds 15 december al op 1232 dodelijke slachtoffers, waarvan 85% ( 1047 personen )inzittende was van een taxibusje !!

Tenslotte: Dank je wel voor alle goede wensen die wij mochten ontvangen. Natuurlijk wensen wij  alle familieleden, vrienden en kennissen ook een heel voorspoedig 2012 in goede gezondheid. Een jaar waarin wij velen van jullie weer in levende lijve hopen te ontmoeten, want we komen even op vakantie naar Nederland. In verband met onze twee honden (of misschien tegen die tijd wel 12 ) kunnen we niet samen gaan. Sanja heeft al een ticket geboekt   voor 2  t/m 16 juni. Ik heb  momenteel nog geen datum gepland. Maar dat gaat binnenkort waarschijnlijk wel gebeuren.  En mochten jullie plannen hebben om deze kant op te komen, reis dan niet met een taxibusje. We komen jullie wel in  Kaapstad ophalen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Vonkelwijn = champagne

Lyfstraf is goed vir seuns, sè skoolhoof !

Wij blijven onderwijsmensen en als we zo’n krantenkop in “Die Burger” lezen, dan heeft dat artikel natuurlijk onze belangstelling.         Op 21 december stond onderstaand artikel in de krant en we plaatsen het onverkort op onze weblog om een beeld te geven van gedachtengoed  wat  hier in Zuid-Afrika nog regelmatig voorkomt.

Lyfstraf hét ’n plek in skole, maar spesifiek in seunskole. Só het mnr. Etienne Gouws, hoof van die Hoërskool Parel Vallei op Somerset-Wes, gesè. “Lyfstraf kan soos ’n bom in skole werk, maar dit is ’n ingewikkelde kwessie. Lyfstraf in een seunskool, ja”het Gouws gesè. Dit is die eerste straf wat jy  vir die seun  gee en dit kan as ’n uitstekende afskrikmiddel dien. Maar as hy ’n tweede keer vir dieselfde oortreding by jou aankom,moet jy vra: “Hoekom het jy dit weer gedoen?” Hy het by navraag gereageer op ’n berig gister in Die Burger dat sommige onderwysers – hoofsaaklik in Gautengse (omgeving Johannesburg) skole – dink lyfstraf moet weer in skole ingestel word. Dit het aan die lig gekom in ’n verslag van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN) wat pas uitgereik is. Volgens hom is daar baie faktore wat in ag geneem moet word wanneer lyfstraf toegedien word. Dit is byvoorbeeld belangrik dat die onderwyser iemand met die “regte gesindheid” en “goeie oordeel moet wees. Mnr. Japie Spies, hoof van die Hoërskool Montagu, het ook gesè lyfstraf kan as ’n goeie afskrikmiddel vir seuns in hulle tienerjare dien.

 “Dit is makliker op die platteland, want ons het toegang tot die ouers en die kinders is  nie  so  anoniem nie”. Mnr. Marius Ehrenreich, hoof van die Hoërskool Groote Schuur in Nuweland, het egter verskil en gesè hy dink nie  lyfstraf is bevorderlik vir dissipline in skole nie. “Lyfstraf het nie ’n plek in enige skool nie. Maar dit is belangrik dat die kinders weet wat aanvaarbaar en onaanvaarbaar is”.

Lesers sè hul sè:

Johan vd Merwe: Lyfstraf is ongrondwetlik,nes (net als) slaverny en apartheid. Onnies (onderwijzers) wat nie  sonder ’n slanery kan klasgee nie moet gerus maar ’n ander werk gaan soek want hulle is ongeskik vir onderwys in die 21^ste eeu.

Willie Botha: Dis hoogtyd dat die rottang (riet waar mee geslagen werd) teruggebring word in skole. As jy nie wil luister nie, moet jy voel. Dit het nog nooit skade gedoen nie!

Roy Leroux: Ek was hard gebliksem  op skool as ek stout was en ek het ’n ordentlike groot mens geraak.

De meeste mensen in de Zuid-Afrikaanse politiek zijn het erover eens: lijfstraffen zijn barbaars en zouden er niet meer mogen zijn. De praktijk is echter dat veel onderwijzers, mede door hun gebrekkige opleiding, niet in staat zijn orde te houden in de klas dan onder dreiging van lijfstraffen. Sommige onderwijzers lappen zelfs de wet aan hun laars en vinden het werken met lijfstraffen eenvoudiger dan allerlei alternatieven, die – volgens hen -  meer werk opleveren en minder effect sorteren. Deze benadering komt zelfs op scholen van betere kwaliteit regelmatig voor. Op scholen in arme wijken en in de townships, waar ouders natuurlijk ook veel minder op de hoogte zijn van de wet die lijfstraffen verbiedt, is het nog steeds alledaagse praktijk om voorover te buigen om een pak slaag in ontvangst te nemen….Wanneer een regeringsfunctionaris van het Departement van Onderwijs van Kwazulu-Natal verklaart voorstander te zijn van terugkeer van lijfstraffen en zelfs het hoofd van de school die haar eigen kinderen bezoeken, toestemming geeft (volkomen tegen de wet in) om hen, als ze dat verdienen, te slaan, is er natuurlijk wel wat aan de hand. Bijscholing van onderwijzers kost te veel geld en tijd en bij het uitblijven van deze bijscholing en het geven van suggesties voor alternatieve straffen, kun je eigenlijk de docenten niets verwijten, maar ligt het aan de regering dat de wet zo vaak overtreden wordt….

Bron: “Education’s gap between fair play and rough justice”   (Philippa Garson

Tenslotte: We hebben nogal wat cactussen in onze tuin die het hele jaar zomaar wat staan te staan, maar één dag in het jaar ……..

 

Zuid - Afrikaans woordenboek:

latswaaier = onderwijzer die gemakkelijk slaat