woensdag 27 april 2016

Een goed begin....?

Is het halve werk, leert een oud gezegde ons. Maar wat dan bij een slecht begin? Onze vakantie naar Namibië startte bepaald niet voorspoedig. De vliegmaatschappij AirNamibia accepteerde onze via Internet geboekte en betaalde tickets niet en om tóch naar Windhoek te vliegen, waren we genoodzaakt om tegen betaling van 8.250 Rand nieuwe tickets te kopen. Twee uur later arriveerden we bij Bobocampers, een door Nederlanders gerund verhuurbedrijf van campers. 
Ons mobiele huisje voor 12 dagen stond al tiptop klaar voor de eerste rit van 400 km naar Swakopmund. Die rit maakte gelijk al duidelijk, dat de naam Namibia ("leeg land") goed gekozen is. Swakopmund is nog duidelijk erg Duits georiënteerd, gezien de vele Duitse straatnamen. Via een wederom lange rit en dorpjes als Karibib, Omaruru en Outjo bereikten we het hoogtepunt van onze vakantie: het Etosha natuurpark. 
Onwaarschijnlijk en onvoorstelbaar zijn hier de aantallen wild. Honderden zebra's, duizenden springbokken, tientallen giraffen, gemsbokken, kudu's en olifanten. We zagen vechtende neushoorns, drie mannetjesleeuwen, die lagen na te genieten van hun zojuist genuttigde maaltijd en bijna tamme jakhalzen, die elke avond over de camping zwierven op zoek naar iets eetbaars.
Elke dag was er wel een uitzonderlijke gebeurtenis in dit park, wat groter is dan héél Nederland en waar we 5 dagen en nachten doorbrachten. Een onvergetelijke ervaring en met meer dan 500 foto's moet het voor Sanja niet al te moeilijk zijn om een bijzonder fotoboek samen te stellen ! 

We herinneren ons allemaal nog wel de geruchtmakende foto's van de Amerikaanse tandarts, die een leeuw schoot en ook de vrouw, die trots poseerde bij de door haar geschoten giraffe. De hele wereld sprak er schande van, maar wij spraken Gerhard, een voormalig ranger van het Erindi-park en hij legde ons uit hoe men er in Namibië over denkt: De meeste dierenparken - zeker de wat kleinere - krijgen geen subsidie van de overheid. Daarom kiest men er voor om dieren, die al wat ouder zijn en niet meer geschikt zijn om voor nog meer nageslacht te zorgen, voor veel geld te laten schieten door rijke buitenlanders. Met het daarmee verkregen geld kan een aantal jonge dieren aangekocht worden of heeft het park een sluitende exploitatie. Zonder de door ons zo verachte jagers zouden veel dierenparken geen toekomst meer hebben. Regulatie van de wildstand op deze manier, vindt men een acceptabele zaak. Maar niet de manier, waarop zakkenvullende mensen zonder scrupules, rijk proberen te worden. 
Tijdens de vliegreis terug naar Zuid-Afrika las ik in een Namibische krant een artikel hierover. Namibië reageert hierin boos over een door Europa genomen besluit om alle jacht te verbieden en spreekt van bemoeizucht zonder kennis van zaken !

Tenslotte:
In Namibië beschikten we meestal niet over wifi en daardoor kon ik mijn wekelijkse weblog vorige week donderdag niet publiceren. Voor het eerst in de vijf jaar van het bestaan van Sandesepad moest ik verstek laten gaan. Voorlopig ga ik beslist niet meer op reis, ook al waren beide vakanties heel plezierig. Vanwege de twee veel te kort op elkaar volgende verblijven in het buitenland  was ik ongeveer een maand van huis. Dat is niets voor mij. Oost, west......!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n stofstraat  =  een overharde straat







woensdag 13 april 2016

Fout.................helemaal fout !

Toch maar goed, dat enkele volgers van onze blog kritisch naar mijn schrijfsels kijken en reageren wanneer er onjuiste informatie gegeven wordt. Mijn bezoek aan paleis Het Loo in de blog van vorige week, was zo'n fout. Ik was in Soestdijk en daar staat paleis Soestdijk  en paleis Het Loo ligt nog steeds in Apeldoorn.
Veel kennis van beide paleizen heb ik niet, maar volgens mensen, die het wel weten, zijn de tuinen van Het Loo véél mooier dan die in Soestdijk. Als ik het volgend jaar wéér in Nederland ben, zal ik dus écht naar paleis Het Loo gaan en misschien is daar dan wél iemand thuis !

Op het zuidelijk halfrond zijn de seizoenen omgekeerd aan die op het noordelijk halfrond. Ofwel de lente in Nederland valt samen met de herfst in Zuid-Afrika. Die verschillen zijn echt wel merkbaar. Op 7 april was ik nog maar amper binnen of er barstte in lente-achtig Nuenen een hagelbui los, die er zijn mocht. Tegelijkertijd was de middagtemperatuur in herfst-achtig Montagu 25 °. Ik heb een aangename verblijf gehad in Nederland, maar wat het weer betreft.........!


Of het niet op kan. Maandagavond arriveerde ik weer op de luchthaven van Kaapstad en woensdag waren de koffers (nu van ons beiden) alweer gepakt voor onze gezamenlijke vakantie naar Namibië.  Het lijkt zo of we wel héél erg luxe bezig zijn, maar - geloof het of niet - dit is de eerste echte vakantie in vier jaar tijd, die we samen doorbrengen. We moesten haast maken, want het klimaat in Namibië is momenteel heel geschikt voor een verblijf in deze "enorme zandbak". Uitstel was bovendien niet mogelijk, want begin mei staat er een legertje rietdekkers bij ons op de stoep om ons rieten dak compleet te vernieuwen.
 Dus gaan we bijna twee weken rondtoeren in het noordelijke deel van dit voor ons totaal onbekende land en dat met behulp van een gehuurde kleine camper. We zijn héél benieuwd wat dit land ons te bieden heeft en hoe het leven in een camper ons zal bevallen !

Tenslotte:

"Houd de dief". Dat gevoel had ik meerdere keren tijdens de vakantie in Nederland . Bij het betreden van de Primera ging het alarm luidkeels af en bekeek iedereen mij alsof ik gestolen goed bij me had. Bij het verlaten van de winkel gebeurde hetzelfde en dat gebeurde op de zelfde wijze bij "Het Kruidvat" en bij "C&A". De oorzaak -daar was ik ondertussen wel achter- is mijn heupvervanging, waarbij een metalen pen gebruikt is. Nu schijnt het mogelijk te zijn om van de behandelende chirurg een verklaring te krijgen, dat er een heupvervanging plaats gevonden heeft en dat dit kan leiden tot  het nodeloos afgaan van een alarm. We zullen mijn behandelende chirurg om zo'n oplossing vragen. Het alarm zal nog regelmatig af blijven gaan, maar dan kan ik wel bewijzen, dat er geen criminele activiteiten hebben plaats gevonden !



Zuid-Afrikaans woordenboek:

snydokter  =  chirurg


donderdag 7 april 2016

Nederlanders klágen wel, maar.....!


Volgens het "wereldgelukkigheidsverslag 2016" staat Nederland op een alleszins acceptabele 7e plaats op een totaal van 157 landen. Factoren, die bepalend waren, zijn o.a. Levensverwachting, maatschappelijke ondersteuning, vrijheid, barmhartigheid, houding t.o.v corruptie en Bruto Binnenlands  Product. De eerste 7 plaatsen in deze statistiek zijn voor Europese landen met Denemarken als nummer 1 en Zwitserland en IJsland als 2e en 3e. Opvallend is, dat Zuid-Afrika pas op plaats 116 van de 157 landen komt. In een eerdere statistiek waren gepensioneerde Europeanen het beste af in Zuid-Afrika, maar voor de Zuid-Afrikaners zelf, is hun land blijkbaar bepaald niet het gelukkigste land. Verder is opmerkelijk, dat landen als Duitsland, België en Luxemburg niet hoger scoren dan resp. een 16e,18e en 20ste plaats. Dat landen in oorlog: Syrië en Burundi de rij sluiten, is niet echt verbazingwekkend !

Mijn vakantie-onderkomen in Nuenen is maar een "klipgooi" van een aantal historische plaatsen met betrekking tot Vincent van Gogh. Een bezoek aan het "Vincentre" lag dus wel voor de hand. Er bleek veel materiaal rond de familie van Gogh aanwezig te zijn, maar het boek: "Die onbekende van Gogh", over Vincent's jongere broer Cornelis, was niet aanwezig en het bestaan van dit boek bleek zelfs helemaal onbekend. Omdat ik tóch over twee exemplaren beschik, heb ik aangeboden om één boek te doneren aan het museum. Nou, dat aanbod werd met graagte aanvaard door Peter van Overbruggen, een bestuurslid van deze stichting. Hij blijkt ook nog een onderwijscollega uit het verleden te zijn. Vooral het feit, dat dit boek in het Afrikaans is geschreven, wordt zeer gewaardeerd. De Zuid-Afrikaanse schrijver/historicus Chris Schoeman verklaarde in een reactie zeer vereerd te zijn met het feit, dat zijn boek in de museum-bibliotheek opgenomen wordt !

Tenslotte:
                                               
Op dinsdag moest ik in Baarn zijn voor een vergadering van de Stichting Nieuwe Horizon. Ik had gerekend op fileverkeer, wat er niet bleek te zijn en daardoor was ik iets te vroeg. Mooi de tijd om  het nabij gelegen paleis Het Loo te bekijken. Ondanks het feit, dat de vroegere, belangrijke bewoners er niet meer wonen, was er aardig wat politie aanwezig op de nabij gelegen parkeerplaats. Ik had graag de indrukwekkende tuinen bezocht, maar daarvoor was de tijd niet toereikend !
  

                                                         


                Zuid-Afrikaans woordenboek: 
             
               grootkoppe  =  belangrijke personen