" Op een oude fiets....! "

In 1997 bedacht de Italiaan Giancarlo Brocci het fiets-evenement "Eroïca". Deelnemers aan deze tour-rit moesten rijden op (race-)fietsen van 1999 of ouder. Het evenement werd een groot succes en kreeg navolging over de hele wereld en zo ook in Zuid-Afrika. Op 18 maart startte de "Eroïca South Africa" vanaf het KWV-gebouw in de Langstraat in Montagu. Deelnemers hadden de keuze uit 3 afstanden: 50 km was de kortste rit. Dan volgde een rit van 90 km en voor de echte dye-hards was er nog een tocht van 140 km. Alle drie de tochten voerden door de fraaie Keisie- en Koovallei, enkele kilometers buiten Montagu. In het KWV-gebouw was daarnaast ook nog een uitstalling van fietsen uit gepasseerde tijden. We gingen een kijkje nemen en zagen twee- en driewielers van lang (1893) en nog niet zo heel lang geleden. 

Een kleine tentoonstelling, maar wél met interessant materiaal op wielen. Eén opmerkelijke fiets van vóór 1999 had er ook kunnen staan, maar die ontbrak helaas: Sanja's Hollandse Union !

Onze omgeving wordt momenteel ongelooflijk geteisterd door veldbranden. De weergoden schijnen zich nog niet te realiseren, dat de huidige temperaturen niet overeenstemmen met de juist aangebroken herfst. Vorige week hadden we nog drie dagen waarbij de temperatuur opliep tot 40 graden. Geen wonder, dat er daardoor veldbranden ontstonden. Of dat trouwens allemaal spontaan gebeurde, lijkt hoogst twijfelachtig. Er wordt vermoed, dat kwajongens en kwaadwilligen hierin ook wel eens de hand hebben. Vrijdag reden we de Tradouwpas op de motor en zagen over de volledige afstand van 14 km zwartgeblakerde bergen. Eigenaardig was het wél, dat het deze dag enigszins miezerde. Iets, wat maandenlang niet gebeurd was. De verwachting is overigens, dat de natuur zich redelijk snel zal herstellen. Zeker, wanneer er eindelijk eens een flink aantal regenbuien plaats vinden. Laten we het hopen, want zoals de pas er nu bij ligt, biedt hij een trieste aanblik ! 

Het is uiteindelijk toch gelukt. De emancipatie heeft gezegevierd. Sanja is geregistreerd als de wettige eigenaar van een auto. Was dat nu echt zo belangrijk ? Van een kennis hier in Montagu vernamen we de problemen, die zij had na het overlijden van haar man, die de registratie van hun beide auto's op zijn naam had.De auto's konden niet ingeruild of verkocht worden en ook het jaarlijks te vernieuwen registratiebewijs werd niet verleend.Het heeft maanden geduurd, voordat  de registratie opgelost was en zij vrij over haar auto's kon beschikken. Dat is voor ons een goede les geweest. Mocht mij iets overkomen, dan beschikt Sanja in ieder geval over een hier onmisbaar vervoermiddel. En ik dan ? Ik heb nog altijd een motor en een fiets, maar op die laatste ben ik wel ontzettend zuinig.

Maandagmiddag kon Sanja - na drie weken wachten - haar Sie-Eetsch-Ahr bij de Toyota-dealer ophalen en zal in ons dorp wel enige tijd opvallen met haar blitse automobiel. Staat Sanja hier al jaren bekend als "Die Hollandse vrou op die Hollandse fiets". Nu komt daar nog bij:"Die Hollandse chick in die coole car !" 

Zuid Afrikaans woordenboek:

snaaks  =  eigenaardig

" Ke-doeng.. ke-doeng "

Smaken verschillen. De één houdt van klassieke muziek, een ander geeft de voorkeur aan jazz of popmuziek of wat voor andere soort muziek dan ook. Zo zit de mens nu eenmaal in elkaar. Maar dat dat ook voor komkommers geldt, was nog niet eerder bekend. In "Die Burger" van afgelopen zaterdag beschrijft ene Simon Sonnekus een Australisch onderzoek naar de stimulering van de groei van komkommers. De zaden, die naar muziek "luisterden", deden het beter dan muziekloze zaden. Maar het muziek-genre maakt ook nog een verschil: " Komkommersade wat na rockmusiek luister, het baie groter en meer reguit gegroei en het 'n groener skil gehad as sade wat aan jazz- en klassieke musiek blootgestel is". Zaden, die naar jazz luisterden, leverden - waarschijnlijk door het onvoorspelbare ritme - misvormde komkommers op. "Beethoven en Bach" zorgden wel voor gezonde komkommers, maar zij groeiden aanzienlijk langzamer dan de naar rockmuziek luisterende zaden. Tot zover het verhaal van Simon Sonnekus. 

Of mensen onder invloed van rockmuziek ook groeien, is me niet bekend, maar feit is wel, dat er de laatste tijd enkele keren per maand partijtjes met harde kedoeng, kedoeng rockmuziek plaats vinden op de tegenover ons gelegen rolbalbaan en een feit is ook, dat ik de laatste tijd regelmatig tot bloedens toe mijn hoofd stoot. Ik was tot voor kort 1 meter 86 lang, maar ik ga nu toch maar eens meten of ik - net als de komkommers - als gevolg van die rotmuz..excuus rockmuziek "groter gegroeid" ben !

Vol verwachting reden we vrijdag naar George. We hadden een melding gekregen van Home Affairs, dat onze nieuwe (derde) Tijdelijke Verblijfsvergunning verleend was en klaar lag om afgehaald te worden bij de vestiging in George. Dat hij verleend was, was dus geen verrassing meer, maar niet bekend was ons welke duur de vergunningen hadden. Was het één jaar, twee jaar of wellicht vier jaar ?

Dat werd deze keer nu eens geen teleurstelling. De termijn is geldig voor vier jaar. Tot 18 april 2021 zijn we verzekerd van een legale plek in Zuid-Afrika. Om dat te vieren, hebben we ons zelf maar getrakteerd op een etentje in "Salinas'restaurant" in Wilderness.

Natuurlijk zijn we blij met de verkregen vier jaar, maar op de Permanente Verblijfsvergunning moeten we nog steeds wachten. We hebben dus niet de hoofdprijs, maar met de troostprijs kunnen we voorlopig wel leven !

Tenslotte:

Om iets aan de grote armoede onder de laagst betaalde werkers te doen, heeft de regering bepaald, dat er een minimumloon van 20 Rand per uur betaald moet gaan worden. Er is een overeenkomst gesloten tussen de regering enerzijds en de arbeid- en zakensector anderzijds. Adjunct-president Cyril Ramaphosa kondigde dat enkele maanden geleden aan. De onderstaande statistieken maken duidelijk, dat de gemaakte afspraak hoogst noodzakelijk is:

• Van de 56 miljoen inwoners van Zuid-Afrika leefden er in 2016 30 miljoen onder de armoedegrens van R. 1036 (€ 80 per maand).
• De werkeloosheid was vorig jaar 27 %.
• Met 2500 Rand per maand heeft een gezin van 5 net voldoende geld voor (uitsluitend) voedsel.
• 5 miljoen werkende mensen verdienen minder dan 2500 Rand per maand (€ 195).
• Er zijn nog steeds werkgevers, die slechts 65 Rand (€ 5 ) per dag betalen aan hun werkers.

Ramaphosa zegt, dat door het instellen van een wettelijk minimumloon 6,6 miljoen mensen er op vooruit zullen gaan. Hij realiseert zich ook, dat door de stijging van de lonen er wellicht 600.000 banen verloren zouden kunnen gaan !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n rolbalbaan  =  een bowlingbaan

" Sie - eetsj - ahr "

Wat gebeurt er wanneer je druk,druk, bent. Meerdere afspraken hebt, brood moet bezorgen bij behoeftigen in Ashbury en nog boodschappen moet doen voor je zelf ? Dan rijd je snel achteruit de garage uit en bent vergeten om de achterklep dicht te doen. Je stopt, omdat je een onheilspellend krakend geluid hoort en constateert, dat garagedeur en auto een iets te innig contact hebben gehad met autoschade tot gevolg. Dat overkwam Sanja een maand geleden, maar gelukkig was de misvorming van de achterklep niet al te groot. Maar schade is schade en niemand wil beschadigd door het leven gaan. Oók onze Toyota RAV4 niet en dus diende de schade hersteld te worden. Daarom werd het slachtoffer maandag 6 maart naar autoschadebedrijf "Worcester Bakwerke" gebracht voor wat plastische chirurgie en kon vrijdag 10 maart weer totaal in model en keurig gepoetst opgehaald worden. Onze auto heeft ons nu drie jaar trouw gediend en dus dachten wij (majesteits-meervoud: ik dus) aan een nieuwe vierwieler. Mijn gedachten gingen in de richting van een zelfde model, maar toen zag Sanja een foto van een totaal nieuw model: de Toyota C-HR. (spreek uit als sie-eetsch-arr) Die laatste drie letters staan voor Cross-High Rider.

                                 

Bij de Toyota-dealer stond zo'n exemplaar in de showroom en Sanja viel als een blok voor de hippe, modern vormgegeven nieuweling. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat die oude vertrouwde RAV4 - vergeleken met de sie-eetsch-ahr - er nogal gewoontjes, om niet te zeggen enigszins saai uitziet. Het vervolg laat zich raden: Binnenkort staat er een Toyota C-HR in onze garage. Sanja moet over de kleur nog wel even nadenken. Gaat ze voor de coole blauwe of wordt het die fraaie rode ? Kijkend naar de aflopende daklijn, lijkt het me niet waarschijnlijk, dat garagedeur en achterklep elkaar nog zullen raken !

In Nederland is het de gewoonste zaak van de wereld: Een vrouw koopt een auto en wordt geregistreerd als de eigenaar van de vierwieler. Maar niet zo in Zuid-Afrika. Hier gaat de emancipatie echt nog niet zo ver. We hebben de nieuwe auto ondertussen aangeschaft en het werd op Sanja's wens de fraaie rode Toyota C-HR, een super cool model, wat Sanja graag op haar naam wilde hebben. Tóch staat de auto nog steeds bij de Toyota-dealer in de showroom, want de papierwinkel is nog altijd niet geregeld. Het is hier duidelijk een land, waar de man regeert. Sanja moest er zelfs een kopie van ons trouwboekje voor inleveren om te bewijzen, dat zij met mij - een man - gehuwd is. Daarnaast moesten er kopieën van ons beider paspoorten bijgevoegd worden en kwam er ook nog de handtekening van een procureur aan te pas om aan te tonen, dat alles correct en eerlijk was aangevraagd. Hopelijk komt op korte termijn de registratie rond. Een auto is in dit land nog een "mannending" en op het gebied van emancipatie moet er in onze ogen nog aardig wat gebeuren. Wat zou er nu gebeuren wanneer ik  - als man - een nieuwe keuken wil gaan aanschaffen?? Gelukkig hebben we dat 5 jaar geleden al gedaan !

Tenslotte:

Bij Home Affairs worden ze snel. Binnen twee weken kregen we via de mail het bericht, dat onze verblijfsvergunningen geregeld waren en naar George gestuurd zijn.

                                       

Nee, helaas gaat het niet over de lang verwachte Permanente verblijfsvergunning. Het handelt over onze derde Tijdelijke verblijfsvergunning. We gaan die vrijdag ophalen en hopelijk mogen we weer 4 jaar in dit land blijven. Maar na al 6 jaar hier gewoond te hebben, is er voor ons nog geen zekerheid op de echte lange termijn. Zes jaar, want op 4 maart 2011 streek ik hier neer. Twee dagen later arriveerden twee erg ontdane honden en op 9 maart was ook Sanja van de partij. Twee maanden later stond de verhuiswagen met ons hele hebben en houden voor de deur !

                                       

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vertoonlokaal  =  showroom

Woensdag...gehaktdag !

Een kennis van ons, inspectrice bij de SPCA in Ashton, had samen met haar man enkele weken geleden op een woensdag een zeer vervelende en bovendien kostbare ervaring bij het township Zolani in Ashton. Zij reden 's avonds met flinke snelheid in het donker op een midden op de weg staande stier. Stier dood, auto zwaar beschadigd en de inzittenden gelukkig slechts licht gewond. Nog vóórdat politie en reddingsdiensten ter plaatse waren, zag het letterlijk en figuurlijk zwart van het volk. Zonder zich om de gewonde inzittenden en de auto te bekommeren renden zij op de dode stier af en met bijltjes en messen werd het ongelukkige beest ter plaatse geslacht. Een bloederig karkas bleef achter op de weg. Op de vraag van de inzittenden wie de eigenaar van het loslopende beest was, kon - of beter gezegd wilde - niemand antwoord geven, waardoor de inzittenden met een grote financiële schadepost zitten. Maar een aantal inwoners van Zolani heeft vlees op de braai gehad. " Woensdag...gehaktdag ", zullen we maar zeggen !

Zoals elke organisatie komt ook de NG-kerk in Montagu nogal eens geld tekort en organiseert dan een activiteit, die geld in het kerkenlaatje moet brengen. Zaterdag werd er met dat doel voor ogen een fancyfair  gehouden.(hier kermis genoemd). Er waren stalletjes, waar eten verkocht werd, wat door sponsors beschikbaar gesteld was of belangeloos bereid was door gemeenteleden. Wat de activiteiten betreft, was er voor elk wat wils. Eén van de onderdelen was een hondenshow. De viervoeters en hun eigenaars werden door een deskundig jurylid (Sanja!) beoordeeld en op de foto gezet. Aan het einde van de show konden alle 25 deelnemers met een prijsje naar huis. Om alle schijn van partijdigheid te vermijden, hadden we onze Djoeke en Tesca natuurlijk thuis gehouden. Zij zouden ongetwijfeld de prijs voor de meest verwende honden gekregen hebben !    

Het Vlaams journaal bracht zondag nieuws, waar Sanja heel vrolijk van werd. Nokia maakte bekend, dat het beroemdste telefoontje van het Finse merk opnieuw uitgebracht gaat worden. Wie heeft lang geleden geen Nokia 3310 gehad ?

Het telefoontje waar je mee kon bellen en sms'sen en verder niets en iedereen was er tevreden mee. Tegenwoordig heeft iedereen, die met de tijd meegaat, natuurlijk een smartphone, maar er lijkt een steeds groter wordende groep te komen, die een telefoon wil hebben waar je - zoals vroeger - slechts mee kunt bellen. Aan Sanja is een smartphone helemaal niet besteed en via What's-App is zij - tot ergernis van velen - ook al niet bereikbaar.  Ik verwacht, dat zij binnenkort de klassieke, nieuwe Nokia in haar tasje zal hebben !

Tenslotte:

De West-Kaap zucht en steunt onder de aanhoudende droogte. Al een half jaar valt er bijvoorbeeld in Montagu geen regen van betekenis en de boeren maken zich grote zorgen over het gebrek aan water in hun dammen. Die droogte veroorzaakt nog een heel ander probleem: Op talloze plaatsen ontstaan branden. Soms enkele uren, soms dagenlang. De brandweerlieden maken overuren en blushelikopters vliegen af en aan. De laatste tijd brandt het ook in onze regio. In Swellendam, Bonnievale en Barrydale, maar daarbij is de afstand tot Montagu nog redelijk groot. 

                                     

Montagu wordt volledig omringd door bergen en op de laatste dag van februari bereikte het vuur echter die ons omringende bergen wel. Dat zorgde 's avonds voor een schitterend schouwspel, maar enigszins beangstigend was het ook, want nu kwam het vuur toch wel érg dichtbij. Ons zwembad lag de volgende ochtend vol as en het normaal gesproken heldere water was nu helemaal grijs van kleur. Het heeft me twee uur werk gekost om het zwembad weer schoon te krijgen. Maar erger: wat had er kunnen gebeuren met ons - gelukkig wel verzekerde - mooie rieten dak !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n vuurhoutjiedosie  =  een lucifersdoosje

" Radio Sonder Grense "

Onze buurman Eric is een fervente luisteraar van de RSG-radiozender (Radio Sonder Grense). Hij mist zelden het zondagochtend-programma: "Die Tale wat ons Praat". In de uitzending van vorige week zondag beweerde een zekere dr. Botha, dat "veelvervig" een bestaand Nederlands woord is. Toen Eric me dit vertelde en vroeg of ik dit woord kende, was mijn reactie: "Nooit van gehoord, maar ik zoek het op in de "Dikke van Dale". En waarachtig. Veelvervig blijkt te bestaan. De "Dikke van Dale" omschrijft het als volgt: zó gekleurd als door het eerste lid (veel-) is aangeduid. Verder onderzoek op internet leerde me, dat Simon Vestdijk in 1949 het gedicht "November" schreef en daarin het woord veelvervig gebruikt heeft. Jaap Goedegebuure beschreef in zijn boek "De Veelvervige Rok" het verhaal uit Genesis over het veelvervige kleed van Jozef, de zoon van Jacob. Veel dichter bij huis schreef de burgemeester van Zaanstad in 1985 een brief aan alle agenten van de gemeente, dat een veelvervig kapsel voor de agenten taboe is. Ik heb weer wat geleerd en heb me voorgenomen om de goede raad van Eric op te volgen en voortaan 's zondags naar het RSG-programma te luisteren!

Veelvervig was mij dus niet bekend, maar ik heb de wijsheid niet in pacht. Voor mij betekent veelvervig eerder, dat er veel geverfd moet worden. Een klus waar ik elk jaar weer mee geconfronteerd word aan zowel de binnen- als de buitenkant van ons nogal grote huis. De ergste zomerhitte lijkt te gaan wijken en vorige week maandag heb ik dan ook de eerste verfklus van dit jaar geklaard. Ik heb zo'n idee, dat er nog veel vervige dagen gaan volgen!

Ik heb het even opgezocht: Al twaalf keer eerder schreef ik over onze verblijfsvergunningen.  En het einde is nog steeds niet in zicht. Onze huidige tijdelijke verblijfsvergunning komt ten einde op 18 april aanstaande. Na twee tijdelijke vergunningen vroegen we in januari 2015 een vaste verblijfsvergunning aan, die - volgens het Ministerie van Binnenlandse zaken  - verleend zou gaan worden na een wachttijd van 8 tot 10 maanden. We zijn nu 25 maanden verder en  hebben nog niets van "Pretoria" vernomen. Als we op 18 april geen verblijfsvergunning meer hebben, moeten we het land verlaten na 6 jaar hier legaal gewoond te hebben. De enige manier om toch nog wat langer in dit land te mogen blijven, is om voor de derde keer maar weer een tijdelijke verblijfsvergunning aan te vragen en dat hebben we vorige week gedaan. 

We zijn twee maanden bezig geweest om alle benodigde papieren bijeen te brengen en vol goede moed reden we de ruim 500 km heen en weer naar het kantoor van VFS-Global in George om daar te horen, dat we niet beschikten over een wettig bewijs, dat we de kosten voor de aanvraag (R.2700) betaald hadden. De moed zonk in onze schoenen en we vreesden, dat we weer terug moesten naar Montagu. Gelukkig adviseerde de ambtenaar ons om naar het naastgelegen Internetcafé te gaan om daar een print van ons betaalbewijs te halen en zo kwam alles toch nog goed. Onze aanvragen zijn weer naar Pretoria gestuurd en men heeft beloofd om binnen 6 weken antwoord te geven. Hopelijk mogen we dan opnieuw 2 of 4 jaar (tijdelijk) hier blijven en ontvangen we in die periode onze vaste verblijfsvergunning. Mijn geduld begint op te raken. Blijkbaar zijn we hier niet welkom en moeten we maar eens gaan nadenken over een ander land waar we wél welkom zijn !

Tenslotte:
Op de terugweg van de Classic Car Show in George, reed ik achter een vrachtauto, die geladen was met steentjes en vóórdat ik de wagen kon inhalen, vloog een steentje tegen de voorruit van onze auto met een barst tot gevolg. De verzekeringsmaatschappij deed niet moeilijk. Repareren met hars of helemaal vervangen was de vraag. Een mevrouw gaf Sanja telefonisch de opdracht om een munt van 50 Randcent op de beschadiging te leggen en te kijken of de beschadiging groter was dan de munt. Dat bleek het geval, waarna de verzekering opdracht gaf om de hele ruit te vervangen. Vrijdagmiddag kwamen de "Autoboys" uit Worcester en een uurtje later hadden we een perfecte nieuwe ruit. Deze boys vertelden, dat zij tegenwoordig elke week ruit-schades moesten repareren in Montagu. Vanwege de werkzaamheden in de Cogmanskloof vliegen de stenen blijkbaar in het rond en nogal eens tegen passerende auto's. Nu volgende week nog even de deuk uit de achterklep laten halen en dan is onze Toyota Rav4 weer helemaal zoals hij wezen moet !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

uitsaaikorporasie  =  omroeporganisatie