Wie wil er nou niet een groot riet gedekt huis met een flinke tuin en een prachtig zwembad. Volgens mij de droom van iedere Nederlander. In ieder geval vielen wij als een blok voor het huis dat wij in 2011 kochten in Montagu. Maar al snel had ik in de gaten, dat een zwembad een kwestie is van lusten, maar nog meer van lasten. In de praktijk betekent het dat er elke dag gewerkt moet worden om het bad schoon te maken en bladeren -gevallen van de omringende palm- en andere bomen - te verwijderen. Verder wekelijks de filterinstallatie grondig reinigen (backwashen) en chemicaliën toevoegen om bacteriën en algen geen kans te geven.
En dan komt er om de paar jaar een kleine of zelfs grote renovatie. Precies drie jaar geleden hebben we een grote renovatie laten uitvoeren, maar nu zijn er al weer de nodige onvolkomenheden die aangepakt moeten worden om ons bad weer in perfecte staat te krijgen, zodat het weer een sieraad is in onze tuin.
Nu het modderbad - na veelvuldig en lang filteren - weer redelijk helder is, vallen de lelijke beschadigingen extra op en dus is het tijd om reparaties en opknapwerk uit te voeren. Dat betekent scheuren dichten en schuren, heel veel schuren om tenslotte weer een nieuwe laag verf aan te kunnen brengen. Begin april ga ik even naar Nederland. Dus moet ik haast maken, want dan moet ons zwembad er weer sprankelend bijliggen.
De nieuwssite NU.nl heeft weer goed nieuws gemeld. Het Duitse Waddeneiland Wangerooge is overweldigd door de hoeveelheid sollicitaties voor de functie van vuurtorenwachter. Maar liefst 1100 personen hebben op de vacature gereageerd. Mensen met hoogtevrees kunnen het niet worden, want de werkruimte bevindt zich op 26 meter hoogte en als er een lamp vervangen moet worden, dient dat werkje uitgevoerd te worden op 61 meter. De gemeente hoopt dat afgewezen sollicitanten ook interesse hebben in andere functies op het eiland. De toeristische sector op Wangerooge heeft te maken met grote personeelstekorten.
Dat doet mij denken aan een vacature in Helmond. Ergens tijdens de jaren '80 werden er een tweetal nieuwe brugwachters gezocht om de bruggen over het kanaal te bedienen. Dat moest gebeuren bij de Julianalaan en de Veestraat. In eerste instantie kon men geen geschikte kandidaten vinden. Er reageerde sowieso bijna niemand. Een paar jaar later kregen Helmond en buurgemeente Aarle-Rixtel onenigheid en besloot de buurgemeente om de brug bij Aarle-Rixtel voorgoed te sluiten waardoor de scheepvaart (voornamelijk pleziervaart) Helmond niet meer kon bereiken via het kanaal. De beroeps- en pleziervaart moesten voortaan gebruik maken van de omleiding om Helmond heen. De Helmondse bruggen konden toen ook wel dicht blijven. Toen de gemeenteraad besloot om de bruggen dan ook maar te sluiten, reageerden een heleboel Helmonders. Toen wilden zij wél brugwachters worden !
'n volstruismaag hê = een sterke maag hebben

Geen opmerkingen:
Een reactie posten