" Knippen en plakken "

Mijn uilen-bouwpakket, bestaande uit 12 tegeltjes  heb ik tot een tevredenstellend resultaat weten te brengen. Ik ben mijn bouwpakket-vaardigheid dus blijkbaar niet verleerd. Terugdenkend  aan mijn bouwplaten- hobby van begin jaren 60, zocht ik op internet informatie over dit onderwerp en tot mijn grote verbazing bleek er veel informatie beschikbaar. Ik las zelfs, dat het momenteel de snelst groeiende hobby is. De oudste bouwplaat dateert van 1529 en ligt in een museum in Neurenberg. Tot de Tweede Wereldoorlog was er veel belangstelling voor dit knip- en plakwerk en in de jaren 80 kwam er opnieuw veel belangstelling. In 1990 werd ik directeur van de Geldropse Nazarethschool en had daar bijna dagelijks contact met broeder Evaristus. Hij bouwde jarenlang voornamelijk kastelen en andere gebouwen. De zolderruimte van de school leek wel een museum met talloze kartonnen bouwwerken. Jammer genoeg werkte hij zeer snel, maar ook erg slordig en moesten zijn kastelen nogal eens gerestaureerd worden. Zoekend op internet vond ik meerdere webshops in Nederland, die een  uitgebreid  aanbod  hebben aan  bouwplaten  op  allerlei  terreinen.                                                 

Ik ga een paar vliegtuig- en scheepsmodellen bestellen en daarmee de hobbydraad van bijna 60 jaar geleden weer oppakken. "knippen en plakken" doen we regelmatig op onze computer, maar binnenkort krijgt "knippen en plakken" voor mij weer de oorspronkelijke betekenis !

Iedereen heeft natuurlijk vorige week weer één of meerdere goede voornemens gemaakt. Ik deed dat al maanden geleden: Het lopen van een langeafstandspad in Groot-Brittannië. Ongetraind aan deze uitdaging van 135 km beginnen, zou natuurlijk gekkenwerk en onverantwoord zijn. Tot nu toe trainde ik bijna elke week door twee tochten te lopen. Een korte van 6 km en een langere van minimaal 10 en maximaal 15 km. Omdat ik met 15 km geen problemen heb, begin ik aan fase 2: Twee dagen achtereen minstens 15 km lopen. Bij de tocht in april moet ik 7 dagen zonder tussenpauzen afstanden kunnen lopen, die variëren van 12 tot 20 km. Ik kan niet al te lang meer wachten met boeken, dus moet er stevig getraind worden.

Zondag liep ik een tocht langs en door de heuvels, die Montagu omringen. Maandag volgde  een route op Klaasvoogds, een gebied, dat ik al kende uit de tijd dat broer Wim en schoonzus Rita hun fraaie guesthouse Mallowdeen Gardens daar hadden. Een fraaie tocht. Twee dagen achtereen gelopen en dat verliep zonder problemen !

Al meerdere keren is me onder andere door tante Joke gevraagd: "Hoe houd je het vol om elke week - en dat al gedurende 8 jaar - een weblog te publiceren en waar haal je de inspiratie toch steeds vandaan ?" In februari 2011 ben ik begonnen in navolging van broer Wim, die al enkele jaren eerder naar Zuid-Afrika vertrokken was en een blog schreef over hun werk en belevenissen. Mijn bedoeling was voornamelijk om familie, vrienden en bekenden onze ervaringen in dit verre en voor ons vreemde land mee te delen en daardoor ook contact te houden. Gaandeweg kwam daar ook nog een andere reden bij: "Schrijftherapie". De Engelsen spreken van "Journaling", het bijhouden van een dagboek. Het overdenken en op papier zetten van alledaagse en bijzondere gebeurtenissen of bezigheden.
In Die Burger van zaterdag adviseert hoogleraar Lizette Rabe iedereen om een boek te gaan schrijven, want: "Skryfterapie het bewese voordele, soos door talle studies bevind, en hoewel nie 'n wonderkuur nie, wel 'n uitlaatklep vir die siel. Shakespeare skryf in Macbeth: "Gee aan jou hartseer (verdriet) woorde, want die hartseer wat nie uitkom nie, laat die oorvol hart breek". Professor James Pennebaker uit Texas heeft de invloed van het schrijven uitgebreid onderzocht en beweert, dat het je weerstand verhoogt, je bloeddruk verlaagt en een positieve invloed heeft op stressvlak, hartslag en zelfs op infecties. Professor Brown van Houston schrijft in haar boek "The Body keeps the Score", dat vooral een meegemaakt trauma geest en lichaam verandert en vervormt: "Je kunt je emotionele welzijn en je lichaam weer op koers krijgen door beheer over je verhaal te nemen". Blijkbaar slaat dit aan bij veel mensen, want het lijkt er op, dat iedereen een boek wil schrijven. Even googelen leverde meer dan 40 Nederlandse bedrijven, die schrijfcursussen aanbieden. Uit de statistieken van mijn blog blijken er aardig wat mensen mijn verhaaltjes te lezen (50.415 keer), maar dat is voor mij geen aanleiding om het als boek uit te gaan geven. Tenzij er natuurlijk een uitgeverij aanklopt...!

Afrikaans woordenboek:

eerstehands =  zelfgemaakt

Tie ribs, duct tape en groentesoep !

Tijdens het schrijven van de weblog van vorige week liep ik drie keer tegen een spellingprobleem aan. Ik ben altijd - al zeg ik het zelf - behoorlijk goed in spelling geweest, maar nu had ik toch echt drie keer spellinghulp nodig. In het stukje over Sanja's fiets gebruikte ik de woorden "tie ribs" en "duct tape", maar had de nodige twijfels over beider schrijfwijze. Gelukkig hebben we Wikipedia, de Dikke van Dale en het Groene Boekje. Wikipedia toont niet alleen de schrijfwijze, maar geeft ook de volgende omschrijving: Een tie rib is een plastic riempje voor het samenbundelen of vastmaken van objecten.  Andere woorden voor tie rib zijn: ladderstrip, bundelbandje, bindbandje, trekbandje, snelbinder, colsonbandje en sjorbandje. Over het ontstaan van duct tape blijken er 6 verschillende verklaringen te zijn. De eerste schrijfwijze was: duck tape en had te maken met een sterke katoenen stof. Bij 5 andere verklaringen sprak men van duct tape. Over de schrijfwijze van groentesoep zijn de meningen verdeeld. 

Volgens zowel de Dikke van Dale als  het Groene Boekje is bij de laatste spellingwijziging (2005) bepaald, dat groentesoep de enige juiste schrijfwijze is. Verklaring: er zijn twee meervoudsvormen van groente: groenten en groentes en daarom laat men de -n- in groente(n)soep weg. Er zijn ook taalkundigen, die vinden dat groentensoep (meerdere soorten groente in de soep) best verdedigbaar is. Ik houd me maar aan Dikke en Groene. Wat ook al mag zijn, ik prefereer pompoensoep. Of is het pompoenensoep ?

De Kerst is weer voorbij. In tegenstelling tot in vele landen kent Zuid-Afrika geen Tweede Kerstdag, maar het is wél een vrije dag en de meeste winkels zijn gesloten. Tot mijn verbazing las ik, dat zowel Nederlands als Belgisch Limburg  óók geen Tweede Kerstdag vieren.
Wél herdenkt men op 26 december Sint Stefanus, die door de apostelen als eerste diaken aangesteld is en tot taak had om toe te zien op een eerlijke verdeling van de aalmoezen onder de weduwen. Het liep slecht met hem af, want hij werd in Jeruzalem gestenigd nadat hij de Hogepriester en Oudsten beschuldigd had van de moord op Jezus. Daarom wordt Stefanus meestal afgebeeld met stenen op zijn hoofd. Op 26 december schijnt het in delen van Limburg, maar ook in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland traditie te zijn om op de herdenkingsdag van Sint Stefanus een zogenaamde "buikman" te bakken en te eten. Dit is een brood van deeg met veel krenten en rozijnen in de vorm van een pop en vaak met een een witte stenen pijp in de mond. Het is wel de bedoeling, dat men eerst het hoofd op eet en daarna de rest van het brood ! 

Al van jongs af aan was ik regelmatig bezig met bouwpakketten. Bouwplaten van karton om grote schepen en vooral vliegtuigen te vervaardigen. Die kocht ik bij de Som, een speelgoedzaak op de hoek van de Langstraat en Bogardeind in Geldrop. Ook plastic Airfix-vliegtuigmodellen heb ik tientallen in elkaar gezet. Oude liefde roest niet, moet Sanja gedacht hebben toen ze afgelopen zaterdag- speciaal voor mij - een tegeltableau kocht. Op de tegels staat een fraaie afbeelding van een Kaapse Ooruil, gelijk aan de uilen, die bij ons in de boom gehuisvest zijn. Nu vraagt mijn cadeau wél om wat werk, want het is een bouwpakket. Ik zal mijn vaardigheid om zo'n puzzel volledig correct in elkaar gezet te krijgen, weer moeten aanspreken. Als alles lukt, heb ik weer een unieke uitbreiding van mijn uilenverzameling !

Tenslotte:

Met 14 Nederlanders en 4 Afrikaners kwamen we op Oudejaarsavond bijeen. Met sjoelen, darten, kletsen, Claudia de Breij en eten, véél eten kwamen we de avond prima door om om 12.00 uur  het nieuwe jaar en het bed in te gaan. Gelukkig geen wantoestanden zoals in het "geciviliseerde" Nederland. Geen lastig gevallen zorgverleners, ook geen handgranaten, Molotov-cocktails en zware vuurwerkbommen, behalve natuurlijk het gebruikelijke siervuurwerk van Sanja !

Afrikaans woordenboek:

'n afdag hê  =  een vrije dag hebben

We wish you....!

Voor het nieuwe jaar wensen wij iedereen alle mogelijke goeds. Een jaar geleden deden we dat ook en toch zal het niet voor iedereen geheel volgens verwachtingen verlopen zijn. Dat ook in 2020 niet álles naar wens zal verlopen, is zeer waarschijnlijk, maar voor die situatie wensen wij iedereen goede moed en lieve mensen om zich heen, die de narigheid en tegenslag helpen dragen. En... laten we ons ook met elkaar verheugen als het goed gaat ! Met deze goede bedoelingen brengen we een groet aan iedereen vanuit de verte !

Overvolle restaurants met zeer luidruchtige bezoekers, die dik betalen voor datgene, wat aan eten geserveerd wordt. Niets voor ons en in 2015 deden wij niets speciaals. Onze achterburen deden ook niets en we besloten toen om samen "niets te doen". Iedereen verzorgde een deel van de gewone maaltijd en het werd een gezellig samenzijn met eenvoudige, maar smakelijke en met zorg bereide gerechten. Het beviel ons dermate goed, dat een herhaling in 2016 volgde. Daarna bleven we vasthouden aan deze formule. Zo deden we op eerste Kerstdag voor de vijfde keer samen weer niets. Deze keer met drie stellen en opnieuw waren er voortreffelijke gerechten en was de sfeer bijzonder prettig. Volgend jaar doen wij weer "niets"!

                                                             
Ook al deden we met kerst helemaal niets, we hadden een meer dan voortreffelijk kerstdiner. Drie gangen nog wel, maar soep stond er niet op het menu. Geen probleem, want we hadden tóch groentesoep, maar dan wél in ons zwembad. Na de regenbui van vorige week en de hoge temperaturen die daarna kwamen, volgde er een ware algenexplosie in het zwembadwater. De waterkwaliteitstest maakte duidelijk, dat de chemische toestand van het water op alle fronten tekortschoot. Na een ochtend bezig geweest te zijn met allerlei milieu-onvriendelijke chemische bestanddelen moet het water over een paar dagen weer sprankelend helder zijn. Er is al enig verbetering te zien. De groentesoep is al veranderd in heldere kippensoep !

Tenslotte:
Na jarenlange trouwe dienst waren er ernstige gebreken aan "die Hollandse fiets van die Hollandse vrou". Problemen met de versnellingen, de kettingkast was grotendeels verdwenen, slagen in beide wielen, een bungelende koplamp. Duct tape en tie ribs houden de boel bij elkaar. Kortom, tijd voor een nieuwe tweewieler. Het probleem is echter, dat zo'n degelijke Hollandse boodschappenfiets hier niet te koop is. Mountainbikes bij de vleet, maar geen lagelanden-model. Een nadeel van de trouwe Union was ook nog het hebben van slechts drie versnellingen en dat is in ons dorp met nogal veel hellingen van 3e categorie, echt te weinig. Een fiets importeren is mogelijk, maar na enig gegoogle vond Sanja op Gumtree.co.za (vgl. Marktplaats.nl) een bedrijfje in Kaapstad, dat adverteerde met Dutch bikes. Daar stonden inderdaad enkele Hollandse, jaren 70 modellen. Sanja zocht de beste uit. Het merk is Pegasus en het is twijfelachtig of die ooit in Nederland rondgereden heeft. "Die Hollandse vrou heeft weer een enigszins complete Hollandse fiets" met -jawel- 9 versnellingen. Nu de Kerkstraat hier in Montagu voorzien is van nieuw asfalt "vliegt" Sanja weer naar de Spar om boodschappen doen op haar nieuwe  Pegasus !

Afrikaans woordenboek:

klaargaar ete = kant en klaar voedsel

" Oerend hard "

Pepernoten, chocoladeletter en marsepein hebben we nog niet volledig achter onze kiezen of het volgende feest dient zich al weer aan. De vraag van Sanja om het bij Kerstmis horende pretpakket uit de kast te laten komen, kwam niet onverwacht voor mij. Dat verzoek krijg ik al bijna 30 jaar wanneer de Sint op 6 december weer vertrokken is. Het duurde niet lang of de kunstkerstboom was weer getooid met lichtjes, ballen en diverse soorten glitter. Ook de stal staat al weer op de vaste plek in de kamer. Maar waar zijn de kamelen? Ik zie helemaal geen kamelen. In de nabijheid van de stal en in de verste verten zijn de trouwe dubbelbultige viervoeters nergens te zien. Ik weet, dat de Partij voor de Dieren allerlei soorten circusdieren (terecht) in de ban gedaan heeft, maar dat kamelen daar ook bij zouden horen, is nieuw voor mij. Bij nadere beschouwing zie ik echter wél enkele twééwielers. Ook de Wijzen uit het Oosten gaan blijkbaar met hun tijd mee en hebben de viervoeters verruild voor motoren.

Ik mis de kamelen wel, want het waren al van jongs af aan mijn favoriete kerststal-beeldjes, maar ik kan er wel mee leven nu ze vervangen zijn door mijn favoriet vervoermiddel, ook al van jongs af aan: de motor !


De Zuid-Afrikaanse motorwereld verschilt sterk van de Nederlandse. In Nederland berijden in verhouding tot het aantal inwoners veel meer mensen de snelle tweewielers. Het aantal motorzaken is talrijk en het vinden van zo'n zaak is een kwestie van hooguit een tiental kilometers. Wonend in Helmond was motorzaak Van de Pol "om die draai". Motorrijden in Zuid-Afrika is voorbehouden aan een relatief kleine groep bevoorrechten, die zich zo'n luxe vervoermiddel kan veroorloven. De motorzaken bevinden zich daarom op de plaatsen, waar geld verdiend wordt: Johannesburg, Durban en Kaapstad. In Nederland zijn er bijvoorbeeld 22 Triumph-dealers en een service-afspraak in de buurt is gemakkelijk te maken. In Zuid-Afrika zijn er slechts twee (2 !). Eén in Johannesburg (1500 km van ons vandaan) en één in Kaapstad (170 km van Montagu). Even een reparatie of servicebeurt uit laten voeren, betekent in mijn geval dus een rit van minstens 340 km. Onderdelen vinden in Nederland is geen enkel probleem, want bijna alles is op voorraad in de motorzaak of bij de importeur. Hier is nauwelijks iets op voorraad en ook de importeur heeft niet veel in het magazijn. Importeren uit Groot-Brittannië is dus noodzakelijk en dat betekent een maand wachten. Vorige week reed ik met mijn nieuwe Triumph de 340 km naar Thruxton Motors in Kaapstad om enkele accessoires te laten monteren. Besteld waren die eind september en vanuit Engeland waren die begin december geleverd. De enige uitzondering hier is BMW. 'n Grote voorraad motoren en onderdelen ligt bij de importeur. Het is daarom ook niet zo verwonderlijk, dat het gründliche Duitse merk hier verreweg het meest verkocht en gekocht wordt. Ondanks, dat er ook van dit populaire merk maar een handjevol dealers zijn in dit uitgestrekte land !

Tenslotte:
Ook al ben ik op een leeftijd, dat mijn geheugen me wel eens in de steek laat; er zijn van die gebeurtenissen in mijn leven, die ik me nog als de dag van gisteren herinner. Twee weken geleden was ik bezig met het schrijven van een artikeltje voor de weblog. Meestal gebeurt dat met YouTube-muziek op de achtergrond en bij voorkeur is dat muziek uit de jaren 60 en 70. Zo kon het gebeuren, dat Buddy Holly zijn befaamde "Oh, Boy" weer eens ten gehore bracht. Ik zal ongeveer 15 jaar geweest zijn toen ik bij platenzaak Foole in de Geldropse Langstraat mijn allereerste 45 toeren plaatje met de nummers "Peggy Sue" en "Oh, Boy" kocht.
 Wij hadden kort tevoren een  Philips audiomeubel gekregen. Een meubel met een radio, maar ook met een platenspeler. Buddy Holly's singletje werd compleet grijs gedraaid samen met nog wel 15 andere plaatjes van de jonge Amerikaan, die in februari 1959 tijdens een zware sneeuwstorm om het leven gekomen was in een vliegtuigcrash. Naast de singletjes kwamen er EP's (Extended Play-plaatjes met vier in plaats van twee nummers). Daarna kwamen de langspeelplaten en nog weer later de CD's. Nu, 55 jaar later, behoren zij nog steeds tot mijn favorieten. Motorrijden was ook de passie van Buddy Holly. Door zijn muzikale successen verdiende hij goed en samen met twee vrienden stapten zij een motorzaak binnen om drie Harley Davidsons te kopen. De eigenaar schopte de drie "snotneuzen" zijn zaak uit, want hij dacht, dat zij hem voor de gek hielden en toch geen geld zouden hebben voor de peperdure motoren uit Milwaukee. Daarop bezocht het trio een tweede motorzaak waar ze twee Triumph's kochten en Buddy Holly koos voor een 650cc Ariel Cyclone. Veel plezier had hij niet van de motor, want kort daarna verongelukte hij met een vliegtuig. De motor staat samen met Buddy's kenmerkende zwartomrande bril, zijn gitaren en andere muziek-attributen in het Buddy Holly Center in het Texaanse Lubbock en daar wil ik een keer naar toe ! 

Afrikaans woordenboek:

in 'n dikkedensie sit  =  in de puree zitten

"Kopje thee, meneer ? "

Op Facebook stond enige tijd geleden een afbeelding met de tekst: "Zonder koffie gebeurt hier niets." Een politiepaard in het Engelse Liverpool denkt er ook zo over en weigert om 's morgens in actie te komen als het dier niet eerst een typisch Brits kopje thee voorgeschoteld krijgt. Die Burger meldde: "Jake lê in die hooi en wag totdat 'n koppie tee voor hom neergesit word." De 20 jarige ruin kreeg de theesmaak te pakken nadat hij stiekem een teug nam van de ochtend-thee van zijn berijders, die even niet opletten. Hij drinkt de thee met een scheutje melk, één maar liever twee schepjes suiker en een beetje koud water, zodat de drank niet te heet is. Na het nuttigen van de oer-Britse drank werkt Jake weer als een paard . Dit bericht schijnt in nogal veel landen - waaronder Nederland -  de media gehaald te hebben !

Kaapstad heeft een brandend probleem. Donderdagochtend vroeg zijn er 18 treinwagons volledig in de as gelegd door misdadige elementen. Het treinverkeer was daardoor op grote schaal ontwricht en Kaapse pendelaars waren daarvan de slachtoffers. De schade bedraagt 61 miljoen Rand. Dit is zeker niet de eerste keer, dat dit gebeurt. "Kaapstad is die afgelope paar jare onder beleg van misdadige elemente wat die stad se treinwaens by die dosyne uitbrand. Sedert 2015 is 213 treinwaens met 'n totale waarde van 643 miljoen Rand vernietig." Over de redenen waarom de vernielingen plaatsvinden, lopen de meningen uiteen. Men ziet 6 mogelijke redenen, maar het is nog niet duidelijk welke van de 6 de ware reden is. 1. Passasiers: Die brandstigting is te gereeld en sporadies om deur passasiers uitgevoer te word. 2. Die Minibus-taxibedryf kan voordeel daaruit trek, maar hulle ontken alle deelname. 3. Verskaffers van veiligheidsdienste soek meer werk en wil dalk mededingers met tenders ontwrig. 4. Konstruksiebedrywe hoop straks om meer te verdien uit herstelwerk aan treinwaens. 5. Bendes wat die treine vernietig namens korrupte maatskappye op soek na kontrakte. 6. Politieke motiewe om die plaaslike regering (DA) ondoeltreffend en onbevoeg te laat lyk. De verwachting is, dat dit kwaad nog wel enige tijd zal aanhouden. Goed en efficiënt treinverkeer is er nog lang niet in Zuid-Afrika en als datgene, wat er wél is, in brand gestoken wordt.......... !

Na alle eerder door Sanja georganiseerde partijtjes kwam er donderdag natuurlijk ook nog een Sinterklaasviering. Met méér dan dertig Nederlanders in ons dorp mag de Sint niet vergeten worden. Toen Sanja vorige maand terugkeerde uit Holland met ongeveer 40 kilo bagage, bleken de koffers bij thuiskomst voornamelijk Sint-gerelateerde spullen te bevatten: pepernoten, marsepein, kruidnoten, chocoladeletters. Teveel om alles op te noemen en teveel -naar later bleek- om alles op te eten. Van de 30 genodigden kwamen er 21 opdagen. Ondanks dat er flink gegeten is van al die lekkernijen, bleef er nog dusdanig veel over, dat wij waarschijnlijk met kerstmis en heel misschien zelfs wel tot oudejaarsavond pepernoten en chocolade zitten te eten !

Tenslotte:
Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, maar die van Binnenlandse Zaken in Zuid-Afrika komen beslist op de tweede plaats. Na in 8 jaar tijd drie auto's en twee motoren zonder enig probleem op mijn naam gekregen te hebben, stapte ik vorige week met een flink stapeltje documenten het registratiekantoor binnen om mijn nieuwe Triumph Tiger op naam te laten zetten. Fluitje van een cent Rand, was mijn optimistische gedachte. Nou, niet dus. De vriendelijke jongeman zocht en zocht, maar kon op de computer niets vinden wat met mij te maken heeft.

Na drie kwartier bezig geweest te zijn - inclusief bellen naar het hoofdkantoor in Pretoria, wat je echt niet moet doen op vrijdagmiddag - kon ik onverrichter zake weer huiswaarts keren met wél de belofte van de vriendelijke jongeman, dat ik maandagochtend om 10.00 uur weer moest komen, want dan zou het wel allemaal geregeld gaan worden en wie schetst mijn verbazing: Maandagochtend lag mijn dringend noodzakelijke eigendomsbewijs keurig op de balie. Baie dankie ambtenaar Schwabe !

Afrikaans woordenboek:

dit gaan broekskeur  =  het gaat moeizaam

" Hupstoot en Opkontje "

                                      

Onze buurman Eric, een Leidenaar, die al meer dan 55 jaar in Zuid-Afrika woont is zeer geïnteresseerd in zowel de Nederlandse taal als het Afrikaans. Op zondagochtend volgt hij het taalprogramma : Die tale wat ons praat" van Dr. Willem Botha op de RSG-zender (Radio Sonder Grense). Dr. Botha bespreekt dan bijzondere Afrikaanse woorden, die vaak ook in het Nederlands voorkomen. Maar dat is niet altijd het geval. Vorige week ontdekte Eric twee woorden, die NIET in beide talen bestaan: "Hupstoot" en "Opkontje". Hupstoot lijkt een Nederlands woord te zijn, maar is het niet. In het Afrikaans heeft het twee betekenissen:1. Kort, kragtige stoot in die skrum (rugby) op die oomblik wanneer die bal ingegooi word. 2. Kort, effektiewe ingreep wat 'n persoon of onderneming merkbaar laat vooruitgaan. Het eerste deel van het woord (hup) komt van het Nederlandse "huppen" (opspringen), maar hupstoot is geen Nederlands woord. Het omgekeerde is het geval met het Nederlandse woordje "opkontje" met als betekenis: een zetje, steuntje in de rug geven (bijvoorbeeld iemand, die in een boom klimt of over een muur wil klimmen). 

                                      

Volgens Dr. Willem Botha is "opkontje" geen Afrikaans woord en hij kan het weten, want hij is uitvoerend directeur van de redactie van taalorganisatie "Woordeboek van die Afrikaanse Taal" (WAT). Het is al meerdere keren gezegd: Nederlands en Afrikaans zijn heel vaak hetzelfde, maar echt niet altijd !


Sanja bezocht zaterdag een schilderijententoonstelling met werken van acht vrouwelijke kunstenaars. Ze zag een aantal fraaie kunstwerken. Helaas voor haar waren de schilderijen, die Sanja zelf het mooiste vond, al verkocht. Hopelijk worden er nog veel werken verkocht, want 10 % van de opbrengst wordt gedoneerd aan de AML (Animals Matter Langeberg), een groep mensen, die zich bekommert om het welzijn van dieren in onze regio.

Er wordt actief voorlichting gegeven op scholen en dierenartsen steriliseren vrijwillig vooral honden en katten om ongebreidelde en ongewenste zwangerschappen te voorkomen. AML is ontstaan na zeer vervelende perikelen rond de SPCA in Ashton, waarbij toenmalige bestuursleden onterecht uit de organisatie gegooid werden en veel vrijwilligers, waaronder wij, stopten met het wandelen met de asielhonden. Sponsoring van deze vrijwilligersgroep is een goede zaak en extra mooi als dat met culturele activiteiten gepaard gaat !


Tenslotte:

De NG-kerk van Montagu zal heus niet de enige zijn, die in zwaar weer verkeert. Die turbulente tijden spelen er overigens al enkele jaren. Twee dominees, die beiden met de beste bedoelingen hun geestelijk werk uitvoerden, maar niet goed samen konden werken, verdeelden en verlamden de kerkelijke gemeente. Eén dominee vertrok. Een nieuwe dominee kwam. De tweede dominee vertrekt nu en hopelijk komt er nu duidelijkheid en rust. De diverse wijkraden, die het klankbord zijn van de kerkenraad en de dominees, hadden het er ook maar moeilijk mee. Gelukkig zitten de twee wijkraden van Montagu-Suid op één lijn en gezamenlijk hebben zij hun best gedaan om de verdeeldheid in de kerkelijke gemeente een halt toe te roepen. Tijd om dat te vieren, vond Sanja en nodigde beide raden zondagochtend bij ons uit. Het werd een genoeglijke bijeenkomst met koffie, thee en diverse soorten meegebrachte lekkernijen. De wijkraden vormen beslist niet het probleem van de kerk !

Sanja dacht: "Ik ben nu tóch aan het organiseren. Laat ik dan ook maar de dames van de M.A.G. (Montagu-Ashton-Gemeenschapscentrum) uit-nodigen. Elke woensdagochtend komt deze groep dames (blank en bruin) bijeen om allerlei vormen van handwerken te bedrijven. Voor een deel komen de gemaakte producten ten goede aan Sanja's projecten. Eén keer per jaar wil Sanja hen daarom bedanken door middel van een gezellige ochtend, waar ook nu weer koffie, thee en koek ter tafel kwam en zelfs op deze gezellige bijeenkomst kwamen naalden en draden in actie ! 

Afrikaans woordenboek: 

opelkaarbeddens  =  een stapelbed

"Cupressus sempervirens"

Ik kom nog even terug op mijn vorige week geschreven stukje over de cipres, de "kerkhofboom".Ze staan overigens echt niet uitsluitend op kerkhoven. Wie in Italië, Griekenland, Spanje en andere Zuid-Europese landen was, zag deze boom in grote aantallen in het landschap. Niet alleen maar om hun decoratieve waarde. Het hout van de cipres is hard, heel hard en daardoor welhaast onverwoestbaar. Ze groeien niet snel, maar worden oud en daardoor ook groot. Twintig meter halen ze gemakkelijk en dertig meter is ook zeker geen uitzondering. Wij zien zo'n  hoge cipres dagelijks, want er staat een statig, kaarsrecht, exemplaar in onze tuin. De leeftijd weten we niet precies, maar we nemen aan, dat hij geplant is in 1943, het jaar waarin ons huis waarschijnlijk gebouwd is. Die datum heb ik kunnen distilleren uit de oorspronkelijke koopakte  van het 45.000 vierkante meter grote erf. Daarin opgenomen is de bepaling, dat ten laatste 18 maanden na het passeren van de akte (25 november 1941) een residentieel huis gebouwd moet zijn. We nemen daarom aan, dat onze cipres op z'n laatst in 1943 geplant is en dus al 76 jaar oud is. Zo te zien is hij nog steeds gezond. De Engelse schrijver Francis Brett-Young kocht het huis in 1948 van de weduwe Maria Alice Bridgman, geboren Marais. Over de Engelsman verscheen een boek met daarin fotomateriaal toen de schrijver in dit huis woonde. Op één van de foto's is  de cipres duidelijk te  zien  en  had toen  al  een  lengte van zeker 8 meter bereikt.
                                            

             

Er wordt beweerd, dat een cipres het kwaad (de duivel) weg houdt. Als dat inderdaad zo is, dan vind ik dat mooi meegenomen, maar vooralsnog vind ik het gewoon een sieraad in onze tuin en die zal dat hopelijk nog lang blijven !

In het kader van mijn training voor de langeafstandswandeling in Groot-Brittannië, liep ik samen met metgezel Teus een tocht in de Montagu omringende heuvels. Ter hoogte van de wijk Bergsig zagen we een 6-tal mensen, die iets onduidelijks aan het uitvoeren waren. Niet zomaar zwervers, want ze waren gekleed in uniforme werkkleding en allemaal waren ze in het bezit van een grote plastic zak. Op mijn vraag wat zij toch aan het doen waren, antwoordde een vriendelijk bruin vrouwtje, dat zij plantenzaden aan het verzamelen waren  om die op een later tijdstip te gebruiken bij de "rehabilitasie" van de Cogmanskloof. In die kloof wordt al vier jaar gewerkt om de weg volledig te vernieuwen. De weg krijgt plaatselijk een andere vorm, waarbij zelfs dynamiet gebruikt is om ruimte te maken. Op de plaatsen waar de natuurlijke beplanting verdwenen is door ingrijpende werkzaamheden, zaait men de verzamelde zaden om de beschadigde en plaatselijk zelfs verdwenen natuur te herstellen. Mooi, dat in het werkplan omgevingsherstel van de natuur opgenomen is !

Tenslotte:

Kerstviering in november; het wil bij ons maar niet wennen. Een maand te vroeg en een temperatuur van 26 graden. Onze eetgroep half Nederlands-half Afrikaans kwam zaterdagavond weer bij elkaar en de gastvrouw had verzocht om stemmige, bij Kerstmis passende kledij te dragen. 

Niet iedereen voldeed aan dat verzoek, maar Sanja was in stemmig rood gekleed met kerstmuts en ik kon eindelijk mijn chique (Lambardi-) overhemd weer eens uit de kleerkast halen compleet met vlinderstrikje. De bereide gerechten hadden niet veel met Kerst te maken. Geen kalkoen (ek is bly) en geen kerstpudding (ek is jammer), maar het gepresenteerde eten was wél lekker en de gastvrouw had gezorgd voor fraai gedekte tafels volledig in kerstsfeer. Sanja had natuurlijk voor het van haar bekende vuurwerk gezorgd (letterlijk). Al met al best een  gezellige avond. Maar kerstsfeer ??

Afrikaans woordenboek:

pylreguit  =  kaarsrecht