"Rije,rije met mijn wagentje !"

Het was in het paasweekend druk op de wegen. Erg druk. Het leek wel of het hele land op weg was. Het begon al op vrijdagochtend en duurde tot en met maandagavond. Vier dagen er tussen uit, dat was de gedachte van een groot deel vaan de bevolking. De beperkende maatregelen bevonden zich in vlak 1 en dat betekende: heel weinig beperkingen. Drank mocht er in die periode niet gekocht worden (maar dat had iedereen natuurlijk al voorheen gedaan) en de avondklokregel begon pas om elf uur 's avonds laat.  Die drukte had natuurlijk weer de bekende gevolgen: "Minstens 105 mense is oor die Paasnaweek in ongelukke in vier provinsies dood. Die meeste van die sterftes was weens bestuur onder die invloed van drank, onveilige verbijsteek en hoë snelhede". 47 in verkeersongelukken geregistreerde doden in KwaZulu-Natal, 30 in Gauteng, 21 in de West-Kaap en 7 in de Oost-Kaap waren er maandag aan het einde van de middag geteld en nog lang niet iedereen was toen al weer thuis. Het dodental zal ongetwijfeld intussen nog toegenomen zijn. Veel mensen bezoeken in die dagen familie, vrienden of verblijven op campings, guesthouses en in wildparken. De af te leggen afstanden zijn hier erg groot, waardoor er te lang doorgereden wordt en de vermoeidheid toeslaat. Veel wegen zijn in slechte staat. Op provinciale wegen mag 120 km snel gereden worden. Voorzieningen als voet- en fietspaden zijn er nauwelijks. De gevolgen laten zich raden: veel te veel slachtoffers, die de door corona al volle ziekenhuizen nog eens extra belasten. Nu maar hopen, dat door al die vakantiegangers er geen derde golf van corona-besmettingen komt, want vaccins zijn er nog maar mondjesmaat. Keer op keer roepen minister, politie en andere verkeersdeskundigen op om voorzichtigheid in acht te nemen, maar met weinig succes en of er na de laatste oproep veel gaat verbeteren....?

Dat brengt me bij een ander probleem, dat elk jaar weer grote aantallen doden en nog grotere aantallen gewonden oplevert: Het vervoer van werknemers. Treinen en bussen rijden er nauwelijks en hun aantal wordt alleen maar minder, want bij rellen begint men met allereerst deze vervoermiddelen in brand te steken (korte tijd later klagen de brandstichters, dat er onvoldoende openbaar vervoer is !!). Mensen zijn aangewezen op 10 tot 18 persoons taxibusjes gereden door kamikaze-chauffeurs die zich aan geen enkele verkeersregel storen en als idioten rond racen. Snelheid is voor hen geboden, want de concurrentie is groot. Zeker, omdat er minstens evenveel illegale als legale chauffeurs klanten moeten vinden. Veel te volle busjes, geen of weinig veiligheidsvoorzieningen, versleten banden en andere technische gebreken. Ze zorgen voor veel ongelukken met vaak grote aantallen slachtoffers. Daar komen ook nog de slachtoffers bij die als dagloners werken in de wijngaarden en op de boerderijen. Zij maken geen gebruik van taxibusjes, maar worden meestal gehaald en weer terug gebracht op vrachtauto's met open laadbakken. Soms tot wel 70 personen zitten, staan en hangen  zonder veiligheidsvoorzieningen op zo'n truck en als er dan iets gebeurt op de weg of aan de vaak oude wagens, zijn de gevolgen dramatisch. "Die vervoer van plaaswerkers op oop vragmotors hou 'n bedreiging in vir die veiligheid van die werkers. Ernstige aandag moet gegee word aan regulasies oor die vervoer van werkers agterop voertuie om hul veiligheid te verseker." De oproep om verbeteringen is al vele malen eerder gedaan, maar zonder grote wijzigingen en of dat nu wel gaat gebeuren, is maar zeer de vraag !                                           

"Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet". Deze wijze spreuk is vaak van toepassing, maar op het vaccinatieprogramma van Zuid-Afrika is dat niet het geval. Op 6 april waren 270.000 personen - allemaal werkzaam in de gezondheidszorg - één keer gevaccineerd. Dat is 0,45% ofwel bijna een half procent van de bevolking. Minder dan andere Afrikaanse landen als Marokko (12%), Rwanda (3%), Senegal (2%) en zelfs Zimbabwe doet het beter met reeds 1%. Het DA-parlementslid Siviwe Gwarube heeft er bij de Suid-Afrikaanse    Menseregtekommissie (MRK)     op aangedrongen om het "misdadig langzame inentingsprogramma van de regering te onderzoeken. Er zijn hier meer dan een miljoen mensen werkzaam in de zorg en die hadden allemaal al in maart ingeënt moeten zijn. In het huidige tempo haalt men dat nog niet eens in april en op 17 mei zou de massale vaccinatie van de hele bevolking gestart moeten worden.  Niemand, die gelooft, dat dat doel ook werkelijk gehaald gaat worden. Meerdere wetenschappers voorspellen dat pas in 2023 de gehele bevolking beschermd zal zijn tegen Corona !

               Afrikaans woordenboek: 

          'n Dik boom met 'n klein bijltjie kap  =  met onvoldoende toerusting een grote taak aanpakken      

"Taalstrijd"

Er woedt een verbeten taalstrijd binnen en buiten de Universiteit Stellenbosch. Tot kort geleden was deze universiteit één van de weinige tertiaire onderwijsinstellingen die colleges aanbood in twee talen: in Engels en in Afrikaans. Als rector Wim De Villiers en het bestuur hun zin krijgen, gaat daar binnenkort een einde aan komen nu er aangekondigd is, dat colleges voortaan slechts in het Engels aangeboden gaan worden. Als reden wordt opgegeven, dat veel studenten het Afrikaans niet spreken, hoewel tegenstanders van dit zwaar omstreden besluit beweren, dat in de West-Kaap veel meer Afrikaans dan Engels gesproken wordt. Politieke partijen, Anti-discriminatie-instellingen en andere bezorgde organisaties hebben hun bezwaar tegen het besluit al uitgesproken, maar na de allerlaatste ontwikkelingen gaan er rechtszaken komen. In meerdere studentenhuizen krijgen de studenten te horen, dat er uitsluitend Engels gesproken mag worden. En dat niet alleen tijdens colleges, maar ook tijdens hun vrijetijd in de kosthuizen en zelfs telefoneren met ouders mag niet meer in het Afrikaans. Tijdens een uitvoering van een koor werd dringend verzocht om uitsluitend Engelstalige liedjes ten gehore te brengen. Eén van de redenen, die de universiteit opgeeft, is het feit dat slechts 20 % van alle docenten het Afrikaans voldoende beheerst. Maar wie heeft er de laatste jaren zoveel niet-Afrikaans sprekende docenten de universiteit binnen gehaald ? 

Mijn vaste wandelmaat op dinsdagen is vrijdag vertrokken naar Nederland en hij komt wellicht pas in oktober weer naar hier. Ik ga intussen beslist door met het lopen van langere afstanden, maar in mijn eentje is dat niet leuk en soms zelfs gevaarlijk. Je zult maar ergens kilometers van huis in de bergen lelijk ten val komen. Nu is er in Montagu een zeer actieve groep van lopers die minstens één keer per week nu eens een korte, gemakkelijke tocht onderneemt en dan weer eens een pittige en niet ongevaarlijke route aanpakt. Dat is de "Mountain Meander Group" (MMG). Een groep van wel dertig enthousiastelingen, die in wisselende samenstellingen alle plaatselijke tochten lopen. Zondag heb ik me bij deze groep aangesloten en heb - samen met 15 anderen - de "Short'n Sharp-Trail" gedaan. 

Dit is een tocht van 6,5 kilometer en niet al te lang dus, maar na twee kilometer ontspannen gelopen te hebben, gaat het pad steil de hoogte in om na en uiterst zware kilometer klauteren de top van de berg te bereiken waar de route verder gaat als deel van de Contour-Trail. Tenslotte voert het pad ons langs de uitbreidingswijk Piet-se-Pad en bereiken we na iets minder dan twee uur het eindpunt. Normaal loop ik in een tempo van ongeveer 5 kilometer per uur. Het feit, dat ik zondag ongeveer 3 kilometer per uur gelopen (zeg maar gerust: geklauterd) had, maakt wel duidelijk, dat deze tocht terecht "Short'n Sharp" genoemd wordt. De inspanning was groot, maar dit smaakt naar meer en de komende tijd zal ik regelmatig deel zijn van de "Mountain Meander Group" !

Het is moeilijk te zien, maar Richard, de loper op de foto hier boven heeft in zijn rechterhand een snoeischaar en hij was niet de enige. Het viel me gelijk op bij de start van de tocht, dat een aantal deelnemers snoeischaren droegen en een enkeling zelfs een heggenschaar  bij zich had. De bedoeling daarvan werd me snel duidelijk. Op nogal wat plaatsen hingen takken over het pad en bemoeilijkten de lopers. Door links  en rechts wat snoeiwerk te verrichten, werd de tocht iets aangenamer, want op stekelige takken zit niemand te wachten. 

Vorige week kwamen 20 leden van de MMG bijeen op een fraai uitkijkpunt in de Burgerspas ongeveer 25 kilometer buiten ons dorp. Veel toeristen vergapen zich aan het fantastische uitzicht over de vallei. Bij die stop wordt wat gegeten en gedronken en het afval.....Bij gebrek aan vuilnisbakken gooit men de rommel maar op de grond. In vier uur tijd maakten de vrijwilligers de hele omgeving schoon en moesten daarbij zelfs abseil-touwen gebruiken om ook de steile hellingen van alle vuilnis te ontdoen. Na afloop had men een middelgrote vrachtwagen vol met zakken gevuld en was de uitkijkplaats weer helemaal schoon. Complimenten aan de leden van de Mountain Meander Group !

Afrikaans woordenboek:

twakpraatjies verkoop  =  onzin vertellen

                                                                                                                                                             

 

"De koning is dood"

"Leve de koning". Op 12 maart overleed King Goodwill Zwelithini aan de Zuid-Afrikaanse Covid-variant met suikerziekte als onderliggende kwaal. Hij was al sinds 1971 de Paramount Chief (opper-chief) van de Zoeloes. Eén van de tien chiefs die door de Zuid-Afrikaanse regering onderhouden wordt. Zijn functie was hoofdzakelijk ceremonieel, maar hij bemoeide zich ongevraagd toch regelmatig met binnenlandse en buitenlandse zaken. Gedurende zijn gehele regeerperiode was hij zowel politiek als financieel "een luis in de pels" van de Zuid-Afrikaanse regering. Jaarlijks ontving hij een salaris van 1 miljoen Rand en daarnaast ook nog elk jaar een budget van 60 miljoen Rand. Daar was hij echter niet tevreden mee, want een extravagant  leven met ook nog eens zes echtgenotes en 28 kinderen is niet bepaald goedkoop. Hij wilde in 2017 voor zijn zesde echtgenote een paleis bouwen en er werd gefluisterd dat daar 1 miljard Rand mee gemoeid was. In 2015 sprak hij over Afrikaanse migranten, die hadden geholpen bij de strijd tegen het Apartheidsregime. Volgens Goodwill Zwelithini was er voor hen geen plaats in Zuid-Afrika. Gewapende aanhangers gingen daarna op buitenlanderjacht met slachtoffers en vluchtelingen tot gevolg. Normale mensen worden begraven, maar Goodwill Zwelithini is overeenkomstig de Zoeloe-cultuur  nu  "bij zijn voorouders geplant" ! 

Het onderwijs begint ook hier weer enigszins op gang te komen. De universiteiten en hogescholen geven nog grotendeels digitaal onderwijs, maar andere vormen gaan langzaam maar zeker steeds meer over tot normaal onderwijs. Via de NG-kerk kwam er een verzoek of er mensen waren die een studente voor een niet al te lange periode huisvesting konden verlenen in verband met een uit te voeren stage bij Huis Uitvlucht, het bejaardenhuis hier ter plaatse. Sanja reageerde daarop en vroeg om nadere informatie en die kreeg zij snel.

De betreffende stagiaire, Micaila genaamd, woont op een plaas ongeveer 30 kilometer verwijderd van Montagu. Om 6 weken lang elke werkdag met een taxi-busje van en naar ons dorp te reizen op steeds wisselende tijden, is welhaast onmogelijk nog los van de hoge kosten die het gezin onmogelijk kan dragen. Dus werd er naar een gastenverblijf gezocht. Ons woonstel is al meer dan een jaar niet gebruikt en voorlopig verwachten wij geen gasten, die er gebruik van gaan maken. We hebben daarom aangeboden om onderdak te verlenen, maar eerst moest er één dag naarstig opgeruimd en vooral gepoetst worden. Zondag kwam Micaila met haar moeder en jongere zusje - samen met een begeleidende leerkracht van de plaas-school - zich voorstellen. Die kennismaking verliep wederzijds naar tevredenheid en dezelfde dag nog nam onze logé dankbaar haar intrek in het tijdelijke onderkomen. Veel tijd om rustig te acclimatiseren was er voor haar niet, want maandagochtend om kwart voor zeven moest ze al aantreden op haar werkplek voor de komende zes weken !

Tenslotte:

Nu we al enige jaren de Lichtjesroute in Eindhoven niet meer rijden, moeten we ons hier maar beperken tot een avondwandeling door onze tuin. Sanja is verzot op allerlei lichtjes in diverse kleuren en omdat de zon hier bijna alle dagen schijnt, heeft zij een groot aantal solar-lampjes aangebracht. De achtertuin en het terras staan en hangen er vol mee. Het is niet direct een kwestie van "badend in het licht", hoewel ze wel kan baden in het licht van solar-lampjes rondom het zwembad. Sinds kort staan er nu ook nog drie flamingo's, die 's avonds zorgen voor een romantisch tafereeltje waar Sanja - zittend op het terras - uren naar kan blijven kijken. Aan mij is dat lichtjesfestijn iets minder besteed. Ik zit dan noodgedwongen maar liever binnen. Zeker nu ik nog steeds in het "Jaar van de Mug" zit ! 

Afrikaans woordenboek:

In die hoenderhemel wees  =  heel tevreden en gelukkig zijn

"Het Jaar van de Mug"

De Chinezen zitten momenteel in het Jaar van de Os. In 2019 was het varken aan de beurt en in 2020 de Rat. De Chinese dierenriem heeft 12 tekens: Rat, Os, Tijger, Konijn, Draak, Slang, Paard, Geit of Schaap, Aap, Haan, Hond en Varken. Volgens een legende nodigde Boeddha alle dieren uit voor een feest. Tijdens dat feest werd er een race tussen dieren gehouden. Naar ieder van die dieren zou een jaar vernoemd worden. De rat vertelde de kat, dat het feest een dag later zou zijn. Zelf reed de rat op de rug van de os mee en kwam als eerste aan. De kat eindigde als laatste op de dertiende plaats en was te laat om een jaar naar zich vernoemd te krijgen. Daarom achtervolgt hij tot op de dag van vandaag nog steeds de rat om wraak te nemen voor diens bedrog. In Zuid-Afrika kennen ze de jaren van de dieren niet, maar persoonlijk zit ik al enige tijd in het Jaar van de Mug. 

Waar ze vandaan komen, Joost mag het weten, maar in huis, in de garage, op ons terras en vooral in de slaapkamer, overal zitten die ellendelingen. Ik ben best bereid om mijn bloed te doneren aan ziekenhuis of Rode Kruis als die er om vragen, maar die steekmuggen vragen niets, jatten dagelijks mijn bloed en bezorgen me enorm veel jeuk. Mijn vingers jeuken daarna trouwens ook om die bloedzuigers eens te behandelen met de spuitbus Doom. Normaal houd ik niet zo van die chemische middelen, maar met dit ongedierte ken ik geen mededogen. Gelukkig nadert de herfst en daarmee komt er naar ik hoop een einde aan het Jaar van de Mug !

Na twee weken elke werkdag een aannemer en enkele van zijn werkers bij ons over de vloer gehad te hebben, is ons zwembad weer helemaal klaar voor hopelijk een jaar of vijf of langer. Voorlopig geen hak-,pleister- en verfwerk meer. We kunnen weer zwemmen in ons fraaie en speciale zwembad. Jammer genoeg gaan we ras de herfst in en zal de watertemperatuur niet veel meer boven de 20 graden stijgen. Voor veel mensen is dat meer dan voldoende om nog dagelijks te water gelaten te worden, maar voor mij is dat absoluut te koud. Dat gekoukleum is waarschijnlijk nog een overblijfsel van het schoolzwemmen in 1958 toen er gedurende de periode van eind april tot de grote vakantie in juli wekelijks zwemonderricht gegeven werd in het onverwarmde water van zwembad De Smelen in Geldrop. De les viel alleen maar uit wanneer de watertemperatuur onder de 16 graden daalde. Pure kindermishandeling volgens mij. Een geweldige liefhebber van zwemmen ben ik nooit geworden en ook nu geef ik duidelijk de voorkeur aan mijn jacuzzi, die ik op een temperatuur van 34 graden houd. Vorige week vrijdagmiddag werden alle werkzaamheden aan het bad afgerond en zaterdagochtend konden we beginnen met het vullen met water. Bij een "normaal" zwembad bereken je gemakkelijk de inhoud via de formule: lengte x breedte x diepte, maar ons bad heeft zulke specifieke afmetingen, waardoor de inhoud niet zo gemakkelijk te berekenen is. Eerdere schattingen liepen uiteen van 20.000 tot wel 40.000 liter water. Voordat de kranen geopend werden heb ik de meterstand opgenomen en zondagochtend om 12.00 uur gingen de kranen weer dicht. De stand van de watermeter bleek ruim 29.000 liter  hoger geworden te zijn. Nu weten we voortaan tamelijk nauwkeurig de inhoud. Een dermate grote hoeveelheid dat ik niet graag over een paar jaar al weer aan een nieuwe renovatie met bijbehorend leeg halen en weer vullen wil denken !

Tenslotte:

De uitdrukking: "Je eigen straatje schoonvegen" heeft een wat negatieve klank. Je ruimt je eigen rommel op maar verder niets. Vroeger vond men dat - zeker in Nederland - niet genoeg. Je moest niet alleen je eigen zaakjes op orde hebben, maar je hoorde ook je deel te doen om het hele dorp een beetje toonbaar te houden. Volgens dat principe wordt in Nederland nauwelijks nog gewerkt. Reinigingsdiensten doen dat tegen betaling voor de gemeenschap. Zo zou het in Zuid-Afrika ook moeten zijn. Maar als dat in een plaats niet door de reinigingsdiensten gedaan wordt vanwege bezuinigingen of gewoon omdat men het tegen gaan van verloedering niet belangrijk vindt, dan komen soms gewone burgers in actie en doen wat in hun ogen gedaan moet worden. Zo'n situatie speelt in Upington in de  provincie Noord-West. 25 Burgers stoorden zich mateloos aan de totaal vervuilde tuin van de gemeente. Afval, glas, plastic en hoog opgeschoten onkruid. De tuin werd niet bijgehouden. Toen de vrijwilligers bezig waren met het verwijderen van de troep, kwamen twee agenten en sommeerden de opruimers om te stoppen met hun werkzaamheden en weg te gaan op straffe van arrestaties.  Het feit, dat de opruimers allemaal leden waren van de politieke partij DA en de gemeente geregeerd wordt door het ANC zal ook zeker een rol gespeeld hebben bij het besluit van de burgemeester om tot arrestatie over te gaan.

Afrikaans woordenboek:

water in'n mandjie dra  =  het onmogelijke proberen te doen

" Bofkonten "

We wonen in een mooi huis met een fraaie, grote tuin. Ook hebben we genoeg vrije tijd en rijden interessante tochten met de auto en op de motor. Bezoeken concerten en genieten - zittend in een overvloedig schijnende de zon - van een boek, een wijntje en (soms) een sigaar. Kortom, we beschouwen ons zelf als echte bofkonten. Wikipedia omschrijft bofkont als volgt: "Iemand, die onwaarschijnlijk veel geluk heeft, een boffer." Volgens de Dikke Van Dale is er een werkwoord "bofkonten". Dit was een spel uit vervlogen tijden waarbij twee jongens een derde jongen bij armen en benen nemen en herhaaldelijk zachtjes met diens achterste laten neerploffen op de grond (ook wel "kontje ketsen" genoemd). Toen we enige tijd geleden tegen Afrikaners zeiden, dat wij bofkonten zijn, fronsten die nogal opvallend hun wenkbrauwen. Het woord "kont" heeft hier in het Afrikaans een heel andere betekenis dan in het Nederlands. Kont is hier afgeleid van het Engelse woord "cunt" en als men hier een achterwerk bedoelt, dan spreekt men van "boude". Weer zo'n geval van een zelfde woord, maar een totaal andere betekenis. Misschien is het verstandiger te zeggen dat wij boffers, mazzelaars of geluksvogels zijn !

Vorige week donderdag vierde ik een jubileum. Het was precies tien jaar geleden, dat ik definitief Nederland verlaten had en me vestigde in Robertson in Zuid-Afrika. Vijf dagen later kwamen onze twee honden en nog weer een dag later arriveerde Sanja. We verbleven korte tijd bij Wim en Rita op Mallowdeen Gardens in Klaasvoogds en drie weken later konden we een huurhuis betrekken in de Badstraat nummer 10. Ook daar woonden we slechts korte tijd, want 6 weken later kwam ons huidige huis vrij en daar wonen we nog steeds met veel plezier. Spijt hebben we van ons besluit om te emigreren nog nooit gehad en we hopen hier nog lang te blijven wonen. Heimwee was er nog nooit, ook al vinden we het beslist wel leuk om één of twee keer per jaar voor korte tijd naar Nederland te komen. Maar na een bezoek aan familie en vrienden en een cafetaria en chinees restaurant minstens één keer bezocht te hebben, ga ik graag weer terug naar Montagu !    

 

Ik moet wat bekennen: Op woensdag 3 maart zat ik in de gevangenis. Nu wordt er wel eens beweerd, dat je "alles" in je leven een keer meegemaakt moet hebben, maar dat een verblijf in een gevangenis mij overkomen is tijdens een motorrit, die zonder enig  geweld en/of crimineel gedrag verliep, is nogal wat. Gelukkig was mijn verblijf in de "tronk" maar van korte duur en helemaal niet onaangenaam. Na onze zeer pittige grondpad-rit  van Barrydale naar Grootvadersbos en Gysmanshoek werd het tijd voor een stevige lunch  en kwamen we in Riversdale tot stilstand voor het restaurant met de aansprekende naam "Old Jail" of op z'n Afrikaans:"Ou Tronk". Het bleek een wel heel bijzondere locatie te zijn waar ook nog eens een heel behoorlijke menukaart aanwezig was met interessante en betaalbare gerechten. Een aardige jonge vrouw, die zeker in de categorie (bof)kont valt, nam voortvarend onze bestellingen op. Aan de binnenzijde van die kaart stond een beknopte geschiedenis te lezen tijdens het wachten op ons eten: "In 1838 liet de familie Barry uit Swellendam in Riversdale een handelspost bouwen en in de verschillende ruimten vestigden zich diverse bedrijfjes. In 1860 kocht het Gouvernement het gebouw en werd het een gevangenis. In die tijd bestond in Zuid-Afrika nog de doodstraf, maar in de Riversdale-gevangenis werd slechts één keer de doodstraf (door ophanging) uitgevoerd. Die "eer" viel te beurt aan Gilbert Hay, die zijn moeder vroeg om drinkgeld en toen hij dat niet kreeg sloeg hij haar met een hamer dood. 

Om de doodstraf uit te kunnen voeren, werd de galg op een ossenkar geladen en van Swellendam naar Riversdale getransporteerd. In 1979 verloor deze gevangenis zijn functie en werd het gebouw geveild. In 1984 kwam het gebouw in handen van Mattheus Koen. De naam werd "The Old Jail". Voor veel gevangenen zal het verblijf daar niet erg prettig geweest zijn, maar voor ons was het aangenaam. Tot zo'n "gevangenisstraf" wil ik nog wel eens "veroordeeld" worden !

Tenslotte:

Het dorp Bonnievale is wereldnieuws sinds vorige week woensdag. "Altesaam 50 van die Bonnievale-Nylkrokodille wat woensdag van 'n krokodilteelplaas net buite Bonnievale in die Wes-kaap ontsnap het, is teen sondag gevang". Het is niet bekend hoeveel van de 5000 dieren ontsnapt zijn. Mensen worden gewaarschuwd weg te blijven van de Breërivier. Leden van CapeNature, de Politie, de eigenaar van de krokodillenplaas en naburige plaas-eigenaars  zijn met name 's avonds bezig met het vangen van de beesten die variëren in lengte van 1,20 tot 1,50 meter. De dieren zijn voornamelijk van belang voor de leerindustrie om er dure tassen, riemen en andere lederen accessoires van te maken. Het vlees gaat voor een deel naar de horeca en wordt daarnaast ook ingeblikt als dierenvoer. Familieleden van mij beleefden enkele jaren geleden tijdens hun verblijf in Zuid-Afrika een hachelijk avontuur op de Breërivier toen de boot tijdens een riviercruise strandde en iedereen aan boord met de schrik vrij kwam. Ik neem aan dat mijn familieleden na het lezen van dit verhaaltje nog wel even wachten voordat ze deze kant op komen en de Breërivier zullen ze - naar ik aanneem - niet meer opnemen in hun reisprogramma ! 

         Afrikaans woordenboek:

Die meetsnoere het vir iemand op lieflike plekke geval  =  iemand heeft veel gekregen of bereikt.

" We gaan nog niet van huis..."

Nog lange niet, nog lange niet." 
Touroperator SNP-reizen stuurde me maandag een Email met de mededeling, dat mijn voor begin april geplande langeafstands-wandeling in Engeland vanwege de beperkende maatregelen in verband met Covid-19 geannuleerd moest worden. Als een grote verrassing kwam dat niet. Zeker niet nu de Britse en Zuid-Afrikaanse varianten van Corona zorgen voor een forse stijging  van de besmettingen. Er zijn nu voor mij twee opties: Wederom kiezen voor een nieuwe datum die dan vóór september moet liggen, want daarna is het weer in Engeland dusdanig onbestendig, dat lopen afgeraden wordt. Ook bestaat de mogelijkheid dat er na een derde golf weer reisverboden en quarantaines ingesteld worden en het is zeer twijfelachtig of ik dan hier in Zuid-Afrika al gevaccineerd ben. De tweede optie is de veiligste: kiezen voor een voucher en dan op een geschikt tijdstip besluiten om te gaan. De bestemming mag daarbij ook nog gewijzigd worden. Ik kies voor optie twee en wacht betere tijden dan maar rustig af !

Dat betekent echter niet, dat ik op mijn lauweren ga rusten en stop met mijn looptrainingen. Vorige week dinsdag heb ik samen met een Nederlandse vriend voor de derde keer de zware Fish Eagle Trail bij wijnplaas Van Loveren gelopen. De lengte van ongeveer 9 kilometer is niet het probleem, maar een 4 kilometer lange stijging en daarna een door losliggende stenen enigszins riskante afdaling betekenen een nogal forse aanslag op uithoudingsvermogen, spieren en gewrichten. Het was wederom zwaar, maar na afloop was er de beloning van een lekkere cappuccino en een voortreffelijke lunch. Bij leven en welzijn is dit beslist niet de laatste keer geweest !

In de blog van 14 januari schreef ik al over het voornemen om ons zwembad weer eens grondig op te knappen. De fout die we twee jaar geleden maakten, wilden we deze keer niet opnieuw maken en daarom zochten we contact met een gerenommeerd zwembadrenovatiebedrijf in Kaapstad. Die kwamen met een wel zeer ingrijpend plan, waarbij het halve zwembad zo ongeveer gesloopt moest worden voordat met nieuw pleisterwerk en vier lagen epoxyverf de werkzaamheden afgerond konden worden. De bottleneck was het verblijf van zes werkers die minstens twee weken lang hier in Montagu zouden moeten verblijven, want op en neer naar Kaapstad (elke dag 400 km) is nauwelijks te doen. Het prijskaartje viel mede daardoor wel erg hoog uit. Een plaatselijke aannemer kwam met een heel ander plan: werken met "poolcrete". Na het verwijderen van de oude verflagen  en het aanbrengen van een supersterke primer wordt er volledig nieuw pleisterwerk aangebracht, dat vooraf al met kleurstof op de gewenste kleur gebracht is. Na op Youtube enkele video's bekeken te hebben, besloten we het werk op deze manier te laten uitvoeren. Vorige week donderdag werd begonnen om met hamer en beitel oude verflagen te verwijderen  en na enkele dagen "Hamertje Tik" is het sloopwerk gedaan en kan er met het opnieuw pleisteren begonnen worden. Hopelijk is volgende week het uiteindelijke resultaat te zien !             

Tenslotte:

Zijn jullie wel eens in Gqeberha geweest en landden jullie wel een op de luchthaven David Stuurman ? Ik wed tien tegen één, dat jullie dat ontkennend beantwoorden. Maar als ik zeg, dat Gqeberha tot dit jaar gewoon Port Elizabeth heette en dat de luchthaven in deze plaats voortaan David Stuurman Airport genoemd wordt, dan verandert dat het antwoord waarschijnlijk wel. Historisch en cultureel Zuid-Afrika streeft ernaar om de namen van Nederlandse en Engelse kolonisten deels te vervangen door Khoisan namen. Dat waren de bewoners voordat de (blanke) kolonisten hier gingen regeren en de Khoisan verjoegen of hen als slaven te werk stelden op hun bedrijven. 

In een artikel op de website Voertaal stelt de schrijver: "Waarom is er hier zo weinig aandacht voor en waarom kregen latere bewoners alle eer, die hen eigenlijk niet toekomt ?" De doelstelling van de DAK-organisatie (genoemd naar 3 oorspronkelijke Khoisan-bewoners Doman-Autshomao-Krotoa) is: "Ons streef om die vervreemding van ons geskiedenis, herkomst en kultuur te verminder. Hier is teveel name wat ons herinner aan die land se meer onlangse geskiedenis as 'n staat, waar die blanke bevolking in alle opsigte prioriteit geniet het en ook herinner aan die geskiedenis " ! Een gelopen race is de naamsverandering overigens nog niet. De burgemeester is bepaald ongelukkig met het ministeriële voornemen en al 48.000 ontevreden inwoners steunen een petitie om de voorgenomen wijziging van tafel te krijgen. Alleen al de welhaast onuitsprekelijke naam is voor hem - en heel velen met hem - onacceptabel !

Afrikaans woordenboek:

Hoe heen toe ?  =  Waar gaat het naar toe ?

  

" Ietsisme "

Elke vrijdagochtend ga ik met nog een viertal Nederlandse inwoners van Montagu op pad en lopen we maximaal twee uur een interessante route hier in de regio. Vorige week liepen we door de uitgestrekte wijngaarden van Van Loveren. Naast veel onzin wordt er tijdens die wandeling een enkel keertje ook wel eens iets serieus en soms zelfs iets verstandigs gezegd. Zo kwam één van de lopers vorige week vrijdag met de opmerking, dat hij denkt of in ieder geval hoopt, dat er na de dood tóch nog "iets" is. Een gedachte, die veel mensen hebben en dat zijn echt niet alleen maar mensen die tot een bepaalde geloofsgemeenschap behoren. De opmerking over "iets" leidde bij een tweede loper tot de opmerking: "Jij bent dus een aanhanger van het Ietsisme". Dat was voor alle lopers minus één een totaal onbekend begrip en we dachten, dat het flauwekul was. Dat blijkt het niet te zijn, want op internet vond ik de volgende omschrijving: "Ietsisme is een algemene term voor uiteenlopende overtuigingen waarbij mensen aannemen dat er iets is tussen hemel en aarde, zonder een bepaalde religie aan te hangen". Atheïsten verzetten zich heftig tegen het geloof dat er toch iets is buiten onze waarneming. De opmerking over "iets" zorgde bij een andere loper voor de spreuk "Wie de Here wil verderven, slaat Hij met bezit". Zo'n uitspraak prikkelt mijn taalgevoel en dus werd opnieuw internet geraadpleegd. Helaas, deze spreuk was niet bekend bij Google. Wél vond ik in het Bijbelboek Spreuken enkele interessante raadgevingen. Eén ervan wil ik hier wel verkondigen: "Het is beter te wonen op een hoek van het dak, dan met een kijfachtige huisvrouw" ( Spreuken 21:9). Nu vraag ik  me af of er een verband is tussen deze spreuk en het fameuze lied uit 1960, waar Peter Koelewijn beroemd mee werd: "Kom van dat dak af !"

Mijn Royal Enfield deed het vorige week niet meer. Bij het starten gaf de motor geen kik. De accu zal wel leeg zijn, was mijn eerste gedachte en dus ging die aan de lader. Na 12 uur laden gaf de acculader aan, dat alles oké diende te zijn, maar starten lukte nog steeds niet. Ik ging met de accu naar Brighton Tyre Service en een vriendelijke jongeman kwam na een korte testactie met de mededeling: "100 % in orde, meneer". Fijn om te weten, maar dan moest er dus een ander probleem zijn en controle van de bedrading van de accu naar het stuur leverde niets op. Of tóch wel, want daar viel mijn oog op de felrode noodstop-schakelaar, ook wel dodemansknop genoemd. Elke motorfiets moet al sinds jaar en dag voorzien zijn van een noodstop-schakelaar. Deze opvallend rode schakelaar zorgt ervoor, dat de motor uitgeschakeld wordt en tot stilstand komt als de gebruiker onwel wordt of met de motorfiets valt. Op al mijn motoren van de laatste 40 jaar zat zo'n knop, maar die gebruikte ik nooit. Na aansluiting van de twee accukabels én het omzetten van de dodemansknop startte de koninklijke Enfield meteen. 

Sanja verslikte zich haast in de koffie toen ik haar van mijn blunder vertelde. Ik ben volgens haar in goed koninklijk gezelschap. Werd van koning Willem-Alexander niet gezegd, dat hij "een beetje dom gedaan had !" Ik had deze blamage natuurlijk liever willen verzwijgen, maar dat pikte Sanja niet. Zij dwong me om flink door het stof te gaan en mijn stommiteit te publiceren in deze blog. Een genoegdoening voor haar, omdat ik al veel vaker haar malle fratsen publiceerde. Zo je doet, word je gedaan ! 

Tenslotte:

Tijdens Matriek, het eindexamen van de middelbare scholen, kwam in december 2020 aan het licht, dat een paar vragen van de  examen-onderdelen wiskunde en natuurwetenschappen uitgelekt waren. Angi Motshekga, de minister van Onderwijs, nam daarop het nogal ingrijpende besluit om de resultaten van alle leerlingen, die deze vakken in hun leerpakket hebben, ongeldig te verklaren. Daardoor zouden 339.000 leerlingen hun examens over moeten doen. Onderzoek maakte duidelijk, dat slechts 0,06 % (= 2034) van alle leerlingen  voordeel gehaald zou kunnen hebben uit de fraude. Er kwam een rechtszaak en rechter Norman Davis oordeelde dat dit een onredelijkheid zou zijn voor 337.000 leerlingen, die niets verkeerds gedaan hadden. Davis schoof het besluit van de minister terzijde. Dat besluit is nu ook overgenomen door Umalusi, de voorzitter van de Onderwijsraad. "Umalusi het die regte besluit geneem deur die uitslae van de matriekeksamen goed te keur." Bakzeil voor de minister, die een redelijk onredelijk besluit genomen had ! 

Afrikaans woordenboek:

Ek het die voëltjie al vroeër hoor fluit  =  Dit klinkt mij bekend in de oren