We wonen in een mooi huis met een fraaie, grote tuin. Ook hebben we genoeg vrije tijd en rijden interessante tochten met de auto en op de motor. Bezoeken concerten en genieten - zittend in een overvloedig schijnende de zon - van een boek, een wijntje en (soms) een sigaar. Kortom, we beschouwen ons zelf als echte bofkonten. Wikipedia omschrijft bofkont als volgt: "Iemand, die onwaarschijnlijk veel geluk heeft, een boffer." Volgens de Dikke Van Dale is er een werkwoord "bofkonten". Dit was een spel uit vervlogen tijden waarbij twee jongens een derde jongen bij armen en benen nemen en herhaaldelijk zachtjes met diens achterste laten neerploffen op de grond (ook wel "kontje ketsen" genoemd). Toen we enige tijd geleden tegen Afrikaners zeiden, dat wij bofkonten zijn, fronsten die nogal opvallend hun wenkbrauwen. Het woord "kont" heeft hier in het Afrikaans een heel andere betekenis dan in het Nederlands. Kont is hier afgeleid van het Engelse woord "cunt" en als men hier een achterwerk bedoelt, dan spreekt men van "boude". Weer zo'n geval van een zelfde woord, maar een totaal andere betekenis. Misschien is het verstandiger te zeggen dat wij boffers, mazzelaars of geluksvogels zijn !
Vorige week donderdag vierde ik een jubileum. Het was precies tien jaar geleden, dat ik definitief Nederland verlaten had en me vestigde in Robertson in Zuid-Afrika. Vijf dagen later kwamen onze twee honden en nog weer een dag later arriveerde Sanja. We verbleven korte tijd bij Wim en Rita op Mallowdeen Gardens in Klaasvoogds en drie weken later konden we een huurhuis betrekken in de Badstraat nummer 10. Ook daar woonden we slechts korte tijd, want 6 weken later kwam ons huidige huis vrij en daar wonen we nog steeds met veel plezier. Spijt hebben we van ons besluit om te emigreren nog nooit gehad en we hopen hier nog lang te blijven wonen. Heimwee was er nog nooit, ook al vinden we het beslist wel leuk om één of twee keer per jaar voor korte tijd naar Nederland te komen. Maar na een bezoek aan familie en vrienden en een cafetaria en chinees restaurant minstens één keer bezocht te hebben, ga ik graag weer terug naar Montagu !
Ik moet wat bekennen: Op woensdag 3 maart zat ik in de gevangenis. Nu wordt er wel eens beweerd, dat je "alles" in je leven een keer meegemaakt moet hebben, maar dat een verblijf in een gevangenis mij overkomen is tijdens een motorrit, die zonder enig geweld en/of crimineel gedrag verliep, is nogal wat. Gelukkig was mijn verblijf in de "tronk" maar van korte duur en helemaal niet onaangenaam. Na onze zeer pittige grondpad-rit van Barrydale naar Grootvadersbos en Gysmanshoek werd het tijd voor een stevige lunch en kwamen we in Riversdale tot stilstand voor het restaurant met de aansprekende naam "Old Jail" of op z'n Afrikaans:"Ou Tronk". Het bleek een wel heel bijzondere locatie te zijn waar ook nog eens een heel behoorlijke menukaart aanwezig was met interessante en betaalbare gerechten. Een aardige jonge vrouw, die zeker in de categorie (bof)kont valt, nam voortvarend onze bestellingen op. Aan de binnenzijde van die kaart stond een beknopte geschiedenis te lezen tijdens het wachten op ons eten: "In 1838 liet de familie Barry uit Swellendam in Riversdale een handelspost bouwen en in de verschillende ruimten vestigden zich diverse bedrijfjes. In 1860 kocht het Gouvernement het gebouw en werd het een gevangenis. In die tijd bestond in Zuid-Afrika nog de doodstraf, maar in de Riversdale-gevangenis werd slechts één keer de doodstraf (door ophanging) uitgevoerd. Die "eer" viel te beurt aan Gilbert Hay, die zijn moeder vroeg om drinkgeld en toen hij dat niet kreeg sloeg hij haar met een hamer dood.
Om de doodstraf uit te kunnen voeren, werd de galg op een ossenkar geladen en van Swellendam naar Riversdale getransporteerd. In 1979 verloor deze gevangenis zijn functie en werd het gebouw geveild. In 1984 kwam het gebouw in handen van Mattheus Koen. De naam werd "The Old Jail". Voor veel gevangenen zal het verblijf daar niet erg prettig geweest zijn, maar voor ons was het aangenaam. Tot zo'n "gevangenisstraf" wil ik nog wel eens "veroordeeld" worden !Tenslotte:
Het dorp Bonnievale is wereldnieuws sinds vorige week woensdag. "Altesaam 50 van die Bonnievale-Nylkrokodille wat woensdag van 'n krokodilteelplaas net buite Bonnievale in die Wes-kaap ontsnap het, is teen sondag gevang". Het is niet bekend hoeveel van de 5000 dieren ontsnapt zijn. Mensen worden gewaarschuwd weg te blijven van de Breërivier. Leden van CapeNature, de Politie, de eigenaar van de krokodillenplaas en naburige plaas-eigenaars zijn met name 's avonds bezig met het vangen van de beesten die variëren in lengte van 1,20 tot 1,50 meter. De dieren zijn voornamelijk van belang voor de leerindustrie om er dure tassen, riemen en andere lederen accessoires van te maken. Het vlees gaat voor een deel naar de horeca en wordt daarnaast ook ingeblikt als dierenvoer. Familieleden van mij beleefden enkele jaren geleden tijdens hun verblijf in Zuid-Afrika een hachelijk avontuur op de Breërivier toen de boot tijdens een riviercruise strandde en iedereen aan boord met de schrik vrij kwam. Ik neem aan dat mijn familieleden na het lezen van dit verhaaltje nog wel even wachten voordat ze deze kant op komen en de Breërivier zullen ze - naar ik aanneem - niet meer opnemen in hun reisprogramma ! Afrikaans woordenboek:
Die meetsnoere het vir iemand op lieflike plekke geval = iemand heeft veel gekregen of bereikt.




Gefeliciteerd met het bereiken van de mijlpaal: 10 jaar woonachtig zijn in de Westkaap
BeantwoordenVerwijderenJij bent overigens niet de enige van de familie Van de Sande die in de gevangenis heeft gezeten: Maria en ik hadden ook zo’n ervaring. Blijkbaar hadden wij iets meer uitgespookt dan jij want wij ‘moesten’ 2 dagen in de gevangenis van Kaapstad verblijven, recht tegenover het zeeaquarium; ook die ervaring was uitstekend. Die tocht over de Breede Rivier zullen wij inderdaad nooit vergeten: Maria zag de krantenkoppen al voor zich: “Nederlandse familie verdronken in Zuid-Afrika”.
Gezonde groet uit stormachtig Nuenen