Naast de lange-afstandstraining loop ik samen met bevriende Nederlanders elke vrijdagochtend gedurende twee uur een tocht. Dat gebeurde bijna altijd in Montagu of directe omgeving. We hebben nu wel ongeveer alle routes één of zelfs meerdere keren gelopen. Tijd om onze horizon te verbreden. Zo reden we vrijdag eerst met de auto's naar Keurkloof, een buitengebied van Robertson. De auto's werden veiligheidshalve geparkeerd bij een mij bekend kerkje met de fraaie naam van: "Die Ortodokse Kapel van die Heilige Maria, die Egiptenaar". Samen met Sanja en haar ouders was ik hier al eerder en we hadden destijds kennis gemaakt met Vader Zacharias. Ook deze keer heette hij ons welkom en nam ook nu weer alle tijd om ons rond te leiden en te vertellen over het ontstaan van dit bijzondere kerkje. Ik ben een groot liefhebber van Slavisch-Orthodoxe kerkmuziek en Vader Zacharias maakte me heel blij met een nieuwe CD met deze muziek, gezongen door de Oikos-zangers en opgenomen in deze kerk. 
Omdat onze gastheer wel merkte, dat wij serieus geïnteresseerden waren, kregen we de uitnodiging om een keer een dienst te komen bijwonen. Een uitnodiging, die we beslist - en dat menen we serieus - gaan aannemen. Door dit onverwacht oponthoud moest onze wandeling van 2 uur ingekort worden tot 5 kwartier. Niemand, die dat een probleem vond, want het kerkbezoek was interessant en de wandeling ging daarna door een erg fraaie omgeving. Keurkloof is een prachtig buitengebied met ook nog eens een bijzonder kerkje !
Het bleef die week niet bij het monnikenwerk (letterlijk) van vader Zacharias. Na het heengaan van onze Djoeke wilden we graag een aandenken hebben aan onze lieve hond. Sanja herinnerde zich, dat er bij familie in Nuenen op het toilet een geborduurde afbeelding van het ouderlijk huis in Geldrop hing en zij opperde het idee om aan de hand van een foto van Djoeke een borduurpakket te bestellen. Bestellen is één, maar borduren is iets anders en Sanja heeft het geduld niet om dit monnikenwerk (figuurlijk) zelf uit te voeren. Gelukkig werd een Nederlandse vriendin hier in Montagu bereid gevonden om dit tijdrovende werk uit te voeren. Sanja had het gedetailleerde patroon gedownload en geprint. Totaal waren dat maar liefst 28 A4-tjes en er dienden 47 kleuren borduurgaren in verwerkt worden. Dat bleek heel moeilijk uit te voeren en er moet een alternatief gevonden worden. We zullen zien wat het uiteindelijk gaat worden. Als Sanja eind maart weer terug is na haar verblijf in Nederland, kan de vrijwilligster aan de slag en te zijner tijd doe ik verslag van de werkzaamheden. Een foto van het eindresultaat zal in de weblog te zien zijn !Tenslotte:
Nu ik zo veel mogelijk kilometers train om in april goed voorbereid naar Engeland te gaan, zoek ik steeds meer wandel-gelegenheden buiten ons dorp. Zo liep ik met trainingsmaat Teus de Fish Eagle Trail, die begint op wijnplaas van Loveren in Robertson. Deze uitdagende 10 kilometer lange tocht dankt de naam aan een koppel visarenden, die al enige jaren nestelen in een hoge eucalyptusboom aan de rand van de Breede-rivier. Na de eerste kilometer ontspannen gelopen te hebben onder de schaduw van bomen aan een kant en een steile bergwand aan de andere kant, volgen twee kilometers door de gigantisch uitgestrekte druiven aanplant van de grootste wijnproducent van onze streek en één van de grootste van heel Zuid-Afrika. Hierna werd de tocht serieus moeilijk. Via steile berghellingen klommen we naar grote hoogten en genoten daar van fraaie vergezichten over de vallei.
Helling na helling beklommen we, waarbij de afdalingen nog méér inspanning vergden dan de ook al zware stijgingen. Na 7 erg zware kilometers daalden we af om meer ontspannend via druivenvelden en langs de Breede-rivier bij het restaurant van van Loveren neer te strijken. Hier kwamen we weer enigszins op verhaal na deze inspannende ontspanning !
Afrikaans woordenboek:
Met dapper en stapper gaan = de benenwagen nemen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten