"Hoop doet leven"

Vrijdag was hier de "State of the Union", de beleidsverklaring van de regering, uitgesproken door de president Ramaphosa. Maandenlang werd er al gespeculeerd over de veranderingen, die de nieuwe Eerste Minister samen met zijn nieuwe regering zou gaan aankondigen. Hoe lost de regering de energiecrisis op? Wordt er nu eindelijk een einde gemaakt aan de corruptie en zelfverrijking? Hoe wordt de werkeloosheid verminderd? Hoe gaat het verder met de zo goed als failliete luchtvaartmaatschappij SAL en met energieleverancier Eskom? Ramaphosa is van goede wil, maar binnen zijn partij ANC zijn duidelijk twee stromingen. De vernieuwers o.l.v. Ramaphosa, maar er is ook nog altijd de machtige stroming van de Zuma-volgers, die niets liever willen dan een terugkeer naar de (eigen) zakkenvultijd, die Zuid-Afrika aan de rand van de afgrond heeft gebracht. Voert Ramaphosa zijn in wezen goede voornemens niet of halfslachtig uit, dan verandert er niets. Treedt hij krachtdadig op, dan is er een grote kans, dat hij uit zijn functie gezet wordt. Hoe het verder gaat? We weten het (nog) niet, maar: Hoop doet leven ! 

Vorige week was er nog meer "Hoop". Regelmatig ga ik er met een collega-motorrijder op uit om een interessante wandelroute te zoeken. Als training voor de langeafstands-wandeling zoek ik zo een route van ongeveer 10 km of iets meer. Maar op vrijdag lopen we met een vijftal Hollanders een wat kortere route van ongeveer 5 km. Indien mogelijk is de korte vrijdagwandeling een ingekort deel van de lange wandeling. Zo ontdekten we woensdag motor rijdend  De Hoop, een buitengebied van Robertson. Op donderdag liep ik dezelfde route van 10 km als training en vrijdag was er dan de korte 5 km tocht met ons lopersgroepje. Drie keer ongeveer dezelfde tocht werd tóch niet saai, want het gebied is werkelijk prachtig. Druiven en vruchtbomen in de dalen en op de lagere hellingen en op de achtergrond hoge, indrukwekkende bergen. Het gebied is zó mooi, dat ik de verzuchting slaakte: "Hier zou ik graag willen wonen!"
                                   









Nu weet ik zeker, dat het ijdele hoop is dat dat zal gaan gebeuren, want Sanja gaat beslist niet mee naar zo'n afgelegen gebied. Heel bijzonder vind ik, dat euthanasie, die in Nederland maar moeizaam geregeld kan worden, in "De Hoop" eenvoudig en doeltreffend geregeld lijkt te zijn !
                                       

We hebben regelmatig concerten in Montagu, maar ons dorp is te klein om grote massa's publiek te trekken. De werkelijk grote artiesten van naam zijn daardoor niet betaalbaar, maar dat neemt niet weg, dat er vaak meer dan uitstekende artiesten optreden. Zaterdag was er weer zo'n formidabel concert. Deze keer van "Male Voices in Concert".

Drie jonge, zwarte, klassiek geschoolde zangers nog studerend aan de SA University for Music in Kaapstad: Lulama Mgceleza (tenor), Sakhiwe Mkosana (bariton) en Reuben Mbonambi (bas). Hun namen zijn voor mij onuitspreekbaar, maar ze zongen als het ware het dak af van het voormalig kerkje aan de Langstraat. Zij bezorgden de talrijke toehoorders kippenvel-momenten. Dit zijn regelrechte toppers in wording en ze leverden - samen met begeleidend pianiste Tertia Visser - alle aanwezigen een fantastisch concert. Vanzelfsprekend vroeg het dankbare publiek om een toegift en na enig overleg van de drie zangers kozen zij voor het bekende "You never walk alone". Enthousiast zongen zij het eerste couplet om daarna stil te vallen. Ze kenden de rest van de tekst niet, waarop de begeleidster het eerder gespeelde "Funiculi-Funicula" herhaalde. Hun jeugdige onervarenheid deed geenszins afbreuk aan hun prima optreden !

Afrikaans woordenboek:

rugsak-staproute  =  toeristische wandelroute