" Grond-ig werk "

Ik breng aardig wat tijd door met werkzaamheden in onze tuin. Er zijn altijd wel klussen te doen en die voer ik samen met een tuinman uit. Maar soms is de klus zo groot, dat er een professional ingeschakeld moet worden. Zo hebben we in de 12 jaar, dat we hier wonen, al meerdere keren "landscaper" Peter Sinovich   aan het werk gehad. Eén deel van de tuin heeft nog weinig aandacht gehad. Het is een deel van de achtertuin en de grond heeft waarschijnlijk wel 25 jaar of langer geen goede bewerking gehad. De planten stierven een langzame dood of overleefden, maar daar was dan alles mee gezegd. Sanja wilde ook heel graag meer kleur en meer licht. Een enorme kameeldoringboom, twee grote palmbomen en een aantal uit de kluiten gewassen yucca's hinderden de broodnodige lichtinval. Daarom hebben we enkele maanden geleden een bedrijf ingeschakeld dat al die "grote jongens" verwijderd heeft. 

Daar bleef het niet bij. Ik heb daarna geselecteerd welke planten en struiken we wilden behouden en alle anderen heb ik vorige week verwijderd. Dinsdag kwam de vakman met acht man personeel en zij hebben in één dag de hele border compleet onderhanden genomen. 

Een vrachtwagen vol tuinafval werd weggereden en de grond kreeg een dubbele laag van een compost-mest mengsel. Daarna kon er flink geplant worden. Naast de 2 m3 compost gingen er 62 nieuwe planten in de grond en met een vrachtwagen vol klippies (steentjes) werd het karwei helemaal afgerond. 

Sanja had al enige tijd geleden meerdere planten meegebracht van een tuincentrum en Peter Sinovich leverde daar dus nog een heel groot aantal nieuwe planten bij.  De werkzaamheden begonnen 's ochtends om 07.45 uur en omstreeks 17.00 uur in de middag hebben we de baas en zijn hele ploeg werkers uitgezwaaid. Het geheel ziet er erg fraai uit en we zijn er uiterst tevreden over. Het is voor het overgrote deel jonge aanplant. Ik ben heel benieuwd hoe dit deel van onze tuin er over een half jaar uitziet ! 

Vorige week meldde ik al dat men in Zuid-Afrika niet zoveel tijd nodig heeft om een nieuwe regering te vormen dan in Nederland. Na de herverkiezing van de zittende president Ramaposa, presenteerde hij  deze week al zijn ministers en ook de parlementsleden. In de regeringsverklaring van de RNE (Regering van Nationale Eenheid) staat erg veel, maar de belangrijkste items zijn: Toewijding aan de Grondwet, Samenwerking met de private sector en aanstelling van ambtenaren op bewezen kwaliteiten. Omdat de ANC geen absolute meerderheid haalde bij de verkiezingen, is er voor het eerst sprake van een coalitie met meerdere partijen waarvan ANC (43%) en DA (22%) de grootste zijn. Coalities waren er al wel eerder in gemeenten, maar die zijn op een enkele na allemaal uiteen gevallen, omdat  samenwerking en de wil om water wij de wijn te doen, ontbrak. Of de regeringscoalitie stand houdt is maar de vraag. Zo krijgt ANC het punt van de grondhervorming (grond van boeren wordt wellicht onvrijwillig onteigend) en heeft coalitiepartij DA het onderdeel landbouw. Dit gaat moeilijkheden opleveren. 

Maar wat nog belangrijker zal zijn: In de regering en ook in het Parlement (i.e. Tweede Kamer) zijn een behoorlijk groot aantal personen gekozen, die bepaald geen brandschoon verleden hebben. Sommigen hebben zich in het verleden zelfs miljoenen Randen toegeëigend. Zal dat nu weer gebeuren? We weten het niet, maar heel erg gerust is men er niet op. Afwachten maar De toekomst moet het ons leren !

Afrikaans woordenboek:

Fyn uitgevat   =  tot in de puntjes verzorgd

" Herenigd "

We moesten op 20 januari 2020 onze Friese Stabij Djoeke na een lang en gezond leven van 15 jaar en 9 maanden in laten slapen. We hebben haar op een mooi plekje in onze tuin begraven. Heel bijzonder vonden wij het, dat Tesca, onze andere Friese Stabij, anderhalf uur de wacht heeft gehouden bij haar maatje. Djoeke was een echte verzamelaar, vooral van paraplu's en bij gebrek daaraan bracht ze dagelijks stokken mee tijdens de ochtendwandeling in het eucalyptusbos. Maar zij verzamelde ook botjes, die begraven werden op allerlei plekken in onze grote tuin. 

Meestal ging Tesca daarna op onderzoek uit en had na korte tijd de "kostbare schat" wel gevonden en ging ermee aan de haal. Knuffels had Djoeke ook. Haar twee pluchen hondjes waren haar favorieten en die werden ook steeds begraven. Soms haalde ze die zelf weer tevoorschijn en regelmatig vond ik tijdens mijn tuinwerkzaamheden de begraven knuffels. Uiteindelijk hebben we er nog maar één overgehouden. Die ene hebben we - samen met enkele takken - op het graf van Djoeke gelegd.

De tweede was voorgoed verdwenen tot....ik bij het verwijderen van conifeer-resten stuitte op het verloren knuffelbeest. De wortels van de conifeer waren zelfs door het beestje heen gegroeid. Na een grondige schoonmaakbeurt zag de knuffel er weer redelijk toonbaar uit. Ik heb het weer gevonden beestje een plaatsje gegeven op het graf van onze Djoeke. Haar lievelingsknuffels zijn nu weer herenigd met Djoeke !

Door de grote overeenkomsten tussen de Nederlandse taal en het Afrikaans, waren er niet veel taalproblemen toen we ons hier in 2011 vestigden. Natuurlijk zijn er verschillen. Eén verschil is er bij de zin: pillen slikken. Hier zegt men: "Pille drink." en nog zo'n verschil heeft te maken met een boot. Wij zeggen, dat een boot vaart, maar in het Afrikaans spreekt men van: " 'n Boot rijd ".  Nu is er echter in Kaapstad een boot, die echt rijdt. Het is een amfibische toerbus die op 30 juli voor de eerste keer vaart en rijdt. Keith Lindsay kreeg het idee toen hij in 2008 in Boston in de USA was en een rit/vaart met zo'n bus maakte. Die Amerikaanse bus-boot was vervaardigd uit delen van voertuigen die in de Tweede Wereldoorlog dienst gedaan hadden. Die oude amfibische voertuigen werden heel passend "Ducks" genoemd. De Afrikaanse "ducks" zijn nieuw vervaardigd door het bedrijf "Sea Horse Amphibius" en voldoen aan alle veiligheidseisen. Het duurde wel enkele jaren vooraleer aan alle wettelijke voorschriften voldaan werd. 

In 2019 presenteerde Lindsay zijn idee aan het V&A Waterfront-bestuur en dat zag er wel brood in. De kosten van zo'n bus-boot bedragen Rand 12.000.000 (600.000 euro) en er kunnen 36 passagiers per rit mee. Nu is Lindsay nog op zoek naar kapiteins (quacktains genoemd), die over een bus-rijbewijs, maar ook over een vaar brevet beschikken en die schijnen nogal moeilijk te vinden te zijn. Toergidsen zullen informatie geven over de geschiedenis en  bezienswaardigheden van Kaapstad. Alles bij elkaar duurt de tocht ongeveer een uur. Volgens Lindsay komt er in februari al een tweede bus-boot !

Zoals eerder al gemeld: Mijn oude en intussen al anderhalve maand verlopen rijbewijs is ingeleverd bij de RDW, de Rijks Dienst voor Wegverkeer in Veendam. Een nieuw rijbewijs heb ik nog steeds niet gekregen. Op 15 december is de procedure van verlenging/vernieuwing door mij gestart en nu, na meer dan 6 maanden, zit ik steeds zonder dat belangrijke rose pasje. De politie staat het niet toe om rijbewijs-loos te rijden en de verzekering keert niet uit bij mogelijke schade. Dat houdt in, dat ik geen auto en motor kan besturen.  

Op 20 september ben ik in Nederland, maar zonder geldig rijbewijs kom ik niet in het bezit van een huurauto. Elke dag reizen met trein en bus zie ik helemaal niet zitten, maar een fiets zou al enige - zij het weinige - mogelijkheden geven. Een fiets kopen voor zo'n beperkte tijd, is niet lonend, maar op de nieuws-site NU.nl zag ik, dat er op meerdere plaatsen in Nederland fietsen gestald worden in grachten en kanalen. Dat zou voor mij een oplossing kunnen zijn. Wellicht heeft Nuenen ook zo'n fietsenbewaarplaats in de vijver nabij mijn verblijfadres. Of zou de RDRW (Rijks Dienst voor Rijbewijs Weg) tóch nog op tijd tot actie overgaan?? 

Afrikaans woordenboek:

Loop, voordat die pad vol dorings is  = doe het snel.

" Een gesloten boek ! "

De Eseltjiesrus-organisatie hield in McGregor vorig weekend weer haar jaarlijkse boekenbeurs. Toen dat een maand geleden aangekondigd werd, zijn wij thuis gelijk aan de slag gegaan. Allereerst hebben we de inhoud van onze boekenkasten weer eens goed bekeken. Meestal lezen wij een boek namelijk maar één keer en daarna is het "vulling  van de boekenkast". Plaats voor nieuwe aanschaf is er nauwelijks en daarom moeten er elk jaar gelezen boeken plaats maken voor nieuwe voorraad. Nadat we een aantal boeken hadden uitgezocht, hebben we ook onze CD verzameling eens grondig doorgelicht. Van de meer dan 200 CD's die we hebben, beluisteren we er maar een heel beperkt deel. De CD raakt trouwens uit en met Youtube, Spotify   en andere aanbieders kun je de hele "muziekwereld" beluisteren. Zestig CD's hebben we uit onze collectie gehaald en die gaan ook naar de "Eseltjies". Na het inleveren van onze overbodige boeken en cd's, gingen we natuurlijk weer met een flink aantal interessante "nieuwe" boeken terug naar huis. Zo blijven onze kasten wel steeds vol, zeg maar gerust: méér dan vol !

Bij het uitsorteren van de boeken ontdekte ik een boekje, waarvan ik tientallen jaren niet meer wist, dat ik het had. Het boekje heb ik gekregen bij de voorbereiding op de Eerste Heilige Communie. Dat gebeurde in de tweede klas van de lagere school en dat was in 1956 tijdens mijn eerste Nazarethschoolperiode . We kregen toen enkele keren godsdienstles van de Geldropse pastoor Macklenbergh. Dat bleef beperkt tot de Catechismus. Een vraag- en antwoordboekje, waarbij je geacht werd de antwoorden van buiten te kennen. Niet echt een vriendelijke persoon, die pastoor. Maar ik vond het wel sympathiek van hem, dat hij  mij maar liefst een 9 gaf voor het onderdeel Godsdienst op mijn laatste rapport van de tweede klas !

Die lessen moeten wel een stevige basis geweest zijn voor mijn verdere periode op  de lagere school, want in 1961 aan het einde van die Nazareth-periode kreeg ik als 12 jarige in de 6e klas de volgende kwalificatie: "Deze leerling is zeer geschikt voor de priesteropleiding." Daar is het overigens nooit van gekomen. Verder dan misdienaar heb ik het niet geschopt. De genoemde kwalificatie las ik toen ik in 1990 directeur werd van diezelfde Nazarethschool. In het sinds 1916 bijgehouden leerlingen-stamboek ontdekte ik ook nog, dat ik leerling 999 was ! 

Ter herinnering aan die Eerste Heilige Communie kreeg iedere communicant  een aantal gedachtenisprentjes die uitgedeeld werden aan familie, buren en bekenden.  

Dat prentje vond ik ook nog  terug in het weer terug gevonden boekje, dat volgens mij het enige boek is, dat ik meer dan één keer gelezen heb en het gaat beslist niet naar de volgende boekenbeurs in McGregor in 2025 ! 

Afrikaans woordenboek:

Koffie drink soos die kan hom skink  =  neem de dingen zoals ze komen

 

" 't Loopt in de soep ! "

Na mijn verjaardag in mei gevierd te hebben, was zondag de beurt aan Sanja. Dezelfde Nederlandse gasten kwamen 's ochtends op  de koffie met gebak en omdat het hier momenteel winter is, leek het de jarige een goed idee om de gasten te trakteren op een lunch met erwtensoep en brood. Echte winterkost met een echte uit Nederland meegesmokkelde rookworst. Dat deze maaltijd bij de gasten goed in de smaak viel, was duidelijk, want de grootste soeppan, die we hebben, ging tot op de bodem leeg !

Dat Sanja met dat soep-idee kwam, is eigenlijk wel bijzonder, want zij is helemaal niet zo'n liefhebber van soep en die komt bij ons dus niet zo vaak op tafel. Maar nu dus wel. Dat toont maar weer eens aan: niets is veranderlijker dan een mens. Maar er gebeurde deze week nog meer in de keuken wat ik niet verwacht had: Ik kreeg op dinsdag - zomaar zonder er om te vragen - tuinbonen op mijn bord. Ook een gerecht dat beslist niet tot Sanja's favoriete eten behoort. Vanwaar die verandering komt, is me nog niet helemaal duidelijk. Vindt zij tuinbonen nu echt lekker? Wilde ze mij plezieren of liep de houdbaarheidsdatum van de tuinbonen in glas op een einde ? In ieder geval heb ik lekker gegeten. Er staan nog twee potjes tuinbonen van HAK in de voorraadkast. Misschien moet ik binnenkort toch maar weer een bezoek brengen aan De Spar. Deze supermarkt heeft een klein Hollands hoekje en daar staan regelmatig potjes tuinbonen op mij te wachten !

"Gooi geen oude schoenen weg voordat je nieuwe hebt." Een verstandige daad. En deze gedachte is ook van toepassing op een besluit van het Departement van Energie. Zo is er deze maand beslist om de verouderde steenkolencentrales nog niet te sluiten. Die stonden op de nominatie om nog dit jaar gesloopt te worden en vervangen te worden door moderne, milieuvriendelijkere alternatieven als solar- en wind energie. Er is besloten om de steenkoolcentrales in gebruik te blijven houden tot maart 2030. 

Financieel zou vervanging aantrekkelijk geweest zijn, want via de zogenaamde JET-P overeenkomst zou een zeer voordelige lening van $ 9,3 miljard verkregen worden bij sluiting van de steenkool gestookte oude centrales. Maar geld alleen geeft geen energie. momenteel komt nog 80 % van alle opgewekte energie van steenkool. Er zijn al wel meerdere alternatieve mogelijkheden in gang gezet: wind- solar en waterkracht energie zijn in ontwikkeling, maar nog lang niet toereikend om het hele land van energie te voorzien. Afzien van steenkool zou nog jarenlang zorgen voor stroomonderbrekingen en dat kan de kwakkelende Zuid-Afrikaanse economie absoluut niet hebben. Het uitstel is jammer voor het milieu, maar een gezonde economie vindt men ook belangrijk !

Maar dan moet de aanvoer van die steenkool wel goed plaatsvinden. Het gebeurt regelmatig dat goed georganiseerde bendes stenen vermengen met de steenkool. Vrachtauto's met 30 ton van dit steenkool-stenen mengsel lossen hun vracht bij centrales, die bij het stoken van dit inferieure mengsel grote schade oplopen en weken of zelfs maanden buiten gebruik raken. Dinsdag is er zo'n transport ontdekt en de chauffeur is opgepakt. Hij zou van de criminele organisatie R.6000 gekregen hebben en de bende declareert R.60.000 bij Eskom. Een winstgevende handel met grote schade voor de staatsleverancier van elektriciteit !

Afrikaans woordenboek:

uitgesnuffel  =  opgespoord

" Van de drup in de regen ! "

We zitten in Zuid-Afrika op het randje van de winter en dat betekent: regenseizoen. Tot twee weken geleden was daar niet veel van te merken. In onze regio viel nauwelijks meetbare regen en de dagtemperatuur liep vaak nog op tot dik in de twintig graden. Maar dat was veertien dagen geleden. Daarna naderde een regenfront dat elke dag zorgde voor de nodige neerslag. In Montagu viel het alleszins mee. Wij hebben de omringende bergen waar de regenwolken vaak niet of maar nauwelijks overheen komen. Het bleef bij gedruppel. Maar in meerdere delen van het land was de situatie heel anders. 

In KwaZulu-Natal, maar ook in Kaapstad en directe omgeving waren zware overstromingen en zelfs was er een heuse tornado, die voor zware schade zorgde. Tot nu toe vielen er al 11 doden, maar daar zal het niet bij blijven, want er zijn nog een aantal vermissingen. De verwachtingen voor de komende dagen: regen en sneeuw, maar dat witte goedje valt maar zeer zelden in Montagu. Voor ons viel het dus allemaal nogal mee. Slechts enkele laagwaterbruggen kwamen onder water te staan en zorgden voor tijdelijk geblokkeerde straten. 

Daarmee waren wel de zonnige dagen met hoge temperaturen meteen helemaal voorbij. Twee dagen geleden moesten we 's avonds zelfs voor het eerst dit jaar ons houtkacheltje aan het werk zetten. Gelukkig hebben we stookhout genoeg na meerdere bomen geveld te hebben. 

De verkiezingen in Zuid-Afrika zijn achter de rug en de uitslagen zijn op z'n zachtst gezegd nogal schokkend. De belangstelling ging met name uit naar de score die de regerende ANC partij zou gaan behalen. Er zijn binnen deze partij twee grote stromingen. Eén deel wil veranderingen doorvoeren en een beleid gaan toepassen dat meer gericht is op verbeteringen voor de arme, zwarte en gekleurde bevolking. De tweede stroming is een groep aanhangers van de voormalige president Jacob Zuma, die uit zijn functie als president ontslagen is en die sinds die tijd op ramkoers ligt binnen de ANC. Zij willen alles bij het oude houden en vooral goed zorgen voor hun eigen portemonnee. Die verdeeldheid heeft nu ook invloed gehad op de verkiezing. De vernieuwende ANC leden kwamen tot een percentage van 46 %. Geen meerderheid meer dus. In het thuisland van Zuma, de provincie KwaZulu-Natal werd Zuma de grote winnaar en dat heeft de ANC heel veel stemmen gekost.

Voor het eerst in de geschiedenis van Zuid-Afrika moet er nu een coalitie gevormd gaan worden. Kandidaten om samen met ANC te regeren zijn er wel, met name de DA partij (Democratische Alliantie, ook wel de blanke partij genoemd 22%) en de EFF (Economic Freedom Fighters, 10 %) maar de programma's van ANC, DA en EFF liggen mijlenver uit elkaar. Probeer daar maar een werkzame coalitie van te smeden. De Grondwet schrijft voor, dat er binnen twee weken na de verkiezing een kabinet gevormd moet worden. Dat belooft dus geen toestand te worden zoals gebruikelijk in Nederland. Binnenkort kom ik hier op terug, maar ik ben wel heel blij, dat de redelijk goed functionerende West-Kaap provincie weer haar DA-bestuur blijft houden !

Tenslotte:

In mijn vrijetijd ben ik hier al vele jaren actief in twee groepen: De motorgroep "Montagu Angels" (maximaal 7 leden, maar meestal twee of drie vaste leden) en de wandelgroep "Slenterende venten" (maximaal 6 leden, maar meestal ook slechts twee of drie actieve wandelaars). Eigenlijk heb ik nog best tijd om lid te worden van een derde groep en die heb ik een maand geleden ontdekt. Ik bekijk bijna dagelijks het Belgisch VRT-nieuws en daar vernam ik het bestaan van de "Nationale Broederschap der Kaalhoofdigen". Als je lid wilt worden, mag hoogstens 10 % van je hoofd bedekt zijn met haar, maar liever nog helemaal kaal. Als je door de ballotagecommissie komt, volgt de cognac-doop en daarmee wordt je ambtshalve in de Broederschap opgenomen. De beweging ontstond in 1968 in Franstalig België op initiatief van kapper Robert Guégan. Hij nodigde burgemeester Joseph Lambert van het dorp Ciney uit om als eerste lid te worden van de beweging. Diverse hooggeplaatste kaalhoofdige heren volgden.

Sociale activiteiten zijn er voor de leden gemiddeld 6-8 keer per jaar. Wel moet er jaarlijks een contributie van 30 Euro betaald worden en sinds enkele jaren mogen echtgenotes van kaalhoofdige leden ook mee bij uitstapjes en andere bijeenkomsten. Het maximaal hebben van die 10 % haar is voor mij geen beletsel om lid te worden, maar deelname aan al die uitstapjes en bijeenkomsten, betekent wel heel veel keren per jaar van Zuid-Afrika naar België te moeten vliegen. Misschien toch maar beter uitkijken naar een andere activiteit hier in Montagu. De rolbalbaan is maar 50 meter van ons huis vandaan. Ik loop bijna dagelijks met onze honden langs en daar zie ik ook best veel kaalhoofdigen !

Afrikaans woordenboek:

snotbolletjies rol  =  nietsdoen, luieren

 

" Géén Buddy Holly bril ! "

Al enige tijd had ik wat moeite met het lezen. Ik twijfelde of mijn leesbril, die ik al twee jaar had,  nog wel sterk genoeg was. Of waren mijn ogen zoveel achteruit gegaan, dat ik een vaste bril zou moeten gaan dragen ? Of is er misschien sprake van staar? Een afspraak voor een bezoek aan een opticien was snel gemaakt. Het was sowieso goed om mijn ogen eens te laten controleren, want het was intussen al 5 jaar geleden, dat ik bij een oogarts was geweest. 

Een vriendelijke jongeman nam de tijd en gebruikte een uitgebreid instrumentarium om een grondig onderzoek te doen. Met het resultaat was ik niet ontevreden. Een vaste bril is nog niet nodig en van staar is ook geen sprake. Dus kon volstaan worden met een nieuwe leesbril. Er was nu een speciale actie: "Twee brillen voor de prijs van één" en zo'n voordeeltje laten zuinige Hollanders natuurlijk niet liggen. Bijna klaar, maar toen kwam het uitzoeken van twee monturen en een keuze maken duurde ongeveer even lang als het hele onderzoek. 

Eén bepaald model wilde ik BESLIST NIET : "een Buddy Holly model." Ik ben al vanaf mijn 15e jaar een fan van hem, maar zo'n dikke, zwarte bril wilde ik niet. Tegenwoordig vind je op Internet "alles." Dus ook een website die je helpt om de juiste bril te kiezen die past bij je hoofd . Het systeem was eenvoudig. Eerste vraag: " Is je hoofd rond, ovaal of eivormig?" Ik ben in het bezit vaan een ovalen hoofd. Vraag 2: " Welke kleur ogen heb je?" Daar moest ik eerst goed voor in een spiegel gaan kijken om te zien dat ik blauwe ogen heb. Derde vraag: " Kies je haarkleur. Blond, zwart, bruin, grijs en gelukkig was er ook nog de extra mogelijkheid: "Ben je kaalhoofdig?" 

Mijn te kiezen monturen moesten dus passen bij een ovalen, kaal hoofd met blauwe ogen. Met die informatie zette een vriendelijke en geduldige mevrouw de nodige modellen op mijn neus. Na enige tijd was de keuze gemaakt en werd me beloofd, dat na omstreeks tien dagen de brillen klaar zouden zijn. Nu nog afrekenen en wachten. De melding dat mijn brillen klaar waren, kwam keurig op tijd en sinds die tijd luister ik net zo vaak als voorheen naar muziek van Buddy Holly, maar lees ik weer prima zonder "Buddy Holly bril !"

Eén bril-project was daarmee geregeld, maar sinds enige tijd was er ook nog een ander "brilprobleem." Dat speelde zich af in onze badkamer. Bij de grondige renovatie, een jaar of 6 geleden, kozen we voor een hangend toilet met een langzaam zelf dalende zitting + deksel. Het systeem werkte goed en we waren er snel aan gewend. Gemak dient nu eenmaal de (luie) mens. Tot enkele weken geleden het vertragend mechanisme zijn werk niet meer zo goed deed. De zitting wel, maar het deksel helemaal niet meer. 

Daar kwamen we snel achter, want met een harde klap viel het deksel omlaag. Stelschroeven of iets om te regelen vond ik niet en dus moeten we het deksel weer gewoon ouderwets handmatig laten dalen. Daar had ik veel ervaring in. In de tijd dat we in de Hofstraat in Geldrop woonden, waren we aan handwerk al wel gewend !

Woensdag 29 mei was verkiezingsdag in Zuid-Afrika. We zijn heel benieuwd over de uitslag. Zal het hierna beter of nog slechter worden in dit land? We maken ons toch wel enige zorgen. Volgende week weten we meer en kom ik er op terug !

 

Afrikaans woordenboek:

iemand met die heuningkwas bewerk  =  slijmen

 

" Genoeg is soms méér dan genoeg "

Genoeg kan soms zelfs wel eens iets te véél zijn. In de 13 jaar dat we hier nu wonen, hebben we successievelijk alle delen van onze tuin flink onderhanden genomen. Eén deel is echter nog niet aan de beurt geweest. Meer dan 30 jaar is er aan deze border in de achtertuin geen groot onderhoud gepleegd en dat is te merken, want de grond is letterlijk en figuurlijk "kei-hard". Tuinwerk met een schop, riek of schoffel kun je wel vergeten. Een pikhouweel is het enige gereedschap om hier grondwerk te kunnen verrichten. Geen wonder dat nogal wat planten niet veel meer doen dan overleven en zelfs dat niet altijd, want menige plant of struik heeft in die jaren het loodje gelegd. Toch zijn er ook die het goed - ja zelfs té goed - doen: namelijk de palmbomen en de talrijke yucca's. Tijd om deze verwaarloosde border nu eens goed aan te pakken. Onze vaste "landscaper", Peter Sinovich, gaat over een paar weken aan het werk, maar vooraf moesten er een joekel van een palmboom, een conifeer en een hele grote yucca verwijderd worden. 

Dat gebeurde woensdag. Twee Kaapse werkers hadden in korte tijd het zaagwerk verricht, maar met het verwijderen van de wortels en het afvoeren van alle rommel zijn ze de hele verdere dag bezig geweest. Eigenlijk is bomen verwijderen tegen de principes van deze tijd, maar soms passen de principes even niet en nu heb ik een keer gekozen voor een ander principe !

Het is al jaren Sanja's wens om meer bloeiende planten en daardoor veel meer kleur in dit deel van de achtertuin te hebben en dat zal nu gaan gebeuren. Mijn droom om een fraaie Engelse planten- en bloementuin in te richten, zal het helaas niet kunnen worden. Daar leent het klimaat en de bodemgesteldheid zich hier niet voor, maar met flink wat kleur zijn we beiden al heel tevreden ! 

Verjaardagen zijn normaal gesproken niets bijzonders en gaan zonder grote aandacht voorbij. Maar er zijn ook verjaardagen, die speciale aandacht verdienen. Bijvoorbeeld 4 jaar, de leeftijd dat je naar school ging. of 21 want dan mocht je je in mijn tijd volwassen noemen. Zeker ook wanneer iemand 100 jaar wordt, zoals tante Jo enige jaren geleden. Naar school gaan wil ik niet meer en mensen die me kennen, verwachten niet, dat ik ooit helemaal volwassen zal worden. Naar de 100 streef ik wel, maar daar ben ik nog redelijk ver vanaf. 

Sinds zondag hoor ik bij de groep van 75 jarigen en val onder de groep bejaarden. Maar laten we maar spreken van "senioren". Dat klinkt iets minder oud. Om enige aandacht aan deze bereikte mijlpaal te schenken, hadden we zaterdag onze Nederlandse vrienden uitgenodigd voor een verjaardags-lunch bij restaurant Rambling' Rose en zondag - mijn echte verjaardag - kwamen alle (7) buren bij ons op bezoek. Hopelijk beleef ik nog een behoorlijk aantal verjaardagen, maar een flink feest zal er pas komen wanneer ik de 80 bereik. Mijn verwachting of in ieder geval mijn hoop, dat er op mijn verjaardag een nieuw rijbewijs als cadeautje van de Rijks Dienst voor Wegverkeer in Nuenen afgeleverd zou worden, is niet in vervulling gegaan. Misschien komt het op mijn 80ste verjaardag !

Afrikaans woordenboek:

lank-laas  =  lang geleden