" Grote uittocht "

2000 jaar geleden gebeurde dat volgens het Boek der Boeken in - of beter gezegd - uit Egypte. Maar momenteel gebeurt het in Zuid-Afrika ook en in groten getale. De redenen om Zuid-Afrika te verlaten: (on)veiligheid, de toekomst van hun kinderen, baanzekerheid, geen vertrouwen in de manier van regeren door het ANC met corruptie op grote schaal, vriendjespolitiek en de Transformatiewet (alle belangrijke functies gaan naar zwarte mensen). Het precieze aantal landverlaters is niet bekend, maar het is tamelijk zeker dat het er minstens 2 miljoen zijn. En het zijn bepaald niet de minsten: doctoren, tandartsen, ingenieurs, economen. accountants, zakenlui, vaklieden en boeren. 

Ze vonden een nieuwe plek over de hele wereld. Naar Groot-Brittannië gingen er 245.000. Australië ontving er 215.000. De Verenigde Staten 162.000. Nieuw-Zeeland 102.000. Verder wonen en werken er nog veel in Canada, Europa, Afrikaanse buurlanden en in het Midden- en Verre Oosten. Nederland en België zijn ook in trek, onder andere door het Afrikaans dat nauw verwant is aan de Nederlandse taal. Wat een verschil zou  de inbreng van al die hoog opgeleide vertrekkers gemaakt hebben als zij hier in Zuid-Afrika zouden werken. In de ambtenarij, bij het failliete PRASA, Eskom, Transnet, Denel en de SAL. "Hoe jammer is dit dat die nuwe geslag Suid-Afrikaners in die buiteland bly en die bydrae wat hulle hier kon lewer vir ons land verlore is !" Aldus Gert Coetzee in Die Burger van woensdag 2 juli. 

Vorige week schreef ik al over het bijna totaal ontbreken van spoorwegverkeer in Zuid-Afrika. Maar er gaat wat gebeuren; tenminste als het "Nationale Spoormasterplan " door het Ministerie van Vervoer en het Parlement aangenomen wordt. Eerder was er ook al een plan, maar de uitwerking werd een blamage van de eerste orde. De toenmalige Minister bestelde 82 nieuwe locomotieven in Spanje, maar bij de levering bleken die te breed en te hoog te zijn. Geen probleem vond de minister: " We passen gewoon de rails en de bovenleidingen aan." Er kwam niets van terecht.

Het nieuwe plan omhelst nogal wat:

Het vervoervolume van Transnet moet van 149 miljoen ton naar 250 miljoen. De havens van o.a. Kaapstad en Durban moeten verdubbelen in capaciteit. Het aantal treinpassagiers moet van 77 miljoen naar 600 miljoen. Passagiersvervoer van en naar de luchthavens moet naar 42 miljoen. Luchtvrachtverkeer kan verdrievoudigen en het aantal verkeersongelukken kan met 50 % verminderen. Waarlijk een prachtig voornemen van minister Barbara Creecy, de zesde minister van Vervoer in zeven jaar. Plannen maken is één ding, maar ook daadwerkelijk uitvoeren....?

Vorige week stuurde mijn zus een krantenartikel over grasdroger en ex-motorcoureur Wil Hartog. Daar was ik heel blij mee, want in 1972 heb ik een aantal weken samen kunnen werken met Wil Hartog en zijn Geldropse motormonteur Willy van Wanrooij. Dat begon in juni '72. Ik was geslaagd als onderwijzer en had mijn eerste baan aanvaard op de Titus Brandsmaschool in Helmond, maar eerst kwam nog de zomervakantie. Ik reed motor, een Yamaha 250cc en het onderhoud werd gedaan door monteur Willy van Wanrooij. 

Hij was ook de monteur van Wil Hartog, de "Witte Reus uit Abbekerk". Begin juli startte in 5 weken tijd een serie van 4 Grand Prix races. Eerst in het Zweedse Anderstorp. Daarna Imatra in Finland en 2 weken later in Ryeka in Tjecho-Slowakije. Tenslotte volgde Silverstone in Engeland. Dat betekende  voor Willy, de monteur, heel veel kilometers rijden en heel veel uren sleutelen. Ik zat 's middags bij mijn monteur en toen sprak de sponsor van Wil Hartog: "Hé Leo, jij hebt toch 6 weken vakantie. Kun jij niet meegaan om de bus met de motoren te rijden?" 

Heel even was ik sprakeloos. Samen met Wil Hartog en zijn monteur dit avontuur aangaan? Ik heb er geen 10 minuten voor nodig gehad om in te stemmen en enkele dagen later waren we op pad richting Zweden. Van Zweden gingen we per boot naar Finland en daarna via Oost-Duitsland naar Tjechië. Het is een fantastische periode geweest tussen al die topcoureurs. Silverstone haalde ik helaas niet meer, want mijn vakantie was voorbij. Half augustus begon het schooljaar en moest ik terug in Helmond zijn voor mijn start als jonge onderwijzer en laat ik nu pas tegen de avond van 15 augustus terug in Nederland zijn. Op mijn allereerste schooldag was ik afwezig. Gelukkig was het hoofd der school ook een motorrace-fan van Wil Hartog en heeft niet moeilijk gedaan !

Afrikaans woordenboek:

skoonveld wees  =  spoorloos verdwenen zijn