Tesca, onze lieve, betrouwbare Friese Stabij heeft ons vandaag verlaten. Ze is 15 jaar en 5 maanden deel van ons gezin geweest en gedurende die lange tijd was zij nooit ernstig ziek. De laatste maanden werd het ons duidelijk, dat het einde van haar lange leven naderde en sinds een maand at zij nauwelijks en leverde daardoor flink aan energie in.
Haar achterlijf was sterk verzwakt, waardoor zij regelmatig viel en met onze hulp weer overeind geholpen moest worden. Toen ook nog bloed in haar ontlasting geconstateerd werd en ze niet meer at, konden wij maar één ding doen en dat was haar in laten slapen. We hebben haar een plekje gegeven bij Djoeke bij wie ze 5 jaar geleden anderhalf uur de wacht hield toen we Djoeke moesten begraven.
Tesca kwam als pup in 2009 in ons gezin als maatje voor onze Djoeke en toen wij in 2011 emigreerden naar Zuid-Afrika gingen beide honden natuurlijk met ons mee. Hoewel ze beiden van het zelfde Friese ras waren, waren hun karakters nogal verschillend, maar van beiden hebben we intens veel gehouden. Vanaf nu hebben we geen Friese Stabij meer en die vinden we ook niet in Zuid-Afrika. De reis van Helmond naar Montagu was dermate problematisch voor beide honden, dat we besloten hebben zo'n onderneming nooit meer aan te gaan.
Met pijn in het hart hebben we afscheid genomen van Tesca en het verdriet zal nog wel enige tijd aanhouden, maar we hebben gedurende ruim 15 jaar kunnen genieten van deze hond en met die fijne herinneringen zal ze altijd in onze herinnering blijven. Onze Bordercollie Tinka, verliest nu haar maatje en één is maar alleen, maar wellicht vinden we wel weer een leuke, enthousiaste "SPCA-special". Bijzonder vonden wij wel, dat Tinka de laatste tijd besefte dat het niet goed ging met Tesca en zij week niet van haar oude vriendinnetje !
Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in de Nederlandse taal en kom daarom nog even terug met een aanvulling op mijn verhaal van vorige week:
Na de annexatie van de Nederlandse Kaapkolonie door Engeland in 1806, bleef het Nederlands de meest gebruikte taal. In 1829 werd echter het Engels de enige erkende taal. Alle instanties, inclusief het onderwijs, werden eentalig en dit leidde tot grote ergernis bij de Nederlandse kolonisten. In 1878 werd door de leden van de Zuid-Afrikaanse Boeren Beschermingsvereniging verzocht om het Nederlands naast het Engels te erkennen. Dat werd in 1882 goedgekeurd. Feest in Burgersdorp en in 1893 kwam daar het eerste taalmonument vanwege de erkenning van het Nederlands als officiële taal in de Kaapkolonie. Het monument is het enige gedenkteken specifiek ter ere van de Nederlandse taal. Het Tweede Taalmonument ( Die Afrikaanse Taalmonument) staat in Paarl. Het beeld op de voorgrond is een replica. Het oorspronkelijke beeld werd door Engelsen onthoofd. Later werd het beeld zonder hoofd terug gevonden en zonder hoofd terug geplaatst. De Engelse overheid heeft daarna voor de replica gezorgd. Nu staan er dus twee beelden. De vrouw wijst naar een boek waarop staat: De Overwinning der Hollandsche Taal !
Afrikaans woordenboek:
So skaars soos 'n tweedehands doodkis = heel zeldzaam


Geen opmerkingen:
Een reactie posten