"Daar bij die molen...! "

Al enige jaren is het mijn gewoonte om op dinsdagen een behoorlijke wandeling te ondernemen. Dat gaat meestal om afstanden van 8 tot 15 kilometer. Jarenlang deed ik dat samen met Teus, een bevriende Nederlander die als "zwaluw" telkens een deel van het jaar in Nederland verbleef, maar ook enige maanden woonde in Montagu.  We liepen in het buitengebied van Montagu, maar ook in Robertson, Ashton, Klaasvoogds en andere plaatsen. Door omstandigheden verkocht Teus zijn huis in Montagu en woont nu weer permanent in Nederland en daardoor ben ik mijn wandelmaat kwijt en loop nu maar alleen de langere afstanden. 

Maar vorige week zette ik weer voet op Nederlandse bodem en heb ik natuurlijk ook contact opgenomen met Teus. Die beschikt over een fraai stukje natuurgebied aan een zijarm van de rivier de Lek. Daar hebben we zondag weer eens samen een flinke wandeling kunnen doen. We liepen onder een vriendelijk zonnetje in drie kwartier naar Lexmond om op een drukbezet terras bij te komen met een grote kop cappuccino. Daarna werd de terugtocht ingezet en bij "thuiskomst" stond de stappenteller   op bijna 7 kilometer. 

Onderweg ontdekten we een weiland met een heel bijzonder geitenras: de Nederlandse Landgeiten. Op een bordje las ik : " De Nederlandse Landgeit bepaalde eeuwenlang het gezicht van de geitenstapel in ons land. Door kruising met meer productieve buitenlandse rassen heeft de Nederlandse landgeit op het punt van uitsterven gestaan. Een groep van enthousiaste fokkers heeft het ras van de ondergang gered. Deze Nederlandse Landgeiten dragen bij aan de instant houding van het oorspronkelijke ras en zijn een waardevol cultuurhistorisch erfgoed."

Al wandelend zagen we nóg  een beeldbepalend cultuurhistorisch erfgoed in de vorm van een fraai gerestaureerde molen, die nog regelmatig in werking is. Met fraaie landschappelijke vergezichten werd het een heel andere tocht dan de bergwandelingen die we samen in Montagu en omgeving liepen, maar het betekende wel, dat ik genoten heb met volle teugen. Plannen om bij een volgend bezoek aan Nederland in april 2025 weer te wandelen zijn al gemaakt en dan zal het niet blijven bij slechts één wandeltocht !

Deze week bleef het voor mij niet bij die ene wandeling, want tijdens mijn verblijf bij familie in Nuenen hebben zwager Harrie en ik de wandelschoenen ook aangetrokken. Dat werd een niet al te lange avondwandeling in de directe omgeving. Binnen de kortste tijd liepen we vanuit mijn onderkomen langs een plaatselijke grote vijver, waar Nijlganzen met jong nageslacht onze aandacht trokken, verder ging het tot in het agrarische buitengebied. Ook daar vonden we een molen op ons pad. De duisternis begon in te vallen en de molen en de kleurrijke avondlucht zorgden voor een fraai plaatje!

Tenslotte:

Nog niet zo lang geleden schreef ik over de altijd negatieve berichtgeving over de industriestad Helmond. Maar heden ten dage is die lelijke stad van vroeger echt niet meer de stad waar negatief over gesproken werd. Oude woonwijken nabij de Heistraat zijn volledig gesaneerd. Dierdonk en Brandevoort zijn volledig nieuwe wijken met voornamelijk huizen in de hogere prijsklasse. 

Verder worden fabriekspanden verplaatst naar industrieterreinen en de vrij komende gronden werden en worden bebouwd met nieuwbouw, veelal is dat hoogbouw. Momenteel verrijzen er veel appartementencomplexen langs de inkomende weg Europalaan/ Traverse en het meest recente nieuwbouwproject wordt momenteel gerealiseerd aan de kanaalkade. 

Hier komen maar liefst 8 appartementengebouwen aan de rand van een fraai wandelpark. Het lelijke eendje begint langzaam maar zeker een mooie zwaan te worden ! 

Afrikaans woordenboek:

Hy het nie al sy varkies op hok nie  =  Hij is niet goed wijs.