"Breed-breder-breedst"

Of mijn voornemen om ooit nog eens een echte langeafstandswandeling te lopen, te realiseren is, blijft de vraag. Maar wekelijks - meestal op dinsdag - loop ik als training toch tochten met afstanden tussen 8 en 14 kilometer. Vaak gebeurt dat in het buitengebied van Montagu, maar ook wel wat verder weg van huis. Mijn favoriete tocht is echter de Fish Eagle Trail op het immens grote grondgebied van Van Loveren, de wijngigant in Robertson. De tocht is maar 8 kilometer, maar vanwege de steil op- en aflopende berghellingen met grote en minder grote keien is het een zware hike-trail. Drie keer eerder liep ik de tocht al samen met Teus, een Hollander, die niet voltijds in Montagu woonde en jammer genoeg sinds een jaar (definitief?) teruggekeerd is naar Nederland.  

Dinsdag zou ik deze tocht weer gaan lopen en om 09.00 uur arriveerde ik bij het startpunt om daar te moeten constateren, dat mijn voornemen niet uitgevoerd kon worden. Ongeveer 200 meter na het  startpunt moet de Breërivier overgestoken worden via een laagwaterbrug, maar die brug was nergens meer te zien. Het heeft deze winter bijzonder vaak en veel geregend, waardoor de meestal rustig kabbelende rivier aanzienlijk minder rustig kabbelt. 

De Breërivier deed nu zijn naam eer aan en was niet alleen minstens drie keer zo breed dan normaal, maar het water was erg onstuimig en had hele stukken oevers weggeslagen. Bomen waren ontworteld en omgevallen. De laagwaterbrug was volkomen onder water verdwenen. Met geen mogelijkheid kon ik deze onstuimige watermassa vandaag oversteken. Dan maar Plan B: Het werd een wandeling door de druiven- en vruchtbomenaanplant. Landschappelijk was het niet erg fraai. De druiven zijn allang geplukt en ook de sinaasappelen, mandarijnen, citroenen en pruimen zijn geoogst. In totaal liep ik 7 kilometer door vlak terrein. Geen topprestatie die dag, maar het einde van de winter is nabij en dan is ook de regentijd voorbij. Er komt dan heus nog wel een gelegenheid om de Fish Eagle Trail een keer te lopen.

Dat brengt bij mij (en bij enkele familieleden) weer herinneringen te boven aan de minicruise op de Breërivier, waarbij 25 personen inclusief mijn familieleden en ik schipbreuk dreigden te lijden. Door fikse overstromingen kwam onze boot in problemen en moest er hulp van buitenaf komen om ons weer veilig aan de wal te krijgen. Dat was in november 2013. Gelukkig liep alles goed af, maar het was en is wel duidelijk, dat een in wezen rustige rivier heel snel kan veranderen in een gevaarlijke watermassa ! 

De brei- en hekelgroep waar Sanja lid van is, is nog steeds actief en op woensdagochtenden worden er wekelijks  heel wat bolletjes wol omgezet in truitjes, dekentjes en ander brei- en haakgoed voor minder bedeelde kinderen. Woensdag kwam de groep bij ons en er waren in totaal elf personen, die breiden, haakten, koffie dronken, cake en koekjes nuttigden en de laatste roddels uitwisselden. 

Hoe men in de Afrikaanse taal haken hekel kon noemen, was me een raadsel. Maar de "Dikke van Dale" geeft antwoord. Er zijn twee betekenissen voor het woord hekel: 1. Afkeer, een hekel aan iets of iemand hebben. 2. haken, weefsel met lussen vervaardigen door middel van een staafje met een weerhaakje. Voor mij geldt de eerste betekenis. Maar ook al heb ik er een hekel aan, de resultaten op de woensdagochtenden mogen gezien worden en het nuttige wordt duidelijk met het aangename gecombineerd !

Afrikaans woordenboek:

                       fieterjasies  =  overbodige franje, tierelantijnen